ReadyPlanet.com


ทศกัณฐ์ ในสำนวนกลอนพระเจ้าตาก


ทศกัณฐ์   ในสำนวนกลอนพระเจ้าตาก

                พระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราช   ทรงพระราชนิพนธ์ปรับปรุงบทละครรมเกียรติครั้งกรุงเก่าไว้สี่ตอน   คือตอนพระมงกุฎ  ตอนหนุมานเกี้ยวนางวานริน  จนถึงท้าวมาลีวราชมา   ตอนท้าวมาลีวราชพิพากษาความ  จนทศกรรฐ์เข้าเมือง   ตอนทศกรรฐ์ (พระราชนิพนธ์พระเจ้าตากใช้ว่า “ทศกรรฐ์”)ตั้งพิธีทรายกรด พระลักษณืต้องหอกกบิลพัสดุ์  จนผูกผมทศกรรฐ์กับนางมนโท ( พระราชนิพนธ์พระเจ้าตาก  ใช้ว่า “มนโท”)    ทั้งสอนหลังนี้ต่อเนื่องกัน

                ในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ สำนวนต่าง ๆ  นั้น   มีฉากที่ทศกัณฐ์กลายเป็นตัวตลกอยู่หลายฉาก   

                สำหรับสำนวนพระเจ้าตาก  ฉากที่ล้อทศกัณฐ์เป็นตัวตลกนั้น   ค่อนข้างกระชับ  เหาะสมกับเรื่องในฉาก  คือหนุมานลอบเข้าไปในห้องบรรทมของทศกัณฐ์  ลักเอาหินบดยา  ที่ทศกัณฐ์เอามาหนุนนอนป้องกันไม่ให้ใครมาขโมยไปได้     หนุมานได้หินบดยามาช่วยชีวิตพระลักษมณ์แล้ว  ยังไม่สะใจ   ยังแกล้งเอาผมของทศกัณฐ์ผูกกับผมของนางมณโฑ  แถมสาบว่า ต้องให้นางมณโฑชกหน้าทศกัณฐ์เสียก่อน   ผมจึงแยกออกจากกันได้  ฉากเมื่อทศกัณฑ์ตื่นขึ้นมาพบว่าผมของตนติดหนึบหนับกับผมนางมณโฑ  เอามีดตัดผมก็ไม่ขดจากกัน    มันจึงน่าเฮฮา ทำให้ผู้รายกลายเป็นตัวตลกกลางเวทีไป      

          ขอเชิญท่านอ่านสำนวนของพระเจ้าตากสินมหาราชเองเองเถิดครับว่า  ท่านทรงพระรราชนิพนธ์กลอนได้ “มัน” ขนาดไหน

                เมื่อพระรามได้หินบดยามาแล้ว  บดยาทาพระลักษมณ์   หอกกบิลพัศดุ์ก้หลุดออก   พระลักษมณ์ทรงฟื้น   พระรามยกทัพกลับพลับพลา    มโหธรรูข่าวจึงรีบเข้าเฝ้าทศกัณฐ์    พอทศกัณฐ์ต่นนอนขึ้นมาก็ยุ่งละสิครับ..... (ตัวสะกดการันต์ตามต้นฉบับเดิม)

                ร่าย

                ๐ ทศพักตร์กับอัครมเหษี                         ตื่นตระหนกจากที่สหัสา

                ผวาคร่าดึงไปมา                                       เกศาไม่หลุดจากกัน

                ดิ้นเดือดกระชากยิ่งขึง                              รังรึงเหนียวติดแม่นมั่น

                โกรธหัวผัวเมียเทลาะกัน                        เชือดฟันด้วยมีดเป็นโกลี

                                            ฯ คุกพาทย์  ระบำเทศ  2  ที ฯ

                ๐ เถือเท่าใด ๆ ไม่ขาด                              ประหลาดเส้นเกศเกศี

                อัศจรรย์พลันดูทันที                                 ศิลาเขนยหายไป

                อีกนพศูลพรหมพักตร์                              เหินหักโปร่งฟ้าแขไข

                โอ้ร่าย

                ๐ เจ้าพี่จะคิดประการใด                               มิภัยแล้วหรือกัลยา

                                                                ฯ ครวญ 8 คำ 

                ครวญ

                ๐มนโทว่าแม่นแท้                                    ข้าศึกมาแต่พระเวหา

                สองกษัตริย์กำหนัดโศกา                          โอ้ว่าจะคิดไฉนดี

                ญาณี

                ๐ ทศกรรฐ์จึงสั่งสาวใช้                             มึงเร่งไปบอกยักษี

                พลันให้นิมนต์มุนี                                      โคบุตรฤษีเข้ามา

                ...........................

                ๐ เชือดเอยเชือดผม                                     คมมีดไม่กินเส้นเกศา

                อัศจรรย์ฤษีมีบัญชา                                     สุดปัญญากูอสุรี

                                                                ฯ 6 คำ ฯ

                ร่าย

                ๐ทศกรรฐ์จึงสั่งเมียไป                               ทำไมเจ้าไม่ชกพี่

                ร่าย

                ๐ มนโท ษมา สามี                                     ชกศีรษะหลุดโศกา

                                                                ฯ 2คำ ฯ

                โอ้บูชากุณฑ์        

                ๐ พระทูลกระหม่อมจอมโลก                   เมียแสนโศกอายสาหัสา

                ทำไมกับอีษีดา                                          มิส่งมิฆ่ามันไป

                ให้สินทิลโทษที่เหม็น                               ล้างจิตต์ซึ่งเป็นปัถมัย

                ระงับราคินกินใจ                                        อับภัยพิลึกโลกา

                แม้นมีผู้พาลโภยภัย                                    จะอวยให้พระพรทุกทิศา

                จะเข้าด้วยรวยไปทั้งท้องฟ้า                        สัตยาเที่ยงธรรม์ไม่พรั่นใจ

                นี่สิก่อกรรมทำเภท                                     มานำเหตุทิลโทษใส่

                เออนี่ทำนี่อย่างไร                                       ค้อนพลางทางไห้โศกา ๐

                ในรามเกียรติ์สำนวนอื่น   นางมณโฑยังต้องช้ำใจอีกหลายตอน  เช่น  ถึงขนาดต้องเสียตัวกับทศกัณฐ์ตัวปลอมด้วยเป็นต้น  

                    โชติช่วง นาดอน



ผู้ตั้งกระทู้ ผู้สื่อข่าวบ้านไพร :: วันที่ลงประกาศ 2007-08-20 10:06:25


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.