ReadyPlanet.com


วัวลืมตีน


 

 

 วัวลืมตีน

 


 

"นอน..สาหล่า...ลับตา..แม่สิกล้อม ........"

 

ผืนผ้าอ้อมโอบร่างเจ้าเนื้อนิ่ม

 

ใบหน้าน้อยไร้เดียงสาหลับตาพริ้ม

 

คนกล่อมยิ้มไกวเปลผ้าขาวม้า

 


 

ลมหอบฟางคว้างปลิวกลางเปลวแดด

 

ที่เผาแผดย่ำยีทุกหย่อมหญ้า

 

บ้านที่คล้ายไม่เป็นบ้านหัวคันนา

 

ยังมีเสียงแหบพร่าขานบทเพลง

 


 

ตะวันเคลื่อนเลื่อนจันทร์วัฏผันผ่าน

 

ยิ่งเนิ่นนานหนูน้อยยิ่งกินเก่ง

 

ตัวจ้ำม่ำหม่ำอาหารบ้านตัวเอง

 

กินเป็นเข่งมีเท่าไหร่ก็ไม่พอ

 


 

จนเริ่มเข้าโรงเรียนหัดเขียนอ่าน

 

จากเงิน-งาน ขายข้าว..ของแม่พ่อ

 

กี่ล้านเช็ดเม็ดเหงื่อไม่เบื่อท้อ

 

แขนแข้งข้อต่อสู้ไม่รู้รา

 


 

เมื่อจบมหาวิทยาลัย

 

เจ้าหนูน้อยอ่อนวัยไร้เดียงสา

 

กลายเป็นหนุ่มมีภูมิฐานภูมิปัญญา

 

ทำงานในสภาว่าการเมือง

 


 

นานกว่านานผ่านวาระหลายสมัย

 

เป็นผู้หลักผู้ใหญ่รู้ทุกเรื่อง

 

ดอกทะเยอทะยานบานรุ่งเรือง

 

ผลอำนาจผลิต่อเนื่องออกเนืองนิตย์

 


 

เมล็ดข้าวเฒ่าสูงวัยกลับไม่ออก

 

ชายแก่บอกหญิงชราว่าแผกผิด

 

ธรรมชาติเกรี้ยวโกรธก่อโทษฤทธิ์

 

หรือรัฐละเลยกิจประชาชน

 


 

ชายแก่-เข้าเมืองหลวงประท้วงรัฐ

 

ท่ามเวทีที่ถูกจัดกลางถนน

 

ที่นี่..มีมากมายหลายผู้คน

 

ที่นี่..มีหลายเหตุผล-อุดมการณ์

 


 

บ้างมาเพื่อประชาธิปไตย

 

บ้างมาถามความเป็นไปหลังรัฐประหาร

 

บ้างมาด้วยเดือดร้อนนอนตกงาน

 

บ้างมาเพราะรัฐบาลไม่ดูแล

 


 

คืนเศร้า..ไม่ปรารถนาก็มาถึง

 

กระสุนดึงหลายวิญญาณเหมือนหว่านแห

 

สาดเสียงเปรี้ยงปร้าง --- คนครางแพ้

 

ชายแก่..จมกองเลือดริมทางเท้า

 


 

นานกว่านานวันเลื่อนคืนเคลื่อนคล้อย

 

หญิงชรายังคอยอย่างหงอยเหงา

 

กี่วันแล้วผัวไม่กลับภูมิลำเนา

 

กี่ปีเฝ้าลูกไม่มาเยี่ยมหากัน

 


 

ตะวันเคลื่อนเลื่อนจันทร์วัฏผันผ่าน

 

("ประชาธิปไตย" เบ่งบาน ------บนลานฝัน

 

ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝันกลางวัน)

 

-หญิงชราผวาสั่นหลับเดียวดาย ฯ

 


 

*เห็นอ.ราชาวดี แนะให้นำผลงานมาลง ผมก็พึ่งว่างวันสองวันมานี้ จึงหยิบข้อเขียนที่แต่งไม่ค่อยได้เรื่องมาลง ความจริงก็กะจะทิ้งไปแล้ว แต่อีกใจก็เสียดายเพราะข้อเขียนชิ้นนึงกว่าจะเสร็จ บางทีก็เป็นอาทิตย์

 

 

