ReadyPlanet.com


มิตรภาพที่ไร้ใจ


[มิตรภาพที่ไร้ใจ]
 
๐ สุดซาบซึ้งถึงไมตรีที่คอยอ่าน
ทุกผลงานสานศรัทธากล้าเปิดเผย
คนขี้เมาเกลากลอนหยอกหลอกเช่นเคย
พจน์เฉลยเอ่ยอ้างจากข้างใน
 
๐ เรื่องอักษรกลอนกาพย์โคลงจรรโลงเรื่อง
ไสขัดเครื่องเฟื่องฟุ้งผดุงไส
ไกลห่างคิดมิตรต่างอยู่ห่างไกล
ดำรงไว้ให้ลูกหลานสานดำรง
 
๐ สานดำริติเตียนเพียรขยัน
เพียรขยายตะกายฝันอันลุ่มหลง
อันลุ่มไหลไมตรีที่มั่นคง
ที่มั่นรักภักดีตรงดุจหงส์งาม
 
๐ วิ่งไล่เห่าเฝ้ากระแสแปรสมัย
ทุกที่ใดไปตามติดคิดไถ่ถาม
สลับร่างพรางรุกรับกับนิยาม
ถูกประณามหยามหมิ่นกลิ่นน้ำเมา
 
๐ มิตรภาพซาบซึ้งถึงไลค์หาย
น่าเสียดายคล้ายหมางเมินเดินต่างเขา
แต่ทุกอย่างอ้างประเด็นเป็นตัวเรา
จึงไม่เศร้าเหงาทรวงอย่าห่วงเลย
 
๐ จะบากบั่นปั้นเรื่องเฟื่องแผ่นดิน
โปรยระรินศิลป์ศาสตร์มิอาจเฉย
ถ้อยดำรงคงคุณค่ามาเปรียบเปรย
เหมือนที่เคยเอ่ยอ้างเอาทุกเช้าเย็น
 
๐ คนเขียนกลอนนอนดึกคึกคะนอง
ลำนำล่องคลองกานท์ขับขานเข็น
ร่ำสุราเย้ยฟ้างามยามเดือนเพ็ญ
ทุกประเด็นเป็นอักษรอ้อนทรามวัย
 
๐ กลอนกระดากถากถ่มคอยบ่มเพาะ
ไม่ไพเราะเพราะพริ้งสิ่งสงสัย
กลอนเสนียดกระเดียดละเมียดละไม
ต่างเขาใครในพจน์มิงดงาม
 
๐ เมื่อความเมาเข้าเยือนคอยเตือนจิต
ร่ายนิมิตลิขิตร่างพรางหาบหาม
ฝากจารึกผนึกชื่อระบือนาม
ฝังนิยามงามอักษรกลอนสุรา
 
๐ เมาเพื่อคิดลิลิตร่ายตะกายฝัน
เมาเพื่อดันขันแข่งตะแบงหา
เมาเพื่อหวนชวนคนึงถึงเวลา
เมาเพื่อคว้าปราชัยไว้เชยชม
 
๐ ถ้อยคารมคมปากกระชากจิต
อย่าตะขวิดตะขวงใจให้ขื่นขม
รสน้ำเมาเกลากล่อมย้อมอารมณ์
เชิญชวนชมคมกวีคนขี้เมา
 
๐ ขอขมาว่าไว้ในสิ่งอ้าง
หากขวางทางต่างคิดผิดจากเขา
กลบทรสกลอนสะท้อนเงา
เผยโง่เขลาเราเป็นเห็นทุกวัน
 
๐ สรรพสิ่งจริงแท้ ฤ แปรเปลี่ยน
หมุนวนเวียนเพี้ยนผิดมิปิดกั้น
ธรรมดาตาเห็นเช่นไรกัน
สุดท้ายนั้นมันแค่คราบภาพมายา
 
๐ มิตรภาพกาพย์โคลงจรรโลงอักษร
มากร้าวรอนกลอนกระบอกขี้ครอกบ้า
แต่เปี่ยมล้นบนเส้นทางสร้างศรัทธา
คงคุณค่าภาษาตัวชั่วชีวี
 
๐ มีรักแท้แค่เหล้าไหที่ใจภักดิ์
รักเสียหลักพักวางนางหน่ายหนี
ร้อยอักษรอ้อนผูกปลูกไมตรี
เมินนารีที่เคยรักสลักใจ
 
๐ ถึงเมาเหล้าเง่าบ้างเป็นบางครั้ง
เรื่องความหลังฝังอกนรกไหม้
มีบางอย่างพรางแอบแนบเนื้อใน
ปล่อยทิ้งไปใส่ไหเหล้าลืมเจ้าลวง
 
๐ วิบากกรรมซ้ำซากลำบากนัก
ทั้งเรื่องรักหักสวาทดุจบาศบ่วง
โชคชะตาฟ้าสังหารเผาพลาญทรวง
ลับลาล่วงดวงแขแม่เนื้อนวล
 
๐ กอดเหล้าไหไม่ช้ำชอกดอกสหาย
เดี๋ยวก็ตายวายชีวาอย่าโหยหวน
วิปโยคโศกศัลย์ร้าวรัญจวน
สรรพสิ่งจริงล้วนคำธรรมดา
 
๐ รู้จักตนบนวิถีที่เป็นไป
ปล่อยวางไว้ไหลรินรดจนหมดค่า
เหลือแต่ดีที่เคี่ยวเข็นเช่นสุรา
เป็นดังยาฆ่าพยาธิประหลาดคน
 
ขอน้อมคารวะจากใจ
ทรชนบ้านนอก
๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๘


ผู้ตั้งกระทู้ ทรชนบ้านนอก :: วันที่ลงประกาศ 2015-06-06 06:58:27


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.