ReadyPlanet.com


กลอนกบฏ (จำจากลา ชั่วคราว)


 

@     กลอนกบฏ

ใจสุดรันทด                  ไร้กฎบัญญัติ

ก่อกวนมัวหมอง             ครรลองความสัตย์

ตัดต่อเลาะลัด                 พร่ำเพ้อเกินพอดี

 

@     ทรชนบ้านนอก

คารมคมหอก                 ลวงหลอกคำวจี

ก้มกราบขออภัย             ล่วงเกินไว้ ณ ที่นี้

ใจบ่หยามหมิ่นคนกวี       เทิดทูนบูรพาจารย์

 

@     หลีกทางสร้างสรรค์

ถอยหลบแบ่งปัน             สร้างฝันปณิธาน

เพื่อฝึกตัวตน                ผ่อนปรนความร้าวราน

ฝึกปรือผลงาน               ครูท่านจำนรรจา

 

@     สิ้นค่าตกต่ำ

ทุกถ้อยความคำ             ชอกช้ำไร้คุณค่า

น้อมขอรับผิด               โปรดศิษย์ด้วยเมตตา

ขอกราบอำลา               แต่ใจหมายยังดำรง

 

 @     นอกกรอบนอกรอบ

ชื่นชมชิดชอบ                นอกรอบมั่นคง

ราศีพิจิก                      ผู้พลิกปลดปลง

ยืนหยัดยืนยง                ใจน้อมรับคำครู

 

ฯลฯ



ผู้ตั้งกระทู้ ทรชนบ้านนอก :: วันที่ลงประกาศ 2012-04-21 11:58:14


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2268080)

 คุณทรชนบ้านนอกครับ

กรุณาทราบด้วยว่าไม่มีใครรังเกียจคนเขียนกลอนไม่เก่งนะครับ เพียงแต่วิธีการตั้งกระทู้ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ ทำให้บอร์ดนี้ไม่น่าดูอ่ะครับ

ในกระทู้ที่แล้ว ผมแนะนำในกลอนแล้วว่า คุณไม่ควรตั้งกระทู้เยอะ ๆ แต่ให้ตั้งทีละกระทู้ คิดอะไรได้ ใครถามอะไร ใครตอบอะไร ก็ต่อท้ายในกระทู้นั่นแหละ หากกระทู้มันยาวไปสัก 50 ความเห็น จะยาวเกินไปค่อยเปิดกระทู้ใหม่ อย่างนี้จะไม่รบกวนเว็บบอร์ดแห่งนี้จนเกินไปนะครับ แบบว่าต่างคนต่างช่วยกันประหยัด ช่วยให้เว็บบอร์ดนี้สะอาดสะอ้านสบายตาน่ะครับ

คุณคิดจะหลบไปฝึกฝีมือใหม่ หากสบายใจแบบนั้นก็ไม่ว่ากันนะครับ หากกลับมาอีกก็ยินดีต้อนรับนะครับ คุณควรเลือกกลอนที่คุณเห็นว่าเด็ด ๆ มาลง วันละชิ้นก็น่าจะพอนะครับ จะได้มีเวลาเสพ และใคร่ครวญตาม รวมทั้งแสดงความเห็นต่าง ๆ ได้สบาย ๆ ไม่เร่งรัดเกินไป 

มีอะไรก็ถามท้ายกระทู้นี้แหละ หากยังไม่ตกหน้าแรก ก็ไม่ต้องเปิดใหม่หรอกครับ

จะรออ่านกลอนเด็ด ๆ นะครับ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศีิพิจิก วันที่ตอบ 2012-04-21 15:49:14


ความคิดเห็นที่ 2 (2268111)

 

ไม่ได้หลบ ลี้หนีหาย ดอกครับครู

แต่ไม่ตั้ง กระทู้ ดั่งครูสอน

จะรวบรัด ทุกถ้อยความ มาตัดตอน

ทุกบทกลอน ให้ครูเลือก แลกลัดเกลา

 

อยู่หลังไมค์ คงสนุก กว่าหน้าไมค์

ทุกสิ่งให้ ครูอบรม ให้หายเขลา

ทุกถ้อยความ ครูช่วยแก้ ผ่อนบรรเทา

คัดสรรเอา แต่สิ่งดี ที่ครูนำ

 

ศิษย์ฝากตัว ขอเป็นศิษย์ ด้วยศรัทธา

หาได้มี ซี่งมารยา พาครูช้ำ

จากวันนี้ ศิษย์เชื่อครู ทุกถ้อยคำ

หวังเลิศล้ำ ครูนำพา สร้างผลงาน 

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-04-21 19:58:37


ความคิดเห็นที่ 3 (2268126)

 การอยู่ร่วมกันอย่างเกื้อกูล ถ้อยทีถ้อยอาศัยต่อกันนับเป็นวัฒนธรรมที่น่ายินดีครับ เป็นกำลังใจให้ทุกท่านครับ ^________^

ผู้แสดงความคิดเห็น กระบี่ใบไม้ (rainny4111-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-04-21 21:07:00


ความคิดเห็นที่ 4 (2268130)

 

