ReadyPlanet.com
dot dot
ยิ่งกระจะยิ่งกระจ่างอยู่กลางใจ

“ยิ่งกระจะยิ่งกระจ่างอยู่กลางใจ”

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

“พี่ๆ ตำรวจ...ๆ...อย่ายิ่งเข้ามาครับ พวกเราไม่มีอาวุธ...เราชุมนุมกันอย่างสันติ...พี่ๆตำรวจ...”

เสียงตะโกนขอร้องจากเวทีกลางสนามธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ท่ามกลางเสียง “วี้ด...บึ้ม!!”

ไม่เสียงตะโกนเชียร์นะ “วี้ด...บึ้ม!!” นี่เป็นเสียงปืนกระสุนจรวดไร้แรงสะท้อนที่ยิงจากรั้วประตูด้านสนามหลวง บ้างข้ามมาทะลุตึกบัญชี

และบ้างตกในสนาม ซึ่งส่วนใหญ่ คือคนหนุ่มสาว นักศึกษา นักเรียนและประชาชน ที่ชุมชนกันข้ามวันข้ามคืนแน่นสนาม

ขณะเสียงจากวิทยุยานเกราะ รายงานข่าวตลอดเวลาว่าเกิดเหตุร้ายแรงในธรรมศาสตร์ มีกองกำลังไม่ทราบสัญชาติเข้าแทรกแซงต่อสู้ดับหน่วยปฏิบัติงานปราบปรามของทางการบ้านเมือง ของประชาชนอย่าผ่านบริเวณนั้น เรากำลังปราบปรามขั้นเด็ดขาด

ข่าวรายงานความคืบหน้าทุกระยะตลอดเวลากระทั่วว่า กองกำลังของทางการได้ควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว ขอให้ประชาชนอยู่อย่างปกติไม่จำเป็นอย่าผ่านไปแถวนั้น

รายงานเป็นระยะว่าได้จับกุมบรรดาผู้นำการก่อความไม่สงบไว้หลายคนแล้ว และว่า พบอุโมงค์ลับใธรรมศาสตร์เป็นที่ซ่องสุมอาวุธร้ายแรง

 จิ๊กโก๋ในซอยแถวบ้านสองสามคนออกจากซอยอย่ารีบร้อน ตอบเสียงรู้จักทักถาม กลางเสียงวิทยุรายงานข่าวลั่นซอย

“จะไปยิงพวกนักศึกษามัน แม่งซ่านัก…”

พลางขยับชายเสื้อพอเห็นด้ามปืนพก

โกลาหลนั้นลามจากสนามธรรมศาสตร์มาจนสนามหลวง ทั้งจับนักศึกษาแขวนคอกับต้นมะขาม ถูกเอารองเท้ายัดปาก ฟาดด้วยเก้าอี้เหล็ก

บ้างจัดศพนอนเรียง แล้วเอาไม้แหลมตอกอก..สะกดวิญญาณ!

ใกล้แม่ธรณีบีบมวยผม มุมสนามหลวงควันปะทุคลุ้งด้วยไฟจากยางรถยนต์เผาศพที่ถูกลากมาเผาบริเวณนั้น

นักข่าวเดินกลับโรงพิมพ์เพื่อรายงานข่าวที่ได้เห็นทั้งหมดนั้น ขณะเดินอยู่บนทางเท้าถนนราชดำเนิน สวนกับแม่เฒ่าผูกผ้าพันคอลูกเสือชาวบ้าน นักข่าวถามว่า

“ยายจะไปไหนน่ะ”

“ยายจะไปช่วยในหลวงท่าน...”

ยายตอบพลางเดินพลางอย่างไม่รีรอสู่สนาม

วันนั้น คือในที่ 6 ตุลาคม 2519 ถึงวันนี้นับได้สามสิบเอ็ดปีบริบูรณ์

มันนานเหลือเกิน ต่อผู้เกิดไม่ทัน

แต่มันเหมือนเมื่อวานนี้เอง ต่อผู้ผ่านเหตุการณ์นั้นมา มันเหมือนสดๆ ร้อนๆ เมื่อสักครู่นี้เองนี่นะ

ชาวบ้านร้านซ่องแถวท่าพระจันทร์ใจดี ให้นักศึกษาหลบในร้านเปลี่ยนเสื้ผ้าเป็นคนขายของ

