ReadyPlanet.com


ลูกโลกจำลอง, ข้าพเจ้าเฝ้ามองแผ่นดินแม่


ลูกโลกจำลอง, ข้าพเจ้าเฝ้ามองแผ่นดินแม่


กว่ามือแห่งจักรวาลจะปั้นโลก               รวมละอองโบยโบกมาบดแน่น
บีบ อัด ระเบิด คาย ขยายแกน             จนเป็นด้าวเขตแดน น้ำ-แผ่นดิน

วัฒนาสภาวะโลกธาตุ                     กำเนิดเชื้อชนชาติต่างศาสตร์-ศิลป์
ดำรงชีพ สร้างอาณาเพื่อหากิน              สืบเผ่าพงศ์ดำรงถิ่นแค่สิ้นใจ

ลึกลงไปในสมองของมนุษย์                 มันเกินสุดอำนาจใดคาดได้
ยิ่งวิวัฒน์ทุกสิ่ง ยิ่งเปลี่ยนไป                กลับยิ่งใช้สิ่งวิวัฒน์กำจัดกัน

เบื้องหน้า – ข้าพเจ้าเฝ้านั่งมอง            โลกจำลอง-แผนที่หลากสีสัน
เทียบอดีตบรรลุปัจจุบัน                         พบรูปพรรณแผนที่-ที่เปลี่ยนไป

เพียงไม่เห็นรอยหมองของลูกโลก           มิรู้โศกว่าสุมอยู่มุมไหน
โลกจำลองลงสีพื้นที่ใด                            ก็งามในความงาม...โลกจำลอง

ข้าพเจ้าหมุนโยกลูกโลกเล่น                ไล่เรียงเส้นดินแดนสู่แกนสมอง
ลากพิกัด แวง-รุ้ง, แล้วมุ่งมอง             สำรวจแดนทั้งผองของปฐพี

ข้าพเจ้าหมุนโยกลูกโลกจำลอง         เสาะตามองผ่านแกนลงแผนที่
โลกจำลองมองดูยังอยู่ดี                   เหมือนไม่มีรอยหมองของโลกเรา

จึงจำลองมองถิ่นแผ่นดินแม่               พบรอยแผลสบตาข้าพเจ้า
รอนับคืน นับวันจะบรรเทา                 ร่วมกลบเถ้าที่เหลือของเชื้อไฟ
 

เป็นงานที่ผมส่งพานแว่นฟ้าปีนี้ครับ แต่ตกรอบ เพิ่งผ่านการตีพิมพ์ในเนชั่น สุดฯ ฉบับนี้ (12 ต.ค. 55) 

ผู้แสดงความคิดเห็น พัฒนะ ปฐมพงศ์ วันที่ตอบ 2012-10-12 21:27:14



ผู้ตั้งกระทู้ webmaster :: วันที่ลงประกาศ 2012-10-23 14:20:26


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2309948)

กระทู้เดิมเนื่องจากมีความขัดแย้งจนเลยเถิด

ขออนุญาตลบกระทู้และย้ายกลอนของคุณ พัฒนะ ปฐมพงศ์ มาไว้กระทู้ใหม่

ส่วนเนื้อหาที่ขัดแย้งใครอยากได้ ใครจะฟ้องร้องอะไรใครติดต่อได้โดย

ทิ้งอีเมลของท่านไว้ที่กระทู้นี้ครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น webmaster วันที่ตอบ 2012-10-23 14:23:24


ความคิดเห็นที่ 2 (2309998)

ขอบคุณ ท่านเว็บมาสเตอร์

 

ดีใจจังผลงานเราก็ตกรอบ

 

พอตกรอบมาอ่านอีกที ลองให้คะแนนตัวเอง เอ่อ มันก็สมควรตกนะ เพราะสนุกเกินไป (ฮา)

 

แต่ผลงานของคุณพัฒนะ งดงามตามที่สมควรเป็น ขอบคุณเจ้าของผลงานครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีพิจิก วันที่ตอบ 2012-10-23 19:02:48


ความคิดเห็นที่ 3 (2310004)

 

งานของคุณพัฒนะ    ชิ้นนี้  งามครับ     (คนรักกวี)

ผู้แสดงความคิดเห็น คนรักวี วันที่ตอบ 2012-10-23 19:16:49


ความคิดเห็นที่ 4 (2310023)

ผมเสียใจที่เป็นต้นเหตุของความขัดแย้ง
โลกบางแห่งควรอยู่ตามความเหมาะสม
โลกจำลอง ยังคงเป็นทรงกลม
เป็นผลส้มรูปคงตามทรงนั้น

ขณะนี้โลกจริงถูกจำลอง
ตาผมมองพลันเห็นรอยเส้นกั้น
เพื่อนพี่น้องขบปัญหาจะฆ่าฟัน
ประเทศนี้สีสันมันย่อยยับ

ผู้แสดงความคิดเห็น พัฒนะ ปฐมพงศ์ (patana1415-at-yahoo-dot-com)วันที่ตอบ 2012-10-23 20:46:10


ความคิดเห็นที่ 5 (2310028)

ขอบคุณที่จำแนกแยกแยะความผิดชอบชั่วดีได้ เส้นทางข้างหน้าอีกยาวไกล ปรองดองสมัครสมานสามัคคีไว้เป็นสิ่งประเสริฐที่สุด

ผู้แสดงความคิดเห็น คนกลาง วันที่ตอบ 2012-10-23 20:55:31


ความคิดเห็นที่ 6 (2310170)

...

แผลนี้แผลติดเชื้อเมื่อแผลเผย
จึงเจ็บปวดดั่งเคยที่เผยแผล
จะกี่คนก็ย้ำให้ช้ำแด
จะกี่คราก็แย่เมื่อแดช้ำ 

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีพิจิก วันที่ตอบ 2012-10-24 13:10:15


ความคิดเห็นที่ 7 (2310251)

 งดงามค่ะ ชอบมากงานชิ้นนี้ของคุณพัฒนะ เ้ฝ้าเวียนอ่านอยู่หลายรอบค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ในเงาเมฆขาว วันที่ตอบ 2012-10-24 16:53:55


ความคิดเห็นที่ 8 (2310292)

ไม่ได้เข้าเน็ตมานานหลายวัน เลยไม่รู้ว่าขัดแย้งกันเรื่องอะไร แล้วก็ไม่ได้สนใจด้วย

 

แวะมาชื่นชมบทกวี

 

อ่านแล้วสรุปว่า "งาม" ครับ 

ผู้แสดงความคิดเห็น กระบี่ใบไม้ (rainny4111-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-10-24 20:18:35


ความคิดเห็นที่ 9 (3730240)

คุณค่าของงานมิได้อยู่ที่รางวัล แต่จะอยู่ในตัวของมันเอง

ความไม่มีคุณค่าไม่ได้อยู่ที่ไม่ได้รางวัล แต่จะอยู่ในตัวของมันเอง

คุณค่าของงานเป็นภววิสัย ไม่มีใครบิดเบือนได้

การตัดสินเป็นอัตตวิสัย เป็นไปตามจริตของผู้ตัดสิน

และจะให้ตรงกับจริตทุกคนไม่ได้

ดังนั้น จึงไม่ควรยึดรางวัลเป็นสรณะ แต่ใหัยึดคุณค่าเป็นสรณะ

และถ้างานของคุณทรงคุณค่าจริง กาลเวลาจะเปิดเผยออกมาเอง

 

ผู้แสดงความคิดเห็น นายเงา วันที่ตอบ 2014-11-02 13:38:29



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.