ReadyPlanet.com


กวีนิพนธ์บทเดียว (จันทร์ วรลักษณ์)


กวีนิพนธ์บทเดียว

ไม้ ตะปู และหัวใจ (จันทร์  วรลักษณ์)

คนหลงทาง

ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
มีมืด มีสว่าง มีทางไป



ผู้ตั้งกระทู้ จันทร์ วรลักษณ์ :: วันที่ลงประกาศ 2008-10-03 14:45:50


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (1845542)

ทางที่ไม่มีให้หลง

เฉพาะผู้ซึ่งมีวิถีจิต
ว่ายังมิดมืดตื้ออยู่หรือไม่
หากรู้จำ รู้กำจัดเหตุปัจจัย
เห็นจะไม่มีทางเป็นอย่างนั้น

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-03 14:52:48


ความคิดเห็นที่ 2 (1845548)

อีกด้านหนึ่งของความมืด

หยิบความมืดหมองของชีวิต
มาพิศเพ่งดูจึ่งรู้ว่า
อีกด้านหนึ่งของมันคือปัญญา
ที่รอเวลาให้เราพลิก

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-03 15:01:10


ความคิดเห็นที่ 3 (1845551)

อีกด้านและอีกด้าน

ในตัวปัญญาย่อมมีรูป
วูบไหวไปตามเจตสิก
แม้นอารมณ์ใด เร่าร้อนระริก
กระดิกดิ้นพล่านแต่ด้านเดิม

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-03 15:07:25


ความคิดเห็นที่ 4 (1845581)

เหมือนกระทงหลงทางกลางนที

เท่าคลื่นลมวารีจะพาเริ่ม

สั่นแล้วเอียงเพียงจะล่มพอลมเติม

โดยประเดิมก็กระทงลอยหลงทาง

 

ผู้แสดงความคิดเห็น พนมวัลย์ วันที่ตอบ 2008-10-03 16:09:21


ความคิดเห็นที่ 5 (1845824)

เลือดเนื้อเป็นเชื้อไฟ

ฉันเชื่อในสิ่งที่ฉันสว่าง
ฉันสร้างในสิ่งที่ฉันเชื่อ
ฉันประจักษ์ว่าไฟอาศัยเชื้อ
ฉันจึงยอมเลือดเนื้อเป็นเชื้อไฟ

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-04 10:35:54


ความคิดเห็นที่ 6 (1845830)

ฉันเชื่อแต่..

ฉันเชื่อว่าเป็นเช่นนั้นแน่
ฉันแล หาเป็นเช่นนั้นไม่
ฉันจึงคล้อยตามความเป็นไป
แล้วไฉนจะฝืนตามความเป็นจริง

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-04 10:54:30


ความคิดเห็นที่ 7 (1846476)

ถามดารา

ถ้าโลกคือละครโรงใหญ่
ผู้กำกับคือใครที่แอบซ่อน
เราจะยอมเขากำหนดทุกบทตอน
หรือจะต้อนผู้กำกับให้อับจน

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-06 12:28:04


ความคิดเห็นที่ 8 (1846574)

ถามกรรม

ถ้าเราคือตัวละครโลก
จะถูกโขลกถูกสับเสียยับย่น
เราต้องเล่นตามบทอย่างอดทน
ไม่อาจพ้นบ่วงกรรมกำกับเอง

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-06 15:03:35


ความคิดเห็นที่ 9 (1847337)

ในกระจก

เมื่อกระจกสองบานหันเข้าหา
มองหน้าเห็นหลังมิใช่หรือ
มองลึกยิ่งเห็นลึกเมื่อฝึกปรือ
ไยยังดื้อหลับตามิกล้ามอง

 

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-08 12:09:05


ความคิดเห็นที่ 10 (1847690)

เนื้อกระจก

เพราะกระจกก็ใช่ใสสะอาด
พิศผาดยวนใจยั่วให้ส่อง
มองลึกยิ่งเห็นภาพคราบละออง
ไยยังจ้องมองภาพบนคราบมัว

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-09 06:32:53


ความคิดเห็นที่ 11 (1848765)

ปากกาที่ย้อนกลับ

ฉันเขียนกลอนขณะกลอนก็เขียนฉัน
ผลัดกันมีอำนาจในอักษร
เมื่อใจเขียน ใจกำหนดทุกบทตอน
เมื่อกลอนปรากฏ กำหนดใจ

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-11 14:48:47


ความคิดเห็นที่ 12 (1848985)

ปากกาพาไป

ฉันอ่านกลอนขณะกลอนก็อ่านฉัน
ต่างกันที่จะวัดสัมผัสได้
ทุกบทตอนกลอนจะบอกอะไร
เมื่อไม่ปรากฏกำหนดรู้

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-12 12:06:56


ความคิดเห็นที่ 13 (1849317)

ยังไม่ถึงเวลา

ที่ฉันลอยเรือเหนือน้ำได้
เพราะน้ำหนักภายในยังน้อยกว่า
ความหนาแน่นของน้ำในธารา
และยังไม่ถึงเวลาของคลื่นลม

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-13 11:43:31


ความคิดเห็นที่ 14 (1849964)

เลยเวลา

ที่เรือลอยลำในน้ำนิ่ง
คนอยู่บนตลิ่งเห็นเรือล่ม
ความเลื่อนไหลหนักหนาแห่งอารมณ์
และเรือก็เคยจมแล้วหลายลำ

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-14 16:22:08


ความคิดเห็นที่ 15 (1850962)

น้ำใส

เมื่อน้ำใส หรับฉันอยู่ต้นน้ำ
ฉันจึงจ้ำพายทวนสวนกระแส
แม้ดวงตาแห่งสวะพะเรือแพ
จะแลดูฉันอย่างหยันเยาะ