ขณะอลัชชีใจร้าย เรียกนักศึกษาที่หัวซุกหัวซุนหลบเข้าวัด เปิดกุฏิให้ซ่อนจนแน่นห้องแล้วท่านก็คล้องกุญแจขังไปตามตำรวจมาต้อนขึ้นรถ

“พี่ๆ ตำรวจ พร้อมจิ๊กโก๋ชุลมุนกันการถีบเตะนักศึกษาทั้งกลางสนามธรรมศาสตร์ที่ถูกให้ถอดเสื้อคลานไปรวมกลุ่ม นักศึกษาหญิงเหลือเสื้อชั้นใน ขณะนักศึกษาชายเปลือยท่อนบนล่อนจ้อน แม่ถนนนอกกำแพงระหว่างธรรมศาสตร์กับวัดมหาธาตุก็ไม่เว้นที่ต้องทาบอกเปลือยบนถนนร้อนระอุนั้น

สามสิบเอ็ดปีนี่แล้ว ที่แต่ละภาพยังกระชับกระชัด และยัง “กระจะกระจ่างอยู่กลางใจ”

คือ เส้นทางประชาธิปไตย ที่ขรุขระไปด้วยเสี้ยนหนามเผด็จการ รายทางนี้จึงเต็มไปด้วยเลือดและน้ำตาอยู่เสมอมา

คนที่ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยนั้นมีศัตรูที่ชัดเจนเสมอ ศัตรูนั้นคือ เผด็จการ

ส่วนผู้เผด็จการนั้น เขามักปฎิเสธตัวเองเสมอด้วยการอ้างความชอบธรรมจากการได้มาซึ่งอำนาจ

เพราะฉะนั้น ศัตรูของเขาคือ ผู้ไม่หวังดี ผู้ต้องการโค่นล้มอำนาจ และที่สุดคือ ผู้ก่อการร้ายที่ต้องกำราบให้สิ้นซาก

การต่อสู้ของคู่ขัดแย้งนี้จึงมักรุนแรงเสมอเพราะต่างมีศัตรูกันคนละตัว

ฝ่ายประชาธิปไตยจะเห็นผู้ใช้อำนาจอย่างไม่เป็นธรรมว่าเป็นเผด็จการ ดังนั้น รัฐบาลจึงมักตกเป็นผู้เผด็จการเสมอ เมื่อรัฐบาลใช้อำนาจอย่างไม่เป็นธรรม แม้รับบาลนั้นจะมาจากการเลือกตั้งตามวิถีทางประชาธิปไตยก็ตาม

ฝ่ายผู้เผด็จการ นอกจากไม่รู้ตัวว่าตนเป็นผู้เผด็จการ เพราะหลงครองอำนาจโดยธรรมแล้ว ก็ยังคิดว่า การใช้อำนาจบนพื้นฐานนี้เป็นความชอบธรรมเสมอ แม้จะใช้อย่างเผด็จการอยู่ก็ตาม

กล่าวคือ ผู้คัดค้านทุกกรณีจึงถูกฝ่ายผู้มีอำนาจมองว่าเป็นศัตรูของความชอบธรรม

ดังนั้น ผู้คัดค้านทุกกรณีจึงถูกฝ่ายผู้มีอำนาจมองว่าเป็นศัตรูของความชอบธรรม หาใช่เรื่องการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยแต่อย่างใดไม่

เมื่อสามสิบปีมาแล้วนั้น การต่อสู้ของคู่ขัดชัดเจนดังว่า

หากบัดนี้ เราได้บทเรียนที่สรุปชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีกว่า ระหว่างสองขั้วขัดแย้งนี้ ต้องจำแนกลงไปถึงความดำรงอยู่ตลอดเวลาของสองขั้วนี้ในทุกรูปแบบด้วย

นั่นคือ ในประชาธิปไตยมีเผด็จการ และในเผด็จการมีประชาธิปไตย

ไม่น่าแปลกที่ความเป็นเผด็จการของบางคนยังคงบทบาทและธาตุแท้ไว้ได้คงเส้นคงวาชนิดไม่เปลี่ยนสีแปรธาตุตั้งแต่หกตุลาหนึ่งเก้าจนถึงหกตุลาปีนี้

