ReadyPlanet.com
dot dot
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (กาพย์ยานี 11) : หัวข้อ “จิตสาธารณะ”

ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (กาพย์ยานี 11) : หัวข้อ “จิตสาธารณะ

จำนวน 31 ชิ้น
 
1. (คนธรรพ์)
ปณิธานเยาวกวี (1. คนธรรพ์)
              อีสานถูกผลาญสิน               หลายชีวินแสนสิ้นหวัง
อุทกโศกประดัง                     ภัยพลังช่างร้ายแรง
                บ้านเรือนจมลับหาย          พังทลายทุกหนแห่ง
                กลียุคปลุกแสดง                     หว่านวิโยคบนโลกา
                แต่ฟ้าหลังปัชชุน                มีไออุ่นหนุนนำมา
                จากใจชาวประชา                   ทั่วประเทศเขตสยาม
                ช่วยเหลือเอื้อการุณย์         เป็นผลบุญคุณอร่าม
                อาหารอีกทั้งน้ำ                      ต่างร่วมแรงแลร่วมใจ
ธารหทัยที่ไหลหลั่ง           สู่ฟากฝั่งผู้พบภัย
                สวนกระแสชลาลัย                ชื่นวันใหม่ได้สุขี
                เพราะเป็นเพื่อนมนุษย์      จึงต้องหยุดสิ่งกาลี
                อีสานซึ้งทวี                           ขอระลึกตรึกดวงมาน
                สายฤทัยเพื่อนแผ่นดิน      ทั่วทุกถิ่นงามตระการ
                เมตตาต่ออีสาน                       อีกผู้ทุกข์ทั้งดินแดน
                คือ...จิตสาธารณะ               เสียสละสุขตนแทน
                ปลดบ่วงความหวงแหน       เมตตาต่อนรชน
                เมืองเราย่อมสดใส            ชาติก้าวไกลไร้หมองหม่น
                คุณธรรมนำใจคน                  สุขเหลือล้นชั่วนิรันดร์
..................................... (1. คนธรรพ์)......................................
 
 
2. ไตรภพ
“จิตสาธารณะ” (2. ไตรภพ)
๏ น้ำใจหลั่งไหลริน              เมื่อมิสิ้นแลเสื่อมสูญ
ความสุขย่อมเพิ่มพูน             คุณเรานี้ที่เคยทำ
๏ น้ำใจเปรียบสายธาร           อันโอฬารเป็นหนักหนา
เปรียบดังกลีบเมฆา                พสุธาหาเทียมทัน
๏ ข้อแรกคือแผ่เผื่อ                แลเอื้อเฟื้อจะสุขสันต์
อาภรณ์เมื่อหมองพลัน           ก็แบ่งปันให้เขาไป                
๏ ขึ้นสองอย่ามัวเมา              เห็นตัวเป็นนิสัย

ขจัดให้พ้นไป                        แล้วเริ่มใหม่ในทันที
๏ ขึ้นสามงามระยับ               จงสดับจักเป็นศรี
ช่วยเหลือเมื่องานมี               หากหลบหนีมิใช่คน
๏ สามสิ่งยกมานั้น                 สร้างสรรค์อย่าสับสน
นับหนึ่งจึ่งยอดคน                จักมิชั่วจนตัวตาย
ความดีมีถมไป                       ถ้าทำได้ประเสริฐแล
๏ จดจำแลร่ำเรียน                  จงพากเพียรเรียนให้แน่
ความดีเปรียบทองแท้             มิมลายแม้วายปราณ                 
๏ ดำรงสะสมกัน                    สามสิ่งนั้นสะสมไว้
                        
 
..................................... (2.ไตรภพ)......................................
 
3. (เด็กหญิงกิ่งฟ้า)
จิตสาธารณะ ลักษณะของคนไทย (3. เด็กหญิงกิ่งฟ้า)
๏ พวกเราคือคนไทย                             ที่อยู่ในประเทศสยาม
ทุกที่ทั่วเขตคาม                                     สุขเกษมแสนเปรมปรีดิ์
๏ ทุกคนต่างผูกพัน                                สมานฉันท์สามัคคี
รักกันเหมือนน้องพี่                              แผ่นดินไทยนั้นร่มเย็น
๏ วันนี้กลับผิดแปลก                            ไทยแตกแยกดังที่เห็น
มิใช่ไทยควรเป็น                                   หันกลับมาเกื้อกูลกัน
๏ วิกฤตการณ์น้ำท่วม                           ดูโดยรวมเสียหายมหันต์
เพียงน้ำใจเท่านั้น                                   บรรเทาภัยในครั้งนี้
๏ ชาติไทยจะสุขสันต์                           ทุกคนนั้นจะต้องมี
น้ำใจและไมตรี                                      ทำความดีอย่างตั้งใจ
๏ จิตสาธารณะ                                       ลักษณะของคนไทย
หากเราหลงลืมไป                                 ปลูกฝังได้นับว่าดี
๏ น้ำใจมีคุณค่า                                      จิตสาธารณะควรมี
ให้คุ้มที่ชีวี                                              ได้เกิดมาเป็นคนไทย
..................................... (3. เด็กหญิงกิ่งฟ้า) ......................................
 
 
4. พิสิทธิ์
จิตสาธารณะ (4. พิสิทธิ์)
                                                ๏ วิกฤติที่ผ่านมา                                   ชาวประชาพาโศกศัลย์
                                                ธรรมชาติลงโทษทัณฑ์                         ภัยมหันต์เกินพรรณนา
                                                ๏ พายุและน้ำท่วม                                 ทุกคนอ่วมเกินรักษา
                                                ดินถล่มล่มลงมา                                    เพราะภูผาถูกทำลาย
                                                ๏ ร้อนหนาวเย็นยะเยือก                       โลกเหลือเปลือกไม้ล้มหาย
                                                สัตว์ป่าพากันตาย                                   ขาดต้นไม้ไร้รังนอน
                                                ๏ มาเถิดร่วมอาสา                                  จิตพัฒนาอย่าทอดถอน
                                                ช่วยเหลือเอื้ออาทร                               ความทุกข์ร้อนได้บางเบา
                                                ๏ อย่ามัวเห็นแก่ตัว                                ก่อกรรมชั่วเพราะโง่เขลา
                                                ผืนดินของไทยเรา                               ไม้ภูเขาอย่าทำลาย
                                                ๏ บ้านวัดและโรงเรียน                         จงหมั่นเพียรเร่งขวนขวาย
                                                จิตอาสาอย่าดูดาย                                  สิ่งทั้งหลายได้กลับคืน
..................................... (4. พิสิทธิ์) ......................................
 
