ReadyPlanet.com


จะขอไปให้ถึง...ซึ่งพระเจ้า


จะขอไปให้ถึง...ซึ่งพระเจ้า

 

แม้ไม่อาจเป็นพระเจ้า

ขีดลิขิตทุกย่างก้าวดังความฝัน

ให้สองมือนี้โชกเลือดชั่วนิรันดร์

จะขอทำทุกอย่างนั้นให้เป็นจริง

 

วิทยาการ

วิทยาการที่สูงยิ่ง

วิทยาศาสตร์ใดใดใช้อ้างอิง

ยอมทอดทิ้งมโนธรรม...ประจำตน

 

“...คุณรู้สึกเสียใจ...หรือไม่...?...”

“...ผมไม่เคย...คิดเสียใจ...ไม่เคยสน...

“...คุณละเมิด...ศักดิ์ศรี...ความเป็นคน..

“...หรือยังมีประชาชนที่เท่าเทียม?”

 

ท่ามกลางห้องแสงริบหรี่ยังส่องสว่าง

บนเก้าอี้รอประหารอันโหดเหี้ยม

อดีตหมอ...ฆาตกร...สุดเหี้ยมเกรียม

กับสองมืออันยอดเยี่ยมสื่อความตาย

 

“...คุณทดลอง...คุณฆ่าคนไปหลายร้อย...

คนเป็นร้อย เหล่านั้นคือผู้เสียหาย

เพื่อสนองความใฝ่ฝันอันงมงาย

คนที่โดนคุณทำร้ายผิดอะไร?”

 

จะขอไปให้ถึง...ซึ่งพระเจ้า

ไม่สนว่าจะปวดร้าวสักเพียงไหน

ไม่เคยสนว่าผู้ใดจะเสียใจ

มือทั้งคู่...ต้องยิ่งใหญ่...ไปกว่านี้...

 

บนเก้าอี้รอประหารอันว่างเปล่า

มืดดับลงพร้อมข่าวฉาวอันอึงมี่

อัจฉริยะ-ฆาตกร-สิ้นชีวี

...ไฟอีกห้องที่เคยมีมืดดับลง

 

ร่างน้อยยังคงมีลมหายใจ

สมองไม่รับรู้อะไรดังประสงค์

ครั้งหนึ่งร่างนี้เคยอยู่คง

เคยยืนตรงด้วยรอยยิ้มอันงดงาม

 

คุณพ่อคะ...พระเจ้ามีจริงไหม?

หนูมีปีกโบกโบยไปจะบินข้าม

บนท้องฟ้ามีเมฆขาววับวาววาม

พ่อและหนูจะบินตามไปด้วยกัน

 

จะขอไป...ให้ถึง...ซึ่งพระเจ้า

ต่อให้พาความปวดร้าวไปถึงสวรรค์

ต่อให้แลกหมื่นแสนชีพล้านชีวัน

ฝันของพ่อปลุกลูกนั้น...ต้องเป็นจริง!!!

 



ผู้ตั้งกระทู้ กระบี่ใบไม้ (rainny4111-at-hotmail-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2012-05-04 21:10:04


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2271074)

 

 

                                             กระบี่ใบไม้ ฝีปากแหลมคมเสมอ  กินใจจริงๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น วิวัฒน์ บัตรเจริญ วันที่ตอบ 2012-05-04 21:35:01


ความคิดเห็นที่ 2 (2271204)

 เศร้า ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-05-05 17:15:01


ความคิดเห็นที่ 3 (2271224)

 “...คุณรู้สึกเสียใจ...หรือไม่...?...”

“...ผมไม่เคย...คิดเสียใจ...ไม่เคยสน...

“...คุณละเมิด...ศักดิ์ศรี...ความเป็นคน..

“...หรือยังมีประชาชนที่เท่าเทียม?”

 

---อ่านบทนี้แล้วคิดถึงหนังสือสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน ของ วินทร์  เลียววาริณ ครับ

ชอบครับ

ร.ศ.

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-05-05 19:50:42


ความคิดเห็นที่ 4 (2271272)

 

 

“คำถามเจ้าเด็กน้อย”

 

เจ้าเด็กน้อยเอ๋ยเธอรู้บ้างไหม

พระเจ้าอยู่แห่งหนใดในสวรรค์

ศรัทธาที่พวกเจ้าเฝ้ารอวัน

 ฤาเพียงฝันอันสิ้นหวังสู่ฝั่งฟ้า

 

 สวรรค์ พิภพ นรก บาดาล

สถิตสถานวิมานเสน่หา

สองเท้าก้าวย่างทั่วนครา

แสวงหาพระเจ้าประทานพร

 

“กระบี่ใบไม้” คมกระบี่ ผ่าสวรรค์

ทุกชนชั้นทันเทียมเปี่ยมคำสอน

ถึงต่างจิตคิดต่างใจอย่าร้าวรอน

งามสลอนแท้จิตไซร้ใช่พระองค์

ฯลฯ

ขอน้อมคารวะจากใจ

"ทรชนบ้านนอก"

 
ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-05-06 01:24:27


ความคิดเห็นที่ 5 (2271273)

 

 
ขอแก้หน่อยนะครับ

"แสวงท้าพระเจ้าประทานพร"

...
ขอน้อมคารวะจากใจ
"ทรชนบ้านนอก"
ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-05-06 01:27:30


ความคิดเห็นที่ 6 (2271342)

 เมื่อวิทยาศาสตร์เจริญขึ้น "พระเจ้า" ก็ไม่มีที่ยืน

ทุกอย่างไม่ใช่พระเจ้าลิขิต

มีแต่มือมนุษย์เท่านั้นที่ลิขิต

และทำลาย

ในที่สุดก็คงจะรู้ว่า

มนุษย์นั่นแหละคือ "พระเจ้า"

ผู้สร้างและผู้ทำลาย

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีิพิจิก วันที่ตอบ 2012-05-06 12:20:56


ความคิดเห็นที่ 7 (2271422)

 

                        จริงครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น วิวัฒน์ บัตรเจริญ วันที่ตอบ 2012-05-06 21:30:35



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.