ReadyPlanet.com
dot dot
ระดับอุดมศึกษาและประชาชนทั่วไป (โคลงสี่สุภาพ) : หัวข้อ “ทึ่ง”

ระดับอุดมศึกษาและประชาชนทั่วไป (โคลงสี่สุภาพ) : หัวข้อ “ทึ่ง”

(รวม 74 ชิ้น)
 
1. ประสงค์
ทึ่งพระปรีชาไท้ มากพ้นรำพัน (1.ประสงค์)
 
๏ ยามเด็กตัวเล็กไร้                             เดียงสา
พ่อแม่ผู้ใหญ่พา                                   จากบ้าน
ท่องเที่ยวทึ่งนักหนา                           เมืองใหญ่
ตระหนกอกสะท้าน                            ตื่นเต้นแปลกใจ
๏ เจริญวัยอายุเข้า                                สิบปี
                                                สิ่งแปลกประหลาดมี                          มากแท้
                                                ตะลึงทึ่งเต็มที                                      เห็นเครื่อง บินนา
                                                ลำใหญ่เหาะได้แม้                              ฟากฟ้าบินถึง
๏ วันหนึ่งเรียนจบแล้ว                       ทำงาน
ปฏิบัติตามปณิธาน                              ตั้งไว้
ตามรอยบาทบทมาลย์                         ทรงเริ่ม ไว้นา
ทึ่งพระปรีชาไท้                                   มากพ้นรำพัน
๏ ถิ่นกันดารขาดน้ำ                            ห่างไกล
ทรงเสด็จดั้นด้นไป                              เพื่อสร้าง
เขื่อนชลประทานใน                           ดงป่า
อ่างเก็บน้ำใหญ่กว้าง                          หมดสิ้นปัญหา
๏ คราใดน้ำท่วมท้น                            แผ่นดิน
ทวยราษฎร์น้ำตาริน                            เดือดร้อน
ที่อยู่ที่ทำกิน                                          ท่วมหมด
ให้ขุดทางน้ำย้อน                                เก็บไว้แก้มลิง
๏ การเกษตรสิ่งซึ่งไร้                         ผลิตผล
ทรงวิเคราะห์เหตุจน                           ล่วงรู้
ปลูกหญ้าแฝกกันฝน                           กัดเซาะ
ทรงคิดแกล้งดินสู้                                เพื่อให้ดินดี
๏ เมื่อมีภัยจากแล้ง                              กันดาร
น้ำเหือดแห้งแหล่งธาร                      ทั่วพื้น
ทรงโปรดพระราชทาน                      ฝนหลั่ง
ก่อเมฆจากความชื้น                            เพื่อสร้างฝนเทียม
๏ ทรงเตรียมการคิดแก้                       ปัญหา
ขาดแหล่งพลังงานพา                        ยากไร้
พลังงานจากพืชมา                              แทนทด
ทรงผลิตทดลองใช้                              เนิ่นช้านานปี
๏ ดนตรีไพเราะแม้น                          ต้องมนต์
เพลงพระราชนิพนธ์                          เพริศแพร้ว
วรรณกรรมเพื่อปวงชน                      ทรงแต่ง
เป็นหนึ่งนักปราชญ์แก้ว                    ยากแท้ใครทัน
๏ อันพระราชกิจนั้น                          มากมาย
น่าทึ่งเกินบรรยาย                                ที่นี้
ทั่วโลกต่างน้อมถวาย                          พระเกียรติ
ยกย่องที่ทรงชี้                                      โลกรู้พอเพียง
..................................... (1.ประสงค์)......................................
 
2. วิราวรรณ
ทอรักถักรุ้ง (2. วิราวรรณ)
 
๏ ปลูกต้นรักรดน้ำ                              พรวนดิน
ปลูกรักฝากถวิล                                    เวี่ยไว้
ปลูกมิตรมิ่งมิตรยิน-                           ดีเถิด แม่เอย
                                                                ปลูกจิตฝากจิตให้                 นุชเนื้อนวลถนอม
๏ รักหลอมล้อมรักด้วย                      ความดี
รักยิ่งมิ่งภูมี                                           กษัตริย์แก้ว
รักพ่อแม่เป็นศรี                                   สุขสวัสดิ์
รักศาสน์ศรัทธาแผ้ว-                          ผ่องพร้อมเพ็ญกุศล
๏ ทอรักดลรักเกื้อ-                              กูลกัน
ทอซึ่งบุพเพสัน-                                  นิวาสสร้าง
ทอแสงแห่งสัมพันธ์                           พูนเพิ่ม
ทอรักฝากรักอ้าง                                  เอ่ยเอื้อครองขวัญ
๏ รักสรรค์พิสุทธิ์เรื้อง                        ราวมณี
รักพิสุทธิ์แจ่มศรี                                  สถิตค้ำ
รักพิสุทธิ์เสริมชี-                                 วิตชื่น
รักพิสุทธิ์สุขล้ำ                                     โลกรู้ตรูใจ
๏ ถักใยไหมแจ่มรุ้ง                             เรืองนภา                     
ถักจิตแจ่มหรรษา                 สุขพร้อม
ถักใจแจ่มจรรยา                                   งามยิ่ง
ถักชีพแจ่มชีพล้อม                              รักพริ้งพราวพราย
๏ รุ้งรายริมขอบฟ้า                             ฝากนาม
รุ้งเลิศริ้วรุ้งงาม                                    อะเคื้อ
รุ้งเลื่อมประภัสร์ยาม                          ยลเยี่ยม
รุ้งรักถักรุ้งเอื้อ                                      อะคร้าวพราวสวรรค์
..................................... (2. วิราวรรณ)......................................
 
3. (ณ เณร)
ทึ่ง (3. ณ เณร)
 
สรรพทานัง ธรรมะทานัง ชินาติ                     ๏ ธรรมจักรเริ่มเคลื่อนครั้ง               พุทธกาล
โลกทึ่งทรงทิพย์ญาณ                         แจ่มจ้า
พุทธพจน์เพิ่มพิศาล                            ธรรมถ่อง แท้นอ
พุทธศาสน์พิศุทธิ์หล้า                        ทั่วทั้งไผทสวรรค์
การให้ธรรมมะเป็นทาน ชนะการทั้งปวง     ๏ เชื่อมั่นเตือนสติได้                   เจริญธรรม
ละเลี่ยงบาปเวรกรรม                          สิ่งร้าย
กรรมดีประพฤตินำ                        บ่มชีพ ไว้นา
พ่อแม่สอนลูกคล้าย                       บ่งชี้ทางเจริญ
เตือนสติ ใฝ่ธรรม สุขล้ำจิตใจ                           ๏ ผู้เดินหลงผิดแล้ว                      กลับตน
                                                                                กรรมชั่วคงส่งผล                          อยู่บ้าง
                                                                                กรรมดีเพิ่มมงคล                          ชีวิต เสมอเฮย
                                                                                ดีชั่วกรรมก่อนสร้าง                      สติต้องตรองผล
พอเพียงเลี่ยงกิเลส                                              ๏ บางคนกิเลสร้าย                              โลภสยอง
                                                                                ลวงชาติชนทั้งผอง                        ยากไร้
                                                                                ผู้รู้ทึ่งมิครอง                                สติข่ม
                                                                       รู้จัก “พอเพียง”ได้                         รอดพ้นบ่วงกรรม
เผาเมืองรุ่มร้อน สะท้อนใจมาร                       ๏ ธรรมมะเพียงหลอกไว้             ลวงตา
                                                                                 “ทำม๊อบ” วิกฤติพา                       ป่นปี้
                                                                                            อาวุธระเบิดมา                              ป่วนชาติ
                                                                                ไฟจุดเผาบ่งชี้                               รุ่มร้อนจิตมาร
ขายชาติ ขายแผ่นดิน สูญสิ้นกตัญญู               ๏ คมขวานใกล้แหว่งแล้ว             ใจสลาย
                                                                                คนโฉดชั่วมุ่งขาย                          หมดสิ้น
                                                                                ทึ่งความกตัญญูตาย                        จากจิต
                                                                                เงินหว่านเล่ห์ลวงลิ้น                    ร่วมต้านภัยอสูร
มิ่งขวัญไผทไทย ป้องภัยมารเมือง              ๏ พอกพูนกิเลสแล้ว                         ลืมตน
                                                                                ไทยเทิดมิ่งมงคล                             กษัตริย์เจ้า
                                                                                พวกวิปริตสับสน                 ลบหลู่
                                                                                หลงอัตตายั่วเย้า                                ทึ่งแท้ “มารเมือง”
เปิดหู ตาพา ชาติพ้นภัย                                     ๏ “ท่อน้ำ” เปลืองหล่อเลี้ยง            บริวาร
                                                                                ปลุกปั่นเพื่อก่อการ                        ชั่วร้าย
                                                                                วอนไทยทั่วถิ่นฐาน                       สงบเหตุ
                                                                                ยึดติดมิหยุดคล้าย                           บอดใบ้ในสมอง
บริสุทธิ์ดั่งบัวบาน สืบสานสิ่งดี                        ๏ แดดส่องโกมุทเช้า                   งดงาม
                                                                                ดอกที่โผล่พ้นตาม                         ใช่น้อย
                                                                                บัวสี่เหล่าชี้ความ                           แตกต่าง
                                                                                พึงบ่มจิตร่วมร้อย                          แต่งแต้มเติมศรี
ทึ่งใดให้เลือกเฟ้น มุ่งเน้นความดี                    ๏ ทึ่งสิ่งดีกราบไหว้                      สรรเสริญ
                                                                                ทึ่งสิ่งชั่วจงเห็นเหิน                      ห่างไว้
                                                                                พิเคราะห์เพื่อมุ่งเดิน                      ทางถูก ต้องเทอญ
                                                                                ครองสติจักมิไร้                             จิตสร้างทางเกษม
..................................... (3. ณ เณร)......................................
 
4. (เวลา)
ทอรักถักรุ้ง (4. เวลา)
 
๏ ทอรักร้อยถักรุ้ง                                เป็นสาย
                                                เพียงแค่เว้นวางวาย                             สิ่งเศร้า
                                                ยามใดที่ร้อนกาย                                  ควรคิด
                                                ควรดับในสิ่งเร้า                                   จิตนี้ด้วยธรรม
                                                ๏ ธรรมใดเรียงถักร้อย                        งามงด
                                                แน่วแน่ช่างสวยสด                             คู่ไว้
                                                ลบล้างดับไฟหมด                               ความชั่ว
                                                คงคู่ดวงจิตให้                                       แน่แท้งามจริง
                                                ๏ ทอรักรักถักร้อย                               คมคำ
                                                เพียงพูดให้คมขำ                                 ห่างร้าย
                                                คำใดที่เกิดนำ                                        ความโกรธ
                                                จงลบให้หมดหาย                                แค่นี้ดีจริง
                                                ๏ ทอรักถักคิดกล้า                               ความดี
                                                อย่าคิดแล้วรอรี                                     รีบไว้
                                                งานนั้นจักคงมี                                     ขึ้นแน่
                                                เมื่อคิดสิ่งใดได้                                     เร่งจำทำพลัน
                                                ๏ ทอรักรักถักสาย                               เมตตา
                                                คงเกิดความกรุณา                                อุ่นหล้า
                                                ปราณีที่ตามมา                                     เกิดรัก
                                                เป็นสิ่งดับความล้า                               อ่อนแรงหมดไป
                                                ๏ ทอรักด้วยรักนี้                                 มีคุณ
                                                หนแห่งใดใจอุ่น                                  รักแท้
                                                มอบรักรักหอมกรุ่น                            ในจิต
                                                ความรักนั้นเกิดแหน้                          แค่นี้โลกงาม       
..................................... (4. เวลา)......................................
 
