ReadyPlanet.com


รอชาติหน้า


                                                                                   รอชาติหน้า

 

                                            คนที่คอยน้อยใจอยู่ในห้อง              นอนเฝ้ามองเวลาน่าสงสาร

                          ทั้งมองฟ้าทั้งหันมามองเพดาน               ทรมานเหลือจะนับที่รับไว้

                          นาฬิกาตีกี่ครั้งยังเฝ้านับ                         ข่มตาหลับไม่ลงเฝ้าสงสัย

                          ล้วนรู้สึกลึกซึ้งตราตรึงใจ                        กรรมชาติก่อนก่อไว้หรือไรกัน

                          รักดอกแรกแตกช่อล้อตารัก                    เบ่งบานนักที่ในหัวใจฉัน

                          น้ำคำหวานขานขับนับไม่ทัน                  จุดไฟฝันหวั่นไหวในอารมณ์

                          ใช้ความเป็นนักกลอนคอยอ้อนออด        คำที่พรอดสอดซึ้งใส่ให้สุขสม

                           ชื่นฉ่ำนักต้นรักงามเพราะคำคม              หัวใจห่มหัวใจใส่ใจจัง

                           ภาพความดีครบถ้วนล้วนแจ่มชัด        สุดจะตัดให้หลุดพ้นบ่วงมนต์ขลัง

                          โลกหมุนเวียนรักเปลี่ยนผ่านวิมานพัง ทิ้งความหลังภาพลวงเต็มทรวงใน

                              "เอ่ยปากบอก ขอบคุณ และขอบคุณ   รักคิดถึงลงทุึนทุ่มเทให้

                          ล้วนรู้สึกลึกซึ้งตราตรึงใจ                        แต่ชาติหน้าฟ้าใหม่ค่อยว่ากัน"


                                                     สมศักดิ์    ศรีเอี่ยมกูล   นักกลอนครับ



ผู้ตั้งกระทู้ สมศักดิ์ ศรีเอี่ยมกูล นักกลอนครับ (somsak-poet-at-hoetmail-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2011-03-14 10:55:10


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2160954)

นักกวีมีคารมดังคมมีด                      ใช้เพื่อกรีดแกะสลักมวลอักษร

หรือทิ่มแทงศัตรูผู้ราญรอน               ทุกขั้นตอนตามสติตนพิจารณ์

เพียงอ่านแล้วเห็นเค้าลางข้างบนนี้     ขอความที่คนเขียนเพียงแปลงสาร

"บัวขาดใยใจขาดเยื่อสิ้นเจือจาน"       สิ้นวิมานก่อนเก่าน่าเศร้าใจ

สุรารินคารวะประคองส่ง                    ต้องดื่มลงเพื่อจะเปลี่ยนเวียนแก้วใหม่

เรื่องที่แล้วผ่านมาปล่อยผ่านไป          ปลงไม่ได้นั่นหนา...น่าเศร้าแท้

ทางใครทางมัน เพียงนั้นเถิด              ต่างที่เกิดอาจหวังยังร่วมแก่

ต่างก็เจ็บเหน็บคำซ้ำดวงแด               แต่อย่าตายเพราะบาดแผล...แค่นิดเดียว...

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ฐปนวุธ วันที่ตอบ 2011-03-14 17:59:14


ความคิดเห็นที่ 2 (2161088)

        ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณ

คงเป็นบุญที่ต้องมาข้องเกี่ยว

แปลงสารเถอะถ้าเหมาะสมถ้ากลมเกลียว

ขออย่าเที่ยวแปลงเจตนา ไม่ว่ากัน...

ผู้แสดงความคิดเห็น สมศักดิ์ ศรีเอี่ยมกูล นักกลอนครับ (somsak-poet-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-03-15 10:37:06


ความคิดเห็นที่ 3 (2162221)

"คนเขียนกลอน" เขียนดีตีฝีปาก
คนอ่านอยากหลงไหลใจถลำ
คิดเข้าข้างเป็นตนจนระกำ
ถูกชี้นำด้วยรสบทกวี

"คนเขียนกลอน" ถอนตัวยังกลัวซาก
ใยคิดมากชอบบทที่กดขี่
ถมเท่าไหร่ไม่เต็มมันเปรมปรี
เอาผิด.ชอบ.ชั่ว.ดี.มาตีกัน

"คนเขียนกลอน" ร้อนรักเหมือนนักล่า
สื่อกันท่าวางเรือใบ..ไว้เป็นขั้น
ได้เจาะรมย์..งมเข็ม..แทะเล็มวรรณ
เพียงแค่ปันเปล่าเปรย..คิดเลยไป

"คนเขียนกลอน" นอนดึกใจคึกเปลี่ยว
ภาษาเกี่ยวกราบกานท์กังวานใส
หวังรอ"คนเขียนกลอน"มาอ้อนใจ
จินตนาการณ์ไกล..บรรยายความ

ผู้แสดงความคิดเห็น ปักษ์ศิลป์บินเดี่ยว วันที่ตอบ 2011-03-19 12:17:25


ความคิดเห็นที่ 4 (2162498)

 

 

                                   เมื่อหน้าหนาวคราวใดจุดไฟผิง

                    ได้อุ่นอิงไอร้อนก็ผ่อนหนาว

                    อยู่ในสังคมเมืองมากเรื่องราว

                    อ่านเพลงยาวกานท์กลอนก็ผ่อนคลาย

                          ขอชื่นชมทุกกวีที่สร้างสรรค์

                    สร้างสวนขวัญวรรณศิลป์มิสิ้นสาย  

                    บางครั้งหมดศรัทธาถูกท้าทาย

                    ขออย่าหายหมดไปไฟนักกลอน

                       


                 

ผู้แสดงความคิดเห็น โกวิทย์ บุญทวี วันที่ตอบ 2011-03-20 23:11:16



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.