ReadyPlanet.com


"คราม" ..........(ไวกูณฐ์ มาลาไทย)


 ปฐมบท

๏ ในฟ้าครามน้ำใสไสวคลื่น                            

ในความชื่นตื่นตาของฟ้าใหม่

ในความฉ่ำน้ำครามกว่าน้ำใด                         

ในความใสในมหาอันดามัน ฯ

 

๏ ในรอยยิ้มพริ้มใจประไพเพื่อน                      

ในอุ่นเยือนเอื้อนแย้มแกมสีสัน

ในวันหนีวันหนาวของเขานั้น                           

ในประเทศเขตขัณฑ์อันอุ่นชื้น ฯ

 

๏ ในวันมิตรคริสต์มาสไม่พลาดท่อง                

ในวันของครอบครัวระรัวรื่น

ในชายหาดฟาดฟองละลองคลื่น                    

ในรสชื่นกลืนลิ้มชิมเด็ดจาน ฯ

 

๏ ในร้านค้าป้าหาบและราบริม                       

ในกูบช้างนั่งนิ่มชิมละหาน

ในหมู่ปลาปะการังดั่งนิทาน                           

ในฉ่ำหวานพร้าวหอมล้อมพฤกษ์พรรณ ฯ

 

ในนี้...ในกล่องนี้มีความหมาย                 

ในนี้มีความหมายในซองฉัน

ในตู้นี้ตรงนี้สามัคคีปัน                             

หลังวันนั้น, วันนี้ร่วมระทม

 

สะบัดสะบิ้ง

๏ ปลุกดวงเนตรเทศทุ่งระลุงระรัว                   

ครามนั่นคร้ามห่ามเหินหัวถาทั่วถาถม

รอยกลบกวาดบาดอกระหกระบม                  

ร้อยกลบขมกลมกมลดำกลดำรง ฯ

 

๏ แสงระยิบประทีปอุ่นการุณย์กาชาด            

ส่องระยับสมมาตรประสาทประสงค์

ไทยวิเทศเททบบรรจบบรรจง                          

น้ำใจตรงส่งค้ำน้ำสาดน้ำซัด ฯ

 

๏ ละอัตตาเอื้ออัตรามาช่วงมาช่วย                  

โอบอำนวยหาดเกาะสมเคราะห์สมบัติ

ส่งสายใยไยญาติอุบาทว์อุบัติ                        

เพื่อนผองพลัดรัฐเรารัฐเขารัดรึง ฯ

 

๏  หูรู้ซึ้งจึ่งหัตถีรู้รี่รู้เร้า                             

นางฟ้าเยาว์* ป่าวโปรดรู้โทษรู้ถึง               

แต่คนจรห่อนรู้คะนึงคะคึง                       

ดับก้นบึ้งปึงกระอักทะลักทะเล

 

๏ คือกรุณาทะยาทะแยแส                              

ถึงดวงแดแพ้พลัดตุหรัดตุเหร่

ไทยไป่พลาดยักโย้กะโรกะเร                          

ไทยแอลเอไทยวิเทศวิเศษวิสุทธิ์ ฯ

 

เมขลาโยนแก้ว

๏  คือชาวบ้านคร้านนายทุนหนุนกระแส         

กระแสแพรแผ่ฟ้า-มหาสมุทร

สมุทรประจิมพริ้มตระกลผุด                           

ตระกลผุดบุษบกทรายพรายธุลีดาว ฯ

 

๏ ธุลีดาววาวมณีที่ล่อฟ้า                                 

ล่อฟ้าท้าธาราช้างเผือกหาว

เผือกหาวเนาตรีคูณบรรจบท่าว                      

บรรจบท่าวราวสรรค์สร้างเพื่อลางคน ฯ

 

๏ ลางคนรี่ตีขลุมคุมทรายขาว                         

ทรายขาวพราววาวระยับจับเวหน

เวหนใครใครก็แหนแดนของตน                      

ของตนหล่นบนกลเกมล่าวิมาน ฯ

 

เอาเถอะ! ...