5. ปิยวรรณ
จิตสาธารณะ (5. ปิยวรรณ)
                                                ๏ ชีวิตจะมีค่า                        เมื่อเกิดมาทำหน้าที่
                                                สร้างสุขประโยชน์มี              เป็นศักดิ์ศรีพาเชิดชู
                                                ๏ จากบ้านไปสู่บ้าน               หลายเรือนชานมารวมหมู่
                                                สัมพันธ์กันทุกผู้                    สังคมอยู่สุขสำราญ
                                                ๏ ฝึกฝนและค้นคิด                ให้ชีวิตเป็นแก่นสาร
                                                ใจรักในการงาน                   เป็นพื้นฐานการสร้างตน
                                                ๏ หน้าที่ต่อสังคม                 เราชื่นชมในทุกคน
                                                ฝึกใจให้อดทน                     ไม่ขัดสนในน้ำใจ
                                                ๏ ร่วมแรงและร่วมจิต           ร่วมกันคิดทำสิ่งใหม่
                                                ร่วมสร้างประโยชน์ใด         ส่วนรวมได้พัฒนา
                                                ๏ หน้าที่เริ่มจากตน               ย่อมส่งผลจนก้าวหน้า
                                                สังคมสมสูงค่า                        ชาติวิไลไทยรุ่งเรือง
..................................... (5. ปิยวรรณ) ......................................
 
 
6. ธีรยุทธ
จิตสาธารณะ (6. ธีรยุทธ)
                                                ๏ ความดีในตัวคน                                มีมากล้นถ้าค้นหา
                                                อบรมกิริยา                            จะนำพาคุณธรรม
                                                ๏ ช่วยเหลือเกื้อกูลเกิด          สุดประเสริฐแสนอิ่มหนำ
                                                ความรู้ก็จะนำ                        ให้เราทำแต่สิ่งดี
                                                ๏ เอื้อเฟื้อเกื้อกินบ้าง             เป็นหนทางสร้างศักดิ์ศรี
                                                แบ่งปันสิ่งดีดี                         ต้องปรานีพี่น้องกัน
                                                ๏ เด็กไทยในวันนี้                 เป็นเด็กดีมีความฝัน
                                                โตขึ้นถึงสักวัน                      จะพากันพัฒนา
                                                ๏ สังคมเจริญได้                    ถ้าเด็กไทยร่วมสรรหา
                                                ในสิ่งที่ดีมา                            จะนำพาชาติปลอดภัย
                                                ๏ จิตดีควรจารึก                      ตกผลึกจิตสดใส
                                                จิตดีอยู่ที่ใจ                             ทำดีไปเพื่อส่วนรวม
..................................... (6. ธีรยุทธ) ......................................
หมายเหตุ : สัมผัสซ้ำ
 
 
7. สุนิสา
จิตสาธารณะ (7. สุนิสา)
                                                ๏ รวมใจไทยทั้งผอง                            ให้ใจครองป้องปัญหา
                                                ช่วยเหลือทุกชีวา                                   ให้พ้นภัยใจเบิกบาน
                                                ๏ พายุทำหวั่นไหว                                 ส่งน้ำใจแผ่กิ่งก้าน
                                                ส่งรักให้สราญ                                       ให้กังวานใครชื่นชม
                                                ๏ ส่งรักจากทุกทาง                                 ปูพื้นร่างสร้างภิรมย์
                                                อย่าให้ใจตรอมตรม                              เหมือนดั่งลมพายุเก
                                                ๏ ทุกผ่านด้านความสุข                          ก็จะลุกหยุดไขว้เขว
                                                น้ำใจไทยช่วยเว                                    ให้พ้นไปภัยราคี
                                                ๏ ร้อยใจไทยทุกดวง                            ให้เป็นรวงแห่งความดี
                                                ให้ใจเกิดราศี                                          เปี่ยมปรานีมีเมตตา
                                                ๏ ช่วยเหลือและเจือจาน                      สุขสำราญปานเฮฮา
                                                ส่วนบุญได้นำพา                  ให้ชีวาพาสุขเอย
..................................... (7. สุนิสา) ......................................
 
 
8. ไอรดา
ซับน้ำตาใต้ด้วยจิตสาธารณะ (8. ไอรดา)
                                                ๏ หวีดหวิวโหมกระหน่ำ     เมฆฝนดำด้วยลมร้าย
                                                พายุพัดทำลาย                        นำความตายสู่แดนใต้
                                                ๏ เสียงฟ้าบ้าสนั่น                  สีแดงพลันจิตหวั่นไหว
                                                เสียหายครั้งยิ่งใหญ่               น้ำตาไหลใจโรยริน
                                                ๏ หลังคาไปกับลม                 ต้นยางล้มร่วงหมดสิ้น
                                                ข้าวจมถมลงดิน                     ทางทำกินก็สิ้นทาง
                                                ๏ พอพายุสงบ                       พ้นประสบภัยเบาบาง
                                                ยังดีไม่เคว้งคว้าง                   บ่อ้างว้างบ่โศกา
                                                ๏ น้ำใจไมตรีล้น                   จากทุกคนส่งให้มา
                                                ซึ้งในน้ำใจหนา                      นี่แหละค่าความเป็นคน
                                                ๏ ข้าวสารอาหารแห้ง           ช่วยเพิ่มแรงเพื่อสู้ทน
                                                น้ำใจเย็นเช่นฝน                     ช่วยให้พ้นวิกฤตกาล
                                                ๏ พายุพัดคราวนี้                    ไทยน้องพี่ถิ่นด้ามขวาน
                                                ซาบซึ้งตรึงดวงมาน               ว่าไทยนี้บ่ทิ้งกัน
                                                ๏ จิตสาธารณะ                       ซับลดลงน้ำตาพลัน
                                                เป็นเช่นน้ำสวรรค์                 สร้างคืนวันอันสุขดี
                                                ๏ ใจเอื้อเฟื้อเมตตา                จึงนำพาสู่สุขี
                                                ด้วยใจเปี่ยมไมตรี                  ภัยคราวนี้จึงสร่างเร็ว
..................................... (8.ไอรดา) ......................................
 
