ReadyPlanet.com


ครุกวีภิวาส


ไหว้ครูปีนี้ฝากไว้กับบทไหว้ครูกวีให้มวลมิตรได้ช่วยติชมครับ

                จารบาทร้อยถ้อยเรียงเพียงสร้อยศิลป์   หมายแต่งจินต์นรชาติด้วยมาดหมาย

รายเรียบอักษรเสียงจำเรียงราย                         ชีวาวายได้ฝากฟ้าประชาชี

ฝันดำเนินแนวไพรในแดนฝัน                         ศรีแจ่มจันทร์จรดค่ากวีศรี

ดีด้วยศักดิ์จำหลักทั่วทั้งชั่วดี                              ปางชาตินี้ชาติหน้ากว่าอัปปาง

ย่ำรอยทางอย่างครูผู้เคยย่ำ                                  สร้างลำนำล้ำค่ากว่าใครสร้าง

ทางดีชั่วมนุษย์ไซร้ในเส้นทาง                         จนกระจ่างทางลับมิอับจน

โศกด้วยเสียงสะอื้นใดได้ละโศก     หนทางโลกย่อมหมุนไปไม่เห็นหน

คนก็แต่เรื่อยร่ำย่ำเมืองคน                                  น้ำตาหล่นลับไปกับสายน้ำ

สุขก็เพียงแต่งปรุงโดยมุ่งสุข                             ย้ำรอยเดิมเติมทุกข์เติมสุขย้ำ

ทำด้วยใจไม่ปล่อยละการกระทำ                      ใจจึงช้ำค่ำเช้าด้วยเงาใจ

ก้าวเวลาผ่านทางทุกย่างก้าว                              ใหนเหน็บร้าวเศร้าสุขทุกข์อยู่ใหน

ไปสิ้นแล้วลับกาลผันผ่านไป                            ดินสูบไว้เวนัยลับกลับสู่ดิน

ทั่วทิพย์ฟ้าจะหามาเปรียบทั่ว                            สิ้นดีชั่วตัวลับกลับกลายสิ้น

จินต์จึงไฝ่สร้างงานผ่านดวงจินต์                     แพรวกวินยังสืบค่าว่าพราวแพรว

                ดุจดังสุนทรภู่ครูผู้ประดุจ                   แก้วมณีพิศุทธิ์เหนือค่าแก้ว

แววค่าศิลป์เสมอดาวซึ่งวาวแวว                        กายสิ้นแล้วฝากชื่อลือกว่ากาย

จักเปรียบปูนบุบผาค่าประจักษ์                         สายกลียบพรักรวยรินมิสิ้นสาย

รายกลิ่นเรียกภุมรินบินเวี่ยราย                          มนต์แห่งสายเสียงกวินมิสิ้นมนต์

                ผ่านแต่กาลตำนานมิผันผ่าน           หนนี้วารบรรจบครบอีกหน

ยลวัฏฏ์กาลมิถุนามาผ่านยล                            วันผ่านพ้นยี่สิบหกตกวารวัน

หัตถ์ข้าน้อมบูชาครูผู้สอนหัด                         ฝันจำรัสรายทางสร้างรุ้งฝัน

พลันชีพวายสลายสิ้นสู่ดินพลัน                     จงรุ้งฝันข้าตระการผ่านผจง

ค่าพรใดใหนล้ำอย่าต่ำค่า                                  ส่งพรมาสืบศิลป์พรหมินทร์ส่ง

รงคศรีกวีพานผ่านดำรงค์                                การศิลป์ทรงค่าฝันนิรันดร์กาลฯ

 

สมศักดิ์    บรรลุ

มิถุนายน  ๒๕๕๑

บทต้นอาจเยิ่นเย้อไปบ้างขอได้โปรดอภัยขอรับ

 



ผู้ตั้งกระทู้ นายโต่น :: วันที่ลงประกาศ 2008-06-10 07:28:21


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (1769083)

เรียน  ท่านนายโต่น

ข้าพเจ้าได้รับประทานอาหารกวีใจในบทกลอน  ของท่านแต่เช้า ตรู่ ข้าพเจ้ารู้สึกอิ่มเอิบ  สดชื่น เบิกบานใจ...ไม่รู้ลืม

ข้าพเจ้าขออนุญาตบอก  คำที่น่าจะพิมพ์ผิด  สักนิด ( เดี๋ยวจะหาว่าไม่อ่านจริง )

ใฝ่  -  ไฝ่   ,  ไหน  -  ใหน  และ  คำว่า  สายกลียบพรักรวยรินมิสิ้นสาย

ผิดถูกอย่างไร  ข้าพเจ้าต้องขออภัยครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น เสือไร้ลาย วันที่ตอบ 2008-06-10 09:00:50


ความคิดเห็นที่ 2 (1769141)

ขอบคุณท่านเสือไร้ลาย-น้ำใจท่าน

ที่เพียรอ่านพร้อมตำนิที่ผิดแปร่ง

นำที่ถูกจริงไซร้ไว้แสดง

เป็นอีกแรงแห่งค่ามาลากานท์

ส่วนที่เผลอเลอไปในอีกวรรค

เปลี่ยนเป็นสายกลีบพรักนะครับท่าน

ซึ้งในจิตรมิตรสะพรั่งดั่งดวงมาลย์

ที่มวลมิตรช่วยอ่านและแนะนำ ฯ

ผู้แสดงความคิดเห็น นายโต่น วันที่ตอบ 2008-06-10 09:46:41


ความคิดเห็นที่ 3 (1888458)

ไหว้ครูบานักกลอนอักษรศาสตร์

ไหว้ศรีปราชญ์สุนทรภู่คู่วรรณศิลป์

ไหว้คุณครูจอมกวีทั่วธาณินทร์

ไหว้พระศิลป์บดีเหนือโลกา

ผู้แสดงความคิดเห็น พิชญาการณ์ (chupitchaya_7623-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-01-15 18:30:01



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.