ReadyPlanet.com


O องค์ธรรมแห่งอาสาฬหะมาส .. O


.

 

สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ๑๙
000110101112 - - - 00102 - - - 13
1=ลหุ นอกนั้นครุ
เลขเดียวกัน = สัมผัสสระ



O อานนท์ ! จำ-เพาะ-อ-ฐานะกา-ละ-จะ-อุ-บัติ
สองพุทธะร่วมวัฏ- - - - ฏะกัน

O ย่อมเพียงหนึ่ง-เฉพาะ-ผู้เพราะรู้-วิ-มุ-ติ-ฉัน-
ทามรรคตระหนักบรร- - - - ลุผล

O รอบแห่งปรา-ก-ฏะ-ภาค-ตถา-ค-ตะ-พิ-มล
ยากเกิดประเสริฐสน- - - - ธิกาล

O สงฆ์เอย ! เกิด-จ-ตุ-อัศจรร-ยะ-พิ-ส-ดาร
เมื่อพุทธะดวงมาน - - - อุบัติ

O ไป่เคยปรา-ก-ฏะ-มีพิถี-พฤ-ติ-วิ-วัฒน์
ฟังธรรมะตรองอรรถ - - - ประสาร

O ที่มัวเมา-หะ-กะ-กา-มะ-คุณะ-วิ-ต-ถาร
เมื่อธรรมะแว่วพาน - - - ก็ฟัง

O ที่มัวเมา-ทิ-ฐิ-มานะภา-วะ-คละ-ประ-นัง
เมื่อธรรมะแว่วดัง - - - สดับ

O ที่วุ่นวาย-อ-ล-เวงบ่เพ่ง-จิ-ตะ-ระ-งับ
แว่วธรรมะตรองศัพ- - - - ทะตาม

O ที่มืดบอด-เพราะ-อ-วิชชะมิจ(ะ)-ฉะ-ละ-ลาม
ฟังธรรมะย้ำความ - - - ก็ตรอง

O สงฆ์ทั้งหลาย ! พระ-สุ-คตและบท-วิ-นั-ยะ-ผอง
เพื่อจิตประดาปอง - - - ละปรุง

O สงฆ์ทั้งหลาย ! พระ-สุ-คตกำหนด-มรร-คะ-ผ-ดุง
พร้อมวิชชะบำรุง - - - ประชา

O รู้แจ้งโลก-ดุ-จะ-ครูเพราะรู้-พิ-ท-ยะ-พา-
ปวงศิษยะศึกษา - - - พระสอน

O สงฆ์ทั้งหลาย ! พระ-วิ-ทูเพราะรู้-มรร-คะ-อ-มร
ทางไทจะไถ่ถอน - - - ระทม

O สำแดงธรรม-พิ-เราะ-ความพิราม-บ-ทะ-ป-ฐม
กลาง, ปลาย-พระผายพรหม- - - - ะจรรย์

O สมบูรณ์พร้อม-อรร-ถะ-ปวงและช่วง-วรร-คะ-พ-ยัญชน์
รสธรรมพระนำผัน - - - พะใจ

O สงฆ์ทั้งหลาย ! ค-ติ-ธรรมและสัม-มรร-คะ-ประ-ไพ
เอื้อชนพิมลใน - - - คะนึง

O ย่อมเกื้อกูล-นุ-เคราะห์-โลกละโศก-ทุ-ขะ-ระ-รึง
จิตเทพมนุษย์พึง- - - - ภิรมย์

O พราหมณ์เอย ! เมื่อ-รัต์-ติ-กาลประสาร-ภ-วะ-ประ-สม
กลับว่าทิวากลม- - - - ภะกาล

O พราหมณ์เอย ! เมื่อ-ทิ-วะ-ผ้ายผกาย-รุ-จะ-ประ-สาร
ว่ารัตติคาบดาล - - - ประดัง

O ย่อมว่าพราห-ม-ณะ-นั้นมุหันธ์-จิ-ตะ-ประ-นัง
เสพคลุกกะทุกขัง - - - บ คลาย

O พราหมณ์เอย ! นา-มะ-ด-นูเพราะรู้-อ-นุ-เคราะห์-กาย
โมหันธะบั่นหาย - - - ก็เรา

O เกิดขึ้นเพื่อ-ม-หิ-ศาลประการ-คุ-ณะ-เฉลา
เอื้อชนะป่นเมา- - - - หะมี

O กาลเมื่อเหล่า-กุ-ละ-บุตรตระกูล-คฤ-ห-บ-ดี