 
9. มะลิษา
จิตสาธารณะที่หลั่งไหล (9. มะลิษา)
                                                ๏ ต้นพฤศจิกา                        เหมือนเทวาท่านลงโทษ
                                                ดั่งท่านนั้นทรงโกรธ             ท่านจึงโปรดให้ภัยมา
                                                ๏ พายุพัดเร็วแรง                   เสมือนแฝงด้วยโกรธา
                                                สายฝนหยดจากฟ้า                 คลื่นซัดพาเรือนจมหาย
                                                ๏ เมื่อเกิดวาตภัย                    ก็ทำให้คนล้มตาย
                                                พระเจ้าทรงทำลาย                 ให้วอดวายล้างโลกา
                                                ๏ พายุก็หยุดไป                     เหลือเพียงไว้คราบน้ำตา
                                                น้ำใจก็หลั่งมา                        จากทั่วหล้าอยู่ใกล้ไกล
                                                ๏ ข้าวสารอาหารแห้ง            ชนมิแล้งเพื่อการให้
                                                ก็มีซึ่งน้ำใจ                             ยังหลั่งไหลจากทุกทิศ
                                                ๏ ทุกคนต่างช่วยเหลือ          เพื่อจุนเจือหลายชีวิต
                                                และเอื้อไมตรีจิต                   อันเป็นกิจกอปรกุศล
..................................... (9. มะลิษา) ......................................
 
 
10. พัชรินทร์
จิตสาธารณะ (10. พัชรินทร์)
                                                ๏ ถิ่นทองของแดนไทย                        คละเคล้าไปด้วยคนพาล
                                                เปรียบเขาคือพวกมาร                           คิดก่อการจลาจล
                                                ๏ ไร้ซึ่งจิตสำนึก                                    ไม่รู้สึกถึงเหตุผล
                                                หยุดเถิดทรชน                                       ก่อนบ้านตนจะสูญไป
                                                ๏ เพียงคิดสักนิดหนึ่ง                            โปรดนึกถึงที่อาศัย
                                                บ้านเมืองเรืองอำไพ                              หากคนไทยไร้จิตทราม
                                                ๏ กลับตัวเป็นคนดี                                สร้างสิ่งที่สวยงดงาม
                                                รับฟังทุกคำถาม                                     เมืองสยามจะร่มเย็น
                                                ๏ จิตสาธารณะ                                       ช่วยลดละความลำเค็ญ
                                                เกิดสุขจนแลเห็น                                   เกิดความรักสามัคคี
                                                ๏ ความสุขคือยศลาภ                             สันติภาพคือศักดิ์ศรี
                                                หมดสิ้นกลิ่นราคี                                   เมืองไทยนี้สุขนิรันดร์
..................................... (10. พัชรินทร์) ......................................
 
 
11. จิราวรรณ
 
จิตสาธารณะ (11. จิราวรรณ)
                                                ๏ จิตใจของมนุษย์                ช่างแสนสุขประเสริฐยิ่ง
                                                หากทำแต่ในสิ่ง                     ที่ดีจริงไม่มีภัย
                                                ๏ จิตสาธารณะ                       เสียสละมีน้ำใจ
                                                เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ไป                   ช่างกว้างไกลหาใดเทียม
                                                ๏ จิตดีจะมีสุข                        ไม่มีทุกข์เข้ามาเยี่ยม
                                                มีแต่สุขล้นเปี่ยม                    คอยแต่เตรียมรักใครกัน
                                                ๏ จิตใจบริสุทธิ์                      ดั่งประดุจผ้าขาวนั้น
                                                ส่วนรวมย่อมสำคัญ               ส่วนตัวฉันนั้นเป็นรอง
                                                ๏ จิตใจใสสะอาด                  ปราศจากภัยหม่นหมอง
                                                สิ่งร้ายไม่หมายปอง               ฟ้าคุ้มครองเพราะเราดี
                                                ๏ จิตใครอันใดหนา              แล้วแต่ว่าตามวิถี
                                                ใครชั่วหรือใครดี                  ขึ้นอยู่ที่จิตกระทำ
..................................... (11. จิราวรรณ) ......................................
หมายเหตุ : สัมผัสซ้ำ
 
 
12. สุธาฤดี
 
จิตสาธารณะ (12. สุธาฤดี)
                                                ๏ พ่อแม่บังเกิดเกล้า             เลี้ยงลูกเต้ามาตามกาล
                                                ส่งเสียจนทำงาน                   ตอบแทนท่านที่ผ่านมา
                                                ๏ ช่วยเหลืออย่าดูดาย            งานทั้งหลายจิตอาสา
                                                บ้านเรือนสะอาดตา               นั่นคือค่าของคนทำ
                                                ๏ ส่วนรวมอย่าให้ขาด          ช่วยรัฐราษฎร์อุปถัมภ์
                                                ค้ำจุนด้วยหลักธรรม             หน้าที่จำน้อมนำใจ
                                                ๏ ช่วยเหลืองานสังคม           ให้เหมาะสมตามสมัย
                                                ทำตามกฎวินัย                       ฝึกจิตใจให้เบิกบาน
                                                ๏ รักชาติศาสน์กษัตริย์          ใต้ร่มฉัตรชนสมาน
                                                เกียรติไทยเลื่องลือนาน       เพราะลูกหลานทำความดี
                                                ๏ อย่าให้บรรพชน                กู่ก้นด่าให้อายผี
                                                ลูกหลานชั่วทรพี                   คนเช่นนี้หนักแผ่นดิน
..................................... (12. สุธาฤดี) ......................................
หมายเหตุ : สัมผัสซ้ำ
 
