ReadyPlanet.com


แค่มาบ่นให้คนฟัง


อันสำนวน  โวหาร  งานกวี

อย่าได้มี   ยึดติดไว้   ในภาษา

เรียบเรียงร้อย ถ้อยคำความ จำนรรจา

แหล่งที่มา คือสัมผัส ด้วยตัวตน

 

  ร้อยอรรถรส เสพศิลป์ บรมครู

ปราชญ์ผู้รู้ กระจ่างแจ้ง สำแดงผล

วรรณกรรม  เลิศล้ำ ปัญญาชน

ชวนชิดชม  เทิดทูนไว้ เป็นตำรา

 

   อย่ายึดติด เพียงถ้อยคำ ไม่ล้ำรส

แม่แผนบท ฉันทลักษณ์ ด้านภาษา

ไม่หลุดพ้น    มืดบอด    แห่งอัตตา

รู้คุณค่า  เพียงเศษเสี้ยว   กบกะลา

 

ฯลฯ



ผู้ตั้งกระทู้ ทรชนบ้านนอก :: วันที่ลงประกาศ 2012-04-19 16:15:59


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2267765)

แก้ไข

 

อันสำนวน  โวหาร  งานกวี

อย่าได้มี   ยึดติดไว้   ในภาษา

เรียบเรียงร้อย ถ้อยคำความ จำนรรจา

แหล่งที่มา คือสัมผัส ด้วยตัวตน

 

  ร้อยอรรถรส เสพศิลป์ บรมครู

ปราชญ์ผู้รู้ กระจ่างแจ้ง สำแดงผล

วรรณกรรม  เลิศล้ำ ปัญญาชน

ชวนชิดดล  เทิดทูนไว้ เป็นตำรา

 

   อย่ายึดติด เพียงถ้อยคำ ไม่ล้ำรส

แม่แผนบท ฉันทลักษณ์ ด้านภาษา

ไม่หลุดพ้น    มืดบอด    แห่งอัตตา

รู้คุณค่า  เพียงเศษเสี้ยว   กบกะลา

 

ฯลฯ



ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-04-20 11:15:19


ความคิดเห็นที่ 2 (2267858)

     บอกว่าไม่ยึดติด-คือยึดติด
ยึดจะผิดแบบแผนแก่นภาษา
ยึดอารมณ์ถมแสงแห่งสารา
ยึดอัตตาตนตั้ง-มัวนั่งเทียน

    อันกวีกระวาดปราชญ์สาธก
ย่อมหยิบยกโบราณท่านเหนือเศียร
เรารุ่นหลังตั้งใจในพากเพียร
รู้กรอบเขียนท่านได้ค่อยหงายกะลา

(นะสิบอกให่ อิอิ)

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีิพิจิก วันที่ตอบ 2012-04-20 15:06:38


ความคิดเห็นที่ 3 (2267960)

 

 
 

   มิบังอาจ   หยามหมิ่น โบราณกาล

แค่ใจหวัง  ได้สืบสาน งานศาสตร์ศิลป์

ยุคสมัย   ผันแปรไป  อย่างไม่สิ้น

คำความดิ้น งานกวี   ย่อมถือครู

 

   แต่บางครั้ง ปรับเปลี่ยน ตามเหมาะสม

ด้วยอารมณ์ ความเร้าใจ   ใช่ลบหลู่

สอดประสาน  อย่างต่อเนื่อง ให้เฟื่องฟู

อาจอดสู  เป็นบางครา ก็จำใจ

 

   เราผู้น้อย ด้อยปัญญา จึงพากเพียร

หมั่นฝึกเขียน เรียนรู้   สู่สมัย

แลเปลี่ยนปรับ สอดรับ ความเป็นไป

อักษรไทย ยังไม่สิ้น ความงดงาม

 ฯลฯ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-04-20 22:20:06



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.