ReadyPlanet.com


คนธรรพ์ของแผ่นดิน


- ๑-


เพียงระบายปลายนิ้วเป็นริ้วคลื่น

พิณก็ตื่นจากนิทรามาส่งเสียง

นับ-ผู้คน หญิงชายยืนรายเรียง

ฟังสำเนียงเสียงพิณ -น้อยกว่าน้อย


-๒-


...ไอ้ด่างนอนหมอบอยู่ข้างข้าง

ด้วยสีหน้าท่าทางที่เหงาหงอย

นิ่ง ในตา..หมาเหม่อลอย

นอนหมอบคอยเจ้านายกลับชายคา


และแล้วตะวันก็ตกดิน

เสียงเพลงพิณเงียบหาย -ใครสนหา

มือเหี่ยวเหี่ยวกร้านกร้านของชายชรา

จูงหมาถือพิณ สองตีนเดิน..


-๓-


..ในหลืบตรอกซอกซอยถนนนั้น

ชายชราผูกพันมานานเนิ่น

เคยฟังพ่อดีดเพลงบรรเลงเพลิน

ถึงเด็กเกินพ่อก็ยังนั่งสอนพิณ


"ลูกเอ้ย...เอ็งจำไว้

จงอย่าได้ทอดทิ้งสิ่งนี้สิ้น

อย่าเอาเกียรติของเราขอเขากิน

อย่าดูหมิ่นครอบครัวของตัวเอง"


คืน- ควันธูปลอยคว้างกลางอากาศ

รูปภาพหนึ่งขาดขาด -ใครยืนเพ่ง

คล้ายดวงตาเดียวกันที่หวั่นเกรง

รับปากพ่อของตัวเอง "เอ็งจำไว้!"


"คำสอนคำสั่ง

คำฝากฝังทุกคำลูกจำได้

กระทั่งแม่ก่อนเขาจากเราไป

ถามพ่อว่า ..เลิกได้ไหม ให้เปลี่ยนงาน"


......................

กะละมังด่างวันนี้ยังมีข้าว

หลอดไฟขาวยังสว่างอยู่กลางบ้าน

ชายชรายังเหลือไข่, ข้าวในจาน

พิณตำนานเบี้ยวบิดหลับนิทรา


-๔-


คนธรรพ์ของแผ่นดินดีดพิณเก่า

ปลายเท้า- หมวกหงายวางอยู่ข้างหน้า

วัตถุหนึ่งถูกส่งทิ้งลงมา

เป็นเหรียญบาทเหรียญห้า -น้อยกว่าน้อย

 

รัตนโกสินทร์ศก

 

 



ผู้ตั้งกระทู้ รัตนโกสินทร์ศก :: วันที่ลงประกาศ 2012-05-04 15:17:13


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2270995)

 เยี่ยมไปเลยขอรับ สุดยอด ^^b

ผู้แสดงความคิดเห็น กระบี่ใบไม้ วันที่ตอบ 2012-05-04 15:29:18


ความคิดเห็นที่ 2 (2271017)


“เพลงพิณที่ไพเราะยิ่ง”

 

เสียงเพลงพิณ ดังแว่ว เสนาะหู

หยั่งใจรู้ ผู้เชี่ยวชาญ คีตศิลป์

ช่างพริ้วพราย กรีดลาย สายเพลงพิณ

สุขถวิล สิ้นโศกา อันอาดูร

 

รัตนโกสินทร์ศก แลเจ้าเอ๋ย

ไฉนเลย ร่ายมนต์รำ พนาสูร

เพลงพิณเจ้า ลึกเลิศล้ำ งามจำรูญ

ผ่องไพบูลย์ ก้องกังวาน สะท้านปฐพี

 

เสียงพิณเจ้า ร้อยเล่าเรื่อง ของชีวิต

งามวิจิต เข้าถึงแท้ แลฉะนี้

ปุถุชน วนเวียนว่าย สายนที

สิ้นชีวี ดีไว้เหลือไว้ แห่งสายพิณ

ฯลฯ

ขอน้อมคารวะจากใจ

"ทรชนบ้านนอก"

 


ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-05-04 16:58:10


ความคิดเห็นที่ 3 (2271049)

 

 

                                             คือผลงานที่เยี่ยมครับ  สมกับการรอคอย  มองเห็นสัจธรรมของชีวิตที่ลึกซึ้ง  ฝีมือ

                  ของคุณรัตนโกสินทร์ศกเทียบเท่าผลงานรางวัลซีไรท์เลยทีเดียว  ขอคารวะจากใจจริงครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น วิวัฒน์ บัตรเจริญ วันที่ตอบ 2012-05-04 18:36:24


ความคิดเห็นที่ 4 (2271085)

 

 

...เพียงเลบงเพลงพิณรินอักษร

เสียงสะท้อนจากภาพครอบครัวหนึ่ง

อรรถรสพจนาล้วนตราตรึง

ก็ลึกซึ้งเกินกว่าคำธรรมดา

...