 
13. ชุพิชญา
 
จิตสาธารณะ (13. ชุพิชญา)
                                                ๏ คือผู้เปรียบดั่งปุ๋ย             ที่เปื่อยยุ่ยบำรุงต้น
                                                ให้แกร่งแข็งแรงล้น             ให้รากทนยืนต้นดี
                                                ๏ วันใดไม่แข็งแกร่ง             ไร้เรี่ยวแรงไม่เต็มที่
                                                เติมปุ๋ยที่คงมี                          เพื่อต้นนี้ได้สมบูรณ์
                                                ๏ กิ่งก้านใบดอกผล             มั่นคงทนไม่เสียสูญ
                                                ได้ปุ๋ยช่วยเกื้อกูล                   ช่วยเพิ่มพูนผลงอกงาม
                                                ๏ เติบใหญ่ได้มีแรง               ต้นกล้าแกร่งฝ่าขวากหนาม
                                                ต้านภัยได้ทุกยาม                  หากคุกคามเข้าโจมตี
                                                ๏ ทนแดดลมฟ้าฝน               แกร่งคงทนจนเต็มที่
                                                เพราะไม้ได้ปุ๋ยดี                    เสริมราศีให้ไม้ทน
                                                ๏ ทำโดยไม่หวังใด              เพื่อไม้ใหญ่ได้ออกผล
                                                เป็นปุ๋ยบำรุงต้น                    แข็งแกร่งล้นยืนต้นงาม
..................................... (13. ชุพิชญา) ......................................
 
 
14. บุญรอด
คิดดี ทำดี ได้ทุกวัน (14. บุญรอด)
                                                ๏ ในห้องแห่งดวงจิต            ทำ พูด คิด ต้องใคร่ครวญ
                                                ก่อนทำต้องทบทวน             ให้แน่แท้วิธีการ
                                                ๏ พระว่าจิตดุจลิง                  ไม่อยู่นิ่งแน่ขนาน
                                                บ้างคิดพิสดาร                        บ้างก็ด่วนล้วนเร็วไว
                                                ๏ บางครั้งจิตกระเจิง             เพราะหลงเหลิงตามสมัย
                                                บางครั้งล่องลอยไป               เพราะสนิทอวิชชา
                                                ๏ จิตถูกโมหะห้อม                อธรรมล้อมริษยา
                                                โลภโกรธหลงคงพา              ให้พบทุกทรมาน
                                                ๏ ห้ามจิตคือห้ามเหตุ             แห่งกิเลสที่รุกราน
                                                ห้ามภัยอันธพาล                    เพื่อจิตพ้นปราศมลทิน
                                                ๏ ฝึกจิตให้คิดดี                     รู้วิธีห่วงถวิล         
                                                สงบเป็นอาจิณ                       รู้วิจัยไม่วกวน
                                                ๏ ปรุงจิตให้ “สาธา-              รณะ” พาพบกุศล
                                                ทำดีได้ทุกคน                        ได้ทุกครั้งทั้งคืนวัน
                                                ๏ ทำดีในที่แจ้ง                      ภายใต้แสงสุริยัน
                                                ทำดีใต้แสงจันทร์                  ก็กระจ่างสว่างใจ
                                                ๏ ปิดทองที่หลังพระ             ทวยเทพจะอำนวยชัย
                                                ทำดี ณ ที่ใด                            ก็ทำได้ทั่วโลก
..................................... (14. บุญรอด) ......................................
 
 
15. พรนภา
จิตที่ฝึกดีแล้ว (15. พรนภา)
                                                ๏ จิตเอ๋ยจิตมนุษย์                  เขาว่าสุดจะหยั่งถึง
                                                สิ่งใดหมายคำนึง                    ฦๅจักรู้สู่มวลชน
                                                ๏ สมควรจะฝึกจิต                 เพื่อให้คิดถึงกุศล
                                                คิดใดใฝ่เพื่อตน                     ต้องกำจัดตัดหมู่มาร
                                                ๏ เป็นจิตฝ่ายอธรรม              ย่อมก่อกรรมเกิดทุกกาล
                                                โมหะหุ้มห่อมาน                   มุ่งหมายใดไม่น่าชม
                                                ๏ อาจเกิดผลเสียหาย             อีกมากมายในสังคม
                                                เพราะมุ่งแต่โสมม                  หมกมุ่นมุมกลุ่มมลทิน
                                                ๏ ห้ามจิตหมั่นฝึกจิต             นำชีวิตปราศราคิน
                                                ทำดีเพื่อแผ่นดิน                     ทำได้แท้แม้คืนวัน
                                                ๏ ทำดีให้โลกดู                      ให้โลกรู้รักผูกพัน
                                                เป็นนิจจิตรังสรรค์                 เพื่อสังคมร่มเย็นไทย
                                                ๏ จิตที่ฝึกดีแล้ว                     ดั่งดวงแก้วแพรวอำไพ
                                                จุดเทียนเพียรเติมไฟ             ให้สว่างทางความดี
                                                ๏ จิตสาธารณะ                       เต็มธรรมะประเสริฐศรี
                                                เติมรักสามัคคี                        เคียงสังคมอุดมคุณ
                                                ๏ เนืองนิตย์จิตสาธารณ์         เพื่อสืบสานฐานนาบุญ
                                                ทำดีดีเป็นทุน                         หนุนทางธรรมสุขจำเริญ
                                                ๏ ทุกเพศและทุกวัย               ทำดีได้ไม่เคอะเขิน
                                                จิตนำชีพดำเนิน                     เดินทางธรรมล้ำเลิศเอย
..................................... (15. พรนภา) ......................................
 
 
16. คุณา
จิต..จิต..จิต (จิตสาธารณะ) (16. คุณา)
                                                ๏ จิตคือสื่อสัญญาณ               เสริมประสานการกระทำ
                                                จิตจดกำหนดจำ                     จารประจงตรงชั่วดี
                                                ๏ จิตตนหากวนวก                  ก็ดังนกหลงพงพี
                                                จิตจักหนักทวี                        ต้องปล่อยวางว่างอาวรณ์     
                                                ๏ จิตเดินทางสองแพร่ง         วางตำแหน่งให้แน่นอน
                                                จิตรู้อโคจร                            จงพิจารณ์ผ่านวิจัย
                                                ๏ จิตใดดำเนินดี                     เกิดสุขศรีสว่างใส
                                                จิตนั้นดำเนินไป                    ประกอบสุจริตธรรม
                                                ๏ จิตสาธารณะ                       ผูกพันธะอุปถัมภ์
                                                จิตเอื้อเกื้อกูลนำ                    เนื่องวิถีความดีครอง
                                                ๏ จิตชนคนของชาติ              สุกสะอาดปัญญาส่อง
                                                จิตรักภักดีต้อง                       ตอบแทนบุญ “คุณแผ่นดิน”
..................................... (16. คุณา) ......................................
 
