ReadyPlanet.com


น า ง อั ป ส ร ฤา ร่ำ ไ ห้


 

...

ซากทุกข์ยุคล่าอาณานิคม
ขื่นขมพรมแดนแคว้นไทย~เขมร
สูงเสียดฟ้าผวากอดยอดพระสุเมรุ
วิหารเด่นเพื่อเซ่นซ่านวิญญาณนั้น

บาดแผลจึงเลียลามข้ามสมัย...
เชื้อชาติ,เอื้อมมือใกล้ยังไหวหวั่น
"พนมดงรัก"กระอักซึ้งตะลึงงัน
เมื่อปันสันลงปักแทงทิ่มแบ่งแดน

นั่นญาติเราเพื่อนเราฟากเขาสูง
แต่ปางก่อนเคยจับจูงมือกันแน่น
นางอัปสรร่วมสลักฝากรักแทน
ทั้งฐานแท่นทั่วปราสาทเราลาดเท

เสียงระเบิดควันปืนยื่นกรรมสิทธิ์
เส้นพรมแดนขีดชีวิตอย่างสนเท่ห์
โอ้นกน้อยบินลัดฟ้าข้าม "โตนเล "
มากล่อมเห่เสน่ห์ซึ้ง..ถึงเมืองไทย

นางอัปสรเริงฟ้อนมิร้อนหนาว
กับเรื่องราวคาวขุ่นข้องที่หมองไหม้
"เศษฝรั่ง" ยังรวดร้าวอีกยาวไกล
หยิบภาพเก่ามาเล่าใหม่ให้ชัดเจน

นางอัปสร ฤา ร่ำไห้กลางไพรนั่น
แต่เป็นฉันเป็นเธอเราชาวไทย~เขมร
หากการเมืองเดือดกระโจนสาดโคลนเลน
วิหารเด่นคงย่อยยับดับ"มรดกโลก"

ซากทุกข์ยุคล่าอาณานิคม
รอเศร้าหายคลายทับถมระทมโศก
ความเป็นจริงสิ่งเป็นไปยังไหวโยก
และสายลมก็พัดโบก..จนแสนไกล !!!



ผู้ตั้งกระทู้ ระวี ตระการจันทร์ :: วันที่ลงประกาศ 2014-08-05 06:08:05


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (3681786)

 หินแห่งองค์ปราสาทยังสงบนิ่ง

อัปสราก็ยังเริงระบำอยู่ที่ผนัง

คนต่างหากที่บ้ากันไปเอง

แต่ว่า วันนี้ ระวี ฉายคำแต่เช้า

ราวนัดหมายกับตะวัน

ซัวสะเด 

ข้ายืนทักทายท่านอยู่ทางทิศตะวันออกของปราสาท

ที่ยังคงตกอยู่ในเวทย์มนตร์แห่งคำสาป

นานนิรันดร์

 

ผู้แสดงความคิดเห็น มุ้งมิ้ง วันที่ตอบ 2014-08-05 06:31:39



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.