ReadyPlanet.com


....รุ้ง....


๏ สายรุ้งพร่างขวางทาบระนาบฟ้า
ขับนภาฟ้าพรายหลากหลายสี
ประหนึ่งแก้วแววเพชรเกล็ดมณี
เรื่อรุจีรวีวรรณอนันต์กาล

๏ หมายรุ้งเรียวเกี่ยวใจเอาไว้มั่น
ร่วมประคองคล้องฝันแห่งวันหวาน
สานสลักรักไว้ให้เนานาน
ชูช่อบานจารจรุงดั่งรุ้งทอ


๏ เมื่อสัมพันธ์นั้นกลายจากหมายมาด
เรียวรุ้งขาดพาดเกลียวดุจเรียวขอ
ภาพรุ้งงามยามเราเคียงเคล้าคลอ
ก็หักงอต่อหน้าท่ามฟ้าคราม


๏ พิรุณร่ำฉ่ำรินจนสิ้นสาย
ลำรุ้งพรายคล้ายแล้วสิ้นแววหวาม
สิ้นสายฝนหล่นรินใจสิ้นตาม
หมดแล้วงามยามขาดสวาทวาง


๏ หลังฝนโปรยโรยละอองจากท้องฟ้า
รังสิยาทาทุ่งครารุ่งสาง
แต่ฤดีนี้เหมือนกลับเลือนลาง
คล้ายฟ้าขวางกางกั้นยากบั่นไป


๏ หวังรุ้งเรียวเกี่ยวคล้องสองจิตมั่น
แต่รุ้งงามยามฝันกลับสั่นไหว
มาบังบดหมดค่าความอาลัย
ห้วงฟ้าไกลไร้ค่าให้อาวรณ์


๏ ความเดียวดายกรายกล้ำเข้าย้ำเหนี่ยว
เมื่อรุ้งเรียวเกี่ยวฝันในวันก่อน
มาสลายกลายกลับจนลับจร
สิ้นแรงโรยโหยอ่อนสะท้องทรวง


๏ สายรุ้งโค้งโยงจิตกลับบิดผัน
ทิ้งสัมพันธ์วันวารให้รานร่วง
รุ้งพรายสีคลี่ฉาบด้วยภาพลวง
ก็หายดวงล่วงหล่นหลังฝนซา


๏ เหลือเพียงคนหม่นคอยบนรอยเหงา
เหลือเพียงเศร้าเข้ารานหมายผลาญพร่า
เมื่อรุ้งงามล่ามพ่วงเพียงลวงตา
ไย....ถวิลจินต์หาด้วยอาลัย๚ะ๛



ผู้ตั้งกระทู้ จาตนิน ไม่สิ้น จินตนา :: วันที่ลงประกาศ 2011-06-01 08:15:41


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2182562)

ภาพที่เห็นเป็นภาพเพียงวูบหนึ่ง

รูปตราตรึงโดยเราปรุงฟุ้งไปใหญ่

อิสระเสรีที่ดวงใจ

แล้วแต่ใครจะเห็นและเป็นเอง

แต่เกิดแล้วอยู่ไม่นานก็ดับสิ้น

เหมือนมลทินคอยเฝ้าเข้าข่มเหง

ธรรมชาติธรรมดาพร่ำบรรเลง

บทเพลงชีวิตอนิจจาฯ

ผู้แสดงความคิดเห็น ปรัชญ์ วลีพร (naimit-at-thaimail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-06-01 09:58:50


ความคิดเห็นที่ 2 (2182606)

ภาพที่เห็นเป็นภาพเพียงวูบหนึ่ง

รูปตราตรึงโดยเราปรุงฟุ้งไปใหญ่

อิสระเสรีที่ดวงใจ

แล้วแต่ใครจะเห็นและเป็นเอง

แต่เกิดแล้วอยู่ไม่นานก็ดับสิ้น

เหมือนมลทินคอยเฝ้าเข้าข่มเหง

ธรรมชาติธรรมดาพร่ำบรรเลง

บทเพลงชีวิตอนิจจาฯ..........(ปรัชญ์ วลีพร)

 

ก็เขียนกลอนอ้อนบ้างเพราะว่างจัด

ยังอ่อนหัดขัดเขินบังเอิญว่า-

ดันมีใจใฝ่รักอักษรา

จึงร่ายบทรจนาโพสมาดู

 

ก็เขียนโน้น-นี่-นั่น-มันไปดะ

เรื่องสัพเพเหระขึ้นกระทู้

มีหมายใจไปเปรียบคิดเทียบครู

ด้วยใจรู้อยู่ว่าค่าเพียงใด

 

เหมือนคำท่านจารจรดปรากฏหรา

อนิจจาว่าปรุงฟุ้งไปใหญ่

อิสระเสรีอยู่ที่ใจ

เหตุไฉนไยถามเหมือนหยามกัน

 

ธรรมชาติดาษดื่นบนพื้นหล้า

เพียงนำมาสาธยายระบายฝัน

เพื่อคลายเหงาเศร้าใจไปวันวัน

มิหมายตนด้นดั้นถึงขั้นกวี.๚ะ๛

ผู้แสดงความคิดเห็น จาตนิน วันที่ตอบ 2011-06-01 11:27:45


ความคิดเห็นที่ 3 (2182648)

 

..คนเก่งมัก ถ่อมตน จนต้อยต่ำ

ภาษาล้ำ เลอปราชญ์ ฉกาจศรี

ยังบอกด้อย น้อยนิด ติดวลี

ความแท้พี่ กานท์กลอน ฟ้อนเพลงพรม

 

.เห็นชัดชัด ตามเขียน เจียรสวรรค์

อักษรนั้น งามแสน สุดงามสม

จินตนา ร้อยช่อ ข้อคำคม

ขอชื่นชม ทุกบท ที่จดวาง....