 
17. แพรวพรรณ
รวมน้ำใจ..ซับน้ำตา (17. แพรวพรรณ)
                                                ๏ ชาติไทยใกล้วิกฤติ                            ทุกชีวิตเริ่มหวั่นไหว
                                                เดือดร้อนทั่วถิ่นไทย                            อุทกภัยได้พบพาน
                                                ๏ น้ำท่วมทั่วทุกภาค                              ต้องลำบากทุกถิ่นฐาน
                                                ความทุกข์เข้ารุกราน                             ให้เดือดร้อนนอนลำเค็ญ
                                                ๏ ยังดีที่ไทยนั้น                                     ไม่ทิ้งกันยามทุกข์เข็ญ
                                                องค์ราชก็ประเพ็ญ                                 ทศธรรมค้ำจุนไทย
                                                ๏ รัฐราษฎร์และจอมราช                      ร่วมประสาทสุขสดใส
                                                น้ำท่วมรวมน้ำใจ                                   ไทยหลอมรวมร่วมมือกัน
                                                ๏ สร้างจิตอันสาธา-                               รณะพาเพื่อแบ่งปัน
                                                กูลเกื้อเอื้อจัดสรร                                  โภคภัณฑ์มั่นเยียวยา
                                                ๏ มวลชนคนทั่วไทย                            ร่วมน้ำใจซับน้ำตา
                                                บัดนี้เห็นคุณค่า                                      ของความรักสามัคคี
                                                ๏ ยามสุขเราร่วมสุข                               ยามมีทุกข์ไม่หน่ายหนี
                                                น้ำใจและไมตรี                                      ชี้สาธิตจิตสาธารณ์
                                                ๏ รักเถิดพี่น้องไทย                                ก่อนจะไร้ซึ่งถิ่นฐาน
                                                ทำดีดีบันดาล                                         ให้สุขทั้งแผ่นดินไทย
..................................... (17. แพรวพรรณ) ......................................
 
 
18. ธวัชชัย
จิตสาธารณะ (18. ธวัชชัย)
                                                ๏ มีชายอยู่คนหนึ่ง               ทำดีซึ่งมิพึงผล
                                                โอบอ้อมอารียล                    ย่อมมีสุขทุกครั้งครา
                                                ๏ ครั้งหนึ่งเขาทำบุญ             คอยเจือจุนศาสนา
                                                พ้นทุกข์สุขเรื่อยมา                ด้วยปัญญาพาก้าวไกล
                                                ๏ ครั้งหนึ่งบริจาค                 ความทุกข์ยากจึงสิ้นได้
                                                มอบสู่ผู้ยากไร้                       จากจิตใจในครรลอง
                                                ๏ สอนแต่สิ่งที่ดี                     หลายชีวีจึงสนอง                  
                                                ความดีมิเป็นรอง                   สำคัญต้องครองปัญญา
                                                ๏ ใครขอก็ทำให้                    มีจิตใจมากคุณค่า
                                                รับรู้ทุกครั้งครา                     ล้วนจัดหาทุกครั้งไป
                                                ๏ บุญสาธารณะ                      ล้วนลดละความหมองไหม้
                                                ทุกสิ่งที่มอบไว้                      ให้สิ่งใดได้อย่างนั้น...
..................................... (18. ธวัชชัย) ......................................
 
 
19. พัชราภรณ์
จิตสาธารณะ (19. พัชราภรณ์)
                                                ๏ มีใจที่ดีงาม                         ทุกทุกยามไม่คิดชั่ว
                                                จิตใจมิหมองมัว                     จักมีสุขทุกข์จางไป
                                                ๏ คนดีมีคนรัก                       แจ้งประจักษ์มักสุดใส
                                                ให้ธรรมส่องกลางใจ             เพื่อจิตนี้ที่มั่นคง
                                                ๏ ทำดีและคิดดี                      จักมั่งมีมิลุ่มหลง
                                                เป็นคนที่ซื่อตรง                    พัฒนาพาเจริญ
                                                ๏ แม้ว่าทำดีแล้ว                     คงไม่แคล้วคนสรรเสริญ
                                                ทำดีไม่หมางเมิน                    ชนจรัสพัฒนา
                                                ๏ ชาติไทยทุกวันนี้                 เป็นวันที่จะมีค่า
                                                มีคนนำปรัชญา                      ให้ชาติเรานั้นก้าวไกล
                                                ๏ จิตสาธารณะ                       เราควรจะฝึกฝนไว้
                                                ความดีป้องกันภัย                  โลกอยู่ได้ด้วยร่มเย็น
..................................... (19. พัชราภรณ์) ......................................
 
 
20. เฉลิมชัย
 
จิตสาธารณะ (20. เฉลิมชัย)
                                                ๏ จิตเราชอบช่วยเหลือ         ชอบเอื้อเฟื้อทุกแห่งหน
                                                พวกเราเกิดเป็นคน               ต้องอดทนกว่าสิ่งใด
                                                ๏ ตอนนี้อากาศเย็น               ก็จะเป็นไข้หวัดใหญ่
                                                คนไหนมีทุกข์ภัย                  เช่นน้ำท่วมส้วมไม่มี
                                                ๏ คนไทยนั้นมีมาก              ถึงลำบากแตสุขี
                                                คนใดนั้นทำดี                        ก็จะช่วยพัฒนา
                                                ๏ คนไทยที่ทำเลว                 ตัวแหลกเหลวจิตหมดค่า
                                                คนไหนแสวงหา                    ก็นำพาความเจริญ
                                                ๏ ควรช่วยกันแบ่งปัน           จิตสุขสันต์ค่าสรรเสริญ
                                                เสียสละอย่าหมายเมิน           เพื่อมีสุขทุกวานวัน
                                                ๏ ชวนกันนั้นทำดี                 ทุกคนนี้จิตสร้างสรรค์
                                                ร่วมช่วยชนแบ่งปัน               เพื่อความสุขของคนไทย
..................................... (20. เฉลิมชัย) ......................................
 