5. (ธีรัตนชาติ)
ประเทศไทยมีอะไรให้ “ทึ่ง” (5. ธีรัตนชาติ)
ประเทศไทยมีอะไรให้ทึ่งมากมาย แต่ผู้แต่งขอหยิบยกบางเรื่องราวที่ผู้แต่งรู้สึกทึ่ง และอยากให้นำเสนอ ออกมาเป็นบทกวี “ไทย ทึ่ง ไทย”
 
๏ ปัญญาหนึ่งทึ่งแท้                           ตั้งแต่ กรุงศรี
นั่งทับ จับเส้นแน่                               แซ่ซ้อง  
รูปสลักเก่าแก่                                       รอยร่อง จารึก
ศิลปกรรมล้ำ                                        วัฒนธรรมเลอค่า
                ๏ ชาวโลกต่างทึ่งแท้                           ทั่วหล้า
ลายลักษณ์อักษรา                                ย่างก้าว
มรดกเด่นสง่า                                       ท่วงท่า นวดเน้น
กดจุดหัวจรดเท้า                                  สุขสราญวัดโพธิ์
๏ ทึ่งโบราณสถาน                              ปราสาท โลหะ
องค์กษัตริย์จอมปราชญ์                     ก่อเกื้อ
ยอดบรรจุพระธาตุ                               สวรรค์   ชั้นเจ็ด
นับว่าเป็นหน่อเนื้อ                             นาบุญแท้เฮย
                ๏ เทิดคุณ พระนั่งเกล้า                     เจ้าอยู่   หัวไทย
ช่างประดิษฐ์เรียนรู้                             สรรค์สร้าง
รูปแบบลังกาชู                                     สามสิบ ยอดฟ้า
หนึ่งเดียวบ่อแรมร้าง                          กึกก้องโลกา
                ๏ ทึ่งผองเหล่าประชา                         หลากสี 
รุกไล่      ปฐพี                                       เร่าร้อน
แดง เขียว เหลือง ขาว มี                 หลายหมู่ กลุ่มชน
โปรดคิดทบทวนย้อน                         ศักดิ์ศรีชาติเชื้อ
๏ ทำดีเพื่อพ่อหลวง                           เทิดไท้  ราชัน
ยามยังยิ้มได้                                      แน่แท้
น้ำอย่าเอารดไฟ                                   ให้มอด    ไหม้เลย
มานฉันท์อภัย                                   สุขใจสุขจริง        
..................................... (5. ธีรัตนชาติ)......................................
 
6. ภัทราจิตร
“ทึ่ง” (6. ภัทราจิตร)
๏ ปองหวังรินกลั่นถ้อย                      เจตนา
เวียนวาดอักขรา                                   ร่ายบ้าง
จดจินต์ค่อยคลำพา                              พจนารถ
มุ่งมั่นงามสล้าง                                   บ่ท้อถอยหนี
๏ นึกนั้นดุจนกน้อย                            นั่นเชียว
ฝนฝึกบินหวาดเสียว                           หวาดไส้
ปีกบางอ่อนบางเจียว                           จำหัด
หาญแค่เพียงเหินใกล้                         วิดพื้นหวิดไถล
๏ ลองถูกลองผิดทั้ง                            พยายาม
ไรเล่าจักครั่นคร้าม                              คึกสู้
งามโพ้นฟากฟ้างาม                           เพ็ญภาพ
ฉวัดเฉี่ยวเฉวียนรู้                                แลกด้วยประสบการณ์
๏ อินทรีผงาดแม้น                              มั่นคง
ฉีกปีกสามารถทรง                              สง่านี้
ไปข้ามเขตแดนดง                               ป่าดิบ
                                                                เกินหมื่นพันพันลี้                               เรียกร้องร่ำถวิล
๏ ฝันหวานวิหคเร้า                             รำพึง
บินจรดฟ้าถึง                                        ฝั่งฟ้า
ปีกแข็งขยับจึง                                      พอปีก
เริ่มแกร่งก็ก้าวกล้า                              ก่อเกื้อกูลผล
๏ โตเต็มขยับต้อง                                ตั้งตน
ทรหดอีกอดทน                                    อึดไว้
ไม่ยอมหยุดจำนน                               อุปสรรค
ข้างฝั่งทะเลได้                                     ทึ่งซึ้งหรรษา
๏ เหินลมบนติดแล้ว                           ลักขณา
ท่องเที่ยวทะยานท้า                             โลกกว้าง
ลอยหนล่องถลา                                   ไม่ถลอก
จากจิตแสวงสร้าง                                ใช่ด้วยพรสวรรค์
..................................... (6. ภัทราจิตร)......................................
 
(7. ภัทราจิตร แก้ไขครั้งที่ 1)
 
“ทึ่ง” (7. ภัทราจิตร แก้ไขครั้งที่ 1)
 
๏ ปองหวังรินกลั่นถ้อย                      เจตนา
เวียนวาดอักขรา                                   ร่ายบ้าง
จดจินต์ค่อยคลำพา                              พจนารถ
มุ่งมั่นงามสล้าง                                   บ่ท้อถอยหนี
๏ นึกนั้นดุจนกน้อย                            นั่นเชียว
ฝนฝึกบินหวาดเสียว                           หวาดไส้
ปีกบางอ่อนบางเจียว                           จำหัด
หาญแค่เพียงเหินใกล้                         วิดพื้นหวิดไถล
๏ ลองถูกลองผิดทั้ง                            พยายาม
ไรเล่าจักครั่นคร้าม                              คึกสู้
งามโพ้นฟากฟ้างาม                           เพ็ญภาพ
ฉวัดเฉี่ยวเฉวียนรู้                                แลกด้วยประสบการณ์
๏ อินทรีผงาดแม้น                              มั่นคง
ฉีกปีกสามารถทรง                              สง่านี้
ไปข้ามเขตแดนดง                               ป่าดิบ
                                                                เกินหมื่นพันพันลี้                               เรียกร้องร่ำถวิล
๏ ฝันหวานวิหคเร้า                             รำพึง
บินจรดฟ้าถึง                                        ฝั่งฟ้า
ปีกแข็งขยับจึง                                      พอปีก
เริ่มแกร่งก็ก้าวกล้า                              ก่อเกื้อกูลผล
๏ โตเต็มขยับต้อง                                ตั้งตน
ทรหดอีกอดทน                                    อึดไว้
ไม่ยอมหยุดจำนน                               อุปสรรค
ข้ามฝั่งทะเลได้                                     ทึ่งซึ้งหรรษา
๏ เหินลมบนติดแล้ว                           ลักขณา
ท่องเที่ยวทะยานท้า                             โลกกว้าง
ลอยหนล่องถลา                                   ไม่ถลอก
จากจิตแสวงสร้าง                                ใช่ด้วยพรสวรรค์
..................................... (7. ภัทราจิตร แก้ไขครั้งที่ 1)......................................
 
8. ภัทราจิตร แก้ไขครั้งที่ 2
“ทึ่ง” (8. ภัทราจิตร แก้ไขครั้งที่ 2)
 
๏ ปองหวังรินกลั่นถ้อย                      เจตนา
เวียนวาดอักขรา                                   ร่ายบ้าง
จดจินต์ค่อยคลำพา                              พจนารถ
มุ่งมั่นงามสล้าง                                   บ่ท้อถอยหนี
๏ นึกนั้นดุจนกน้อย                            นั่นเชียว
ฝนฝึกบินหวาดเสียว                           หวาดไส้
ปีกบางอ่อนบางเจียว                           จำหัด
หาญแค่เพียงเหินใกล้                         วิดพื้นหวิดไถล
๏ ลองถูกลองผิดทั้ง                            พยายาม
ไรเล่าจักครั่นคร้าม                              คึกสู้
งามโพ้นฟากฟ้างาม                           เพ็ญภาพ
ฉวัดเฉี่ยวเฉวียนรู้                                แลกด้วยประสบการณ์
๏ อินทรีผงาดแม้น                              มั่นคง
ฉีกปีกสามารถทรง                              สง่านี้
ไปข้ามเขตแดนดง                               ป่าดิบ
                                                                เกินหมื่นพันพันลี้                               เรียกร้องร่ำถวิล
๏ ฝันหวานวิหคเร้า                             รำพึง
บินจรดฟ้าถึง                                        ฝั่งฟ้า
ปีกแข็งขยับจึง                                      พอปีก
เริ่มแกร่งก็ก้าวกล้า                              ก่อเกื้อกูลผล
๏ โตเต็มขยับต้อง                                ตั้งตน
ทรหดอีกอดทน                                    อึดไว้
ไม่ยอมหยุดจำนน                               อุปสรรค
ข้ามฝั่งทะเลได้                                     ทึ่งซึ้งหรรษา
๏ เหินลมบนติดแล้ว                           ลักขณา
ท่องเที่ยวทะยานท้า                             โลกกว้าง
ลอยหนล่องถลา                                   ไม่ถลอก
จากจิตแสวงสร้าง                                ใช่ด้วยพรสวรรค์
..................................... (8. ภัทราจิตร แก้ไขครั้งที่ 2)......................................
 
