ReadyPlanet.com


นิทานของฉัน..."กาลครั้งหนึ่ง...."


 

........................................................
ฉันชอบเล่านิทาน
นิทาน นิทานของฉัน
จากโลกของ ความจริง ทุกสิ่งอัน
และโลกของ ความฝัน อันหลอกลวง
 
นิทาน หลอกเด็ก และผู้ใหญ่
หลอกผู้คน ผ่านมาแล้วผ่านไป อยู่ทุกช่วง
นิทานทั้งปวง
ทำให้โลก บิด กลวง ทุกที
 
บางทีเขาก็เชื่อ
พอเบื่อเบื่อก็ลุกหนี
คนไม่ชอบ ก็ต่อว่า ไม่เหลือดี
บอกว่า ไอ้นี่ โกหกทั้งเพ
 
แต่ฉัน หาได้สน คนพวกนั้น
คนอีกหลายร้อยพันยังร่อนเร่
อาจอยากฟังเรื่องขี้โม้คนโมเม
และฉันก็ มีเวลาตั้งมากมาย
 
“กาลครั้งหนึ่ง.................เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า”
คุณค่า ความหมาย
ข้อคิด คติธรรม กระจัดกระจาย
สุดท้าย ก็คิดเอง กันทั้งนั้น!
 
 
ใครชอบ นิทานฉัน
ใครไม่ชอบ นิทานฉัน
นิทานใคร นิทานมัน
นิทานฉัน ฉันก็เล่า....โม้ต่อไป.....
 
 
 
"รัตนโกสินทร์ศก"
 
 


ผู้ตั้งกระทู้ รัตนโกสินทร์ศก :: วันที่ลงประกาศ 2011-02-09 23:38:37


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2152542)

 

เข้าทำนอง "ของของใครของใครก็ห่วง ของใครใครก็ต้องหวง ห่วงใยรักใคร่ถนอม...." เลยนิ รัตนโกสินทร์ศก เนาะ....

ชอบตรงท่อนท้ายสุด ขออนุญาตลอกมาวางตรงนี้นะ

ใครชอบ นิทานฉัน
ใครไม่ชอบ นิทานฉัน
นิทานใคร นิทานมัน
นิทานฉัน ฉันก็เล่า....โม้ต่อไป.....
ผู้แสดงความคิดเห็น ส.พิณแก้ว วันที่ตอบ 2011-02-10 21:00:58


ความคิดเห็นที่ 2 (2152543)

 

เข้าทำนอง "ของของใครของใครก็ห่วง ของใครใครก็ต้องหวง ห่วงใยรักใคร่ถนอม...." เลยนิ รัตนโกสินทร์ศก เนาะ....

ชอบตรงท่อนท้ายสุด ขออนุญาตลอกมาวางตรงนี้นะ

ใครชอบ นิทานฉัน
ใครไม่ชอบ นิทานฉัน
นิทานใคร นิทานมัน
นิทานฉัน ฉันก็เล่า....โม้ต่อไป.....
ผู้แสดงความคิดเห็น ส.พิณแก้ว วันที่ตอบ 2011-02-10 21:00:58


ความคิดเห็นที่ 3 (2152794)

แหะๆ..."ของของผม  ผมก็ต้องห่วง"... ครับ อ.ส พิณแก้ว 

 

ขอบคุณครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2011-02-11 17:48:42


ความคิดเห็นที่ 4 (2152798)

"ไม่ใช่ชน...คนแรก...ที่แหวกม่าน
มาพบพาน...อักษร...สุนทรศิลป์
หลงและรัก...อักขระ...แก้วกวิน
ขอเป็นดิน...หินสะเก็ด...แห่งเม็ดคำ

เพียงสื่อสาร...ผ่านนาม...ของความเชื่อ
ที่หลงเหลือ...จากเมื่อวาน...อันต้อยต่ำ
กับผลึก...หมึกที่...สาดสีดำ
บนกระดาษ...วาดซ้ำ...อยู่ร่ำไป

และความเชื่อ...เหลือปัน...มาวันนี้
ศรัทธาที่...มีกานท์...จึงขานไข
ฝากบันทึก...นึกฝัน...เขียนทันใด
เพียงเก็บไว้...ให้วันอื่น...เปิดชื่นชม

ทุกบทเบื้อง...บอกเรื่องเล่า...แก่ชาวโลก
สุขเศร้าโศก...ไหวหวาน...ผสานผสม
ห้วงความคิด...ปริศนา...แห่งอารมณ์
กับความโง่...โสมม...อุดมการณ์

จากถ้อยคำ...ความฝัน...ของวันนี้
ผ่านลานรส...บทสี...กวีสาร
รวมความรัก...ความฝัน...ของวันวาร
ระบายลาน...นานเนือง...เป็นเรื่องราว

กาลครั้งหนึ่ง...พึ่งผ่าน...ไม่นานนัก
มีคนตัก...สีสาด...กระดาษขาว
สร้างบันได...ไต่สรวง...ถึงดวงดาว
เพื่อมากล่าว...เล่านิทาน...อันหลอกลวง"

 

ร.ศ.

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2011-02-11 18:10:50


ความคิดเห็นที่ 5 (2152972)

บางทีโลกก็หลอกลวงเรา...บางทีเราก็หลอกลวงโลก...และบางทีเราก็หลอกตัวเอง!

ผู้แสดงความคิดเห็น ผ่านมาแล้วผ่านไป (Do-or-do-not-at-hotmail-dot-co-dot-th)วันที่ตอบ 2011-02-12 12:21:28


ความคิดเห็นที่ 6 (2155687)

   แต่หลาย ๆ ที เราก็เชื่อตัวเอง

ผู้แสดงความคิดเห็น สมศักดิ์ ศรีเอี่ยมกูล นักกลอนครับ (somsak-poet-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-02-23 10:42:59



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.