ReadyPlanet.com


เต้าส่วนร้อนร้อน


       ถือกำเนิดเกิดแคว้นแดนอิสาน                

เป็นตำนานผ่านไปให้สหาย

เพียงตอกย้ำทำจิตให้สบาย                       

เล่านิยายหายโกรธอย่าโทษกัน

   

        เมื่อยามเด็กเจ๊กตงคงจำได้                    

เดินเยื้องกายทรนงตรงหาฉัน

ขายเต้าส่วนกวนท้องร้องเรียกกัน                

ช่างสุขสันต์วันแซบแอบถึงทรวง

 

     ถึงวันนี้เจ๊กตงคงไม่ว่าง                      

ดั่งลูกค่างแคว้งขว้างถึงแดนสรวง

โอ้เต้าส่วนเคยทานผ่านถึงทรวง                   

แสนเป็นห่วงเจ๊กตงคงไม่มา

   

     หลายวันแล้วเจ๊กตงคงเจ็บป่วย                

เทพโปรดช่วยเจ๊กตงคงมาหา

ฉันคอยแล้วคอยเล่าเฝ้าคอยมา                      

อนิจจาเจ๊กตงคงเป็นไป

    

      กาลเวลาผ่านเตือนเหมือนผ่านแล้ว            

คงคาดแคล้วเจ็กตงปลงไฉน

ขาดเต้าส่วนล้วนแซบอิงแอบใจ                    

เหตุอันใดใดเล่าเต้าส่วนเมิน

    

       เมื่อเติบใหญ่ให้ฉันฝันเป็นอื่น                 

คนนับหมื่นอื่นแสนแดนใต้เหนือ

ต่างมุ่งมั่นบากบั่นฝันจุลเจือ                       

อยากมีเหลือมีเก็บทั้งเหน็บใน

 

     เข้ากรุงเทพเสพสุขหรือทุกข์จับ                

ต่างขยับขับเดินเหินไปใหน

จะมุ่งมั่นฟันฝ่ามาให้ไกล                          

งานอะไรให้ทำมิลำเค็ญ

 

     สู้อุตส่าห์เก็บออมถนอมทรัพย์                

โปลิศนับจับมาว่าลากเข็น

ฉันตัวน้อยคอยจับนับทุกเย็น                        

แสนลำเค็ญเป็นไรใครช่วยที

 

     ขึ้นรถเมล์ทีไรให้จับจิต                        

กระเป๋าฮิตเรียกจับขยับหนี

ให้จับราวจับราวร้องทุกที                            

ขยับหนีลาวหายกระจายลง

 

     ฉันดีใจหนีได้สบายจิต                         

สุดชีวิตจิตลาวต้องไม่หลง

ลาวหนีได้ใจจำทำอาจอง                             

ทรนงสมชื่อคือลาวไทย    

 

     ขับแท็กซี่ตุ๊กตุ๊กถูกโฉลก                        

เหมือนมีโชคได้เงินเพลินสุขใส

มาวันนี้ชีวิตผองต้องเป็นไป                         

เหตุอันใดน้ำมันแพงแจงมาที

 

     โอ้ยปวดใจให้ทำขยำจิต                         

ใครช่วยคิดช่วยฉันฝันสุขศรี

สิงห์อิสานบ้านเกิดกำเนิดดี                           

แสนสุขีสุขแสนกว่าแดนกรุง

 

     กลับบ้านเถิดกลับบ้านผ่านในจิต              

แสนครุ่นคิดจิตตรงคงเป็นฝูง

สุดระกำย่ำเดินเหมือนเดินจูง                          

คนทั้งฝูงพินาศลงคงมลาย

 

    งานก่อสร้างรับทำจำต้องเปลี่ยน

ใหนจะเสี่ยงเลี่ยงไปให้ใจหาย

ป่ายปีนสูงลงต่ำซ้ำใจกาย

สุดใจหายค่าแรงแบ่งไม่ลง

 