9. (ไวกูณฐ์)
เพียงเสี้ยวผกาแย้ม (9.ไวกูณฐ์)
 
๏ โหยอำมฤตน้ำ                                 บึงสวรรค์
หวังเสพทิพย์มณีอัน                           ลึกหล้า
โหยอักขระฉกรรจ์                           ปูชิต
หวังเสพเวทกถากล้า                      ลึกล้ำสถิตกาย
๏ โหมอัคคีคุเชื้อ                              ปิดควัน
เสกโบกขรพรรษ์                                         ปิดฟ้า
ดอมปาริชาตสวรรค์                      ปิดป่า
ซบธรณีหล้า                               ปิดพื้นปูพรม
 ๏ โคลงโลกนิตินี้                                       คือไฉน
ตติยภูมิกระไร                             ร่วงจ้าว
สุภาษิตสอนใคร                         หญิงเอ่ย
เมินเทศน์ห่วงเหน็บร้าว                 หัตถ์ไหว้กระดิกตีน
๏ ประวัติศาสตร์วาดเส้น              ท่านทแยง
ปราชญ์กล่าวปัญญาแจง                 ท่านหว้า
ศิลปศาสตร์แสดง                         ท่านฉีก
จารึกบัญญัติหน้า                        ท่านล้างลมเขียน
๏ หวังอะไรในชีพนี้                     วงจร
หวังเสพทินกร                                            โชติฟ้า
หวังหยัดนิรันดร                         แหล่งโลก
โหม-เสก-ดอม-ซบ ล้า                  สั่นเนื้อตะแบงตัว
๏ ผาสูงลมโกรกเกรี้ยว                  ผกาบาน
ล่วงลึกสุดบาดาล                           สัตว์หว้าย
ทรายแล้งทึ่งรอยคลาน                   ปรากฏ                       
สองหัตถ์สองบาทผ้าย                  จิตแจ้งธรรมเดียว
๏ กะลาอาจครอบซ้อน                  กะลา
หากสู่พสุธา                                  ช่วงแฉล้ม
อำมฤตแห่งชีวา                          ท่านเสาะ   นั่นฤๅ
เพียงเซี่ยวผกาแย้ม                        ท่านร้องอัศจรรย์ 
              ........................... (9.ไวกูณฐ์)......................................
 
10. สิทธิเดช
วันแสงเทียนมอดดับ (10. สิทธิเดช)
 
๏ โรงเรียนคือแหล่งสร้าง                 ปัญญา
ครูสั่งสอนวิชา                                     ปลูกปั้น
ด้วยใจรักศรัทธา                                   เสริมส่ง
แม้อุปสรรคขวางกั้น                           มิรู้หวาดกลัว
๏ ตัวครูคือโล่ป้อง                               ภัยพาล
สอนเด็กให้รักการ-                             ไขว่คว้า
กล่อมเกลาจิตวิญญาณ                        ผองศิษย์
ให้งดงามหาญกล้า                              ต่อสู้ทุรชน
๏ สู้ทนอยู่ทุ่งแล้ง                                ดอยดง
บ้างอยู่กลางไพรพง                            ลุ่มน้ำ
บ้างวิตก – พะวง                                 การฆ่าเข่น
หลากทุกข์ภัยกรายกล้ำ                       มิเลิกล้มอุดมการณ์
๏ ทำงานสอนปลูกปั้น                       เยาวชน
ให้หยัดกล้าสู้ทน                                  รอบรู้
ร่ำเรียนเร่งฝึกฝน                                 เขียนอ่าน
เป็นนักคิดนักสู้                                    นักสร้างทางไทย
๏ งามจิตใจพรั่งพร้อม                        วิทยา
รู้เผื่อแผ่เมตตา                                      โอบเอื้อ
สู้มุ่งมั่นอาสา                                        เสียสละ
สอนสั่งและหนุนเกื้อ                         ลูกศิษย์ให้เรียนรู้ความ
๏ งดงามพราวเพริศแพร้ว                 วิจิตรา
ใจรักมั่นศรัทธา                                    ต่อสู้
เป็นเทียนส่องปัญญา                          ไพจิตร
ทั่วโลกล้วนรับรู้                                   กราบไหว้บูชา
๏ ใครเล่ากล้าเคียดแค้น                      ฆ่าครู
ใครเล่าเป็นศัตรู                                    ชั่วช้า
เห็นกงจักรเป็นบัวชู                           ก้านดอก
เหมือนดับฝันเจิดจ้า                            มืดทั้งปัถพี
๏ ไม่มีครูคอยแนะชี้                           แนวทาง
ทุกย่างก้าวล้วนหลุมพราง                บอดบ้า
ความฝันเริ่มเลือนราง                         มอดดับ
ข้าสุดทึ่งคนชั่วช้า                                ฆ่าได้กระทั่งครู
..................................... (10. สิทธิเดช)......................................
 
11. สิทธิเดช แก้ไขครั้งที่ 1
วันแสงเทียนมอดดับ (11. สิทธิเดช แก้ไขครั้งที่ 1)
 
โรงเรียนคือแหล่งสร้าง                 ปัญญา
ครูสั่งสอนวิชา                                     ปลูกปั้น
ด้วยใจรักศรัทธา                                   เสริมส่ง
แม้อุปสรรคขวางกั้น                           มิรู้หวาดกลัว
ตัวครูคือโล่ป้อง                               ภัยพาล
สอนเด็กให้รักการ-                             ไขว่คว้า
กล่อมเกลาจิตวิญญาณ                        ผองศิษย์
ให้งดงามหาญกล้า                              ต่อสู้ทุรชน
                สู้ทนกลางทุ่งแล้ง                            ดอยดง
สอนอยู่ท่ามไพรพง                            ลุ่มน้ำ
บ้างวิตก พะวง                                การฆ่าเข่น
หลากทุกข์ภัยกรายกล้ำ                       มิเลิกล้มอุดมการณ์
                ทำงานสอนปลูกปั้น                       เยาวชน
ให้หยัดกล้าสู้ทน                                  รอบรู้
เล่าเรียนเร่งฝึกฝน                               เขียนอ่าน
เป็นนักคิดนักสู้                                    นักสร้างทางไทย
                งามจิตใจพรั่งพร้อม                        วิทยา
รู้เผื่อแผ่เมตตา                                      โอบเอื้อ
สู้มุ่งมั่น อาสา                                     เสียสละ
สอนสั่งและหนุนเกื้อ                         ลูกศิษย์ให้เรียนรู้ความ
                งดงามพราวเพริศแพร้ว                 วิจิตรา
ใจรักมั่นศรัทธา                                    ต่อสู้
เป็นเทียนส่องปัญญา                          ไพจิตร
ทั่วถิ่นล้วนรับรู้                                     กราบไหว้บูชา
          ใครเล่ากล้ามุ่งร้าย                           ฆ่าครู
ใครเล่าเป็นศัตรู                                    ชั่วช้า
เห็นกงจักรเป็นบัวชู                           ก้านดอก
สติปัญญาบอดบ้า                 มิรู้ค่าความงาม
                หนึ่งนามครูมอดม้วย                     ลับลา
อีกหมื่นครูจักมา                                  กอบกู้
ประกาศเกียรติวิญญาณ์                      แจ้งประจักษ์
ให้โลกทึ่งและรับรู้                              นักสู้แห่งเมืองไทย
รวมจิตใจเพื่อต่อต้าน                    ทุรชน
ยึดมั่นสู้ฝึกฝน                                      สิ่งรู้
ทางเดินอาจมืดมน                              สุ่มเสี่ยง
แต่เพราะรักจึงทนสู้                            มุ่งสร้างชีวิตงาม
..................................... (11. สิทธิเดช แก้ไขครั้งที่ 1)......................................
 
12. (จรดจันทร์)
“ทึ่งภาษา : กวีไทย” (12. จรดจันทร์)
 
๏ ก่อนลิขิตจิตตั้ง                 พนมมือ
คุณแห่งครูศิษย์ถือ                               นอบน้อม
ครูเพียรบ่มฝึกปรือ                              คุณค่า ภาษาเฮย
ครูกลั่นเกลาเบ้าหลอม                       เรื่องร้อยถ้อยกวินทร์
๏ ทึ่งปราชญ์วิจิตรสร้าง                     วรรณศิลป์
คำสื่อศาสตร์ศิลปิน                             เพราะพริ้ง
กลอนกรองกลั่นถ้อยริน                     รสดั่ง โอสถนา
กานท์ส่งสารสืบสิ่ง                             ส่องสร้างภาษาไทย
๏ ทึ่งกวีร่ำร้อย                                      สื่อใจ
ปราชญ์ร่ายวจีใส                                  แช่มช้อย
อารมณ์พร่ำย้ำใน                                 ฤทัยฉ่ำ ชื่นแฮ
ศิลป์ดั่งมาลัยร้อย                                 เด่นถ้อยคำคม
๏ ทึ่งมนต์เสน่ห์เจ้า                             คารม
ความพร่ำสรรค์สวยสม                      ออดอ้อน  
งามคำกล่อมสังคม                              เกิดก่อ กวีเฮย
ภาษาช่วยเคลิ้มคล้อย                         ฉ่ำชื้นจรุงใจ
๏ ทึ่งคำสอนช่วยชี้                              สมบัติไทย
ภูมิแห่งภาษิตไข                                  ค่าล้ำ
ปัญญาหล่อหลอมใจ                           ถอดถ่าย คติแฮ
ไทยเด่นลีลาคำ                                     สื่อซึ้งอักษร
๏ ทึ่งภาษาดั่งผ้า                                   อาภรณ์
บทเอ่ยงามวรรคตอน                          เด่นคล้อง
กวีเติมเพิ่มสะท้อน                              เทิดชื่อ ชาติเฮย
ไทยรุ่งโรจน์พจน์พ้อง                        เปี่ยมปลื้มศักดิ์ศรี
๏ งดสำนวนเข่นล้าง                          ไมตรี
งดลั่นคำเสียดสี                                    เยาะเย้ย
งดคำหมิ่นย่ำยี                                      ลดค่า กันนา
งดกล่าวคำหยาบเผย-                         แพร่ให้เด็กฟัง
๏ งามลายสือสื่อถ้อย                          ร้อยพลัง
งามค่าภาษาสั่ง                                     สิ่งรู้                                       
งามคำปู่ย่าหวัง                                     สืบสู่ หลานเฮย
งามเยี่ยงเพชรรุ้งคู่                               เก็จแก้วพจนา                      
๏ คำชี้แยกแบ่งชั้น                              เจรจา
คำใคร่ไขกริยา                                      ย่อมฟ้อง 
คำควรมุ่งนำพา                                    รักร่วม ใจนา
คำเอ่ยเอื้อพี่น้อง                                   อย่าให้ชังกัน
..................................... (12. จรดจันทร์)......................................
 