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-16 13:24:17


ความคิดเห็นที่ 16 (1851467)

ใจใส

เมื่อดวงตาภายในยังใสอยู่
ย่อมรับรู้วิสามัญเป็นมั่นเหมาะ
แม้สวะรุกเงียบเข้าเลียบเลาะ
จักมิเกาะเกี่ยวต้องคับข้องใจ

เมื่อดวงตาภายในยังใสอยู่
ย่อมรับรู้วิสามัญเป็นมั่นเหมาะ
แม้สวะรุเงียบเข้าเลียบเลาะ
จักมิเกาะเกี่ยวต้องคับข้องใจ

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-17 13:51:24


ความคิดเห็นที่ 17 (1851476)

หนี

ไปไม่กลับ-วันนี้,พรุ่งนี้กลับ
หลับไม่ตื่น-เพราะแกล้งหลับให้สับสน
ฟื้นไม่มี-ฝอยตะเข็บเพราะเย็บแยบยล
หนีไม่พ้น-เงาของตัว,กลังอะไร

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-17 14:02:57


ความคิดเห็นที่ 18 (1852592)

อย่าหนี

ไปไม่กลับ-พรุ่งนี้ก็ไม่กลับ
หลับไม่ตื่น-มั่นคงอย่าสงสัย
ฟื้นไม่มี-ถ้วนหน้ามิว่าใคร
หนีไม่พ้น-กี่คนก็จนมุม

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-20 10:45:09


ความคิดเห็นที่ 19 (1852795)

เงา

แท้จริงเงามิได้มีอย่างที่เห็น
ถ้าหากเส้นแสงทะลุวัตถุสาร
ดุจปัญญาที่ประจักษ์ในจักรวาล
ย่อมผ่านทะลุเงามืดเขลากมล

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-20 17:25:03


ความคิดเห็นที่ 20 (1853250)

งาม

เมื่อรู้แจ้งแทงตลอดสิ้นบอดเขลา
ขยับเข้าใกล้จักรแห่งมรรคผล
เมื่อปัญญาผ่าทางสว่างชน
ย่อมหลุดพ้นพันธนาพญามาร

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-21 13:51:44


ความคิดเห็นที่ 21 (1853801)

ดึกแล้ว

กิ่งไม้แห้งร่วงคว้างกลางดึกนั้น
ขณะฉันและความคิดมืดมิดหม่น
ยังมัวทำอะไรอยู่มิรู้ตน
กิ่งไม้หล่นก้องลึกโอ้ดึกแล้ว

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-22 14:12:24


ความคิดเห็นที่ 22 (1854199)

ในดึก

ราตรีย่อมยาวนานสำหรับผู้-
ยังตื่นอยู่ยินเพียงสำเนียงแว่ว
ขณะนั้นในสว่าง ใจพร่างแพร้ว
จักแน่แน่วในดึกเห็นลึกซึ้ง

ราตรีย่อมยาวนานสำหรับผู้-
ยังตื่นอยู่ยินเพียงสำเนียงแว่ว
ขณะนั้นใจสว่าง ใจพร่างแพร้ว
จัก แน่แน่วในดึกเห็นลึกซึ้ง

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-23 10:53:34


ความคิดเห็นที่ 23 (1854530)

นักเดินทาง

พรุ่งนี้ของชีวิตจะไปไหน
จะไปได้อย่างไรจึงไปถึง
จะไปเพื่ออะไรใฝ่คำนึง
การไปจึงมีค่ากว่าได้ไป

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วาลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-24 10:20:54


ความคิดเห็นที่ 24 (1854978)

คนเดินทาง

วันนี้ของชีวิตยังติดหล่ม
จะสะสมทุกอย่างทุกเคลื่อนไหว
จะพอกเพิ่มหนึบหนับด้วยคราบไคล
เออไฉนไยมุ่งถึงพรุ่งนี้

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-25 10:58:10


ความคิดเห็นที่ 25 (1855098)

ในหน้าผา

มองหน้าผาถ้าแค่เห็นว่าเป็นผา
อาจไม่รู้ที่มาแห่งผาหิน
หากมองผาทะลุผาเห็นฟ้าดิน
ย่อมยลยินปรัชญาแห่งผาภู

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-10-25 17:33:53


ความคิดเห็นที่ 26 (1855864)

ในก้อนหิน

ล้วนเศษซากซับซ้อนแห่งก้อนหิน
ความสูญสิ้นคือการที่ย่อมมีอยู่
ต่างก็แต่ชีวิตพินิจรู้
ไม่มีผู้ใดกล้าบอกว่ามี

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-10-27 15:53:01


ความคิดเห็นที่ 27 (1859532)

เงา

แท้จริงเงามิได้มีอย่างที่เห็น
ถ้าหากเส้นแสงทะลุวัตถุสาร
ดุจปัญญาที่ประจักษ์ในจักรวาล
ย่อมผ่านทะลุเงามืดเขลากมล

ผู้แสดงความคิดเห็น จันทร์ วรลักษณ์ วันที่ตอบ 2008-11-04 14:41:09


ความคิดเห็นที่ 28 (1867811)

แด่ ราตรี

เมื่อดวงดาวทุกดวงร่วงลงแล้ว
หรือดวงแก้วส่องสกาวแทนดาวได้
แม้นราตรีสีดำอยู่ร่ำไป
ก็มืดในเงามัวของตัวเอง

ผู้แสดงความคิดเห็น จัก วรจัน วันที่ตอบ 2008-11-23 11:30:19



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.