     ถึงเปลี่ยนรัฐเปลี่ยนได้เปลี่ยนไปเถิด

เปลี่ยนตะเลิดเลิศล้ำยำสาสม

แต่เปลี่ยนงานนี่สิสุดระบม

ต้องระทมเปลี่ยนใจไม่ได้เลย

 

     เจ้านายครับจับผมไปต้มซะ

นายชนะหรือแพ้แท้นิ่งเฉย

เลือกตั้งไปเลือกได้ให้เสบย

ไม่ละเลยใช้เสียงเพียรให้จำ

 

     สุดจะกลุ้มกลุ้มใจให้ใหญ่หลวง

เราทั้งปวงห่วงใยมิได้ขำ

เลือกตั้งไปให้ได้ดั่งใจทำ

ยุติธรรมกรรมเกิดกำเนิดมา

 

     อยากกลับบ้านกลับบ้านงานไม่เกิด

กลับบ้านเถิดเพื่อนรักอย่ากังขา

กินข้าวเหนียวบ้านเฮากับแจ่วปลา

อนิจจาคนกรุงมุ่งแต่เงิน

 

     หมดเรี่ยวแรงแทงใจให้กำเริบ

ไม่มีเปิบท้องว่างเหมือนห่างเหิน

เงินไม่มางานดีไม่มีเงิน

พ่อจำเริญยำกันไปให้มลาย

 

     เห็นหมู่เฮาจาวเหนือเมื่อแรกพบ

อพยพตามลงกรุงมุ่งมาขาย

งานหลายอย่างต่างบ่นจนแทบตาย

ต่างเร่ขายมลายสิ้นถิ่นเมืองกรุง

 

     น้ำพริกอ่องของดีที่สุดนัก

น้ำพริกผักปลาเจ่าข้าวเหนียวหุง

แสนอร่อยคอยท่ากว่าเมืองกรุง

ข้าวเหนียวหุงของดีมีถมไป

 

     เพื่อนชาวใต้ตะวันออกบอกว่าแย่

ล้วนแล้วแต่แท้จริงยิ่งไฉน

หาเงินได้ใช้เกินเงินอะไร

ด้วยเหตุใหนไทยทำระกำทรวง

 

     มาวันนี้ใครเล่าเข้ามาช่วย

ให้ร่ำรวยเงินทองต้องพ่อหลวง

พระองค์ท่านปรารถนาไม่หลอกลวง

ไทยทั้งปวงล้วนเห็นเป็นทำนอง

 

     พอเพียงเถิด พอเพียง พอเพียงเถิด

จุดกำเนิดให้เรารับสนอง

เหนือออกตกอิสานใต้ใฝ่ปองดอง

ไทยทั้งผองมองย้ำทำเตือนตน

 

     เฮาเห็นด้วยทวยราษฎร์ปรารถสพสุข

ไม่มีทุกข์สุขสบายหายขี่นขม

ให้พอเพียงเพียรจำประจำตน

ทุกหมู่ชนคนไทยให้ใฝ่จำ

 

     กลับบ้านเถิดพ่อแม่แท้ประจักษ์

อนุรักษ์เผ่าแท้แม่งามขำ

อยู่บ้านนอกบอกจิตให้เตือนจำ

ไม่ถลำกลับกรุงมุ่งกลับมา

 

     ประเทศไทยนั่นหรือคือกรุงเทพ

เมืองปลุกเสกเสพสุขหรือทุกขา

อยู่บ้านฉันเพียงสุขทุกข์ไม่มา

อนิจจาเมืองกรุงมุ่งทำลาย

 

 กลับถึงบ้านเจ๊กตงคงไม่อยู่                        

แสนหดหู่อยู่ไยให้ไปขาย

เต้าส่วนร้อนร้อนร้อนนอนสบาย                     

กลับไปขายเต้าส่วนกวนมาเอง

 

                      

…..…แค่นี้ก็พอเพียงแล้ว………

…………………... เขป  แสงใต้

 



ผู้ตั้งกระทู้ เขป แสงใต้ :: วันที่ลงประกาศ 2008-02-12 13:22:57


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.