13. (ขอไข่ หัดเขียน)
ทึ่งในหทัยราษฎร์  (13.ขอไข่ หัดเขียน)
 
๏ แดนใดในแผ่นพื้น                          ปัถพี
                                                ฤาสุขเท่าสยามมี                                  ก่อนนั้น
                                                แนวเนินป่าพนาสี-                             ใสสุด
                                                ผลหมากมีมากปั้น                               แหล่ล้วนอาหาร
๏ เรือนชานดาลสุขแท้                       เผดียงไทย
                                                แขกฝรั่งฝังจิตใจ                                  จ่อจ้อง
                                                จีนมอญแขกอาศัย                               เป็นสุข สบายเฮย
                                                มีแต่ไทยแหละฟ้อง                            ว่าแค้นขัดสน
                                                ๏ ชาวชนประเทศนี้                            นานมา
                                                มีแต่องค์กษัตรา                                   ปกป้อง 
                                                ยามชาติขาดผลผลา-                           หารอด
                                                ธ เสด็จสดับฟ้อง                                  ไพร่ฟ้าคืนขวัญ
                                                ๏ สรวงสวรรค์สรรเสกสร้าง             ของจริง
                                                ผืนป่าภูผาอิง                                        พึ่งได้
                                                ปลาผักก่อไฟผิง                                   เผาย่าง กินเฮย
                                                คืออยู่อย่างไทยไท้                               ทึ่งแท้ภูมิธรรม
                                                ๏ เกมกรรมนำสื่อร้าย                         กระพือ
                                                คุดั่งโคกระบือ                                      บอดบ้า
                                                เสียงศัพท์จ่อมือถือ                              โดนดูด เงินแฮ
                                                คนแก่แลเด็กล้า                                    เสร็จแล้วเป็นศูนย์              
                                                ๏ เคยกูลเคยก่อเกื้อ                              กันมา ท่านเอย
                                                พืชผักและปูปลา                                  แต่นั้น
                                                โกยเก็บโก่งเป็นตรา                            เกินต่อ 
                                                เสกสิ่งเป็นสินปั้น                               ปกไว้เพียงตน     
                                                ๏ ภูมิพลดลจิตให้                                เห็นงาม
                                                เห็นเหตุเขตเกิดความ                         ยากไร้
                                                ความยากแห่งสยาม                            ที่เกิด ขึ้นนา
                                                มาแต่คนกักไว้                                      ก่อสร้างสวรรค์ลวง
                                                ๏ ดวงหทัยไทยเบิกฟ้า                        บันดล    แท้นอ
                                                ธ ตรัสใส่กมล                                       แห่งข้า
                                                ปวงไทยใฝ่กุศล                                    ธ ส่ง เสริมแฮ
สุดทึ่งทุกเขตฟ้า                                   ที่พร้อมพอเพียง
..................................... (13. ขอไข่ หัดเขียน)......................................
 
14. (ปานสายน้ำไหล)
ทึ่ง  (14. ปานสายน้ำไหล)
 
๏ ทึ่ง คืนวันเปลี่ยนสิ้น                     เลยไป ไม่กลับ
หาใช่จับผลักไส                                   ดั่งสร้าง
ฝืนดึงถ่วงหยุดไหว                             ใช่ที่ ควรทำ
จงปล่อยเลยมิอ้าง                                ขู่ห้ามเกินจริง
๏ ทึ่ง เอาอิงสิ่งเร้น                            เหนือคำ พรรณนา
ผุดพุ่งพาชักนำ                                     เหล่าล้วน
หลงเห็นค่าจดจำ                                  บอกต่อ กันไป
เลยแห่กันกราบไหว้                            ก่อสร้างสถิตนาน
๏ ทึ่ง บนบานมิ่งด้วย                        แพรสี สารพัน
รวมเร่งอันของดี                                  ส่งให้
จุดธูปพร่างควันมี                                มากท่วม มัวตา
หวังแห่งโดยลาภแท้                           ยิ่งตั้งใจจง
๏ ทึ่ง ประสงค์กล่าวอ้าง                   ขอผล สัมฤทธิ์
ลุแก่สิทธิ์บัดดล                                    ดั่งนั้น
ครบหมดซึ่งครองยล                           มิใช่ เคยมี
หากไม่ทำเองบ้าง                                อย่าตั้งหวังไกล
๏ ทึ่ง เป็นไฉนเพ่งด้วย                     ตาตาม ขูดถู
ศูนย์หนึ่งพรูสองสาม                         สี่ห้า
หกเจ็ดเล่าขานความ                            แปดต่อ โดยพลัน
จับเล่นเรียงเห็นเก้า                             เก่งแท้จำยอม
๏ ทึ่ง เมามอมพร่าเพี้ยน                   ภัยพนัน มากมี
ผสมแต่งตีพัลวัน                                 ต่างผู้
แลเห็นสุ่มแปลกัน                              เลยล่วง แรมนาน
รอท่าวันคอยลุ้น                                 ช่วงใกล้กลางปลาย
๏ ทึ่ง เห็นกลายเปลี่ยนกล้วย           แทงผิด ที่ออก
เห็นช่อดอกหมากติด                          ร่างเพี้ยน
เห็นสัตว์พ่วงเขาขวิด                          เกินกว่า ธรรมดา
รุมร่วมตีความถ้วน                             วุ่นแท้เลขแทง
๏ ทึ่ง วันแจงสี่เบี้ย                             หวยออก วงล้อ
ใจจ่อจดหวังรวย                                  แน่เน้น
เตรียมตกแต่งตัวสวย                          รอช่วง กำชัย
หากแต่ผิดคาดล้วน                             จ่ายสิ้นอนิจจา
..................................... (14. ปานสายน้ำไหล)......................................
 
15. (ลูกดาว)
ทึ่งไม้แก่มุ่งกระแสคุณธรรม (15. ลูกดาว)
 
เกมส์กลผลประโยชน์เป็นโทษต่อบ้านเมือง               ๏ “ปรองดอง”กับ”ขัดแย้ง”             โยงใย
                                                                                           ทึ่งระเบิดป่วนไทย                           รุ่มร้อน
                                                                                              “นิรโทษกรรม”ใคร                         พ้นผิด บ้างเฮย
                                                                                             ผลประโยชน์ทับซ้อน                       รอดพ้นผิดไฉน
ถูกเชิดพันพัวหมองมัวสกุลวงศ์                               ๏ คนไกลเชิดหุ่นพร้อม                   หลายตัว
                                                                                             ถูกเชิดอาจพันพัว                              เรื่องร้าย
                                                                                             บ้างหวาดหวั่นเกรงกลัว                   เสื่อมชื่อ สกุลเฮย
                                                                                             ยิ่งใหญ่ยังยักย้าย                               ปราศบ้านทรวงผวา
สีปีรวมพลหลุดพ้นอำนาจ                              ๏ กันยา ที่สิบเก้า                                 ห้าสาม
                                                                                             ครบสี่ปีสยบความ                              ชั่วไว้
                                                                                             ก่อรัฐประหารปราม                                         ปราบเสี้ยน ไผทแฮ
                                                                                             หยุดส่งเสริมอสูรได้                          ปลดเปลื้องภัยเมือง
พรรคพิษอย่าเลือกให้เข้าสภา                                       ๏ ขุ่นเคือง”พรรค”ป่วนปล้น           “เผาไทย”
                                                                                             พรรคซ่อนพิษแฝงภัย                     ท่วมท้น
                                                                                             “ความสุขที่หายไป”                            พล่ามพูด จริงนอ
                                                                                             แท้ที่จริงหลุดพ้น                               จากห้วงบ่วงมาร
คนไกลกลับบ้านร้าวฉานทั่วไทย                                 ๏ ร้าวฉานลุ่มลึกร้าว                      ดวงจิต
                                                                                           ประเทศยังวิกฤติ                               ซ่อนเร้น
                                                                                           ตราบใดพรรคอำมหิต                      ยังอยู่ สยองนา
                                                                                           “นายใหญ่”คงมิเว้น                        คั่งแค้นเคืองมหันต์
กงจักรใช่ดอกบัวตรองถ้วนทั่วการกระทำ                   ๏ “สมานฉันท์”ลวงหลอกไร้          กตัญญู
                                                                                           มองชาติเป็นศัตรู                            มุ่งร้าย
                                                                                           ผู้ใดภักดิ์เชิดชู                                ตาสว่าง เถิดนา
                                                                                            “กงจักร-ดอกบัว”คล้าย                     จิตต้องตรองผสม
ศีลธรรมอมตะสรรสารเพื่อสังคม                             ๏ ชื่นชมคุรุพร้อม                        เพียรสอน
                                                                                           “จริยธรรม”ดุจพร                            พรั่งพร้อม
                                                                                           “ศีลธรรม”สิ่งดีอมร                          มุ่งมั่น เสมอเทอญ
                                                                                           เติบใหญ่จิตโอบอ้อม                       อุ่นเอื้อไผทขวัญ
มีสติป้องตนหลีกพ้นทางอบาย                                    ๏ ป้องกันตนอย่าให้                         หมองศรี
                                                                                           “อบายมุข”มารวิถี                              ถี่ถ้วน
                                                                                           “เหล้าปั่น”สิ่งอัปรีย์                           รู้เท่า-ทันนา
                                                                                           ครองสติรุ่งโรจน์ล้วน                         เลือกสร้างทางเจริญ
มรดกแห่งความดีมอบเป็นศรีแก่ลูกหลาน                  ๏ เมื่อเดินทางถูกแล้ว                         ควรสนอง
                                                                                             เสริมสิ่งดีทั้งผอง                                 ผ่องแผ้ว
                                                                                             สอนสั่งลูกหลานครอง                       สติก่อ บุญแฮ
                                                                                             เสมือนโซ่วิสุทธิ์แพร้ว                       เพียบพร้อมเพรียงผสาน
   ตาในใฝ่ธรรมน้อมนำความดี                                      ๏ ดวงมานพิเคราะห์ได้                     โดยธรรม
                                                                                             ดวงจากบุญน้อมนำ                             เหนี่ยวรั้ง
                                                                                             ดวงกมลมุ่งจดจำ                                 จรัสรุ่ง-เรืองเทอญ
                                                                                             ดวงเนตรในจิตตั้ง                                แต่งแต้มเตือนขวัญ
..................................... (15. ลูกดาว)......................................
 
16. (ต้นอ้อ กัลยา)
ปรากฏการณ์  (16. ต้นอ้อ กัลยา)
 
๏ ยถากรรมก่อสร้าง        ปางไหน
                                                               ลิขิตชีวิตไป                        อย่างนั้น
                                                               ดีเลวส่งผลไว                     คงแน่
                                                               ทำชั่วจงรีบแก้                      นิ่งช้าไฉน
                                                              ๏ เกิดเป็นคนอย่าได้          หลงทาง
                                                               ตามปราชญ์เคยแผ้วถาง   ลู่ไว้
                                                                ทำดีอย่าลาร้าง                 ใจฝ่อ
                                                               ทำจิตอย่าคิดท้อ               ก่อสร้างทางสวรรค์
๏ เกิดแก่เจ็บมอดม้วย     มรณา
                                                                ไม่แน่หนอเวลา               มอดไหม้
                                                                มัวงมเรื่องผ่านมา           วันเก่า
                                                                ถมทับตัวเองเข้า              สู่ผู้ปราชัย
                                                       ๏ ยิ่งคิดยิ่งทุกข์ท้น                  หัวใจ
                                                                ควรเพิ่มเติมแรงไฟ           แก้กล้า
                                                                แปลงโฉมเปลี่ยนตัวให้    ดีเด่น
                                                                มุ่งมั่นจะไต่เต้น                สู่ฟ้าชนะใจ
                                                       ๏ นักมวยยังฝึกซ้อม                ฝีมือ
                                               เรานี่เป็นคนหรือ            นิ่งได้
                                                เติมฝันซ่อมใจถือ            ฝันใฝ่
                                               เขียนขีดฝากฝังไว้             เผื่อผู้อยากชม
                                                       ๏ ชนะอื่นทั้งหมดล้วน           อจีรัง
                                                                ชนะจิตตัวเองยัง              ค่าไว้
                                               ชนะตนนี่คือพลัง             ใหญ่แท้
คนต่างนพแซ่ซ้อง            หนึ่งผู้ธีรชน
..................................... (16. ต้นอ้อ กัลยา)......................................
 