วิมานหลอกหรอกหรือนี่หรือชีวิต

ชีวิตหยัดสัตย์พิชิตผู้คิดผลาญ

คิดผลาญแผ่นแดนทองของ ซัลมาน **

ซัลมานบ้านจันทร์ครอบช้ำกอบกิน

           

พยัคฆ์ข้ามห้วย

๏ พระแม่ดินธรณีศรีแดนดิน                           

พระแม่สิ้นดินช้ำระยำสิ้น

อานนท์ปลิ้นผินคามคำรามปลิ้น                     

ส่งสะเทือนเขยื้อนดินดิ้นสะเทือน ฯ

 

๏ ระดับเลื่อนเคลื่อนกระฉอกระลอกเลื่อน      

ใต้พื้นเหมือนเถื่อนบ้าหาใดเหมือน

สัญชาติเตือนมัจฉามาป่าวเตือน                     

นิมิตลางหลากเลื่อนเพื่อนรู้ลาง ฯ

 

๏ ในกูบช้างนั่งนิ่มชิมหลังช้าง                         

ในรูปหางช้างสั่นประหวั่นหาง

หูรู้ทางอย่างหัตถีรู้รี่รู้ทาง                                

ซู่ถลำขย้ำช้างล้างถลำ ฯ

 

๏ คือกระทำธรรมชาติพินาศทำ                       

งานอิ่มหนำร่ำลาอย่างบ้าหนำ

ยุติธรรมคว่ำคนดี-ที่อธรรม                              

สงสารคน “สงสาร” น้ำมาย่ำคน ฯ

           

ระลอกแก้วกระทบฝั่ง

๏ มณีล่อมือหนอร่วงห้วงกระแทก                   

ก่อคำรนกรากข้นแหลกแรกหาด-ถนน

เม็ดผืนทรายหมื่นพรายซ่านพานดอนดล        

เม็ดผืนคนหมื่นพลครัวมัวมุงกราย ฯ

 

๏ เยาว์นางฟ้าหยัดหน้าฟ้องร้องผู้คน              

อลวนอึงลนวิ่งชิงก่อนสาย

น้ำกรรมหลากหนักกรากไหลทะลายทลาย     

ฉ่ำพร้าวหายฉีกพ่ายห่ามหาคลื่น ฯ

 

๏ แล้งนางฟ้า, ไร้นาฝน---ฟ้าบนแจ้ง               

ฟ้าสีแห้งฟาดแสงห้าวร้าวขมขืน

ไหนนิทานน้ำน่านถั่งปะการังครืน                   

ป้าร้านหาบเปิงราบหืนกลืนน้ำตา ฯ

 

สุภาพ

๏ ปลุกดวงเนตรเทศตรึกทะทึกทะท้าว            

ครามนั่นคร้ามห่ามเหินหาวท่าวถลา

รอยกลบกวาดบาดอกสะทกบ้า                     

กบน้ำตากเฬวรากซากจาบัลย์ ฯ

 

๏ ในนี้...ในกล่องนี้มีความหมาย                     

ในนี้มีความหมายในซองฉัน

ในตู้นี้ตรงนี้สามัคคีปัน                                    

หลังวันนั้น, วันนี้ร่วมระดม ฯ

           

๏ ปลุกดวงเนตรเทศทุ่งระลุงรัว                                   

ครามนั่นคร้ามห่ามเหินหัวทั่วถาถม

ร้อยเก็บกวาดราดกำสรดให้หมดซม               

ร้อยกลบขมกลมเกลียวใจได้แบ่งปัน ฯ

 

ปัจฉิมบท

๏ แสงระยิบประทีปวับทรัพย์ค่าคุ้ม                

เลยตีขลุมกุมหัตถ์สมบัติฉัน

เลยตะแบงตะแคงลิ้นมาปลิ้นปั้น                   

เมาโมหันธ์บั่นสมบัติซัดศรัทธา ฯ

 

