ReadyPlanet.com


ทางตัน


               ทางตันของคนที่อยากเขียนงานส่งประกวด
    
     จำเดิมจากนี้ต่อไป ใครที่จะเขียนหนังสือส่งประกวดจะรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เพราะ เอตทัคคะทางวรรณกรรม   ในประเทศไทยมีจำสวนจำกัด จะส่งรางวัลซีไรท์ ก็กรรมการคนนั้น จะส่งรางวัลพานแว่นฟ้า ก็กรรมการคนนั้น จะส่งรางวัลเซเว่นบุคส์ฯ ก็กรรมการคนนั้น
     คนเขียนงานวรรณกรรม ส่วนใหญ่แล้วมี ทาง เป็นของตัวเอง หรือเรียกว่ามีตัวตนปรากฏแน่ชัด ดังนั้นถ้างานของนักเขียนคนใด ไม่ถูกปาก  กรรมการคนใด แม้จะมีสนามให้ลงไปประลองกี่สนามก็ไม่สามารถฝ่าด่านเข้าไปได้ เนื่องจากในแต่ละสนามนั้นเป็นกรรมการคนเดิม
    นักล่ารางวัล...! โปรดทราบ พวกท่านเดินมาถึงทางตันเสียแล้ว
    
        สพฺเพ สตฺตา อเวรา โหนฺตุ


ผู้ตั้งกระทู้ พิกกาจู้ :: วันที่ลงประกาศ 2007-08-20 13:40:09


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (937660)
อย่าต๊อแต๊สิคะ คิดจะประกวดก็ต้องเอาใจใส่ลงไปในผลงานค่ะ บทกวีที่ดีต้องทำให้ผู้อ่านใจละลายตามได้ ไม่เว้นแม้แต่กรรมการหน้าไหน กรรมการชอบแบบไหนก็เอาชนะใจกรรมการแบบนั้นค่ะ ศิลปะไม่จำกัดตัวเองว่าต้อง"ทาง"นั้นทางนี้ไม่มีทางอื่น เราถนัดทางนี้ื ไม่ได้แปลว่าอย่างอื่นง่อยเปลี้ยไปหมดนะคะ นักกลอนกี่คนที่เรียนและเลียนแบบท่านสุนทรภู่ ยังไม่มีใครเฉียดเลยนะคะ แต่มีหลากหลายสร้างสรรค์กว่าแบบออกไปอีกเยอะแยะ ดีจะตายไป อาจจะเรียกว่าเป็นการอินเทรนด์ตามกระแสแฟชั่นซึ่งเปลี่ยนฤดูก็เปลี่ยนแบบไม่มีทางตายตัว แม้แต่ใจกรรมการก็เหอะ เชื่อสิ นักล่ารางวัลต้องปรับตัวค่ะ
ผู้แสดงความคิดเห็น ยูมิโกะ วันที่ตอบ 2007-08-20 14:28:58


ความคิดเห็นที่ 2 (937661)

           อตฺเถโส อุปาโย
           AND TANK YOU
                   
ที่ให้กำลังใจ

ผู้แสดงความคิดเห็น พิกกาจู้ วันที่ตอบ 2007-08-20 15:56:17


ความคิดเห็นที่ 3 (937662)

