ReadyPlanet.com


หาดทราย พรายคลื่น คืนเหงา


หาดทราย ชายทะเล ร่วมเห่กล่อม
โค้งฟ้าอ้อม ล้อมรอบ จรดขอบสินธุ์
เหมือนหลอมรวม น้ำฟ้า ธรณิน
สายลมริน โลมผ่าน ธารระยับ

เมื่อเม็ดทราย พรายคลื่น เต้นตื่นหยอก
เกลียวระลอก เกลือกกลิ้ง ทิ้งตัวกับ-
อ้อมกอดทราย พรายคลื่น กลืนร่างลับ
ลงซึมซับ แทรกซบ แล้วลบเลือน

๐ ระลอกคลื่น ตื่นอยู่ ไม่รู้หลับ
คลออยู่กับ ทรวงทราย ไม่คลายเคลื่อน
เนิ่นนานกาล ผ่านผัน กี่วันเดือน
ไม่แชเชือน ร้างลา แม้นาที

๐ สายลมโชย โบยพัด ระบัดพลิ้ว
ใบไม้ปลิว ร่วงคว้าง ห่างจากที่
พรากกิ่งก้าน ร่วงหล่น ปนวารี
ลอยเรื่อยลี้ ลับหาย จมสายธาร

๐ ภาพความหลัง ย้อนย้ำ ให้ลำลึก
เปิดผนึก ออกเผย ยามเคยหวาน
ท่ามคลื่นเห่ ทะเลห่ม กลับล่มลาญ
พรากตามกาล ผ่านพ้น เกินด้นดึง

๐ เหมือนเม็ดทราย พรายคลื่น ที่กลืนซบ
แล้วเลือนกลบ จบวัน เคยฝันถึง
ทรายคลื่นยัง หยอกย้ำ ให้คำนึง
แต่เคยซึ้ง กลับเศร้า คอยเร้ารุม

๐ โค้งฟ้าอ้อม ล้อมรอบ จรดขอบสินธุ์
ภาพกลางจินต์ ผุดพราย คล้ายเพลิงสุม
ห้วงอกคน เคยรัก ดังกักกุม
เช่นไฟรุม ยามร้าง อ้างว้างนัก

๐ ระลอกคลื่น ตื่นอยู่ ไม่รู้หลับ
ยามลาลับ ร้างหวาน ลงราน, หัก
ใจนั้น..ยาก หากหมาย ให้คลายภักดิ์
ยังประจักษ์ เต้นตื่น ดังคลื่นครวญ

๐ สายลมโชย โบยพัด ระบัดพลิ้ว
ใจคนปลิว ลับไกล ไม่คืนหวน
หวังพระพาย โผยผ่อน พัดย้อนทวน
พารักอวล แอบสู่ ผู้อาลัย

ห่างร้างแสน ยาวนาน รักรานล่ม
เพียงสายลม พรมลูบ ก็วูบไหว
ความอาวรณ์ เร้ารุม ดังสุมไฟ
พรากร้างไกล สุดหล้า เกินคว้าครอง

๐ ลมทะเล เห่ครวญ หวลสะอื้น
เคยหวานชื่น รื่นรมย์ กลับตรมหมอง
อ้อมอุ่นไอ ใครเอ๋ย เคยตระกอง
วันนี้จ้อง มองหา คว้าเพียงเงา

๐ เพียงลมโบก โกรกผ่าน สะท้านวูบ
ลมไล้ลูบ วูบไหว กับใจเหงา
กอดตัวเอง เร่งกาย หมายบรรเทา
โอ้ว่าเรา เหงาจน จะทนแล้ว

๐ ยังงดงามน้ำฟ้า สุดตาไกล
ทะเลไหว ระลอกริ้ว ลมพลิ้วแผ่ว
เลื่อมวับวาว พราวพร่าง กระจ่างแวว
ดังเกร็ดแก้ว ประกาย วาบพรายตา

๐ คลื่นคลอเคล้า เย้าอยู่ เคียงคู่หาด
ยามซัดสาด เสียงสั่ง ดังครวญหา
พลิ้วพลิกคว้าง ใบไม้ ปลิวไกลตา
ดุจสายใย เสน่หา เลื่อนลาลับ

