ReadyPlanet.com


" Habituation " .......( ไวกูณฐ์ มาลาไทย)


 

Habituation
 
๏ เรือบินผ่านน่านฟ้า                      คราใด
สุนัขกรูเกรียวไล่                            เห่าย้ำ             
เรือบินบ่เป็นภัย                             หมาแก่
สงบตอบยินซ้ำซ้ำ                         หมอบคู้เลียตีน ฯ
 
๏ รังจ้อยจุนกน้อย                          ลูกสอง
ใบประดู่สีทอง                              ปลิดก้าน
ตนยอบหวาดเหยี่ยวปอง                 สัญชาต-   ญาณนอ
เกรงประดู่จนคร้าน                         ผุดร้องเพลงไพร ฯ
 
๏ ข้าวสุกปลุกนกหรื้น                     คือกา
พิศหุ่นไล่กลางนา                         นกลี้
กางแขนเหยียดชินตา                     กากลับ
พุงอิ่มแขนคอนนี้                           พักข้าวเม็ดเรียง ฯ
 
๏ เรือบินผ่านน่านฟ้า                       คราใด
ประดู่คงคลาไคล                           ร่วงต้น
อีกหุ่นนั่นเหมือนไผ                         ยืนอยู่                 
สบสิ่งเร้าจนพ้น                             ตื่นเต้นเป็นเนือย ฯ
 
๏ เคยร้องเคยป่าวก้อง                    ประณาม
เคยหลบเคยซ่อนยาม                     โทษกล้ำ
เคยลี้หลีกเคยตาม                         ชนหมู่
เคยสุดเคยซ้ำซ้ำ                           ไขว่ห้างกระดิกตีน ฯ
 
๏ ยินภัยยินยิ่งแล้ว                          แล้วไง
นั่นเหยี่ยวก็เหยี่ยวไป                       ใช่เงี้ยว
เป็นหุ่นฤเป็นใคร                             ช่างเถิด
ชินสุดดุจขี้เหยี้ยว                           สิ่งเร้าเราเคย ฯ
 
๏ แลหมานอนหมอบคู้                     สุขสบาย
แลลูกนกผุดผาย                            ปากอ้า
แลกาเกาะคอนคลาย                       แขนหุ่น
โลกช่างสวยสุดหล้า                       กว่านี้ไม่มี ฯ
 
๏ ก่อการร้ายฉุดจี้                            เรือบิน
ร่วงกระแทกรังภินท์                          ปากอ้า
ไถลหุ่นไล่กาดิ้น                              คอนแหลก
กระดิกหางเลียหน้า                          เห่าได้เอ๋งเดียว ฯ
 

 



ผู้ตั้งกระทู้ ไวกูณฐ์ มาลาไทย :: วันที่ลงประกาศ 2012-08-20 09:08:39


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2295201)

                          "มาชื่นชมครับครู"

 

    @  ธรรมดาเมื่อได้            ชินชา

กับสิ่งเห็นตำตา                    เรื่อยแล้ว

หมางเมินบ่ศรัทธา                ไหมเอ่ย

ดังว่าจะคลาดแคล้ว               ครั่นคร้ามมิกลัวฯ

   @ วจีคำกู่ก้อง                  แลดู

ยอดเยี่ยมผลงานครู              ถ่องแท้

จิตกระจ่างวิญญู-                  ชนใช่  แท้นา

คุณค่าประดุจแก้ว                 ผ่องแผ้วรัศมีฯ

                                                                         

    @  ดวงจิตศิษย์อ่อนน้อม   ยินดี   พี่เอย

งามเปี่ยมสมศักดิ์ศรี               แต่ต้น

เพชรหนึ่งเอกกวี                    คงอยู่ 

ควรยิ่งสรรเสริญล้น-               ค่าแท้ไวกูณฐ์ฯ

 

ขอน้อมคารวะจากใจ

"ทรชนบ้านนอก"                 

   

  

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-08-20 12:50:49



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.