 

เยี่ยม...

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ภัทราจิตร วันที่ตอบ 2011-06-01 13:24:34


ความคิดเห็นที่ 4 (2182721)

เห็นภาพงามเพียงวูบก็วาบจิต
อยากจุมพิตภาพงามในความว่าง
อิสระเสรีที่ไม่วาง
ยังเวิ้งว้างเต็มตาอัตตานึก

ลำแสงงามสอดไล้เป็นลายล้ำ
เงาแห่งน้ำแผ่รุ้งปรุงรู้สึก
จึงค้นถ้อยร้อยคำมารำลึก
ถึงไม่ตกเป็นผลึกก็พริบพราย

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศรีพิจิก วันที่ตอบ 2011-06-01 15:30:23


ความคิดเห็นที่ 5 (2182961)

อนิจจา ให้หมายถึง อนิจจัง

ใช่ชิงชัง หวังหลู่ ดูหมั่นไส้

เผยไตรลักษณ์ พุทธศาสน์ ประกาศไป

ถ้าคำใด เคืองขัด ไม่ชัดเจน

ขออภัย ในรส ปรากฏเจ็บ

คำใดเหน็บ จงเบือน เหมือนหยอกเล่น

เจตนา มิได้ปลูก ให้ผูกเวร

เพียงแต่เห็น เลยสอย เป็นร้อยกรอง

แม้นคำใดไม่สนิทปรุงจิตขุ่น

ขอให้คุณโปรดอภัยอย่าได้หมอง

ร่วมสนุกหมายถนัดหัดทดลอง

มิได้ปองเปรียบเปรยเกินเลยไป

มิประสงค์เสียดสีให้มีโศก

จนวิโยคเหยียดหยันไปกันใหญ่

โดยส่วนตัวยังอ่อนหัดฝึกหัดใจ

ถ้าพลั้งไปอภัยเถิดเปิดไมตรี

 

สำหรับ จาตนิน ไม่สิ้นสุด
ยังต้องรุด ไปไกล ในวิถี
แอบชื่นชมผลงานอ่านกวี
ไม่เคยมี ดูแคลนสักแดนใจ ฯ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ปรัชญ์ วลีพร (naimit-at-thaimail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-06-02 11:58:40


ความคิดเห็นที่ 6 (2182965)

 

อนิจจา ให้หมายถึง อนิจจัง
ใช่ชิงชัง หวังหลู่ ดูหมั่นไส้
เผยไตรลักษณ์ พุทธศาสน์ ประกาศไป
ถ้าคำใด เคืองขัด ไม่ชัดเจน
 
ขออภัย ในรส ปรากฏเจ็บ
คำใดเหน็บ จงเบือน เหมือนหยอกเล่น
เจตนา มิได้ปลูก ให้ผูกเวร
เพียงแต่เห็น เลยสอย เป็นร้อยกรอง 
 
(เห็น แปลว่า เห็นความงามในภาษา)
(สอย ภาษาอีสานแปลว่า ร่วมสนุก)
 
แม้นคำใดไม่สนิทปรุงจิตขุ่น
ขอให้คุณโปรดอภัยอย่าได้หมอง
ร่วมสนุกหมายถนัดหัดทดลอง
มิได้ปองเปรียบเปรยเกินเลยไป
 
มิประสงค์เสียดสีให้มีโศก
จนวิโยคเหยียดหยันไปกันใหญ่
โดยส่วนตัวยังอ่อนหัดฝึกหัดใจ
ถ้าพลั้งไปอภัยเถิดเปิดไมตรี
 
สำหรับ จาตนิน ไม่สิ้นสุด
ยังต้องรุด ไปไกล ในวิถี
แอบชื่นชมผลงานอ่านกวี
ไม่เคยมี ดูแคลนสักแดนใจ ฯ
 
ผู้แสดงความคิดเห็น ปรัชญ์ วลีพร (ืnaimit-at-thaimail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-06-02 12:07:17


ความคิดเห็นที่ 7 (2183259)

กวีเก่าเบาราณมักหวานว่า
ถ่อมตนแต่อลังการ์ โอ่อ่าไฉน
ด้วยลึกลึกทะนงตนล้นพ้นไป
ไม่ยอมให้วิจักษ์สักประเด็น

ปรัชญ์วลีพรอ้อนอรรถยังหัดจิต
ทั้งที่คิดสิ่งใหญ่ใครก็เห็น
จาตนินทำเพลินบังเอิญเป็น
แต่ก็เน้นลายครูว่าคู่ควร

ภัทราจิตรลายครามเห็นงามค่า
ค่อยเข้ามาชื่นชมพอสมส่วน
แต่ไม่กล้าติเพื่อก่อต่อกระบวน
ก็หยวนหยวนกันไปไร้วิจารณ์

กลอนเลยเก่าคนเลยแก่ไร้แง่ใหม่
กำดัดวัยเลยมิวุ่นสุนทรหวาน
ยุคสมัยไหลบ่ามิช้านาน
กลอนยังคลานกับพื้นมิตื่นเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศรีพิจิก วันที่ตอบ 2011-06-03 10:01:41



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.