ReadyPlanet.com


นิโรธทุกข์-ประชาธิปไตย


     "ทุกข์" นี้มาแต่ไหนพี่น้องเอ๋ย

ใช่เพิ่งเคยพบทุกข์ที่ขุกเข็ญ

เคี่ยวแค้นทุกข์ปลุกปล้ำกี่ลำเค็ญ

ก็ยังเป็นทาสทุกข์เวทนา

     มัวแต่แก้ที่ "มรรค" กี่ยุคสมัย

มิสาวถึง "สมุทัย" ในรากหญ้า

หวัง "นิโรธ" จึงนิราศอยู่คลาดคลา

ทุกข์ประชาชาติเชื้อยังเยื้อยาว

     สมุทัย-แห่งรัฐบาลถ่อย

คือรูปรอยประชาชนมืดหม่นด้าว

ตราบกระแสสำนึกไม่ผลึกพราว

ภูมิปัญญาสีขาวไม่ผลิบาน

     รัฐธรรมนูญร่างฉีกกี่ร้อยชาติ

จึงสมญาติสมมิตรพิษฐาน

เลือกแล้วผิดอารมณ์ล้มกระดาน

เป็นแสนล้านคะแนนลวงเปล่ากลวงใจ

     ทุกข์นี้มาแต่เนื้อในวิถี

มรรควิธีถูกแท้จึงแก้ได้

ถูกธรรมถูกทางสมุทัย

นิโรธประชาธิปไตย...จึงเติบโต

ธมกร

ทุ่งสักอาศรม



ผู้ตั้งกระทู้ ศิวกานท์ ปทุมสูติ (tungsakasome-at-yahoo-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2008-06-22 09:04:01


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (1781127)

มาเยี่ยมเว็บสมาคมฯ ครับ

ถือโอกาสนำบทกวีและข้อเขียนมาโพสต์ร่วมแลกเปลี่ยนกันอ่าน

ปรากฏว่าข้อเขียนเรื่อง "เวียงคอกช้างดิน ๒๕๕๑  หรือกรุงเทพมหานคร (ร้าง) ในอนาคต!" โพสต์แล้วข้อความขึ้นไม่ครบ แถมหน้าจอขยายเกินขนาด แก้ไขครั้งที่สองก็ยังเหมือนเดิม  มือใหม่หัดขับไอทีก็เลยจนปัญญาจะแก้ไข  ต้องขออภัยด้วย

ผู้แสดงความคิดเห็น ศิวกานท์ (tungsakasome-at-yahoo-dot-com)วันที่ตอบ 2008-06-22 09:19:53


ความคิดเห็นที่ 2 (1782230)

  -นิโรธนิรทุกข์สนุกสนาน-

ทุกข์-  ที่ต้องตากแดดตากฝน
ไม่รู้ตน ไม่ลึกในใจคนอื่น
อดตาหลับขับตานอนตอนค่ำคืน
เดี๋ยวลุกยืนเดี๋ยวลงนั่ง คอยฟังคำ

สมุทัย-  ตะโกนด่าหน้าสลอน
มันยอกย้อนมึนงงจนหลงถลำ
อ้างเหตุ อิงกรอบความชอบธรรม
เข้าครอบงำนำไปในทางยับ

นิโรธ-  นิรทุกข์สนุกสนาน
มีอาหารบ้านช่องพร้อมห้องหับ
บ่มสติปัญญารู้ระงับ
เฝ้ากำกับครองใจไม่พลาดพลั้ง

มรรค-  ทอดยาวก้าวกว้างออกอย่างนั้น
มิลองหันมองหาแลหน้าหลัง
ไปปัดกวาดบ้านเรือนซึ่งเปื้อนจัง
แล้วลงนั่งภาวนา ทำสมธิฯ  

ผู้แสดงความคิดเห็น พิกกาจู้ วันที่ตอบ 2008-06-23 13:51:05


ความคิดเห็นที่ 3 (1784021)

อริยสัจสี่เคยมีสอน

พร่ำบ่นวอนทุกทิวาหาสติ

พอมารเข้าสิงใจบรรลัยริ

อริยะแตกปริจิตพิการ

เมื่อมืดหม่นมัวใจไม่รับรู้

มรรคของตูคือรูเลี้ยวลากเขี้ยวผ่าน

นิโรธ ทุกข์ สมุทัย น่ารำคาญ

เรื่องนิพพานเก็บไว้ .. ข้าไม่ฟัง !

ผู้แสดงความคิดเห็น พิมบงกช วันที่ตอบ 2008-06-25 08:54:47


ความคิดเห็นที่ 4 (1791326)

พิกกาจู้ แจกอรรถ วิผัสสา

พิมบงกช รจนา เส้นขนาน

อักษราธิปไตย...ดอกไม้บาน

อ่านใจอ่านใจเขาใจเราเอง

 

"ธมกร"

ทุ่งสักอาศรม

ผู้แสดงความคิดเห็น ธมกร วันที่ตอบ 2008-07-02 12:41:59



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.