ที่น่าอัศจรรย์ คือ หลายคนในวันนั้นผ่านมาสามสิบปีเศษ

เขาได้กลายเป็น “นักฟอกถ่าน” ไปแล้ว




บทความ

คำฉันท์ (๘)
คำฉันท์ (๗)
คำฉันท์ (๖)
คำฉันท์ (5)
คำฉันท์ (4)
คำฉันท์ (3)
คำฉันท์ (2)
ชื่อวรรณคดีที่ควรรู้จัก (เพิ่มเติม)
คำฉันท์ (1)
ฉากรบใน “ดาหลัง”
กลอนคนฝรั่งเขียน
กลอนบรรยายเมืองสิงห์บุรี เมื่อ พ.ศ 2466
ท้องถิ่นกับอาเซียน...จุดเชื่อมที่ยังต้องค้นหา
วันภาษาไทย? บางปัญหาที่น่าแลกเปลี่ยนทัศนะ
กลอนไหว้ครูโนห์ราชาตรี
ข้อเสียของวิชาประวัติศาสตร์
จากระบบบรรณาการถึงการปกครองแบบพิเศษในปะตานี
พระราชนิพนธ์แปลสามเรื่อง
การส่งเสริมและข้อจำกัดของวรรณกรรมมุสลิม
สุนทรคึก เขียนถึง สุนทรภู่ (1) ตามรอยคึกฤทธิ์
กลอนคนฝรั่งเขียน
50 ปีสมาคมนักกลอนฯ กับการก้าวสู่เวทีสากล
สารลึบพะสูน: วรรณคดีลุ่มน้ำโขงที่ไม่โปร่งใส
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา
สุภาษิตโบราณ
ง่ายและงามอย่างลาว
การเมืองในกวีของ “คุณพุ่ม”
ตำนานการสร้างโลกของชาวจ้วง
เวียงจัน 450 ปี
วันภาษาไทยฯ ที่ราชภัฏมหาสารคาม
แม่น้ำท่าจีนกำลังจะตาย
ย้อนรอยวัฒนธรรมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา
นครปฐมและพระปฐมเจดีย์ในวรรณคดีนิราศ
ตามรอยภาษาศาสตร์ภาษากะเหรี่ยงบ้านไร่
ชาตินิยมสยาม และชาตินิยมไทย กับกรณีปราสาทเขาพระวิหารมรดกโลก
จัดอันดับความนิยมของบทความในเว็บสมาคมฯ
ตำนานนิทานพื้นบ้าน กำเนิดแม่น้ำโขง "ยักษ์สะลึคึ"
เอกสารวิชาการ ร่องรอยกาลเวลา หัวข้อ "ศิลปะ เพลง ดนตรี กวี" วังสะพุง, เลย
มุทิตาบูชาครูวันสุนทรภู่ที่ราชภัฏมหาสารคาม
สัมพันธ์ไทย – จีน (จ้วง) เครือญาติชาติภาษา
ตามล่าหารัก
แม่น้ำโขง โลกร้อน หรือเพราะจีนปิดเขื่อนกั้นน้ำ
The Ides of March และ “โภชนสติ” จาก ป๋วย อึ๊งภากรณ์
มองรูป-เสียงกลอน (ว่าด้วยเสียงตรี วรรค ๒) ผ่าน อังคาร กัลยาณพงศ์ (๒) article
200 ปี เอบราแฮม ลิงคอล์น: “บ้านที่แตกแยกกันเอง ไม่อาจตั้งอยู่ได้”
มองรูป-เสียงกลอน (ว่าด้วยเสียงตรี วรรค ๒) ผ่าน อังคาร กัลยาณพงศ์
ที่เรียกว่า วัฒนธรรม และคำว่า ภาษา
ของ-โขง จิตวิญญาณแห่งสายน้ำ
โคลงห้าพัฒนา ของ "จิตร ภูมิศักดิ์"
ประชาภิวัฒน์(ไทยกับอาเซียน)
วันสารทไทย
สุนทรภู่-ครูมีแขก จากโซนาต้าถึงเพลงทยอยเดี่ยว
สังคม"ทันสมัย" แต่ไร้สมอง
มะเมี๊ยะเป็นสาวมอญ
บรูซแกสตันไว้อาลัยละมูล
รากเหง้าความศักดิ์สิทธิ์ของกวีนิพนธ์ไทย