ฟังธรรมะคัมภี- - - - ระตรอง

O ครั้นตรองแล้ว-ธรร-มะ-สัจจ์วิวัฒ(ะ)-นะ-คระ-ลอง
ดาลศรัทธ์ระบัดครอง - - - กมล

O ย่อมตรึกเห็น-บรร-พ-ชาจะอา-ศั-ยะ-ระ-คน-
พรหมจรรยะบันดล - - - ละเรือน

O ปลงผม, ภู-ษิ-ตะ-ย้อมประนอม-บ-ทะ-เสมือน-
ผู้ยึดประพฤติเลือน - - - ละงาม

O ธรรมอันซึ่ง-พระ-สุ-คตกำหนด-พฤ-ติ-พิ-ราม
เพื่อดับระงับทราม - - - ประทัง

O นั้นคือชา-ติ-ช-ราและภา-วะ-ม-ร-ณัง
ต้นเหตุอุบัติยัง - - - สุคต

O สามธรรมนั้น-ด-ละ-เหตุพิเศษ-อุ-บั-ติ-บท
พรหมจรรย์ถวัลย์รส - - - ดำรู

O เพื่อโลกนี้-สั-ทะ-ธรรมจะค้ำ-ม-ฤ-ต-ยู
เกื้อกูลวิทูรรู้- - - - ละวาง

O เพื่อจิตชำ-นะ-จะ-รู้จะสู่-วิ-มุ-ติ-ทาง
ล่มมาระผ่านขวาง - - - ระคาย

O สงฆ์ทั้งหลาย ! ม-ร-คาตถา-ค-ตะ-สยาย
ภาษชี้พิถีกลาย - - - เคราะห์กรรม-

O –ย่อมเปิดโล่ง-เฉพาะ-ผู้จะรู้-ประ-พฤ-ติ-สัม-
มาวัตรสมรรถทำ- - - - นุใจ

O พึงเสพบท(ะ)-เกษมะเขม-ร-สะ-ประ-ไพ
ล่วงภาวะอาลัย- - - - ะลาญ

O เธอพึงเนา-กะ-ประ-โมทย์และโภ-ช-นะ-ประ-การ
จากโยคะโอฬาร - - - เถอะรา


................................................................


O เบญจางค์ประดิษฐ์น้อม - - - นอบกร
นบดิลกชิเนนทร - - - อธิกไท้
คุณพระยิ่งอาภรณ์ - - - พาดห่ม-
คลุมทั่วตรีภพไว้ - - - หว่างถ้อยธรรมกถา ฯ

O นบธรรมุตม์เทียบพร้อม - - - พากย์สอน สัตว์แฮ
คลี่อรรถขัดอาวรณ์ - - - ข่มไว้
โกรธเกลียดลุ่มหลงถอน - - - ถอดจาก จิตนา
ตัดเหตุสู่ผลได้ - - - ดับสิ้นสังสาร ฯ

O ส่ำสัตว์อันอยู่ด้วย - - - โดยโม หะเอย
ยกภาษยิ่งภิญโญ - - - หยัดชี้
เผยทางผ่านทุกข์โท- - - - มนัสจิต แจ้งแฮ
ส่องมืดหม่นก่อนกี้ - - - กลับเรื้องจำรูญ ฯ

O พระล่วงพระล่องล้น - - - โลกลับ
สู่อมฤตกลายกลับ - - - เกลศร้อน
เหลือธรรมแผ่รำงับ - - - เงาโศก
พจน์ภาษคอยปรุงป้อน - - - ป่นร้ายคลายแสลง ฯ

O กอปรประนมนัขน้อม - - - บังคัล
คุณพระไตรปิฎกธรร- - - - มุตม์แม้น-
สายธารอมฤตบรร- - - - โลมซาบ-
ซับจิตชนทั่วแคว้น - - - ผัสสะห้วงนิรวาณ


http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=16-05-2011&group=41&gblog=26



ผู้ตั้งกระทู้ สดายุ :: วันที่ลงประกาศ 2013-07-20 20:38:35


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.