 
21. พัชรินทร์
จิตสาธารณะ (21. พัชรินทร์)
๏ ตั้งตนทำความดี                 เพื่อจะมีจิตแจ่มใส
                                                แบ่งปันทุกวันไป                  ประเทศไทยนี้ร่มเย็น
                                                ๏ คิดทำเพื่อผู้อื่น                    ช่วยหยิบยื่นผู้แสนเข็ญ
                                                ทำดีเราทำเป็น                        เพื่อมีสุขทุกเวลา
                                                ๏ สอนสั่งให้ช่วยเหลือ          ช่วยจุนเจือจิตเกิดค่า
                                                ทำตนมีปัญญา                        สุขอุราชีวาเรา
                                                ๏ คอยเป็นที่ปรึกษา              เมื่อปัญหาพาโศกเศร้า
                                                ทำดีนี้นานเนา                        เพื่อพวกเรามิเป็นทุกข์
                                                ๏ พวกเราเสียสละ                  สร้างสัจจะมีความสุข
                                                ช่วยกันร่วมประยุกต์            เพื่อสังคมสามัคคี
                                                ๏ อาทรผู้อ่อนแอ                   อย่ายอมแพ้เพื่อศักดิ์ศรี
                                                ดวงจิตเราเปรมปรีดิ์              หากทำดีเพื่อมวลชน
..................................... (21. พัชรินทร์) ......................................
 
22. วิภาวรรณ
 
จิตสาธารณะ (22. วิภาวรรณ)
                                                ๏ สร้างตนเป็นคนดี               เราย่อมมีแต่ความสุข
                                                ชีวิตไม่เป็นทุกข์                    ทางสายกลางมุ่งทางใจ
                                                ๏ สู่จิตที่มีค่า                           นำชีวานั้นสดใส
                                                แม้ว่าอยู่หนใด                       ทำประโยชน์มีโภชผล
                                                ๏ ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์       ประเสริฐสุดความเป็นคน
                                                ความดีมียินยล                       กอปรกุศลคุณธรรม
                                                ๏ ทำตนให้มีค่า                      สร้างปัญญามิมืดดำ
                                                ชีวิตมิถลำ                               สู่ทางชั่วกลั้วราคิน
                                                ๏ จิตสาธารณะ                       จึงธรรมะนั้นไม่สิ้น
                                                สรรค์สุขทุกแดนดิน             ด้วยว่างทุกข์เปี่ยมสุขใจ
                                                ๏ สังคมมีคุณค่า                     เพราะชีวาที่สดใส
                                                จิตดีนั้นมีได้                           คือจิตไร้ซึ่งความเลว
..................................... (22. วิภาวรรณ) ......................................
 
 
23. จารุพร
 
จิตสาธารณะ (23. จารุพร)
                                                ๏ จิตใจอันสวยสด                 ถูกจำจดกับสิ่งของ
                                                ก็คิดที่ทดลอง                        สู่มุมมองผู้จดจาร
                                                ๏ ดั่งคนมีความดี                   มีวิถีนำสืบสาน
                                                มีจิตคิดสุนทาน                      สู่ตำนานของผู้คน
                                                ๏ มีจิตที่มุ่งมั่น                       ความสร้างสรรค์ของผู้สน
                                                ผู้คนต่างยินยล                       สรรเสริญตนอย่างสุดใจ
                                                ๏ จิตอันบริสุทธิ์                    มิอาจหยุดความใฝ่หา
                                                ใช้จิตคิดปัญญา                      หาวิชาช่วยชีวี
                                                ๏ มีจิตคิดช่วยเหลือ               มาจุนเจือให้สุขี
                                                ชีวิตเป็นเปรมปรีดิ์                 เป็นสิ่งดีแก่ชีพตน
..................................... (23. จารุภรณ์) ......................................
 
24. ยุพาภรณ์
จิตสาธารณะ (24. ยุพาภรณ์)
                                                ๏ จิตที่บริสุทธิ์                       ไม่อาจหยุดสิ่งใหม่ใหม่
                                                สร้างสรรค์ไว้เพื่อใคร           ถ้าไม่ใช่เพื่อพวกเรา
                                                ๏ สร้างสรรค์สิ่งสวยงาม       พยายามเพื่อพวกเขา
                                                โลกนี้เป็นสีเทา                      ก็เพราะเราสร้างมันมา
                                                ๏ ทำตัวมีประโยชน์              ไม่เป็นโทษช่วยรักษา
                                                ใช้ธรรมนำชีวา                      เป็นเหมือนยาคอยเจือจุน
                                                ๏ ธรรมที่มีคุณค่า                   คือเมตตาและเกื้อหนุน
                                                ช่วยเหลือสัตว์เล็กใหญ่         ทำจิตใจให้มีค่า
                                                ๏ ในตัวของเรานั้น                มีครบครันหลากหลายสี
                                                ความสุขนั้นมากมี                  มันอยู่ที่ทำด้วยใจ
..................................... (14. ยุพาภรณ์) ......................................
 
หมายเหตุ : ผิดกติกาไม่ถึง 6 บท
 
25. ศิริโสภา
จิตสาธารณะ (25. ศิริโสภา)
                                                ๏ มีจิตรักช่วยเหลือ               คิดเอื้อเฟื้อเพิ่มพูนผล
                                                สุขทุกข์อยู่ที่คน                     กระทำตนให้ชั่วดี
                                                ๏ ทำดีมีคนรัก                        แจ้งประจักษ์นำสุขี
                                                คิดร้ายอย่าได้มี                      เสียศักดิ์ศรีของคนไทย
                                                ๏ เมตตาแก่เพื่อนโลก           อย่าเศร้าโศกชวนสดใส
                                                ช่วยชาติด้วยหัวใจ                 ย่อมพ้นภัยกิเลสมาร
                                                ๏ สิ่งดีเร่งรีบทำ                      ควรจดจำนำสุขศานต์
                                                ความดีทำได้นาน                   ยิ่งเห็นค่าน่ายลยิน
                                                ๏ มีธรรมนำความคิด             ผ่านวิกฤตจนหมดสิ้น
                                                ทำดีเป็นอาจิณ                        ทั่วทุกถิ่นสุขปรีดา
                                                ๏ น้ำมันยังหมดได้                แต่น้ำใจควรรักษา
                                                แบ่งปันทุกเวลา                     อย่าให้หายคล้ายน้ำมัน
..................................... (25. ศิริโสภา) ......................................
 
