ReadyPlanet.com


แว่วเสียงพ่อ


ฉันเป็นเด็ก  เล็กอยู่  รู้เขียนอ่าน

มีอาจารย์  สานฝัน  หมั่นศึกษา

ด้วยความคิด  จิตใจ  ใฝ่ตำรา

เป็นที่มา  พาไป  ในเรื่องราว

 

อาจารย์อัด  ยัดใส่  ในสมอง

ห้ามต่อรอง  ต้องเป็น  เช่นผ้าขาว

หลากลีลา  พาไป  ให้ยืดยาว

ต้องปวดร้าว  หนาวเหน็บ  เจ็บในทรวง

 

อาจารย์บ้า  หากิน  ลิ้นสองแฉก

ไปรับแจก  แลกเงิน  เพลินใหญ่หลวง

ด้วยเงินบาป  อาบใจ  ใช้ลมลวง

มิได้หวง  ห่วงศิษย์  คิดแต่เงิน

 

แหกปากอ้าง  วางท่า  มาสั่งสอน

เป็นขั้นตอน  ย้อนไป  ไม่เคอะเขิน

โลกไร้แดน  แผ่นดิน  ทุกถิ่นเดิน

ได้เพลิดเพลิน  เกินห้าม  นิยามคำ

 

แต่บ้านมัน  นั้นหรู  หลายคูหา

จากเงินบ้า  ฆ่าศิษย์  เพียงคิดพร่ำ

รั้วกำแพง  แฝงไว้  ในเวรกรรม

ช่างระยำ  นำทาง  แสนห่างไกล

 

ดั่งวิหก  นกน้อย  ล่องลอยฟ้า

ทุกทิศา  ว่าเข้า  เอาหวั่นไหว

มันคลั่งเงิน  เกินกว่า  มาด้วยใจ

เอายัดใส่  ในศิษย์  ให้ติดตม

 

ศิษย์หลงกล  บนทาง  เดินย่างเข้า

ด้วยความเขลา   เอามา  หาสุขสม

หมดสิ้นค่า  หมาข้างถนน  ทนระทม

ต้องขื่นขม  จมปัก  เพราะดักดาน

 

ทุกแห่งหน  คนหมิ่น  เหมือนสิ้นท่า

เพราะนึกว่า  ค่าล้น  บนพื้นฐาน

ไร้แผ่นดิน  ถิ่นอยู่  คู่เคียงกาล

ต้องซมซาน  ผ่านมา  พาคิดครวญ

 

ความพอเพียง  เสียงพ่อ  ก็ดังก้อง

ได้นำร่อง  ต้องคิด  จิตคืนหวน

ความเหมาะสม  กลมกลืน  ยืนทบทวน

ทุกสิ่งล้วน  ชวนคิด  น่าติดตาม

 

ตั้งต้นใหม่  ใจสู้  รู้ทางหนี

งานต้องมี  ที่ทำ  เริ่มคำถาม

เงินรู้ใช้  ให้เห็น  ดูเด่นงาม

เงินล้นหลาม  ยามออม  พร้อมโบยบิน

 

ซื้อที่ดิน  ถิ่นอยู่  ดูอิสระ

เป็นสาระ  จะเห็น  เด่นทรัพย์สิน

เหมือนนกน้อย  ลอยอยู่  คู่เคียงดิน

สุขชีวิน  กินอยู่  ผู้ครอบครอง

 

ได้โบยบิน  ถิ่นข้า  ใครกล้าหือ

สิ่งนี้คือ  สื่อให้  ไม่มัวหมอง

เป็นข้อคิด  จิตใจ  ควรไตร่ตรอง

ทุกสิ่งต้อง  มองไป  ในความจริง

 

โลกใบนี้  มีเขต  ทุกเศษเสี้ยว

บ้างคดเคี้ยว  เลี้ยวไป  แสนใหญ่ยิ่ง

ทุกสิ่งอย่าง  วางกฎไว้  ใช้แอบอิง

ทุกทุกสิ่ง  วิ่งวน  บนกฎเกณฑ์...

 



ผู้ตั้งกระทู้ เด็กหางแถว :: วันที่ลงประกาศ 2011-02-17 21:22:13


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2154399)

 

ยามตอนเช้าเข้าโรงเรียนเพียรเขียนอ่าน

ท่านอาจารย์สอนให้ได้ฝึกฝน

พอตอนเย็นเป็นต้องใฝ่ใส่กมล

ดั้นด้นเรียนพิเศษพิเศษเรียน.....

 

คุณครูสอนในตอนเช้าในห้องเรียนที่โรงเรียนแล้วก็ยังไม่พอ

ในตอนเย็นยังต้องไปเรียนพิเศษต่อที่บ้านอาจารย์คนเดิมที่บ้านของท่าน

วิชาที่เรียนก็พิเศษเหลือหลาย วิชาเดียวกัน

ก็เลยสงสัยอยู่ครามครันว่า ท่านตั้งใจสอนในห้องเรียน หรือว่า ขยักไว้สอนตอนเรียนพิเศษกันแน่... พ่อแม่ครวญ....

 

อยากจะเขียนให้เป็นกลอน แต่ว่านึกถ้อยคำไม่ออก ก็เลยดูออกจะเป็น "กลอนประตู..." ไปสักหน่อย

ท่านใดพอช่วยแต่งให้เป็นกลอนได้ ช่วยทีเถิด....

สอ พิณ แก้ว

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ส.พิณแก้ว วันที่ตอบ 2011-02-18 00:54:29



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.