บทสัมภาษณ์ กวีรากหญ้า
ความเชื่อ
ทำไม
ร่องรอยกาลเวลา
โขงนที เพลงกวี ดนตรีชีวิต
ประชาชนในชาตินิยม
รักสามเศร้า ที่แหลมมลายู
ความหมายทางวัฒนธรรม
เที่ยว 9 วัดศักดิ์สิทธิ์ ไหว้พระทำบุญปีใหม่ สไตล์ "สุจิตต์ วงษ์เทศ"
ปาฐกถาช่างวรรณกรรม
รัฐบุรุษ
หนึ่งคนสองวัฒนธรรม
สุนทรภู่ ต่อต้านสงครามล่าเมืองขึ้น
วัฒนธรรม เปลี่ยน...ซีไรต์ก็เปลี่ยน
สยามเมืองยิ้ม
ปราสาทเขาพระวิหาร
เสภาเรื่องพระราชพงศาวดาร ของสุนทรภู่
ตะเกียงเจ้าพายุ
ต้นแบบ"กลอนสุนทรภู่"
สุนทรภู่ "ความรู้ใหม่" โยงใย "ความรู้เก่า"
จากร้อยกรอง สู่บทกวีมีทำนอง
รามายณะ (รามเกียรติ์) เล่าใหม่
พายุนาร์กีสหรืออคติในใจไทยที่ทำร้ายคนพม่า?
เห่ช้าพญาหงส์
การเทครัวในประวัติศาสตร์อุษาคเนย์
เมืองร้อยเอ็ดประตู
พล นิกร กิมหงวน
ภูมิประเทศอีสาน ไม่มีในประวัติศาสตร์ไทย
มิตาเกะ
เค้าขวัญวรรณกรรม
เรือพระราชพิธี
The Secret
โลกดนตรี
ลมปากที่ไร้มารยา
คำกวี เส้น สี และแสงเงา
วรรคทอง
การะเกด
ในวรรณคดีมีกลอน (หรือ) เปล่า...?
ในวรรณคดีก็มีกลอนเปล่า
โล้ชิงช้า ประเพณีประดิษฐ์ใหม่ของพราหมณ์สยาม
เพลงลูกทุ่งมาจากไหน?
สนุกเล่นแต่เป็นจริง
ครูแจ้งวัดระฆัง สร้างสำนวนขุนช้างขุนแผน แสนสยอง ...
ชาติพันธุ์สุวรรณภูมิ
อยากได้ความรู้ไปหมู่บ้าน อยากได้ปริญญาไปมหาวิทยาลัย
อัจฉริยะรอบโลก กับ I see U มติชน 30 ปี
มรดกภาษา
เขาพระวิหาร: "มรดกโลก" ของกัมพูชา
สุนทรภู่:ในช่วงแผ่นดินพระนั่งเกล้า
สุนทรภู่ มหากวีกระฏุมพี
ข้อมูลนิราศเมืองสุพรรณ
กรุงเทพฯ "พื้นที่ทางวัฒนธรรม"
บางกอก
มาตุภูมิ กับ ชาติภูมิ
กวีปฎิวัติ article
ปริศนาพาสนุก article
สิทธิชุมชน - สนั่น ชูสกุล article
กราบกลอนด้วยกลอนครู article
ร่าย – โคลงในโองการแช่งน้ำฉันทลักษณ์จากสองฝั่งโขง article
กาพย์ยานี : ตำนานฉันทลักษณ์กับหลักการใหม่ article
เส้นทางรัก ขุนแผนและนางพิม จากสุพรรณมาเมืองพิจิตร article
กลอนบทละคร article
กวีอมตะอยู่ที่ผลงาน article
๓๕ เดนตายใน ขุนช้าง ขุนแผน article
จากปากแพรกถึงท่าดินแดง article
แม่น้ำโขง แม่น้ำแห่งอุษาคเนย์ : เชียงรุ่ง1-2 article
เถาอัญชัญ article
พลังลาว article
เวตาลเป็นใคร article
อ้อมอกแม่อิง article
สนิมในวรรณคดี article
เรื่องเล่าของสาย article
สวัสดีปี ใหม่ ๒๕๕๐ article
รายงานวรรณกรรม article
ตลาดวิชาและบางสิ่งที่มองข้าม article
รู้สึก นึก คิด เขียน article



