ReadyPlanet.com


ร า ก เ ห ง้ า


....
 
บรรพกาลนานนม
ตะกอนถมจมเนื้อถึงเชื้อไข
แนวหน่อต่อรากจากแสนไกล
คราดไถไหวล่องครรลองทาง
 
เจตนารมณ์
เพาะบ่มอุดมการณ์ส่งผ่านร่าง
ยืนหยัดฝ่าฟันวันอับปาง
สู่รุ่งรางรากเหง้าของเผ่าพันธุ์
 
เบ่งบานทั่วลานโล่ง
เชื่อมโยงโค้งรุ้งเหนือทุ่งฝัน
ฟ้าฝนคนควายฉายตะวัน
ช่อชั้นลั่นลดท่วมอดทน
 
ร่องรอยแห่งโคลนตม
ฝากลุกล้มขมขื่นสะอื้นหม่น
ภาพตอซังยังซึ้งอยู่อึงอล
ระคนละเห่กาลเวลา
 
ไอดินเกลื่อนกลิ่นทุ่ง
ส่งหอมฟุ้งลวงเล่ห์เสน่หา
มิหลาบจำย่ำยีเคยบีฑา
จึ่งหันหลังก้มหน้าต่อฟ้าดิน 
 
โอ้ รากเหง้า
ส่งใบเฉาดอกละมุนผลิกรุ่นกลิ่น
ปรารถนาลาระโหยอันโรยริน
จากฝุ่นดินให้เริงร่าสู่ฟ้าคราม
 
เพียรกระทุ้งปลุกยุ้งฉาง
ไยรกร้างว่างร้าวเกินก้าวข้าม
คงหมองไหม้ไร้คำตอบครอบนิยาม
เพียงเอ่ยถามพล่ามฝากจากรากเหง้า !!!
 
...
 
 
 


ผู้ตั้งกระทู้ ระวี ตระการจันทร์ :: วันที่ลงประกาศ 2014-07-22 02:29:45


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (3678707)

 ต่างเข้าใจว่ารากเหง้า..คือความเเจ็บปวดเสมอ

 ยิ่งถ้าเป็นรากเหง้าของรากหญ้าด้วยแล้ว ความรู้สึกจะลืกเกินกว่านิยามของคำนั้น

 แต่จะถูกเหยียบย่ำมาเท่าไหร่

 ก็ไม่เจ็บปวดเท่าการตีอกชกตัว ซ้ำเติมเรื่องราวให้ดูดราม่า ขมขื่น

 หรือยิ่งจมดิ่งลงทบท่าวทวี

 ในจินตนาการมักมองว่า ยอด ใบ สวยงาม

 ไม่เคยถูกเหยียบย่ำ

  ลองปีนป่ายขึ้นไปดูเถิด

  แล้วจะรู้ว่าแดดจ้า ฝนกระหน่ำและพายุแรง

  แถมด้วย มด แมลง และวัชพืช

  มันสวยงามเหมือนภาพในจินตนาการหรือไม่

  รากเหง้าของรากหญ้าเอย

  ทุกข์ สุข มีได้ในทุกสภาวะ

  ไม่ว่าจะเป็น ราก ลำต้น ก่งก้าน หรือยอดใบ

  ต่างต้องประสบด้วยกันทั้งสิ้น

  หากการดำรงอยู่ของสถานะนั้น

  มันคือความทุกข์ระทมของชาติพันธุ์

  ก็จงทุกข์เสียให้เต็มที่เถิด

  แล้วเมื่อถึงจุดหนึ่งของความเข้าใจ

  ความรู้สึกนั้น จะกลับคืนสู่สามัญ

 

 

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น มุ้งมิ้ง วันที่ตอบ 2014-07-30 13:55:38


ความคิดเห็นที่ 2 (3679035)

 จริงอย่างว่า

แต่ใดเล่า
หากจะปล่อยลับหายกับสายลม
เพียงสะกิดเปิดปากแผล
บีบเค้นเลือดหนองช้ำเน่า
รากเหง้าคงยินดี
ใบดอกดั่งลูกหลาน
เพียงสืบสานสำเนียงเสียงก้อง
ใช่ก่นร้องด้วยหมองเศร้า
คือเรียกร้องของศักดิ์ศรี
ในสังคมที่ตอกตีตรา
ว่าโง่เง่าเขลาปัญญา
แม้ทุยเจ้าเพื่อนเราเอง
ใครหนอช่างนิยาม
ย่ำยีบีฑามาช้านาน
ใครกันเล่า เราหรือใคร
 
สักนิดเถิด
ขอข้าเขียนถึงรากเหง้าของข้าเถิด
เพียงเพื่อกล่อมประโลม
ให้พวกเขานอนหลับฝันดี
สักนิดหนึ่งเถิด
คนรักของบทกวี
ของข้า
ผู้แสดงความคิดเห็น ระวี ตระการจันทร์ วันที่ตอบ 2014-07-30 23:54:51



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.