๏ ใจตระหนี่ขี้ฉลอกุศลมูล                               

เปรียบดั่งศูนย์คูณอะไรก็ไร้ค่า

จะหมื่นแสนแค้นรันทดสลดนานา                   

ไม่ยี่หระอุราผิวผู้หิวเงิน ฯ

 

๏ เอาอัตตาอุบอัตรามากั้งคอก            

แล้วมาหลอกบอกเขาเอาสรรเสริญ

แล้วล้อเล่นกับน้ำตาล้ายับเยิน                                   

แล้วห้อเหินเชิญตนอยู่หนใด ฯ

 

๏ ฤๅว่ากรรมคำสอนมันห่อนค่า                       

เลยด้านหน้าหาไม่ฤทัยไหว

ฤๅจรวดชวดฝ่อบ่ทันใจ                                   

ฤๅจัญไรไฟนรกโกหกนิทาน ฯ

 

๏ จิกกบาลหันดูผู้อาภัพ                                  

กล่นกองดับทับท่าวร้าวสงสาร

หามีไม่ในญาติมิตรสนิทท่าน                          

มิสะท้านเพราะหลานเหลนเว้นรายชื่อ ฯ

 

๏ เนื้อหัวใจในท่านนั่นคือโคลน-                      

ที่แฉะโชนคลุมหาดญาติใครหรือ

ชะรอยใจไร้กุศลมิสนสื่อ                                 

ทุจริตคือธรรมเนียมหากเตรียมดี ฯ

 

.............................................              

.............................................

.............................................              

.............................................

 

๏ สีครามไทยหมายว่าประพาวิเศษ                 

แต่วิเทศหมายดลว่าหม่นศรี

แต่ครามใดไม่หม่นเท่าคนอัปรีย์                      

แยบช่องยลบนนาทีที่ครามทลาย ๚ะ๛

 

 

หมายเหตุ

* “นางฟ้าแห่งผืนหาด” คือ ด.ญ.ทิลลี สมิธ (Tilly Smith) วัย ๑๑ ปี จากเมืองเซอร์เรย์ ประเทศอังกฤษ ผู้ช่วยชีวิตคนบนหาดไม้ขาว จ.ภูเก็ต กว่า ๑๐๐ ชีวิต เมื่อครั้งเกิดภัยพิบัติสึนามิ วันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗.

** “ซัลมาน” เป็นชื่อตัวละครเอกจากเรื่องสั้น “โลกใบเล็กของซัลมาน” ซึ่งได้รับรางวัลช่อการะเกดประจำปี พ.ศ. ๒๕๓๓ และได้รวมอยู่ในชุดรวมเรื่องสั้น “สะพานขาด” เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๔ เขียนโดยนักเขียนรางวัลซีไรต์ “กนกพงศ์ สงสมพันธุ์”.  

                                                                                                



ผู้ตั้งกระทู้ ไวกูณฐ์ มาลาไทย :: วันที่ลงประกาศ 2011-12-26 12:32:39


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2242304)

 หลายอารมณ์ หลายกลบทดีครับ เสียดายกลอนดี ๆ ไม่น่าแต่งมาโพสท์ทิ้งๆขว้างๆตามเว็บเลย แต่ก็ขอขอบคุณที่แบ่งปัน

ผู้แสดงความคิดเห็น น้ำท่วมใต้ วันที่ตอบ 2012-01-02 18:36:20


ความคิดเห็นที่ 2 (2242381)

 อย่าเรียกว่าโพสต์ทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เลยดีกว่านะครับ ถ้าใช้ว่าแบ่งปันจะชื่นใจมากกว่าเนอะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ไวกูณฐ์. มาลาไทย วันที่ตอบ 2012-01-03 10:09:44



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.