bulletผลร้อยกรองออนไลน์ 2558
dot
ประกวดร้อยกรองออนไลน์ครั้งที่ 7
dot
bulletข้อมูลการประกวดครั้งที่ 7, 2557
bulletผังร้อยกรอง
bulletอ่านโคลงประกวด 2557
bulletอ่านกลอนประกวด 2557
bulletอ่านกาพย์ยานีประกวด 2557
bulletผลการประกวดร้อยกรอง ปี 2557
dot
ข่าวสาร ข้อมูลสมาคม
dot
bulletกรรมการสมาคมสมัยที่ ๑๕-๑๖
bulletนายกสมาคมสมัยที่ ๑๗
bulletติดต่อนายกสมาคมนักกลอน
bulletติดต่อฝ่ายดูแลส่วนต่างๆ
bulletสมัครสมาชิกสมาคมนักกลอน
bulletนักกลอนตัวอย่าง ๒๕๕๓
dot
หัวข้อน่าสนใจ
dot
bulletรวมลิ้งค์เว็บไซต์น่าสนใจ
bulletส่งบทสักวา น.ส.พ. สยามรัฐ
bulletวารสารวิทยาจารย์ รับต้นฉบับ
bulletส่งข้อเขียนครูในดวงใจ
dot
แนะนำหนังสือ
dot
bulletหน้ารวมหนังสือ
bulletคู่มือเรียนเขียนกลอน
bulletกาสรคำฉันท์ - สมคิด สิงสง
bulletหนังสือสุรินทร์สโมสร
bulletฝากโลกนี้ไว้ในหัวใจเธอ - กอนกูย
bulletเลือน - อติภพ
bulletธาร ธรรมโฆษณ์
bulletนายทิวา
bulletกลอนเกียรติยศ
bulletอ้อมกอดแห่งท้องทุ่ง
bulletทองแถม นาถจำนง
bulletพงศาวดารพิภพ
bulletโป๊ยเซียน คะนองฤทธิ์
dot
โครงการประกวดต่างๆ
dot
bulletนายอินทร์อะวอร์ด ๒๕๕๖
bulletประกวดรางวัลซีไรท์ปี ๒๕๕๖
bulletรางวัลพานแว่นฟ้า ปี ๒๕๕๖
bulletรางวัลวรรณกรรมรามคำแหง ๒๕๕๖
dot
ผลตัดสินรางวัลต่างๆ
dot
bulletรางวัลศรีบูรพา ๒๕๕๖
bulletผลรางวัลซีไรต์ ๒๕๕๗
bulletผลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด ๒๕๕๗
bulletผลรางวัลแว่นแก้ว ๗ (๒๕๕๓)
bulletผลกลอนวิถีคนกับควาย
bulletผลร้อยกรอง “ผมจะเป็นคนดี”
bulletรางวัลนราธิป ๒๕๕๓
bulletนักเขียนอมตะ คนที่ ๖ (๒๕๕๕)
bulletนักเขียนรางวัลศรีบูรพา ๒๕๕๖
bulletศิลปินมรดกอีสาน ๒๕๕๔
bulletผลรางวัลพานแว่นฟ้า ๒๕๕๕
bulletผลรางวัลรามคำแหง ๒๕๕๖
bulletศิลปินแห่งชาติ ๒๕๕๕
bulletผลประกวดหนังสือ ชีวิตใหม่ 2
dot
ข่าวคราวของลมหายใจ
dot
dot
Weblink
dot
bulletอ่านกลอนประกวด 2556

หนังสือพิมพ์ คมชัดลึก
สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย
ศูนย์ให้คำปรึกษาปัญหาภาษาไทย มศว
เว็บรวมกระทู้ อาศรมชาวโคลง ใน pantip.com
หนังสืออีศาน


Copyright © 2010 All Rights Reserved.
ติดต่อ นายกสมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง
โทรศัพท์ ๐๘๙-๑๒๓๔๗๕๔ อีเมล์ tongtham.n@hotmail.com

สำนักพิมพ์แม่โพสพ