๐ ฟ้ายังครอบ รอบทะเล คลื่นเห่กล่อม
หากโอบล้อม คืนคลาย แล้วกลายกลับ
คืออ้อมกอด แห่งรัก ที่หักยับ
เคยประดับ กลับพัง สุดรั้งไว้

๐ หากน้ำตา พาใจ ให้หายเศร้า
ช่วยบรรเทา เหงาลง ก็จงไหล
ล้างโศกศัลย์ รันทด ให้หมดใจ
อย่าเก็ยใย ไว้เยื่อ เป็นเชื้อฟืน

๐ เมื่อความช้ำ ค้ำคอ จนท้อแท้
ยากเกินแก้ แม้ใจ ให้ขัดขืน
ปล่อยเวลา หาหลัก สักชั่วคืน
ครั้นพอตื่น ทิ้งไว้ ในวันวาน

๐ ลบอดีต กรีดใจ เสียให้หมด
ความสวยสด งดงาม ยามรักหวาน
ทอดทิ้งวัน อันท้อ ทรมาน
เก็บดวงมาน สานฝัน วันต่อไป

๐ เสียงคลื่นครวญ หวลหา คล้ายว่ายัง-
ย้ำความหลัง ครั้งนั้น จนหวั่นไหว
ในวันที่ หม่นเศร้า ไร้เงาใคร
คืออาลัย อาวรณ์ ยากผ่อนปรน

๐ ตัดสิ้นสาย เยื่อใย จากใครหนึ่ง
กลับจะตรึง ตรวน-ราน ยิ่งผลาญ-ป่น
ยิ่งตัดรอน ยิ่งเร้า เข้าหลอม-ลน
ยากหลุดพ้น รอยหวาน เคยผ่านพบ

๐ ดังคลื่นคง ครวญคร่ำ ร่ำอาลัย
ก็เช่นใคร ช้ำอยู่ ไม่รู้จบ
หลายระลอก หยอก-เยือน แล้วเลือนลบ
ยากสงบ ลำนำ ยังคร่ำครวญ

๐ อกใจเอ๋ย เคยแอบ แนบด้วยรัก
แล้วสลัก รอยช้ำ โศกกำสรวล
สายใยหวาน ซ่านซึ้ง คล้ายตรึงตรวน
ยังแย้มยวน หยอกย้ำ ให้คำนึง

๐ เสียงคลื่นเห่ ทะเลห่ม ลมสะบัด
วานช่วยพัด พรากฤทธิ์ ความคิดถึง
กับร่องรอย เสน่หา เคยตราตรึง
และพรากซึ้ง แสนเศร้า เคล้าลมลอย๚ะ๛



ผู้ตั้งกระทู้ จาตนิน ไม่สิ้น จินตนา :: วันที่ลงประกาศ 2011-06-02 22:45:56


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2183248)

แว่วเสียงคลื่นซัดซ่ามาเศร้าเศร้า

เหมือนปลอบเรายังมีเพื่อนเคลื่อนไหวอยู่

คลื่นแห่งกาลเวลากล้าพรั่งพรู

อีกสักครู่ความอ้างว้างจักลางเลือน

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ปรัชญ์ วลีพร (naimit-at-thaimail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-06-03 09:36:30


ความคิดเห็นที่ 2 (2183267)

กด Like ให้ จาตนิน ไม่สิ้น จินตนา, ปรัชญ์ วลีพร

แว่วเสียงคลื่นซัดสาดอยู่ไกลโพ้น
เสียงตะโกนใกล้ใกล้มลพิษเพื่อน
เสียงกระซิบสายลมแม้นย้ำเตือน
แต่เชือดเฉือนด้วยมรสุมมันกลุ้มโว้ย.

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศรีพิจิก วันที่ตอบ 2011-06-03 10:23:01


ความคิดเห็นที่ 3 (2183519)

เสียงแหกปากฝากลมผสมคลื่น

ทุกคนตื่นยืนฟังดังหวนโหย

หมาหลงเงาเจ้าบ้ามาโอดโอย

สายลมโปรยโรยมาบ้างับเงา

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ราศร้ตุด วันที่ตอบ 2011-06-03 23:48:32



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.