ข้อเขียนชิ้นนี้ทีจริงผมเขียนขึ้นเพราะจะส่งพานแว่นฟ้าที่พึ่งผ่านพ้นไปนี้ แต่พอเขียนเสร็จมานั่งอ่านพิจารณา ประกอบกับให้คนนู้นคนนี้วิจารณ์ก็เห็นว่ายังไม่ดี จึงไม่ส่งแล้วกะเก็บไว้คนเดียวฉะนี้ครับ

 

รัตนโกสินทร์ศก 



ผู้ตั้งกระทู้ รัตนโกสินทร์ศก :: วันที่ลงประกาศ 2012-10-17 23:06:12


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2308788)

  วัวลืมตีน


"นอน..สาหล่า...ลับตา..แม่สิกล้อม ........"

ผืนผ้าอ้อมโอบร่างเจ้าเนื้อนิ่ม

ใบหน้าน้อยไร้เดียงสาหลับตาพริ้ม

คนกล่อมยิ้มไกวเปลผ้าขาวม้า


ลมหอบฟางคว้างปลิวกลางเปลวแดด

ที่เผาแผดย่ำยีทุกหย่อมหญ้า

บ้านที่คล้ายไม่เป็นบ้านหัวคันนา

ยังมีเสียงแหบพร่าขานบทเพลง


ตะวันเคลื่อนเลื่อนจันทร์วัฏผันผ่าน

ยิ่งเนิ่นนานหนูน้อยยิ่งกินเก่ง

ตัวจ้ำม่ำหม่ำอาหารบ้านตัวเอง

กินเป็นเข่งมีเท่าไหร่ก็ไม่พอ


จนเริ่มเข้าโรงเรียนหัดเขียนอ่าน

จากเงิน-งาน ขายข้าว..ของแม่พ่อ

กี่ล้านเช็ดเม็ดเหงื่อไม่เบื่อท้อ

แขนแข้งข้อต่อสู้ไม่รู้รา


เมื่อจบมหาวิทยาลัย

เจ้าหนูน้อยอ่อนวัยไร้เดียงสา

กลายเป็นหนุ่มมีภูมิฐานภูมิปัญญา

ทำงานในสภาว่าการเมือง


นานกว่านานผ่านวาระหลายสมัย

เป็นผู้หลักผู้ใหญ่รู้ทุกเรื่อง

ดอกทะเยอทะยานบานรุ่งเรือง

ผลอำนาจผลิต่อเนื่องออกเนืองนิตย์


เมล็ดข้าวเฒ่าสูงวัยกลับไม่ออก

ชายแก่บอกหญิงชราว่าแผกผิด

ธรรมชาติเกรี้ยวโกรธก่อโทษฤทธิ์

หรือรัฐละเลยกิจประชาชน


ชายแก่-เข้าเมืองหลวงประท้วงรัฐ

ท่ามเวทีที่ถูกจัดกลางถนน

ที่นี่..มีมากมายหลายผู้คน

ที่นี่..มีหลายเหตุผล-อุดมการณ์


บ้างมาเพื่อประชาธิปไตย

บ้างมาถามความเป็นไปหลังรัฐประหาร

บ้างมาด้วยเดือดร้อนนอนตกงาน

บ้างมาเพราะรัฐบาลไม่ดูแล


คืนเศร้า..ไม่ปรารถนาก็มาถึง

กระสุนดึงหลายวิญญาณเหมือนหว่านแห

สาดเสียงเปรี้ยงปร้าง --- คนครางแพ้

ชายแก่..จมกองเลือดริมทางเท้า


นานกว่านานวันเลื่อนคืนเคลื่อนคล้อย

หญิงชรายังคอยอย่างหงอยเหงา

กี่วันแล้วผัวไม่กลับภูมิลำเนา

กี่ปีเฝ้าลูกไม่มาเยี่ยมหากัน


ตะวันเคลื่อนเลื่อนจันทร์วัฏผันผ่าน

("ประชาธิปไตย" เบ่งบาน ------บนลานฝัน

ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝันกลางวัน)

-หญิงชราผวาสั่นหลับเดียวดาย ฯ


*เห็นอ.ราชาวดี แนะให้นำผลงานมาลง ผมก็พึ่งว่างวันสองวันมานี้ จึงหยิบข้อเขียนที่แต่งไม่ค่อยได้เรื่องมาลง ความจริงก็กะจะทิ้งไปแล้ว แต่อีกใจก็เสียดายเพราะข้อเขียนชิ้นนึงกว่าจะเสร็จ บางทีก็เป็นอาทิตย์

