ReadyPlanet.com


เรื่องซึ้งๆระหว่างพ่อกับลูกชายและเงิน 20 เหรียญ


 เรื่องซึ้งๆระหว่างพ่อกับลูกชายและเงิน 20 เหรียญ

 

ชายหนุ่มเลิกงานกลับบ้านช้า

ลูกชายมองนาฬิกาก่อนเข้าบ้าน

เด็กน้อยตัดสินใจอยู่เนิ่นนาน

“พ่อครับชั่วโมงทำงานได้เท่าไร?”

 

ชายหนุ่มมองลูกชายแล้วหงุดหงิด

“มันใช่สิทธิ์ลูกควรรู้แล้วหรือไม่?

เอาเถอะถ้าลูกอยากรู้...ขอตอบไป

20 เหรียญ เขาคิดให้ต่อโมงยาม”

 

เด็กน้อยยืนนับนิ้วตีหน้าเศร้า

ก่อนจะบอกเสียงบางเบาเกินหักห้าม

“ผมขอยืม 10 เหรียญก่อน-ค่อยติดตาม

พรุ่งนี้จะพยายามมาใช้คืน”

 

ชายหนุ่มตวาดเปรี้ยงเสียงดังลั่น

“นี่มันลูกของฉันหรือคนอื่น

หยุดคิดเรื่องโง่โง่..ดับไฟฟืน

วันพรุ่งนี้และมะรืนต้องไปเรียน”

 

วันรุ่งขึ้นชายหนุ่มเริ่มหายโกรธ

“พ่อขอโทษ...พ่อให้ลูกยืม 10 เหรียญ

บอกพ่อหน่อยที่เมื่อคืนเจ้าวนเวียน

เจ้าจะเอาเงิน 10 เหรียญไปทำอะไร?”

 

เด็กน้อยค่อยรวมเศษเหรียญสะสมมา

รวมเป็น 20 เหรียญกว่ากำกอบไว้

“ผมขอซื้อเวลาพ่อที่หายไป

วันนี้กินข้าวเย็นไหม...ซักหนึ่งชั่วโมง!!!”



ผู้ตั้งกระทู้ กระบี่ใบไม้ (rainny4111-at-gmail-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2013-03-05 22:47:08


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2339990)

 

 

ชีวิตอันรีบเร่งในเมืองใหญ่

มัวชักช้ารำไรไม่ทันใครเขา

สิ่งพ่อสอนลูกน้อยอดทนเอา

เจ้าจงเข้าใจพ่อในเรื่องงาน

 

ชีวิตขาดหายความรักความอบอุ่น

กลิ่นกับข้าวหอมกรุ่นโต๊ะอาหาร

ตักพ่อลูกนอนหนุนคราวันวาร

ลูกร้าวรานพ่อยุ่งงานจนลืมเลือน

 

เพียง ๑๐ เหรียญรักผูกพันฉันพ่อลูก

พ่อผิดถูกยากจะตอบกลัวแชเฉือน

ข้อคิดเล็กเล็กในชีวิตคอยย้ำเตือน

รักลูกบริสุทธิ์เหมือนสิ่งใดเอย

 

ขอน้อมคารวะจากใจ

“ทรชนบ้านนอก”

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2013-03-06 10:33:57


ความคิดเห็นที่ 2 (2339993)

 .... "ผมขอซื้อเวลาพ่อที่หายไป"..

สะเทือนใจ คมน้ำผึ้ง บาดถึงทรวง...

                      ด้วยจิตชื่นชม : เงาเวลาแห่งรัตติกาล
    

ผู้แสดงความคิดเห็น เงาเวลาแห่งรัตติกาล วันที่ตอบ 2013-03-06 10:48:30


ความคิดเห็นที่ 3 (2341528)

 เคยอ่านในเมล์ คุณกระบี่เขียนเป็นบทกวีได้ดีจังเลยค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2013-03-13 07:51:29


ความคิดเห็นที่ 4 (2345884)

 เพียงเศษเสี้ยววินาทีที่ขาดหาย                         อาจละลายสายสัมพันธ์อันยิ่งใหญ่

กองเงินโกฎิท่วมฟ้าสุราลัย                                 มิอาจซื้อเวลาใหม่ให้ย้อนคืน

เพื่อนเอ๋ย...                                                         หากละเลยวันวัยในหลับตื่น

หลง-วงวัฎ-ลวงใจไร้จุดยืน                                 จึงดาดดื่นทุกข์ระทมถมเส้นทาง

ลืมตาเถิดเพื่อนรัก                                                ภาระหนักทิ้งไปให้ไกลห่าง

เพียงเศษเสี้ยววินาทีที่ "ปล่อยวาง"                     จึงเห็นโลก "แตกต่าง" ของชีวิต

 

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น สส วันที่ตอบ 2013-03-31 04:06:53



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.