ReadyPlanet.com


บางทีเพื่อนอาจจะ


บางทีเพื่อนอาจจะ

 

 

    เช้าขึ้นมาเราเป็นไงก็ไม่รู้

มันหดหู่พิกลแทบทนไม่ไหว

ช่างลำบากจริงหนอง้อน้ำใจ

กลัวเพื่อนไม่เข้าใจเหมือนอย่างเคย

 

เรื่องเล็กน้อยไม่น่าเป็นอารมณ์

 

เพื่อนก็ข่มขู่เข่นเห็นเราเฉย

เพื่อนยิ่งแกล้งเหยียบขุดสุดเปรียบเปรย

เราก็ทำเกินเลยไปเหมือนกัน

 

เราบอกเพื่อนแล้วไงเพื่อนไม่เชื่อ

เราเริ่มเบื่อพวกที่ไม่มีฝัน

เหมือนอยู่เปลืองข้าวสุกไปวันวัน

เราเริ่มเห็นอัศจรรย์ชีวันคน

 

เพื่อนจะว่าเราอย่างไรว่าไปเถิด

ใจยอมเปิดรับเกรดแห่งเหตุผล

เรายอมรับก่อนนั้นมันมืดมน

จึงจำทนอยู่กับนายหลายเวลา

 

แต่ครั้งเข้าห้องสมุดในวันนั้น

ความใฝ่ฝันเริ่มมีทวีค่า

เราตื่นเต้นเห็นชัดปรัชญา

เราจึงกล้าบอกนายซึ่งนายเมิน

 

                                          

 

เรามีเพื่อนที่รักมากก็คือเพื่อน

จึงได้เตือนด้วยเต็มใจไม่ขัดเขิน

เพื่อนไม่สนบ่นไม่นับเสียยับเยิน

เราจึงเดินหนีไปเหมือนไม่แคร์

 

ต่อจากนั้นเรื่องมันยังไม่จบ

เราคอยหลบกลัวพลาดเกิดบาดแผล

เพื่อนคอยทีตีต่อยคอยตอแย

เราควรแพ้แต่ว่าสุดจะทน

 

                                          

 

     ขอโทษทีเพื่อน

เราย่อมเหมือนเดินไปในถนน

เดินบนทางทองของแต่ละคน

ซึ่งต่างค้นคว้าพบประสบเอง

 

ทั้งหมดที่เราเป็นเช่นวันนี้

มิใช่จะอวดดีหรืออวดเก่ง

มิใช่จะประกาศชาตินักเลง

แต่นั่นคือบทเพลงแห่งเสรี

 

เราเลิกทาสให้ตนพ้นมลทิน

ลบแดนดินมืดดำย่ำศักดิ์ศรี

กลับสู่ทางแห่งเหตุผลเป็นคนดี

โดยยังมีเพื่อนเป็นมิตรนิจนิรันดร์ ฯ


คุณครูพีรมิตร  พึ่งโพธิ์



ผู้ตั้งกระทู้ ปรัชญ์ วลีพร (naimit-at-thaimail-dot-com) :: วันที่ลงประกาศ 2012-05-15 09:12:11


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2273436)


“ไยครูท่านต้องหดหู่นะขอรับ”

 

ขอน้อมใจคารวะอีกสักครา

ท่านครูมาหดหู่แต่เช้าหนอ

หรือเพื่อนรักรักยิ่งมาแตกคอ

เห็นครูท้อเตือนเพื่อนรักจักหวังดี

 

โอ้ครูเอยไยเลยต้องเจ็บช้ำ

เพื่อนเขาคงจำคำเตือนของครูนี้

เพียงแต่เขลาความรู้น้อยที่ตัวมี

จึงไม่ชี้ชัดแจ่มแจ้งแห่งใจตน

 

โปรดอภัยเพื่อนเขลาเถิดนะครับครู

ให้เอ็นดูเป็นที่รักประจักษ์ผล

สองมือน้อยจูงเกี่ยวก้อยร้อยกมล

เพื่อนคงสุขใจล้นบนทางเดิน

 

ฟากฟ้าไกลยังมีฝันที่รออยู่

เพื่อนเขลาครูคงไม่ระหกระเหิน

หากครูนั้นยังเหลียวแลแท้จำเริญ

เขาเผชิญทางรุกรังหวังฝันไกล

ขอท่านครูโปรดเมตตาเพื่อนสักนิด

แท้เพื่อนเขลาคงไม่คิดผิดวิสัย

ใจเพื่อนครูคงไม่เทียบเปรียบเท่าใคร

ขออภัยแทนเพื่อนครูไม่รู้การณ์

 

มิตรภาพแห่งเพื่อนรักรักนะครู

สองใจคู่คงเคียงข้างอย่างสงสาร

มืดมิดบอดแลสว่างอย่าร้าวราน

ครูผู้สร้างสู่นิพพานกระจ่างใจฯ

 

ขอน้อมคารวะจากใจ

“ทรชนบ้านนอก”


ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-05-15 12:13:08



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.