17. ภัทราจิตร
ทึ่งสุริยัน  (17. ภัทราจิตร)
 
สุริยันยังเยี่ยงนี้                                                ยืนนาน
อัมตะตลอดกาล                                   ผ่านฟ้า
วงสุริยะจักรวาล                                   ดึงดูด รวมแฮ
แสงส่องรังสีกล้า                                 ก่อเกื้อทุกสมัย
เรืองเหลืองเรืองเรื่อส้ม                  แดงสวย
ชุบชีพชนม์อำนวย                              รื่นแล้ว
ลำแสงพุ่งเป็นพวย                              สาดส่อง ทอเอย
เพลินชื่นชมแว่นแก้ว                         อิ่มยิ้มเชิญชม
ยามยลชวนทึ่งซึ้ง                            ทรวงแสน
ใสสดสว่างแดน                                   ส่องล้ำ
เทียมภาพพิมานแมน                         เทียบดั่ง เดียวนา
ไออุ่นอรุณค้ำ                                        เคลิบเคลิ้มรมณี
พระคุณเหนือขนาดให้                  อนันต์คุณ
เวียนรอบวัฏฏะหมุน                          จักเอื้อ
เป็นบุญเนื่องนาบุญ                            จึงเกิด
แดนโลกแลอะเคื้อ                              เนื่องด้วยสุริโย
ตะวันออกช่วงเช้า                           ฉายฉาน
วันใหม่ฤดีบาน-                                   เบิกไซร้
ตะวันตกคืนกาล                                  แดงดับ แลแม่
หมุนส่องอีกข้างให้                             เจิดจ้าสลับกลาย
สวยใสสว่างแจ้ง                              จึงเห็น
หมุนสู่ชีวิตเป็น                                    ชนิดนั้น
พลังแสงส่งแรงเข็น                            ขับเคลื่อน นานา
บรรจบวงรอบครั้น                              เล่าครั้งกัปกาล
ใครไหนใครอยู่ค้ำ                           ตะวันนา
คงดับไปก่อนหา                                  ห่อนได้
ลำพังแต่เพียงพา                                  เสพสุข พอฤๅ
หวนว่าคะนึงให้                                  จักรู้บุญคุณ
ทำดีก่อนหมดเส้น                           สัญจร
ขออุ่นพึงอาทร                                     เพื่อนพ้อง
รังสรรค์สโมสร                                   โลกสงบ 
คิดใหม่ใจขุ่นข้อง                                ขัดข้อควรไข
แดงแสงประโยชน์เอื้อ                  ดังตะวัน
เหลืองอร่ามงามเฉิดฉัน                     อ่อนช้อย
ใยในเชื่อมสัมพันธ์                             ใจกอด กันนา
รายรอบงามเรียบร้อย                         แม่ปลื้มเป็นไฉน
..................................... (17. ภัทราจิตร)......................................
 
18. (มนุษล้อ) 
สุดจะทึ่ง  (18. มนุษล้อ)
 
สาวสวยสวยยุคนี้             แก่นแท้ น่าทึ่ง
รูปร่างสมส่วนดี                  สุดซึ้ง
แต่เติมแต่งแสงสี                 เสริมใส่ สอดไส้
ยอมเพื่อคนเห็นอึ้ง              ต่อแต้มคำชม       
นิยมอดกิ่วไส้                   อิ่มใจ      แท้น้อ
เงินที่หมดเท่าใด                  ไม่รู้
เงินนิดหน่อยหาใหม่          แค่นี้
กายเหนื่อยยังยอมสู้            พรั่งพร้อมยิ้มแย้ม
โฉมแฉล้มจึงแจ่มไว้       คนมอง เชิดหน้า
ครบเครื่องงามผุดผ่อง        ดั่งปั้น
พินิจว่าอาจต้อง                    เติมแต่ง สงสัย
ยกกระบวนงามนั้น             ใคร่รู้ความจริง
สิ่งปรับปรุงแต่งแต้ม      สรรหา   มาเสริม
แฟชั่นชุดตรึงตา                  หลากล้ำ
สั้นสั้นนุ่งน้อยผ้า                                ขาอ่อน   ถึงไหน
สายเดี่ยวช่วยตอกย้ำ            แน่งน้อยมีดี
ที่ตูมคามเต่งตั้ง                ภูเขา     ชายชอบ
อวบอิ่มยามเคียงเคล้า         คู่ค้าง
สุขอยู่ที่ใจเรา                        รับได้
สุที่จะเอ่ยอ้าง                        แค่นั้นพอดี
มีของดีอวดอ้าง                เพศภัย   ระวัง
ยิ่งข่าวเห็นทุกวัย                  ไม่เว้น
รู้หน้าแต่ยากใจ                    เสาะสู่    เข้าถึง
หน้ากากช่วยซ่อนเร้น        ร่างแท้ทรชน
..................................... (18. มนุษล้อ)......................................
 
19. (ก.ไกรศิรกานท์) 
พุทโธ่...(แม่ง) น่าทึ่ง (19. ก.ไกรศิรกานท์)
 
๏ ทึ่งแท้!! ท่านพี่น้อง                                        ทวยสภา
                                                ปากเปล่งสัจวาจา                                 แม่นหมั้น
                                                ลมปากมากราคา                                                  อวดเบ่ง
                                                น้ำเน่าเอามาปั้น                                                   โอ่อ้างคุณตัว
๏ ทึ่งแท้!! นาฏแน่งน้อย                                   นวลนาง
                                                อวดอิ่มอกขาวบาง                                               บ่เร้น
                                                เปลือยเปล่งเปล่าเนินปราง                                ปกไป่ มีนา
                                                คนใคร่เคลียคลึงเค้น                                           ใคร่ล้ำเกินเลย
                                                ๏ ทึ่งแท้!!ชาติชั่วช้า                                           ฆาตกร
                                                ฆ่าหั่นศพ-ตัดตอน                                              ไม่เว้น
                                                สับศพหลั่งเลือดนอน                                         เปลือยร่าง
                                                มันฆ่าข่มขืนเหล้น                                              ชั่วข้ามคืนเดียว
                                                ๏ ทึ่งแท้!! ลูกท่านไท้                                         เทวดา
                                                พ่อแม่เลี้ยงเจ้ามา                                                 ไม่หง้าย
                                                บุญคุณไม่นำพา                                                   ผ่านซ่าน ใจเฮย
                                                เติบใหญ่ย่องแยกย้าย                                          หลีกเร้นแทนคุณ
๏ ทึ่งแท้!!หลวงพี่น้อง                                       อาตมา
เมามั่วคั่วสีกา                                                        ค่ำเช้า
ตกดึกร่ำสุรา                                                          เป็นกิจ นิตย์เฮย
หากแต่คนเวียนเข้า                                             กราบไหว้บูชา
๏ โธ่เอ๊ย!!พวกต่ำน้อย                                        ปัญญา
คลั่งเคร่งศีลสมา-                                                 ธิหมั้น
กาเมไม่นำพา                                                       เหล้าเลี่ยง ไกลเฮย
เสพชีพที่สุดสั้น                                                   ไป่คุ้มคำ “คน”
..................................... (19. ก.ไกรศิรกานท์).....................................
 
20. (ปัญจาลนคร)
 
เมืองเนรมิต (20. ปัญจาลนคร)
 
๏ กรุงเทพ เนรมิตแม้น                      เมืองสวรรค์
ระยับวับแววสุวรรณ                           สว่างหล้า
ลายจำหลักสลักพัน                             พาดเกี่ยว กันแล
กำเนิดเกิดเมืองฟ้า                               เฟื่องฟุ้งกรุงสยาม
๏ ยอดปราสาทยั่วเย้ย                          คคนางค์
บ้างชัดบ้างอำพราง                             แทรกซ้อน
กระจกเกรียบกรุกลาง                         กระหนกแบบ แนบนา
กระแหนะรักเร่าร้อน                         รดน้ำประจำลาย
๏ อารามอร่ามสร้าง                            สง่าเผย
ลดหลั่นหลังคาเกย                              หลากขั้น
ระกาล่วงหลงเลย                                เรียงตับ
รอรับขับเชิงชั้น                                   ช่อฟ้าหางหงส์
๏ องค์พระคละใหญ่น้อย                 รายแถว
มวยเกศโมลีแวว                                  หล่อไว้
ทรงเครื่องกษัตริย์แพรว                     ผุดผ่อง สุพรรณเอย
เป็นมิ่งขวัญเมืองไซร้                         แซ่ซ้องศาสนา
๏ ลำคลองลองขุดข้าม                        แผ่นดิน
ลมเอื่อยโชยโรยริน                             ฝั่งน้ำ
นาวาล่องเลียบสินธุ์                            รอท่า เทียบแฮ
เด็กกระโจนจ้วงจ้ำ                              จากแจ้งจนสาย
๏ แม่ค้าคว้ากระด้ง                              กระจาดเรียง
พืชผักมัดพันเคียง                               เพื่อค้า
กระเฉดกระถินเนียง                          เถาหน่อ ไม้แล
ล้วนระรื่นลอยหน้า                             เรียกร้องตะโกนขาย
๏ ครั้นสุรีย์ลับฟ้า                 เฟือนแรง
ริบหรี่ลำพูแสง                                     หิ่งห้อย
สะท้อนพร่างพราวแสดง                   ดุจดั่ง ดาวเอย
แลรากไทรไหวย้อย                             เรี่ยน้ำเคียงดิน
๏ เพ็ญวันอันแจ่มจ้า                           จันทร์ฉาย
กระทบยอดเจดีย์ราย                           เหลื่อมล้ำ
สุกปลั่งเปล่งประกาย                          ปรากฏ อยู่นา
วาบวับจับแผ่นน้ำ                                ระลอกพลิ้วพรายสลาย
๏ โอ้กรุงเทพ เทพสร้าง                     แสนวิจิตร
แม้นหมู่มารหมายคิด                         อวดอ้าง
เผาผลาญเพื่อพิชิต                               ชิงพระ นครเฮย
จักปลาตชีพร้าง                                    สุขสิ้นโศกนาน
..................................... (20. ปัญจาลนคร).....................................
 