     ยูโมโกะ  น่าจะเข้าใจอะไรผิด  หรือหวังดี ก็สุดแล้วแต่  แต่ซึ่งข้าพเจ้านั้น  แม้นภูมิรู้น้อยด้อยปัญญา  เพราะมิใคร่ได้ศึกษาจากตักกศิลาโดยตรง  แต่ก็พยายามศึกษา  หาความรู้  ตามสรรพทิศาปาโมกข์  เรียนรู้วัฒนธรรม  ของไทยประเทศ  เช่นวัฒนธรรมตามตูดหมา  เอ้ย..ตามตูดผู้ใหญ่  ซึ่งสุนักจักไม่กัด  และมักสังเกตดูบรรดาพี่ท่านทั้งหลาย  ที่สำเร็จศิลปยุทธจากไทยนคร  และกรุงศรีประเทศ  ก็ได้เห็นพฤติกรรม  มหกรรม  ภาริยกรรม  เวรกรรม  บรรดาท่านเหล่านั้นที่บังอาจแต่งตั้งตัวเองเป็น  อภิมหาเกจิ  เก่งทุกวิทยาการยิ่งกว่า หลวงหนุ่ย  แห่งฟากฝั่งทะเลอันดามันซะอีก  สามรถเข้าควบคุมการตัดสิน  ได้ทุกสำนักไม่ว่า จะเป็น เส้าหลิน  หรือตั้กม้อ  และมักเล่นเพื่อน โอ๊ะ  เอ้อ..เล่นพวก  หรือไม่ก็เป็นผู้ไร้ซึ่ความสามรถ  เคยมีจอมยุทธเข้าประฝีมือในสำนักกระบี่ใหญ่แห่งอาเซี่ยนกลับหงายท้องลงมาอย่าไม่เป็นท่า  แต่ก็พยายามนอนเลียแล  จนกระทั้งมีสำนักบู้ลิ้มอีกสำนักหนึ่งซึ่งก็ใหญ่อยู่ในปัจจุบันนี้  ท่านจอมยุทธกรอมใจทั้งหลาย  ก็นำกระบี่เล่มที่พลาดท่าลงมากลับไปสู้ใหม่  ครานี้ทั้งท่านพี่  ท่านน้อง ก็ได้รับชัยชนะ ยิ้มย่องผ่องใส  ไปตาม  ๆ  กัน  ไม่เชื่อ  ลองถามปรมาจารย์ ซี วา กาง  แห่งสำนัก  ตงซักอาซ้ง  เมืองสูพั้ง  ดูเถิด หรือไม่ก็  อาเฮียบุ๋นบัณฑิตซุ่นที้  แห่งสำนักไท้สือพะกะถง  ก็ล่ายเช่งกัง  ดังนั้นผู้น้อยจึงเห็นด้วยกับท่านมหาปราชญ์พิกกาจู้  คงไม่ฉิวนะจ๊ะ  โยนิโกะ

ผู้แสดงความคิดเห็น เจีย เซียนกง วันที่ตอบ 2007-08-20 16:27:29


ความคิดเห็นที่ 4 (937663)
ต๋าเจ่อจี้เทียนเซี่ย ผินเจ่อตู๋ซ่านฉีเซิน > ผิงซาลั่วเยี่ยน : กู่อินเจิ้งจง
ผู้แสดงความคิดเห็น กวินทรากร วันที่ตอบ 2007-08-21 19:19:06


ความคิดเห็นที่ 5 (937664)
มีคนแปลไว้ว่า

หากประสบความสำเร็จจงต้องช่วยเหลือสัตว์โลก ผู้อยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน แต่ถ้าหากตัวเองก็ยังไม่ประสบความสำเร็จยังจนยากอยู่ ก็จงพยายามรักษาตัวรอด เอาไว้ก่อนเถิด

ผู้แสดงความคิดเห็น กวินทรากร วันที่ตอบ 2007-08-21 19:32:07


ความคิดเห็นที่ 6 (937665)
ผิงซาลั่วเยี่ยน  (ห่านป่าถลาลงพื้นทราย)

กู่อินเจิ้งจง (สำเนียงบรรพชนอันถ่องแท้)


ผู้แสดงความคิดเห็น กวินทรากร วันที่ตอบ 2007-08-21 19:36:40


ความคิดเห็นที่ 7 (937666)

เลี้ยวซ้ายผ่านตลอด

จึงเลาะเลี้ยวรอดไปในวิถี

วันหนึ่งชาวประชาสามัคคี

คงได้มีทางตันวันนั้นเอง

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น สาธุชน วันที่ตอบ 2007-08-23 07:59:13



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.