ขอฝากตัวเป็นศิษย์ ด้วยนะครับท่านกระบี่ใบไม้

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-04-21 21:35:23


ความคิดเห็นที่ 5 (2268141)

 ไม่กล้ายกตนขึ้นเป็นครูของใครหรอกครับ หากไม่รังเกียจจะขอแนะนำเล็กน้อยถือเป็นการแลกเปลี่ยนกันระหว่างสหายกวีนะครับ

ถ้าคุณคิดอยากจะเขียนกลอนผมอยากจะให้คุณเขียนมันขึ้นด้วยความรักนะครับ ไม่จำเป็นต้องเขียนทีละมากมายจนดูขาดความสำคัญแล้วทิ้งขว้างมันไป งานเขียนแต่ละชิ้นก็เหมือนลูกรักของผู้สร้างสรรค์ผลงานนั่นแหละครับ กว่าจะเผยโฉมได้ต้องสลักเสลาขัดเกลามันอย่างปราณีต มีความสุขที่ได้อ่านทบทวนมันซ้ำแล้วซ้ำอีก จนมีความรู้สึกว่าลูกรักของเราสมบูรณ์พร้อมแล้ว จึงค่อยกล้าปล่อยเขาให้มายืดอกต่อหน้าสาธารณะชนอย่างเต็มภาคภูมิ

และเพราะเพื่อแสดงจิตวิญญาณของงานเขียนให้สมบูรณ์พร้อมที่สุดนั่นเอง ฉันทลักษณ์ การพิสูจญ์อักษร  ความสมดุลในทุกๆถ้อยคำ และองค์ประกอบอื่นๆ ก็มีส่วนในการผลักดันให้งานเขียนมีชีวิต มีจิตวิญญาณ และมีพลัง ก็เป็นสิ่งที่ผู้เขียนจะต้องให้ความสำคัญในทุกภาคส่วนด้วย

 

นอกเหนือจากการผลิตผลงานถี่ยิบมากมายจนเป็นการรบกวนพื้นที่ทางอินเตอร์เน็ตของคุณ "ทรชนบ้านนอก"แล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดนอกเหนือไปกว่านั้นก็คือ ในบรรดางานเขียนที่ออกมาอย่างกลาดเกลื่อนเหล่านั้น คุณ "ทรชนบ้านนอก" มั่นใจว่าเป็นลูกรักที่ออกมาจากหัวใจและจิตวิญญาณของคุณทุกชิ้นจริงๆหรือ? คุณให้ความรักและขัดเกลาลูกรักของคุณก่อนที่จะให้เขาเผยโฉมตัวเองต่อหน้าสาธารณะชนหรือยังครับ?

 

การพยายามเขียนนั่นเป็นสิ่งดีแน่ แต่การทุ่มเทความรักเข้าไปในเนื้องานก็เป็นสิ่งที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันด้วย...

 

ใจเย็นๆ นะครับ ค่อยๆสร้างงานที่ดีที่สุดแล้วค่อยๆปล่อยออกมา อย่าเพิ่งรีบร้อน...

 

อย่ารีบปล่อยงานเขียนที่ผ่านการผลิตอย่างลวกๆออกมาแล้วทิ้งขว้างเขาให้กลายเป็นเด็กกำพร้าไป...

 

คุณไม่สงสารพวกเขาเหรอ ลูกคุณทั้งนั้นเลยนะนั่น ^_____^

 

 

ด้วยมิตร

 

กระบี่ใบไม้

ผู้แสดงความคิดเห็น กระบี่ใบไม้ (rainny4111-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-04-21 22:46:04


ความคิดเห็นที่ 6 (2268151)

 ..

 

ขอน้อมคารวะ ด้วยใจจริง นะครับครู 

ไม่เคยรู้ เพราะคิดเอา  แค่รายวัน

ไม่นึกถึง  สิ่งที่ผ่าน  ว่าสร้างสรรค์

แค่เอาทัน  ว่าเฮฮา    ก็เพลินใจ

 

....

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-04-21 23:36:37

ความคิดเห็นที่ 7 (2268180)

 คุณกระบี่ใบไม้ครับ ขอขอบคุณที่เข้ามาให้กำลังใจ พร้อมคมคิดว่ากลอนเปรียบเสมือนลูกรัก ที่เราต้องฟูมฟัก ทะนุถนอม ให้สมบูรณ์พร้อมแล้วค่อยปล่อยมาโชว์

 

แจ่มกระจ่างในความหมายทีเดียวเชียวครับ



  คุณทรชนบ้านนอกครับ ผมต้องขออภัยที่เข้าใจผิดไป แต่ก็ต้องขอขอบคุณด้วยที่เข้าใจในความเอื้ออาทรต่อกัน

แต่ก็ยังมีความสงสัยอยู่ครับ หากจะกรุณาก็ช่วยอรรถาธิบายผมหน่อยนะครับว่า ทำไมคุณยังไม่ปรับเรื่องเสียงท้ายวรรคของกลอน?

อยากรู้น่ะครับ เป็นเพราะคุณไม่เชื่อผม หรือเพราะคุณต้องการสร้างสรรค์หนทางใหม่กันแน่ จะได้ปรับกระบวนการสอนให้เหมาะกับผู้เรียนน