ข้อเขียนชิ้นนี้ทีจริงผมเขียนขึ้นเพราะจะส่งพานแว่นฟ้าที่พึ่งผ่านพ้นไปนี้ แต่พอเขียนเสร็จมานั่งอ่านพิจารณา ประกอบกับให้คนนู้นคนนี้วิจารณ์ก็เห็นว่ายังไม่ดี จึงไม่ส่งแล้วกะเก็บไว้คนเดียวฉะนี้ครับ

รัตนโกสินทร์ศก 

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-10-17 23:07:40


ความคิดเห็นที่ 2 (2308802)

 ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝันกลางวัน)

 
-หญิงชราผวาสั่นหลับเดียวดาย ฯ
 
 
ชอบมากค่ะ
 
น่าจะส่ง คราวหน้านะคะจะตามเชียร์
ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-10-18 02:32:31


ความคิดเห็นที่ 3 (2308840)

 

ยังคงคุณค่ามาตรฐานของผลงานอยู่เสมอ

ชอบการใช้คำที่มีความหมายอ่านแล้วคิดตามจนจบ

นี่คือคนเก่งที่ชอบถ่อมตน

ขอบคุณครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ราชาวดี วันที่ตอบ 2012-10-18 09:29:00


ความคิดเห็นที่ 4 (2308892)

 

     ผืนผ้าขาวห่อคลุมร่างชายชรา

คราบน้ำตาหญิงแก่คอยอย่างหงอยเหงา

ความปวดร้าวยากยิ่งเกินจักบรรเทา

เพียงรอเฝ้าเจ้าลูกยากับสามี


     รอยจูบเท้าเจ้าเด็กน้อยเมื่อวันวาน

ยุคสมัยผันผ่านถึงวันนี้

ปริญญาอวดศักดิ์ดาทรพี

รอยจูบที่ฝ่าเท้าเลยเลือนราง


 

    ทุกข์นายนาบ่าแบกหามส่งลูกเรียน

ข้าวทุกเกวียนเวียนรอยไถใครถือหาง

ผลผลิตราคาต่ำมืดคลำทาง

แสงสว่างชาวนายนายังรำไร


 

     หวังอาศัยลูกเติบใหญ่เป็นที่พึ่ง

ฉุดลากดึงค่านายนาให้สดใส

แต่สุดท้ายเห็นหญิงแก่แลร่ำไห้

น้ำตาไหลวัวลืมตีนสิ้นค่าคน


 

    ถ้อยประพันธ์กวีแก้ว รศ.ศก

ขอยอยกชื่นชมภิรมย์ผล-

งานสะท้อนจิตวิญญาณผ่านตัวตน

ทรชนขอน้อมคารวะเอย

 

 

ขอน้อมคารวะจากใจ

"ทรชนบ้านนอก"

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-10-18 12:33:34


ความคิดเห็นที่ 5 (2309207)

 สวัสดีครับ

มาขอบคุณทุกๆท่านเช่นเคยครับ ผมยังห่างไกลรุ่นพี่เยอะ...แต่จะซื้อจรวจตามไปครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-10-19 19:26:31


ความคิดเห็นที่ 6 (2309263)

 จรวด แหม คุณ รศ. ทำเอาเรางง ว่า สะกดไง.นะ

 

ฮ่า ๆ วันนี้ปิดงานไปหนึ่งชิ้น อารมณ์ดี มาแซว ขำ  ๆนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-10-20 04:45:16


ความคิดเห็นที่ 7 (2310734)

งานของคุณ รศ. สามารถสะท้อนความเป็นไปในสังคมปัจจุบันได้ดีมากครับ  ขอชื่นชม

ผู้แสดงความคิดเห็น ปุณณมี วันที่ตอบ 2012-10-26 11:57:31


ความคิดเห็นที่ 8 (2310745)

เขียนดีครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น เด็ด วันที่ตอบ 2012-10-26 12:44:07


ความคิดเห็นที่ 9 (2310893)

 สวัสดีครับ

ขอบคุณทุกท่าน ทุกความคิดเห็นนะครับ

ปล.ผมเขียนผิดจริงๆด้วยครับ มือไวไปหน่อยครับ ....แหะๆ ทำบุญปล่อยไก่ไป

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-10-26 19:09:42



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.