ReadyPlanet.com


ฝากบทกลอนถึงคุณแม่ในวันแม่


 

ตั้งแต่เริ่มปฏิสนธิ์จนว่าเกิด

จุดกำเนิดตัวตนจนเติบใหญ่

อยู่ในครรภ์แม่ถนอมพร้อมห่วงใย

จนว่าได้ก่อกำเนิดเกิดเป็นคน

          ได้ลืมตาอ้าปากสู่โลกกว้าง

ไม่เหินห่างทางใจไม่ปริบ่น

แม่คอยเลี้ยงคอยถนอมแม่ยอมทน

คอยฝึกฝนทนเลี้ยงลูกให้สุขใจ

          ลูกร้องหิวนมตามคอยน้ำเปล่า

แม่ง่วงเหงาแค่ไหนคอยเอาให้

ลูกขยับแม่กลับตื่นยื่นนมไป

ลูกร้องให้แม่โอบไว้ไม่งอแง

          เสียงสะกิดนิดหน่อยลูกคอยร้อง

แม่ประคองลูกไว้ใกล้อกแม่                                                              

ลูกฝันเพ้อละเมอหาตั้งตาแล

บางครั้งแม่นำตาไหลจนใจนาน

          หยาดน้ำตาหมดปัญญาจะว่าปลอบ

แม่ร้องปลอบลูกร้องมาน่าสงสาร

แม่ฝึกฝนทนเพื่อลูกทุกประการ

เพราะแสนนานกว่าลืมตาขึ้นมามอง

          แม้เหลือบลิ้นยุงตอมมิยอมให้

แม่คอยไล่คอยพัดคอยปัดป้อง

ลมพัดโบกแม่ยกผ้ามาเสริมรอง

ใช้มือสองโอบกอดลูกเฝ้าผูกพัน

          ด้วยความห่วงความรักจากตักแม่

ขอเพียงแต่ให้ลูกได้สุขสันต์

มีร่างกายใจจิตมิตรสัมพันธ์

ตัวแม่นั้นเป็นเช่นไรไม่อาทร

          ทุกข์ระกำลำบากตอนลูกเล็ก

โตเป็นเด็กแม่คอยเฝ้าคอยกล่าวสอน

ยามเจ็บป่วยช่วยรักษาให้ยานอน

คอยให้พรขับกล่อมลูกสุขสบาย

          วัยเข้าเรียนแม่คอยเพียรเก็บเงินไว้

เพื่อจะได้ส่งให้ไม่ขาดสาย

ลูกขอหนึ่งสองสามตามมากมาย

แม่หยิบง่ายใส่มือไปซื้อมา

          ลูกใฝ่เรียนเพียรศึกษาวิชาใหน

สิ่งใดใดใจต้องการมิวานว่า

ขอเพียงให้ใส่ใจในวิชา

ไว้รักษาตัวต่างยามห่างใกล

          ลูกจบมามีวิชาหรือความรู้

จะเป็นครู  ราชการหรืองานไหน

แม่ยังห่วง  ยังรักปักอาลัย

แม่ยังได้หาสู่เป็นคู่เรือน

          เพราะพระคุณของแม่แลล้นฟ้า

เปรียบมหาสมุทรใดก็ไม่เหมือน

ความรักแม่รักแท้ไม่แชเชือน

ไม่ร้างเลือนเกิดมาซึ้งจนถึงตาย

 



ผู้ตั้งกระทู้ คันนา สาระแพ :: วันที่ลงประกาศ 2012-08-08 01:15:18


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.