21. เชษฐภัทร
งึด (21. เชษฐภัทร)
 
๏ มืดมิดสรรพสัตว์ฮ้อง                      โหยหวน
กลางป่าดึกดื่นทวน                             จิตตั้ง
กลางกรดปฏิบัติครวญ                        คร่ำเคร่ง
พระเฒ่าเข้าฌานยั้ง                             กิเลสด้วยพุทโธ
๏ โทสะในจิตล้วน                              แลเห็น
พองยุบพองฮ้อนเย็น                          อย่างนั้น
ขณะเพ่งภาพประเด็น                        ดูปัจ-จัยเนอ
“งึด” ภาพอเนจอนาถกระชั้น           กระชากชี้สีเพลิง
-------------------------
ฝันชั้นที่หนึ่ง
๏ เปิงเปิดสะเดิดเฒ่าสะดุ้ง                เสียงกระสุน
“งึด” ตระหนกตระหนักหมุน          เหมิดฟ้า
ขิวกลิ่นกระแทกกระทั้นฉุน              ช้ำจมูก ขนาดเนอ
คอนกรีตกรุงสะดีดบ้า                        บิดพื้นเป็นผง
๏ ฟ่งมวลควันลุกดื้อ                           ดึงดัน
แม้นพ่อเฒ่าเสียขวัญ                           เดือดฮ้อน
บั้งไฟเพิ่นเล็งหัน                                                หาจุด ยิงเนอ
ระหว่างเล็งห่ากระสุนย้อน               ถล่มข้อขาแขน
๏ แน่นแฟ้นเพลิงกระหวัดฮ้อน       ฮูปนาม
ขณะเฒ่าสลบเหมือดตาม                   เพ่งฮู้
ซ้อนฝันเกิดจิตนิยาม                           ย้อนอดีต
ซาวกว่าปีก่อนสู้                                   ชีพใช้แฮงงาน
-----------------------------
ฝันชั้นที่สอง
๏ เชี่ยวชาญการก่อสร้าง                    บ้านเฮือน
อยู่ต่างประเทศเหมือน                       อยู่ใกล้
“งึด” ยามส่งเงินเดือน                        ให้แม่
ซาอุจากบ้านได้                                    ผ่อนหนี้นาเฮา
๏ เว้าไปแฮงม่วนย้อน                        ย้ำถาม
เคยเบิ่งศึกสงคราม                              คึกแท้
ขีปนาวุธ “สกั๊ด” ตาม                         ยิงตลอด
“แพทริอ็อต” ดักสกั๊ดแก้                    จุดได้ดีไฉน
๏ ไผพบเหตุอย่างข้อย                        คงขำ
“งึด” เรื่องฆ่าแกงประจำ                    ตลอดย้อน
ตูมตามหวีดหวีดตำ                             ตาอยู่
อิรักมะริกันซ้อน                                 แทรกทั้งประเทศไทย
------------------------------------
๏ ใกล้ดวงจิตประสิทธิ์สร้าง              ปัญญา
ฝันกี่ชั้นชั้นตรา                                    สติไว้
ซ้อนฝันจับละเอียดหา                        วงเหตุ
สะดุ้งสะเดิดสดับสะดุดได้                ดักฮู้ให้ทัน
๏ กระชั้นกระชากเปรตป่าฮ้อง        โหยหวน
“งึด” สติพระเฒ่าทวน                        ทบซ้ำ
สรรเสริญสรรพสัตว์สรวล ยกย่อง
นรกโลกถึงสวรรค์ย้ำ                          อยู่ซึ้งศึกษา
..................................... (21. เชษฐภัทร).....................................
 
22. ปริวัฒน์
ทึ่ง ! ไทย (22. ปริวัฒน์)
 
ทึ่ง ! ไทยในขณะนี้                                         ยืนยง
                                เอกราชชาติธำรง                                                 ฝากไว้
                                เพราะ ธ ทุกพระองค์                                          บริรักษ์ ราษฎร์เอย
                                มีออกตกเหนือใต้                                                เปี่ยมด้วยพระกรุณา
                                ๏ ทึ่ง ! นคราที่สร้าง                                           เสกสรร
                                คุณค่าอเนกอนันต์                                               เลิศแล้ว
                                ทุกสิ่งยิ่งยืนยัน                                                     ปรากฏ
                                ดังสุวรรณรวมแก้ว                                              ร่วมรุ้งรุ่งเรือง
๏ ทึ่ง! ประเทืองทุกด้าน                                    ได้ชม
                                อาทิปราสาทนิยม                                                นับร้อย
                                จากอดีตที่ประสม                                                มาเมื่อ-   นี้นา
                                ราชวังไม่น้อย                                                      ซึ่งก้าวสี่สมัย
                                ๏ ทึ่ง ! วัดในถิ่นด้าว                                           แดนไทย
                                หลายหลากล้วนวิไล                                           อะคร้าว
                                พิจิตรพิสิฐนัยน์                                                   น่าทัศน์                                                                                  สถานที่ดับรอยร้าว                                  ร่วมร้อยจิตผสาน
                                ๏ ทึ่ง! ภาษาสารสื่อถ้อย                                     ประดิษฐ์ความ                                                                      วรรณกรรมทุกยาม                                   เพริศแพร้ว
                                ภาพพจน์รสน่าตาม                                            ติดต่อ
                                โวหารอักษรมิแคล้ว                                            คลุกเคล้าสำนวน
                                ๏ ทึ่ง ! ประมวลตึกมากล้น                               รวมกัน
                                ไอทีสื่อเร็วพลัน                                                   พรั่งพร้อม
                                พาหนะซึ่งรังสรรค์                                             ขนส่ง
                                ความสะดวกห้อมล้อม                                       ทุกผู้บันเทิง
                                ๏ ทึ่ง! รื่นเริงสุขถ้วน                                          หรรษา
                                ผาสุกทุกทิวา                                                         ว่างเว้น
                                ทุกข์ท่วมก่อกลับมา                                             แก่พสก
                                สามัคคีที่เน้น                                                        นับน้อยในไทย
                                ๏ ทึ่ง! สิ่งใดใช้แบ่ง                                            เกี่ยวดอง
                                สัญลักษณ์สีหรือตรอง                                        ถี่ถ้วน
                                ใช่กีฬาแข่งมีสอง-                                               ฝ่ายเล่น ชิงฤา
                                ผลพ่ายแพ้แน่ล้วน                                               โจทย์ตั้งคลายปม
                                ๏ ทึ่ง! สั่งสมจักแก้                                              อย่างไร
                                ไทยจะต้องช่วยไทย                                            ผ่านพ้น
                                ร่วมรักร่วมร้อยใจ                                                บังเกิด
                                พิพัฒน์ชาติจรัสล้น                                             เนื่องด้วยชนไทย
..................................... (22. ปริวัฒน์).....................................
 
23. (แก้วประภัสสร)
ทึ่ง (23. แก้วประภัสสร)
 
๏ เสียงพระธรรมลึกซึ้ง                   ตรึงกมล
ฆ้องลั่นกังวานดล                            จิตแผ้ว
ผ่านโสตประสาทยล                                        ทบอก นี่เเฮย
พลันปลอดโปร่งโล่งแล้ว                 เจิดแจ้งเห็นจริง
๏ ทึ่งในรสกลิ่นน้อม                       ธรรมมา
องค์พระพุทธศาสนา                        วัตรแท้
ดึงหลักปักนำพา                              พ้นหลุด ทุกข์นอ
เห็นประจักษ์หลักแก้                        ผ่านพ้นทางตัน
๏ โลกมนุษย์แปดเปื้อน                    ปุ่มปม
บางสุขบ้างโศกตรม                          หม่นไหม้
กิเลสคลอบคลุมจม                           สติเลื่อน ลอยนา
ลาภทรัพย์แทรกเสื่อมไขว้                ไขว่คว้าฤาหลง
๏ สรรเสริญผันผ่านพ้น                  เร็ววัน
สรรพสิ่งย่อมแปรผัน                      สลับได้
เสริมส่งสร้างผลักดัน                      รวมหนึ่ง ใจเฮย
มีสติทุกข์ใกล้                                 ยับยั้งโดยพลัน
๏ สวดมนต์ดับแผดร้อน                 ผ่อนเย็น
กาลผ่านวันได้เห็น                         ขื่นคล้อย
หายไปจากที่เป็น                            สงบกลบ จิตนา
เสียงเปล่งสวดคำร้อย                       หยุ่งยั้งพลังผลาญ
๏ ทึ่งถ่องแท้รสล้ำ                          ธรรมมา
พ้นหลุดทุกข์ทุกครา                         ชัดแจ้ง
พันปีผ่านพ้นมา                              หาเสื่อม คลายเอย
คนเด่นไม่แห้งแล้ง                          หากซึ้งถึงธรรม
..................................... (23. แก้วประภัสสร).....................................
 
24. แก้วประภัสสร แก้ไขครั้งที่ 1
ทึ่ง (แก้วประภัสสร แก้ไขครั้งที่ 1)
 
๏ เสียงพระธรรมลึกซึ้ง                   ตรึงกมล
ฆ้องลั่นกังวานดล                            จิตแผ้ว
ผ่านโสตประสาทยล                                        ทบอก นี่เเฮย
พลันปลอดโปร่งโล่งแล้ว                 เจิดแจ้งเห็นจริง
๏ ทึ่งในรสกลิ่นน้อม                       ธรรมมา
องค์พระพุทธศาสนา                        วัตรแท้
ดึงหลักปักนำพา                              พ้นหลุด ทุกข์นอ
เห็นประจักษ์หลักแก้                        ผ่านพ้นทางตัน
๏ โลกมนุษย์แปดเปื้อน                    ปุ่มปม
บางสุขบ้างโศกตรม                          หม่นไหม้
กิเลสคลอบคลุมจม                           สติเลื่อน ลอยนา
ลาภทรัพย์แทรกเสื่อมไขว้                ไขว่คว้าฤาหลง
๏ สรรเสริญผันผ่านพ้น                  เร็ววัน
สรรพสิ่งย่อมแปรผัน                      สลับได้
เสริมส่งสร้างผลักดัน                      รวมหนึ่ง ใจเฮย
มีสติทุกข์ใกล้                                 ยับยั้งโดยพลัน
๏ สวดมนต์ดับแผดร้อน                 ผ่อนคลาย
กาลผ่านวันเห็นหาย                       ขื่นคล้อย
วับพรากจากจอดวาย                        สงบว่าง จิตนา
เสียงเปล่งสวดคำร้อย                       ผ่อนยั้งพลังผลาญ
๏ ทึ่งถ่องแท้รสล้ำ                          ธรรมมา
พ้นหลุดทุกข์ทุกครา                         ชัดแจ้ง
พันปีผ่านพ้นมา                              หาเสื่อม คลายเอย
คนเด่นไม่แห้งแล้ง                          หากซึ้งถึงธรรม
..................................... (24. แก้วประภัสสร แก้ไขครั้งที่ 1).....................................
 
