ReadyPlanet.com


รักและคิดถึง


ที่สุดของความคิดถึงก็พึ่งรู้

ว่ายังอยู่ด้วยชีวิตที่คิดถึง

ทุกเรื่องราวคนอดีตติดตราตรึง

แล้ววันหนึ่งเงียบเหงา...จึงเข้าใจ

 

กอดเก็บเสี้ยวทรงจำจากบางที่

มาคิดถึงทุกทีที่เปลี่ยวไหว

โลกคืนวันวนเวียนแปรเปลี่ยนไป

คิดถึงใครกลับวนเวียนไม่เปลี่ยนคน

 



ผู้ตั้งกระทู้ รัตนโกสินทร์ศก :: วันที่ลงประกาศ 2012-09-02 20:55:02


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2298216)

 

สะท้อนความรู้สึกได้ดีทีเดียว  ชอบครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ราชาวดี วันที่ตอบ 2012-09-02 21:43:04


ความคิดเห็นที่ 2 (2298217)

 คิดถึงใครกลับวนเวียนไม่เปลี่ยนคน

 

รักเดียวใจเดียว :-)

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-09-02 21:47:29


ความคิดเห็นที่ 3 (2298281)

 

     ที่สุดของความคิดถึงก็พึ่งรู้
ว่ายังอยู่ด้วยชีวิตที่คิดถึง
ทุกเรื่องราวคนอดีตติดตราตรึง
แล้ววันหนึ่งเงียบเหงา...จึงเข้าใจ
     กอดเก็บเสี้ยวทรงจำจากบางที่
มาคิดถึงทุกทีที่เปลี่ยวไหว
โลกคืนวันวนเวียนแปรเปลี่ยนไป
คิดถึงใครกลับวนเวียนไม่เปลี่ยนคน

                                            รัตนโกสินทร์ศก
    
     ดุจสายใยเมื่อได้ผูกแล้วถูกผลัก

พอโดนชักกลับรู้สึกนึกฉงน
ด้วยปมเงื่อนเหมือนยิ่งรัดมัดแน่นจน
ร่างกายตนไม่ไหวติงนิ่งรอคอย
     ขยับซ้ายย้ายขวาก็พาคิด
เพียงเพราะจิตติดสุขทุกคำถ้อย
ภาพความหลังฝังในไม่เคลื่อนคล้อย
ใยไหมน้อยไยจึงเหนียวเหนี่ยวใจคน
                                                ปุณณมี
                              ขอร่วมแสดงความคิดถึงด้วยคนครับ
ผู้แสดงความคิดเห็น ปุณณมี วันที่ตอบ 2012-09-03 09:42:03


ความคิดเห็นที่ 4 (2298314)

               "รักและคิดถึง"    

 

     ที่สุดของความคิดถึงก็พึ่งรู้
ว่ายังอยู่ด้วยชีวิตที่คิดถึง
ทุกเรื่องราวคนอดีตติดตราตรึง
แล้ววันหนึ่งเงียบเหงา...จึงเข้าใจ
     กอดเก็บเสี้ยวทรงจำจากบางที่
มาคิดถึงทุกทีที่เปลี่ยวไหว
โลกคืนวันวนเวียนแปรเปลี่ยนไป
คิดถึงใครกลับวนเวียนไม่เปลี่ยนคน

                                            รัตนโกสินทร์ศก

 

         ดุจสายใยเมื่อได้ผูกแล้วถูกผลัก
พอโดนชักกลับรู้สึกนึกฉงน
ด้วยปมเงื่อนเหมือนยิ่งรัดมัดแน่นจน
ร่างกายตนไม่ไหวติงนิ่งรอคอย
     ขยับซ้ายย้ายขวาก็พาคิด
เพียงเพราะจิตติดสุขทุกคำถ้อย
ภาพความหลังฝังในไม่เคลื่อนคล้อย
ใยไหมน้อยไยจึงเหนียวเหนี่ยวใจคน

                                                ปุณณมี 

 

       ความคิดถึงแค่ใจคิดก็ไปถึง
มอบให้ซึ่งคนที่รักทุกค่ำหน
ฝากสลักปักตรงกลางหว่างกมล
เกิดบันดลดวงจิตคิดว่า...คิดถึง

      
โอบกอดรักด้วยอ้อมกอดที่คิดถึง
รัดตราตรึงเชื่อมสัมพันธ์นั้นสุดซึ้ง
ถักสายใจผูกสายใยไว้คลอคลึง
ประดุจหนึ่งเสน่หาไม่เปลี่ยนแปลงฯ

                                                “ทรชนบ้านนอก”

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-09-03 11:35:06


ความคิดเห็นที่ 5 (2298492)

 

         เพียงคิดนิดหนึ่งก็ถึงแล้ว
อดีตแพร้วมาพานมานแสลง
เดินหน้าภาพหลังยังแสดง
ราวแห้งโหยหาอาลัยลึก
          มิพรากคงมิเพ้อละเมอถึง
คำนึงในเงาเช้ายันดึก
ขุดคุ้ยเงานวลเฝ้าหวนนึก
ท่ามผลึกน้ำตารอยอาลัย



(คิดถึงทุกท่านครับ)
 

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีพิจิก วันที่ตอบ 2012-09-03 15:44:03


ความคิดเห็นที่ 6 (2298542)

 

 

        ตัดใจเลิกคิดถึงกลับตรึงหนัก

ดุจศรปักอุราเกินคว้าใฝ่

ความทรงจำก่อนเก่าเผาหทัย

ก็แล้วใครลืมเลือนไม่เหมือนเดิม

        พญาโศก ...ตอกย้ำพร่ำประสาน

เรื่องราวผ่านฤดีมีมาเพิ่ม

เพียงภาพฝันมายามาต่อเติม

เหมือนกลับเสริมแผลใจให้กร่อนทรวง

 

                 ( ยังคิดถึงทุกท่านเหมือนเดิมครับ )

 

 

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ราชาวดี วันที่ตอบ 2012-09-03 20:13:49


ความคิดเห็นที่ 7 (2298551)

สวัสดีครับ

ผมก็คิดถึงอาจารย์ทุกท่านตลอดเวลา โดยเฉพาะอ.ราศีพิจิก หายไปเสียนานเชียวครับ หวังว่าคงสบายดีนะครับ

ขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยมครับ

ยินดีที่ทุกท่านร่วมแสดงความคิดถึงครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-09-03 20:59:59


ความคิดเห็นที่ 8 (2298660)

 

     ตัดอะไรตัดได้ขาดประหลาดนัก
แต่ตัดรักนั้นมักไม่ขาดจากบาศก์บ่วง
สำนวนเก่าเล่าย้ำให้ช้ำทรวง
คงเพราะห่วงสายรักเหนียวนักแล
     แม้พระขรรค์อันคมพรหมประสิทธิ์
จักเทียมฤทธิ์สายฟ้าผ่ากระแส
ฤาสามารถบาดใยรักหักดวงแด
แม้เพียงแผลมิแลเห็นเป็นอัศจรรย์

                                     คิดถึงทุกท่านเหมือนเดิม โดยเฉพาะ อ.ราศีพิจิก เช่นกันครับ
ผู้แสดงความคิดเห็น ปุณณมี วันที่ตอบ 2012-09-04 09:22:58

<
ความคิดเห็นที่ 9 (2298699)