 
26. วายุ
คิดดี ทำดี เพื่อแผ่นดิน (26. วายุ)
๏ ตั้งจิตอธิษฐาน                    ให้สะท้านทั้งแผ่นดิน
ให้เทพท่านได้ยิน                    อีกท่านยมใต้บาดาล
๏ กราบบิดามารดา                 กราบครูบาบุพพาจารย์
ให้ชีพชัชวาล                          วาวโชติช่วงดวงกมล
๏ ข้าฯเกิดมาเป็นไทย             ขอตั้งใจบรรเจิดผล
เพื่อชาติและปวงชน              อีกสังคมสุขร่มเย็น
๏ ตั้งจิตให้สาธารณ์                บริบาลบ่มบำเพ็ญ
เพื่อไทยไร้ลำเค็ญ                 เป็นสุขได้ด้วยทำดี
๏ รักชาติศาสน์กษัตริย์          ปฏิบัติทุกวิถี
ครองธรรมนำวิธี                   ทำหน้าที่ให้ถูกทาง
๏ ทำดีมีผลโภชย์                   ทำประโยชน์เป็นแบบอย่าง
ที่ใดไม่ละวาง                        ทำดีได้ทุกเวลา
๏ เป็นคนรู้จักคิด                   ตั้งดวงจิตอหิงสา
ความดีจะนำพา                      ให้พบสุขทุกคืนวัน
๏ ทำจิตให้กระจ่าง                รู้จักสร้างประโยชนืสรร
คนไทยไม่แตกกัน                 ก่อเกิดรักสามัคคี
๏ ทำคุณกันไว้เถิด                 เมื่อได้เกิดมาทั้งที
ตั้งจิตทำความดี                      เพื่อแทนบุญคุณแผ่นดิน
..................................... (26. วายุ) ......................................
 
 
27. ชญานี
จิตดี มีสุข (27. ชญานี)
๏ มนุษย์นั้นมีจิต                   มีชีวิตมีวิญญาณ
มีร่างอลังการ                         มีทุกข์สุขและชั่วดี
๏ กรรมใดหากใครก่อ          ทั้งเติมต่อกรรมวิถี
กรรมนั้นจะราวี                    ให้หมองมัวทุกตัวตน
๏ จิตใดหากใฝ่ต่ำ                   ย่อมจะนำอกุศล
จิตนั้นจะทุรน-                       ทุรายไปไม่ภิรมย์
๏ จิตใดหากใฝ่สูง                  งามดั่งยูงทองสูงสม
จิตนั้นเด่นอุดม                     ด้วยความดีทวีคูณ
๏ จิตสาธารณะ                       ตั้งธรรมะไว้เป็นศูนย์
คิดดีทำดีพูน                           ให้สมบูรณ์และเบิกบาน
๏ ปลงใจให้จิตว่าง                 ร่วมกันสร้างสุขไพศาล        
เสริมธรรมปณิธาณ                ให้ครบถ้วนกระบวนธรรม
๏ อยู่ถิ่นแผ่นดินใด               อยู่แดนไหนไม่ตกต่ำ
รู้การไม่สร้างกรรม               และรู้กิจพินิจนันท์
๏ จำรัสจำเริญศรี                   มุ่งทำดีมีสุขสันต์
รักชาติศาสน์ราชัน                 สร้างสุขใสให้แผ่นดิน
..................................... (27. ชญานี) ......................................
 
 
28. พรนภา 
จิตเล็ก-จิตใหญ่..ในจิตสาธารณะ (28. พรนภา)
๏ ร่างกายของมนุษย์              อาจสิ้นสุดพัฒนา
เผ่าพันธ์ที่เป็นมา                    ก็ไม่เปลี่ยนไม่แปลงไป
๏ ส่วนจิตและวิญญาณ         ยังไพศาลแห่งวิสัย
บรรเจิดแห่งจิตใจ                  ก็วิวัฒน์ไปตามกาล
๏ จิตเล็กคือจิตที่                    เป็นวิถีแห่งพื้นฐาน
ชีวิตจิตวิญญาณ                     ก็เขลาขลาดและหวาดกลัว
๏ จิตใจที่คับแคบ                   อยู่กันแบบเห็นแก่ตัว
สังคมแค่ครอบครัว               ไม่วิวัฒน์พัฒนา
๏ จิตใหญ่คือจิตที่                  เป็นวิถีแห่งปัญญา
เมตตากรุณา                            มุทิตาก็ครบครัน
๏ รู้ทางเดินห่างทุกข์              อีกสร้างสุขเกษมสันต์
เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน                   มั่นไมตรีมีสังคม
๏ วิถีจิตสาธา-                        รณะพาพิสุทธิ์สม
สร้างชื่อให้โลกชม                ประพฤติชอบประกอบมี
๏ ทำสิ่งเป็นประโยชน์          ให้รุ่งโรจน์เรืองทวี
สร้างคุณคือความดี                ให้คงอยู่คู่แผ่นดิน
..................................... (28. พรนภา) ......................................
 
 
29. ซุปเปอร์
ฝันร้ายกลายเป็นดี (29. ซุปเปอร์)
๏ เข้านอนแต่ตอนค่ำ             แว่วเสียงคำพร่ำสวดมนต์
เสริมบุญคุณพระดล              กุศลช่วยอำนวยชัย
๏ ชะตาฟ้าพลิกผัน                 ทุกข์โรมรันจิตหวั่นไหว
พายุอุทกภัย                            เข้าไหลบ่าทั่วธาตรี
๏ เรือนนอนต้องจรจาก        จำใจพรากยากหลีกหนี
ภาพในวันพรุ่งนี้                    พังทลายหายกับตา
๏ ค่ำคืนสะอื้นไห้                  ทุ่งท้องไร่อาลัยหา
แดดิ้นสิ้นชีวา                         โศกอาดูรแทบสูญพันธุ์
๏ ถึงคราฟ้าหลังฝน               บันดาลผลบันดลขวัญ
ลบล้างความใจบัลย์              ร่วมสรรค์สร้างเส้นทางบุญ
๏ น้ำใจไทยทั่วหล้า               ปรารถนามาเกื้อหนุน
ช่วยเหลือช่วยเจือจุน             การุณย์ธรรมค้ำธานินทร์
๏ คลื่นน้ำใจผู้กล้า                  เปี่ยมเมตตามาหลั่งริน
เติมรักทั่วท้องถิ่น                  ชุบชีวินแผ่นดินทอง
๏ ฝันร้ายกลายเป็นดี              คืนวิถีสิ่งดีผอง
บ้านเมืองจักเรืองรอง            เพราะคนไทยไม่ทิ้งกัน
..................................... (29. ซุปเปอร์) ......................................
 