25. นายสมศักดิ์
ทึ่ง (25. สมศักดิ์)
 
๏ มหัศจรรย์ทึ่งแท้                         คนคิด    ค้นนอ
กลจักรผลักชีวิต                                          เจิดจ้า
ทดลองกอปรการกิจ                      สรรค์เสก   สร้างนอ
มนุษย์คิดค้นคว้า                                         เสร็จสิ้นดังใจ
๏ ท่องไปอวกาศก้อง                      กับยาน
โลกพระจันทร์อังคาร                     ถี่ถ้วน
ยานจักรท่องจักรวาล                      อวกาศ
สำเร็จสำรวจล้วน                           เลิศล้ำเปรมปรีดิ์
๏ มีเครื่องบินทั่วท้อง                     นภา
คนคิดประดิษฐ์พา                           ก่อเกื้อ
ประหยัดย่อเวลา                             ย่อโลก
ธุรกิจในนอกเอื้อ                            เสร็จสิ้นจินตนา
๏ รถไฟฟ้าเด่นด้วย                        กลไก
เพียงชั่วลมหายใจ                                       จวบแล้ว
มนุษย์ก่อการใด                                          แสนสุด    ทึ่งนอ
สมองมนุษย์ผ่องแผ้ว                      เลิศล้นคุณอนันต์
๏ สารพันการแพทย์ล้ำ                   นำสมัย
อวัยวะภายนอกใน                        เปลี่ยนได้
ชุบชนชีพปลอดภัย                        พบสุข    สวัสดิ์แฮ
มนุษย์ประเสริฐไซร้                      เพียบพร้อมปัญญา
๏ เลิศลอยวัตถุถ้วน                         เทียบสวรรค์
เมืองมนุษย์ตึกสูงสรรค์                    เสียดฟ้า
ยามค่ำคืนโคมประชัน                    แสงส่อง
จรัสแจ่มเจิดจ้า                                ทึ่งแท้มันสมอง
..................................... (25. สมศักดิ์).....................................
 
26. สมศักดิ์ แก้ไขครั้งที่ 1
ทึ่ง (26. สมศักดิ์ แก้ไขครั้งที่ 1)
 
๏ มหัศจรรย์ทึ่งแท้                         คนคิด    ค้นนอ
กลจักรผลักชีวิต                                          เจิดจ้า
ทดลองกอปรการกิจ                        สรรค์เสก   สร้างนอ
มนุษย์คิดค้นคว้า                           เสร็จสิ้นดังใจ
๏ ท่องไปอวกาศก้อง                      กับยาน
โลกพระจันทร์อังคาร                      ถี่ถ้วน
ยานจักรท่องจักรวาล                        อวกาศ
สำเร็จสำรวจล้วน                           เลิศล้ำเปรมปรีดิ์
๏ มีเครื่องบินทั่วท้อง                     นภา
คนคิดประดิษฐ์พา                           ก่อเกื้อ
ประหยัดย่อเวลา                              ย่อโลก
ธุรกิจในนอกเอื้อ                             เสร็จสิ้นจินตนา
๏ รถไฟฟ้าเด่นด้วย                        กลไก
เพียงชั่วลมหายใจ                            จวบแล้ว
มนุษย์ก่อการใด                              แสนสุด    ทึ่งนอ
สมองมนุษย์ผ่องแผ้ว                          เลิศล้นคุณอนันต์
๏ สารพันการแพทย์ล้ำ                   นำสมัย
อวัยวะภายนอกใน                          เปลี่ยนได้
ชุบชนชีพปลอดภัย                        พบสุข    สวัสดิ์แฮ
มนุษย์ประเสริฐไซร้                       เพียบพร้อมปัญญา
๏ นคราวัตถุถ้วน                           เทียบสวรรค์
เมืองมนุษย์ตึกสูงสรรค์                   เสียดฟ้า
ยามคืนค่ำโคมประชัน                     แสงส่อง
จรัสแจ่มเจิดจ้า                                 ทึ่งแท้มันสมอง
..................................... (26. สมศักดิ์ แก้ไขครั้งที่ 1).....................................
 
27. สมศักดิ์ แก้ไขครั้งที่ 2
 
ทึ่ง (27. สมศักดิ์ แก้ไขครั้งที่ 2)
 
๏ มหัศจรรย์ทึ่งแท้                         คนคิด    ค้นนอ
กลจักรผลักชีวิต                                          เจิดจ้า
ทดลองกอปรการกิจ                         สรรค์เสก   สร้างนอ
มนุษย์คิดค้นคว้า                            เสร็จสิ้นดังใจ
๏ ท่องไปอวกาศก้อง                      กับยาน
โลกพระจันทร์อังคาร                    ถี่ถ้วน
ยานจักรท่องจักรวาล                      อวกาศ
สำเร็จสำรวจล้วน                          เลิศล้ำเปรมปรีดิ์
๏ มีเครื่องบินทั่วท้อง                     นภา
คนคิดประดิษฐ์หา                         ก่อเกื้อ
ประหยัดย่อเวลา                            ย่อโลก
ธุรกิจในนอกเอื้อ                           เสร็จสิ้นจินตนา
๏ รถไฟฟ้าเด่นด้วย                        กลไก
เพียงชั่วลมหายใจ                          จวบแล้ว
มนุษย์ก่อการใด                             แสนสุด    ทึ่งนอ
สมองมนุษย์ผ่องแผ้ว                      เลิศล้นคุณอนันต์
๏ สารพันการแพทย์ล้ำ                   นำสมัย
อวัยวะภายนอกใน                        เปลี่ยนได้
ชุบชนชีพปลอดภัย                         พบสุข    สวัสดิ์แฮ
มนุษย์ประเสริฐไซร้                      เพียบพร้อมปัญญา
๏ นคราวัตถุถ้วน                           เทียบสวรรค์
เมืองมนุษย์ตึกสูงสรรค์                   เสียดฟ้า
ยามคืนค่ำโคมประชัน                    แสงส่อง
จรัสแจ่มเจิดจ้า                               ทึ่งแท้มันสมอง
..................................... (27. สมศักดิ์ แก้ไขครั้งที่ 2).....................................
 
28. (กิ่งโศก)
ทึ่ง...มนตรา น้ำค้าง (28. กิ่งโศก)
 
๏ ม่านนวลขาวหมอกคล้าย          แพรคลุม
ดื่นดั่งปุยฝ้ายสุม                            ค่ำนี้
แขขับระยับรุม                              โลมมืด คลายนอ
ทั่วชัฏจำรัสชี้                                สว่างแพร้วทอผืน
๏ ดึกดื่นชื้นชุ่มเปื้อน                     ปรกใบ
เก็จหยาดกลั่นแยงใส                       ส่องย้อน
กลิ้งเกลื่อนเลื่อนแล่นไหล               ลมล่วง ต้องแฮ
ครั้นหลุดร่วงละก้อน                       กลีบหญ้าพึงเผยอ
๏ จันทร์เผลอจรผลุบคล้อย             คีรี เคียงแฮ
พยับหมอกพอกวิถี                         หยดย้ำ
บุหรงร่ำราตรี                                                 หลงขับ ครางนา
คลอคู่เคียงเสียงน้ำ -                      หล่นต้องร้องตาม
๏ สงัดท่ามเพชรรุ้งร่วง                   หล่นพรู
เสียงเซาะสั่นลั่นหู                           ลุห้วง
ดินจับรับฤดู                                    ยะเยือก ยิ่งเฮย
ฤาจักทานทัดท้วง                             เม็ดฟ้าม่านโปรย
๏ อุษาโชยย่ำเช้า                              แสงทอง
ทาทาบจับน้ำนอง                             จ่างนั้น
มลายผละลำพอง                              ใบเหือด แห้งรา
สิ้นวิหกกระชั้น                               แทรกเร้นลี้รอย
๏ พลอยหยาดเพชรย่ำเพี้ยง             พลบกาล 
ฤาชื่นรื่นสราญ                                สบแล้
ทิวาย่ำเยือนขาน                               ใยลับ หายนา
หยดหนึ่งทึ่งยิ่งแท้                            จวบเช้าก้าวหนี
๏ สุรีย์ขับเก็จก้อน                            แปรกลาย
สิ้นครู่ชั่วขอดหาย                             ทึ่งแล้ว
ค่ำคืนกลับดื่นพราย                           ระยิบ พร่างเฮย
เทพเสกประสิทธิ์แก้ว                       เกิดนั้นเกยสนาน
..................................... (28. กิ่งโศก).....................................
 
29. (ติยะ)
 
ทึ่ง (29. ติยะ)
๏ ทึ่งในประเทศนี้                                           ตรงไหน
                                           เป็นประชาธิปไตย                      แบบอ้าง
หาสามัคคีไป                                ทุกที่   แม่เฮย
                                                        ยิ้มสยามใครสร้าง                          แสยะยิ้มใดกัน
๏ ทึ่งสีสันส่อป้าย                            แปรงสี
                                                ทาทาบอาบฤดี                            ทั่วด้าว
                                                ยิ่งรุ้งยิ่งมณี                                                มานะ    ยิ่งแฮ
                                                หนึ่งก่ออีกหนึ่งกร้าว                     เก่งสร้างกระแส
                                         ๏ ทึ่งแท้ประเทศล้วน             รวมศาสน์
                                                รวมเผ่ารวมพันธุ์ชาติ                     ทุกชั้น
                                                จงรักภักดีราช                               จิตร่วม
                                                รวมอยู่เป็นไทยนั้น                       เนิ่นนี้อย่างไร
                                         ๏ ทึ่งในประเทศนี้                         ตรงไหน
รู้รักจักอภัย                                                     พลาดพลั้ง
นิรโทษสงสัย                               สุจริต นาพ่อ
ปากบอกปรองดองตั้ง                       แต่นี้ยังงง
๏ ทึ่งตรงยังอยุ่ได้                          นมนาน
ยอมจริตจิตเบิกบาน                        ยิ่งแล้ว
                                                        ยอมทนมหาศาล                          สงบ
                                                       ยอมสยบย่อมแคล้ว                      คลาดร้ายกลายดี
                                      ๏ วาดกวีว่าทึ่งแท้                                        แก่ใจ
เป็นแบบเป็นแผนไทย                    สุดถึ้ง
ยากที่ประเทศใด                             เลียนแบบ แม่เฮย
มิใช่ไทยไม่ซึ้ง                              สุดซึ้งถึงทรวง
..................................... (29. ติยะ).....................................
 