 

ผู้แสดงความคิดเห็น รัฐ ปัญเจียง วันที่ตอบ 2012-05-04 22:51:49


ความคิดเห็นที่ 5 (2271220)

 ชอบงานของทุกคน ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-05-05 19:19:12


ความคิดเห็นที่ 6 (2271222)

 สวัสดีครับ 

ด้วยสติปัญญาอันน้อยนิดของผม ไม่คาดคิดว่าใครจะชื่นชม แต่ผมก็ต้องขอขอบคุณทุกท่านที่ชอบชิ้นงาน(ซึ่งอาจไม่ชอบบุคคล) 

และไม่กล้าไปเทียบกับซีไรท์สักนิดเลยครับ หากเอากรรมการซีไรท์ใครสักคนมาลองวิจารณ์ งานชิ้นนี้เละเทะ ดับแน่นอนครับ

ขอบคุณนะครับ

วิจารณ์/ติ/ชม ตามอัธยาศัยได้เลยนะครับ

รัตนโกสินทร์ศก

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-05-05 19:43:07


ความคิดเห็นที่ 7 (2271339)

 เห็นด้วยกับทุกท่านนะครับที่บทกวีชินนี้ของคุณรัตนโกสินทร์ศก ดีมาก กระทบใจได้มาก แต่ลึก ๆ นะครับ ลึก ๆ ยังรู้สึกเหมือนย่ำอยู่กับที่ การสร้างอารมณ์สะเทือนใจแบบพยายามสร้างนี่มันยังนับเข้าระดับรางวัลสร้างสรรค์ได้ยากอยู่ครับ ผมเชื่อว่าคงอีกไม่นานคุณ ร.ศ.จะไต่ถึงระดับนั้นครับ แต่ชิ้นนี้ยังไม่ถึงครับ การสร้างอารมณ์สะเทือนใจ ไม่จำเป็นต้องย่ำอยู่กับความทุกข์ยาก มันมีเยอะแล้วครับบทกวีแบบนี้ คุณ ร.ศ.ยังอยู่ในวัยแกร่ง จึงอยากเห็นบทกวีที่ปลุกพลังต่อสู้ชีีวิตมากกว่าจมอยู่กับความหดหู่ครับ 

"อีศาน" ของนายผี บอกเล่าอีศานแห้งแล้ง แต่ก็ไม่ได้บอกให้จมจ่อมอยู่กับความทุกข์ยากลำบากเข็ญ, "ขอบฟ้าขลิบทอง" ก็สะเทือนใจโดยมิได้ให้จมอยู่กับโลกหมึกมน

ผมนับถือฝีมือและกลวิธีนำเสนอของคุณ ร.ศ.ครับ แต่อยากให้ขยาย horizon ไปยังทิศที่สดใสมากกว่าหดหู่ มุ่งสู่ทางสีขาวมากกว่าสีดำ นะครับ 

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีิพิจิก วันที่ตอบ 2012-05-06 12:03:43


ความคิดเห็นที่ 8 (2271423)

 ขอบคุณอ.ราศีพิจิก สำหรับข้อคิด คำแนะนำดีๆ นะครับ

(ไม่ต้องรอให้กรรมการซีไรท์คนใดคนหนึ่งมาวิจารณ์ก็เละเทะแล้ว....)

เมื่อก่อนผมอาจใฝ่ฝันซีไรท์ เดี๋ยวนี้ชักไม่แน่ใจ อนาคตอาจไม่ต้องการ ยิ่งนับวันผมยิ่งรู้สึกว่าตัวเองโง่ๆ ยังไงไม่รู้ครับ รางวัลอะไรมันก็ดีทั้งนั้น แต่ผมเองก็ยังไม่มั่นใจว่านั่นคือสิ่งที่ผมต้องการ เมื่อมีมันแล้วจะทำให้ผมมีความสุข เมื่อก่อนถ้าผมเห็นใครพูดอย่างนี้ ..แม่ง โคตรเท่ พูดเอาดูดี จะเท่ไปไหน (ลึกๆแล้วผมนี่ก็มองมองโลกในแง่ร้ายแหะ)...พึ่งรู้ว่าบางทีมันอาจจะจริงก็ได้ จริงไหมครับ?

ขอบคุณครับ

รัตนโกสินทร์ศก

ปล.ข้อเขียนชิ้นนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากการไปเดินเที่ยวที่วังหลังครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-05-06 21:43:13


ความคิดเห็นที่ 9 (2271490)

 แวะเยี่ยมชม


การเดินทางทุกก้าวแต่ละกฏ

อาจหมดจดหรือเปลี่ยวแปลกย่อมแตกต่าง

หากเดินบ่อยถนนเดิมเริ่มคุ้นทาง

ความสรรค์สร้างจักบรรเจิดเปิดขึ้นเอง

 

การเดินทางทุกก้าวแต่ละเกณฑ์

ความเอียงเอนอาจอึดอัดโดนหมัดเผง

ความผิดพลาดเป็นครูรู้บรรเลง

รักจักเร่งเส้นชัยใกล้เข้ามาฯ


ปรัชญ์  วลีพร

ผู้แสดงความคิดเห็น ปรัชญ์ วลีพร (naimit-at-thaimail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-05-07 09:04:53


ความคิดเห็นที่ 10 (2272547)

ต้องขออภัยหากพูดอะไรตรงเกินไป แต่อย่าท้อเพราะคำนักวิจารณ์กระจอกๆ คนหนึ่งเลยนะครับ

จงมุ่งมั่นสร้างสรรค์ผลงานต่อไปอย่างท้าทายและมั่นคง ประดุจเสาหินไม่หวั่นไหวต่อกรวดทราย ฉะนี้

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีพิจิก วันที่ตอบ 2012-05-11 09:12:52



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.