 
30. วีรยา
"สะพานไมตรี" (30. วีรยา)
๏ ลงมือทำสิ่งใด                          ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่น
มิหวังได้รางวัล                            ด้วยประเด็นเห็นแก่ตัว
๏ มีจิตสาธารณะ                          เสียสละสุขถ้วนทั่ว
ออกห่างทางหมองมัว                  สร้างศักดิ์ศรีอันดีงาม
๏ น้ำใจที่ไหลริน                          ทุกฐานถิ่นสุขล้นหลาม
ศรัทธาอย่ามองข้าม                      รู้เผื่อแผ่แก่ผู้คน
๏ ใจกล้าอย่าคิดท้อ                      เพียรเติมต่อก่อเกิดผล
ทุกวันหมั่นเตือนตน                    ประพฤติธรรมนำชีวี
๏ ช่วยเหลือเอื้อผู้อื่น                    จงหยิบยื่นทุกวิถี
แบ่งปันสรรค์ความดี                   ทุกหนทางห่างราคิน
๏ สังคมจะสมบูรณ์                      สุขเพิ่มพูนมิสูญสิ้น
ไมตรีที่หลั่งริน                             ชั่วชีวินชนชื่นชม.
..................................... (30. วีรยา) ......................................
 
 
31. นิบุณ
จิตสาธารณะ (31. นิบุณ)
                                                                ๏ จิตสาธารณะ                       ชอบอาสาพาช่วยเหลือ
                                                                จิตดีชอบจุนเจือ                     สงเคราะห์เกื้อหนุนทำดี
                                                                ๏ สังคมจะดีได้                      ถ้าคนไทยมีศักดิ์ศรี
                                                                ร่วมมือสามัคคี                       สร้างความดีตลอดกาล
..................................... (31. นิบุณ) ......................................
 

 




กาพย์ยานี ๑๑ 2553

ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (กาพย์ยานี 11) : หัวข้อ “เยาว์”
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (กาพย์ยานี 11) : หัวข้อ “ชีวิตผาสุก”



dot
ประกวดร้อยกรองออนไลน์ครั้งที่ 5
dot
bulletข้อมูลการประกวดครั้งที่ 6 2556
bulletผังร้อยกรอง
bulletอ่านโคลงประกวด 2556
bulletอ่านกลอนประกวด 2556
bulletอ่านกาพย์ยานีประกวด 2556
bulletผลการประกวดร้อยกรอง ปี 2556
dot
ข่าวสาร ข้อมูลสมาคม
dot
bulletกรรมการสมาคมสมัยที่ ๑๕-๑๖
bulletนายกสมาคมสมัยที่ ๑๗
bulletติดต่อนายกสมาคมนักกลอน
bulletติดต่อฝ่ายดูแลส่วนต่างๆ
bulletสมัครสมาชิกสมาคมนักกลอน
bulletนักกลอนตัวอย่าง ๒๕๕๓
dot
หัวข้อน่าสนใจ
dot
bulletรวมลิ้งค์เว็บไซต์น่าสนใจ
bulletส่งบทสักวา น.ส.พ. สยามรัฐ
bulletวารสารวิทยาจารย์ รับต้นฉบับ
bulletส่งข้อเขียนครูในดวงใจ
dot
แนะนำหนังสือ
dot
bulletหน้ารวมหนังสือ
bulletคู่มือเรียนเขียนกลอน
bulletกาสรคำฉันท์ - สมคิด สิงสง
bulletหนังสือสุรินทร์สโมสร
bulletฝากโลกนี้ไว้ในหัวใจเธอ - กอนกูย
bulletเลือน - อติภพ
bulletธาร ธรรมโฆษณ์
bulletนายทิวา
bulletกลอนเกียรติยศ
bulletอ้อมกอดแห่งท้องทุ่ง
bulletทองแถม นาถจำนง
bulletพงศาวดารพิภพ
bulletโป๊ยเซียน คะนองฤทธิ์
dot
โครงการประกวดต่างๆ
dot
bulletนายอินทร์อะวอร์ด ๒๕๕๖
bulletประกวดรางวัลซีไรท์ปี ๒๕๕๖
bulletรางวัลพานแว่นฟ้า ปี ๒๕๕๖
bulletรางวัลวรรณกรรมรามคำแหง ๒๕๕๖
dot
ผลตัดสินรางวัลต่างๆ
dot
bulletรางวัลศรีบูรพา ๒๕๕๖
bulletผลรางวัลซีไรต์ ๒๕๕๖
bulletผลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด ๒๕๕๕
bulletผลรางวัลแว่นแก้ว ๗ (๒๕๕๓)
bulletผลกลอนวิถีคนกับควาย
bulletผลร้อยกรอง “ผมจะเป็นคนดี”
bulletรางวัลนราธิป ๒๕๕๓
bulletนักเขียนอมตะ คนที่ ๖ (๒๕๕๕)
bulletนักเขียนรางวัลศรีบูรพา ๒๕๕๖
bulletศิลปินมรดกอีสาน ๒๕๕๔
bulletผลรางวัลพานแว่นฟ้า ๒๕๕๕
bulletผลรางวัลรามคำแหง ๒๕๕๖
bulletศิลปินแห่งชาติ ๒๕๕๕
dot
ข่าวคราวของลมหายใจ
dot
dot
Weblink
dot
bulletอ่านกลอนประกวด 2556

หนังสือพิมพ์ คมชัดลึก
สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย
ศูนย์ให้คำปรึกษาปัญหาภาษาไทย มศว
เว็บรวมกระทู้ อาศรมชาวโคลง ใน pantip.com
หนังสืออีศาน


Copyright © 2010 All Rights Reserved.
ติดต่อ นายกสมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง
โทรศัพท์ ๐๘๙-๑๒๓๔๗๕๔ อีเมล์ tongtham.n@hotmail.com

สำนักพิมพ์แม่โพสพ