ReadyPlanet.com


คนหงายกะลา


                                               คนหงายกะลา

 

                        อึ่งอ่างพองลมขยับก็คับฟ้า               ประมาณตนเอาเองว่าข้ายิ่งใหญ่

               พอออกเสียง อึ่ง..อึ่ง..ก็อึงไป                           ทั้งโลกนี้จะมีใครไม่ได้ยิน

               หิ่งห้อยขยับปล่อยแสงสว่าง                            กะพริบพร่างไปทุกทิศดังจิตถวิล

               มองทางไหนก็ขอบฟ้ามาจรดดิน                      ระเริงบินรอบหลักแห่งจักรวาล

               กิ้งกือเดินไปหยุดตรงสุดโลก                           เมื่อหัวโขกขอบฟ้าน่าสงสาร

               พอถอยกลับก็เหมือนก้นชนบาดาล                   จึงอาจหาญกระทืบเท้ากร้าวเหลือเกิน

               ยังมีคนหลายคนบนพื้นพิภพ                               หลงเคารพความสำคัญคำสรรเสริญ

               เห็นโลกแค่ปลายเท้าที่ก้าวเดิน                           ใครมาเตือนก็เมินไม่ยินดี

               เหมือนอึ่งอ่างเหมือนหิ่งห้อยเหมือนกิ้งกือ              น้อยนักหรือความเป็นคนมาป่นปี้

               กะลาครอบหลงชอบใจทำไมมี                            ฉันคนนี้กล้าสงเคราะห์เพราะฉันอาย

               หยิ่งทะนงหลงตนมืดมนสนิท                              คงได้คิดบ้างถ้ากะลาหงาย

               ไม่อยากเห็นสัตว์หลายตนโง่จนตาย                     ยอมเป็นคนใจร้ายหงายกะลา.../

 

                                        สมศักดิ์    ศรีเอี่ยมกูล  นัุกกลอนครับ

                จาก...หนังสือ  "คนหงายกะลา" ใบที่ ๒ (เล่ม ๒)  เมษายน  ๒๕๔๔

                 คนหงายกะลา เล่มแรก ทองแถม   นาถจำนง  คำนำ  พฤศจิกายน  ๒๕๔๓ ครับ

                 (เห็นว่าไม่มีใครรู้จัก เลยเอามาลงให้ดู)



ผู้ตั้งกระทู้ สมศักดิ์ ศรีเอี่ยมกูล นักกลอนครับ (somsak-poet-at-hotmail-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2010-10-10 23:05:25


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2117597)

"ยอมเป็นคนใจร้ายหงายกะลา" ... สำนวนเด็ดขาดแท้ครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ศาลายา วันที่ตอบ 2010-10-11 09:26:56


ความคิดเห็นที่ 2 (2117665)

 เห็นโลกแค่ปลายเท้าที่ก้าวเดิน                           ใครมาเตือนก็เมินไม่ยินดี

...................................................................

ก็จริงอย่างว่าแหละครับ ..... อ.สมศักดิ์   

....มาเยี่ยมครับ.....

"รัตนโกสินทร์ศก"

 

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2010-10-11 12:56:27


ความคิดเห็นที่ 3 (2118483)

ก็สอนใจ  ใครกัน  ฉันและเธอ

ที่หลงเพ้อ  ละเมอพก  คนยกย่อง

มีวรรคดี  วรรคหนัก และวรรคทอง

มีกะลา  ครอบคอง  เป็นของตน

เมื่อมีคว่ำ  ก็มีหงาย  หญิงชายเอ๋ย

อย่าละเลย  เสียงวิจารณ์  บันดาลผล

ฟังให้มาก  ฝึกให้มาก  ไม่ยากจน

อึ่งกบคน  ก็ให้เห็น  เป็นตำรา

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ติยะ เชียงใหม่ วันที่ตอบ 2010-10-12 21:03:03


ความคิดเห็นที่ 4 (2118909)

สวัสดีครับ

            ก็ต้องขอขอบคุณทั้ง ๓ ท่านครับ ที่มีมิตรไมตรี  สำนวนนี้ผมเขียนเมื่อ ๑๐ ปีที่แล้ว เดี๋ยวนี้เขียนไม่ได้แล้ว เพราะว่าอายุมากขึ้นอารมณ์เย็นลง  เลยหันมาเขียนกลอนรัก ๆ ใคร่ ๆ ก็ให้ความรู้สึกประเทืองใจมากกว่า เป็นตัวตนของเราเองดีด้วยไม่ต้องดัดจริตด้วย  อย่าง หนามที่บ่งไม่ออก เป็นต้น  อยากจะส่งมาให้จัง แต่ในมือผมหมดแล้ว  ตอนนี้เป็นหนังสือหายาก หาไม่ได้แล้วต้องซื้อครับ ขอบคุณครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น สมศักดิ์ ศรีเอี่ยมกูล นักกลอนครับ (somsak-poet-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-10-13 23:20:39



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.