ReadyPlanet.com


กาแฟใส่เกลือ


กาแฟใส่เกลือ

เธอโดดเด่นเป็นประกายพรายแสงจ้า
ดังแสงเพชรก่องเก็จกล้ามณีฉาย
เขาคนนั้นเหมือนกับคนอื่นมากมาย
มีเงารักเปล่งประกายจากสายตา

จำยังจำภาพวันนั้นที่พานพบ
คล้ายบุพเพได้ประสบเลือกเฟ้นหา
เขาและเธอ,ร้านกาแฟ,ใต้ชายคา
ชายหนุ่มนั้นแสนประหม่าเกินเอ่ยคำ

กลางความเงียบทั้งสองล้วน - ชวนอึดอัด
บรรยากาศช่างบีบรัดจนน่าขำ
ทันใดนั้น เขาก็ชี้ “กาแฟดำ”
เรียกพนักงานส่ง“เกลือ”นำมาใส่ที


คนตะลึง(ยิ้มหัว)ทั่วทั้งร้าน
เมื่อเขาบอกความต้องการ“รสชาตินี้”
“ทุกครั้งดื่มกาแฟเค็ม...รู้สึกดี
คิดถึงพ่อแม่น้องพี่ที่ริมเล”

“ยามเป็นเด็กล่องเรือน้อยลอยจากฝั่ง
สู้พายุฟ้าคลุ้มคลั่ง...ลมหักเห…
ใต้ต้นพร้าว...แม่คงไกวแกว่งสายเปล”
ยามเขาพูดถึงพื้นเพอาบน้ำตา

เธอคนนั้นสะท้อนไหวเศร้าในจิต
มองดูเขาอย่างพินิจ...ก่อนคิดว่า
“ใครคนหนึ่งคิดถึงบ้านอยู่ทุกเวลา
เขาคนนั้นย่อมซึ้งค่าของครอบครัว”

เธอชวนเขาคุยมากมายหลากหลายสิ่ง
ก่อนเริ่มรู้ความจริงอย่างถ้วนทั่ว
ชายคนนี้ที่ท่าทางเหมือน“ขลาดกลัว”
แต่แฝงเร้นซ่อนในตัวคือ...ซื่อตรง...

..............................................................

ตลอดสี่สิบปีนี้ที่เปลี่ยนผ่าน
รักคงเป็นเช่นวันวานชวนลุ่มหลง
กาแฟใส่เกลือเท่านั้นที่เธอชง
คง...มั่นคง...ดุจคำรักซื่อปักใจ

..............................................................

วันนี้เขาจากเธอไปแสนไกลแล้ว
กาแฟใส่เกลือในแก้วยังกรุ่นไหว
จดหมายน้อยฉบับนั้นคงอุ่นไอ
พร้อมถ้อยคำเหลือทิ้งไว้...อาบน้ำตา...

“ผมมีบางถ้อยคำนี้จะสารภาพ
อาจรอคอยคุณจนตราบไม่เห็นหน้า
ผมเคยคิด คิดบอกคุณเสมอมา
แต่ไม่เคย...เลยคิดกล้า...จะกล่าวคำ

คุณยังจำเรื่องกาแฟนั้นได้ไหม
สิ่งที่ผมพูดออกไปดูน่าขำ
ผมสั่งเกลือ...เอามาใส่...กาแฟดำ
ผมพูดผิด...อยากกล่าวย้ำเรียก...น้ำตาล...

เป็นหนึ่งเดียวที่ผมนั้นเคยโกหก
เผลอเอ่ยคำกล่าวเพ้อพกไร้แก่นสาร
แต่ผมรัก รักคุณมั่นมายาวนาน
นั่นแหละคือความต้องการไม่ผันแปร

ผมเคยหลอกลวงคุณมาแล้วในชั่วชีวิต
เป็นหนึ่งเดียวที่พลั้งผิดจนเกินแก้
ผมทนดื่มรสชาติเค็มของกาแฟ
ล้วนเกิดจากความรักแท้ผูกสายใย

...สุดท้ายนี้...อยากบอกคุณอีกครั้งว่า...
คุณคือยอดปรารถนาอันยิ่งใหญ่
ย้อนเวลา...ได้...ยังขอดื่ม...มันต่อไป
ผมไม่เคยคิดเสียใจที่รักคุณ”

..............................................................

กระดาษบางเปียกแล้ว - คนลาลับ
หยาดน้ำตาไหลกลืนกับกาแฟกรุ่น
กล่อมรสชาติกาแฟนี้ให้หวานละมุน
หอม...กาแฟเสิร์ฟไออุ่น...ชั่วนิจนิรันดร์





(ดัดแปลงบทประพันธ์นี้จากฟอร์เวิร์ดเมล)



ผู้ตั้งกระทู้ กระบี่ใบไม้ (rainny4111-at-hotmail-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2012-07-01 22:10:46


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2283846)

 

    สุดยอด ชอบมากๆๆๆครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ราช่าวดี วันที่ตอบ 2012-07-01 22:16:07


ความคิดเห็นที่ 2 (2283863)

“กาแฟอร่อยต้องเติมเกลือ”

 

เคล็ดลับกาแฟที่อร่อย

เอื้อยเอ่ยถ้อยบอก”กระบี่ใบไม้”ร้าย

เพียงเพราะผมเคยนั้นชงกาแฟขาย

แค่สุดท้ายเติมเกลือป่นได้รสดี

 

ปรุงกาแฟจนจำถึงซึ่งรสชาติ

พิศวาสรสกาแฟชื่อแซ่นี้

ศึกษาจนถ่องแท้กาแฟมี

เติมเกลือทีที่ป่นปี้ดีนักแล

 

เอสเพรสโซ่หัวกาแฟที่หอมหวน

รสเชิญชวนลิ้มลองกาแฟแท้

หนึ่งชอตไหลไม่เกินยี่สิบวิแน่

นั่นเพียงแค่ชงคาปูชิโนครับ

 

ลาตเต้ผสมนมขมหวานเลือกเอง

หวานครื้นเครงคาราเมลไซรัป

เป่าฟองนมฟูฟ่องมาวางทับ

เชิญขอรับมาชิมกาแฟฝรั่ง

 

โอเลี้ยงโอยัวะเคยชิมไหม

ลวกต้มไข่สุกมากน้อยตามเราสั่ง

เก้าอี้ทรงโบราณตั้งให้เรานั่ง

ขนมปังปิ้งย่างไฟแล้วทาเนย

 

สามปีขายกาแฟเกือบร่ำรวย

ดันถูกหวยลาก่อนจนวางเฉย

พอเห็นท่านเขียนกาแฟเลยคุ้นเคย

มาเอื้อยเอ่ยกาแฟดีต้องเติมเกลือ

 

ขอน้อมคารวะจากใจ

“ทรชนบ้านนอก”

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-07-01 23:48:47


ความคิดเห็นที่ 3 (2283893)

เข้ามาชิมกาแฟใส่เกลือด้วยคนนะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ปุณณมี วันที่ตอบ 2012-07-02 08:29:48


ความคิดเห็นที่ 4 (2284143)

สวัสดีครับ

ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบอ่านฟอร์เวิร์ดเมล เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่าน ชอบครับ โดยเฉพาะอ.กระบี่ฯเอามาแต่งเรียบเรียงใหม่

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-07-02 23:14:29



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.