30. วันชัย
ทึ่ง (30. วันชัย)
 
๏ ฝีมือคนทึ่งแท้                              อัศจรรย์   จริงแฮ
เป็นเอกอเนกอนันต์                                         เดชสร้าง
พลังสมองสิ่งสร้างสรรค์                   เหลือที่   กล่าวแล
สืบโสตถิ์จรัสคุณอ้าง                    อิ่มก้องจักรวาล
                                                ๏ ทุกสถานแลเลิศล้ำ                     กำจร
สูงตึกเป็นนาคร                            ก่องแก้ว
                                                ยุคไฮเทคแน่นอน                            เจิดประจักษ์   แจ้งนา
                                                เลิศสื่อออนไลน์แล้ว                                        มากด้วยกลไก
๏ไวอินเทอร์เน็ตรอบรู้                   สรรพางค์
ทุกอย่างเหมือนจับวาง                     กอดใกล้
นอก-ในโลกมีทาง                          ไปสู่   กันเอย
จรวดดาวเทียมใช้                           รุ่งฟ้าผลงาน
๏ การแพทย์เจริญรุดหน้า               พัฒนา
สับเปลี่ยนอวัยวะพา                       รอดม้วย
ยอดมนุษย์ก่อปัญญา                                        ฟูเฟื่อง   จริงแฮ
โดดเด่นตะลึงด้วย                          เปี่ยมปลื้มในคน
๏ ยลวัตถุเกินกล่าวถ้อย                  เกริกไกร
สร้างชื่อลือกระฉ่อนไป                   ทั่วหล้า
ยลจิตต่ำเกินใคร                               กำหนด   ได้ฤา
ศีลศาสน์ขาดพัฒน์จ้า                     แจ่มด้วยทิพย์คุณ
๏ ล้านบุญกอปรก่อเกื้อ                  สุขทวี
วอนตระหนักสามัคคี                      แผ่ถ้วน
คุณธรรมส่งเสริมชี-                        วิตผ่อง   เสมอเฮย
                                                    เป็นหนึ่งพิศุทธ์พิเศษล้วน               ดับร้อนสุขเกษม
..................................... (30. วันชัย).....................................
 
31. จุฑามาศ
 
ภาษาที่น่าทึ่ง (31. จุฑามาศ)
 
๏ ภาษาคือสื่อใช้                       แทนใจ ถึงใจ
สะท้อนส่องความใน                   ล่วงรู้
ต่างถิ่นแตกต่างไป                       บอกบ่ง ชาติพันธุ์
ยืนหยัดยงอยู่สู่                                          เนื่องด้วยภาษา
๏ ชนชาติไทยร่วมสร้าง               สมญา
นับเนื่องนานเนานา                                  เนิ่นแล้ว
อ่านเขียนพูดฟังพา                                    คุณค่า คุณคำ
เสน่ห์แพรวพราวแพร้ว                 เพริศพริ้งพิสมัย
๏ วรรณยุกต์เปรียบดั่งโน้ต            ดนตรี
ทำนองต่ำสูงตี                                          ไล่ได้
ดีดี่ดี้ดี๊ดี๋                                                    ผันเล่น เป็นเพลง
บรรเลงบรรเจิดไซร้                    ใส่สร้างสรรค์สวย
๏ ควบกล้ำยิ่งยวดย้ำ                   อักษรา
ควรความคร่ำเคร่งครา                               เครื่องคล้อง
ปราดเปรื่องเปล่งปลั่งปรา-          รมภ์รื่น-รมย์เรือง
พลาดเพลี่ยงพล้ำพร่องพร้อง        กร่อนเกลี้ยงความหมาย
๏ คำพ้องรูปร่วมพ้อง                                 เสียงพา ฉงนงัน
คือความเหมือนอีกครา                ขัดไขว้
“กา” “งา” “ตา” “ชา” “ลา”            คำหนึ่ง หลายความ
มวนมวลมั่นหมั่นไหม้                ไม่รู้จากเสียง
๏ กาพย์โคลงฉันท์ร่ายร้อย                          กรองกช งดงาม
ละเอียดลออลิ้มรส                                     อิ่มถ้อย
สัมผัสเชื่อมจับจด                                      จับจ่อ จับจิต
ชนชื่นชมแช่มช้อย                      ไป่แล้งกวีสยาม
๏ อื่นเอ่ยอีกอาจอึ้ง                                     อนันต์นา
ภาษาไทยเปี่ยมคุณา                                   กว่าอ้าง
สมบัติยิ่งพสุธา                                         ผองเผ่า พงศ์ไทย
ริเริ่มรักษ์สรรค์สร้าง                     เชิดชั้นชนสยาม
..................................... (31. จุฑามาศ).....................................
 
32. จุฑามาศ แก้ไขครั้งที่ 1
 
ภาษาที่น่าทึ่ง (32. จุฑามาศ แก้ไขครั้งที่ 1)
 
๏ ภาษาคือสื่อใช้                       แทนใจ ถึงใจ
สะท้อนส่องความใน                   ล่วงรู้
ต่างถิ่นแตกต่างไป                       บอกบ่ง ชาติพันธุ์
ยืนหยัดยงอยู่สู้                                          เนื่องด้วยภาษา
๏ ชนชาติไทยร่วมสร้าง               สมญา
นับเนื่องนานเนานา                                  เนิ่นแล้ว
อ่านเขียนพูดฟังพา                                    คุณค่า คุณคำ
เสน่ห์แพรวพราวแพร้ว                 เพริศพริ้งพิสมัย
๏ วรรณยุกต์เปรียบดั่งโน้ต            ดนตรี
ทำนองต่ำสูงตี                                          ไล่ได้
ดีดี่ดี้ดี๊ดี๋                                                    ผันเล่น เป็นเพลง
บรรเลงบรรเจิดไซร้                    ใส่สร้างสรรค์สวย
๏ ควบกล้ำยิ่งยวดย้ำ                   อักษรา
ควรความคร่ำเคร่งครา                               เครื่องคล้อง
ปราดเปรื่องเปล่งปลั่งปรา-           รมภ์รื่น-รมย์เรือง
พลาดเพลี่ยงพล้ำพร่องพร้อง        กร่อนเกลี้ยงความหมาย
๏ คำพ้องรูปร่วมพ้อง                                 เสียงพา ฉงนงัน
คือความเหมือนอีกครา                ขัดไขว้
“กา” “งา” “ตา” “ชา” “ลา”            คำหนึ่ง หลายความ
มวนมวลมั่นหมั่นไหม้                ไม่รู้จากเสียง
๏ กาพย์โคลงฉันท์ร่ายร้อย                          กรองกช งดงาม
ละเอียดลออลิ้มรส                                     อิ่มถ้อย
สัมผัสเชื่อมจับจด                                      จับจ่อ จับจิต
ชนชื่นชมแช่มช้อย                      ไป่แล้งกวีสยาม
๏ อื่นเอ่ยอีกอาจอึ้ง                                     อนันต์นา
ภาษาไทยเปี่ยมคุณา                                   กว่าอ้าง
สมบัติยิ่งพสุธา                                         ผองเผ่า พงศ์ไทย
ริเริ่มรักษ์สรรค์สร้าง                     เชิดชั้นชนสยาม
..................................... (32. จุฑามาศ แก้ไขครั้งที่ 1).....................................
 
33. (พุ่มพฤกษ์)
มองให้ถึง...จึงทึ่งเป็น (33. พุ่มพฤกษ์)
 
๏ บรรดาสารสื่อถ้อย                                  แถลงความ
เห็นอยู่ทุกโมงยาม                      ยากแก้
คืออวดแต่สิ่งทราม                      ในสื่อ
ว่าทึ่งถึงเนื้อแท้                         ที่แท้โสมม
๏ สังคมจึงต่ำต้อย                       ติดดิน
คนกอปรสุขใช่ยิน                      ข่าวรู้
เรื่อง “ทึ่ม” จึ่งโบยบิน                  บนน่า[*] – หนึ่งนอ
เผยจิตด้านลบผู้                          ผลิตเร้นความดี
๏ มีตานอกอยู่เนื้อ                     สรรพางค์
ไยบ่เห็นทิศทาง                                         ทึ่งถ้วน
ตาในยิ่งเลือนราง                      สรรพสิ่ง
หลอมนรกแลล้วน                      หลอกรู้เลวลวง
๏ ผลพวงอาจยกชี้                       พิจารณ์
โจรอุบาทว์ทำการ                        ก่อร้าย
วางระเบิดรุกราน                        ยิงจ่อ – หัวนา
กลับประโคมข่าวคล้าย                 ชอบด้วยวิธี
๏ สีใจในอกซ้าย                          ของเรา
ยังแจ่มสีใดเอา                            ออกอ้าง
ควรฤๅแบ่งใจเบา                          บริสุทธิ์
ยึดติดแต่บาปสร้าง                      สื่อร้ายรุนแรง
๏ แสงธรรมนำสุขแท้                  บรรเทือง
ความสัตย์สืบศักดิ์เรือง                  รุ่งแล้ว
มิตรแท้ผูกใจเมือง                     มากสุข
คือสิ่งควรทึ่งแผ้ว                        พิศพร้อมพาเจริญ
๏ หมายเดินนำสื่อให้                                 เห็นคุณ
หงายกะลาเป็นบุญ                    เบิกหล้า
หยุดเสนอเรื่องทารุณ                 หฤโหด
ปลุกจิตสำนึกกล้า                        กลบร้อนตามกระแส
๏ ควรแลธรรมะถ้วน                   ทุกทาง
วิจักษณ์สิ่งอำพราง                      เพื่อรู้
ตาใน – นอกจักจาง                     ทุจริต
จึง “ทึ่ง” สมเจตน์ผู้                      พิศแท้ทางควร...
[*] คำเอกโทษ -หน้า
..................................... (33. พุ่มพฤกษ์).....................................
 
34. (อรุโณทัย)
 
ทึ่งการกระทำ (34. อรุโณทัย)
 
๏ เห็นมดแดงร่างน้อย                  รวมพลัง
ต่างช่วยกันสร้างรัง                      ใหญ่ด้วย
ใครมาแหย่มันชัง                        เสียยิ่ง
กรูวิ่งมาแม้ม้วย                           ต่อสู้รักษา
๏ ผ่านมาเห็นหมู่ผึ้ง                    บินวน
กลางกิ่งไม้เบื้องบน                      ร่วมสร้าง
รวงรังห่วงกังวล                          เกาะกลุ่ม
ระวังศัตรูมล้าง                           ปกป้องจนตาย
๏ มีกายเล็กยิ่งแล้ว                       อดทน
รวมกลุ่มสร้างรังตน                     ทึ่งแท้
จอมปลวกใหญ่ใครยล                   สนเท่ห์
เรือนร่างผู้สร้างแม้                       เล็กน้อยรังโต
๏ สิงโตสัตว์ดุร้าย                             ยิ่งนัก
ยังพึ่งหนูต่ำศักดิ์                          ต่ำต้อย
เพราะติดบ่วงพรานดัก                  รออยู่
ยังรอดเพราะหนูน้อย                    ช่วยให้พ้นภัย
๏ แปลกหทัยทึ่งแท้                        กระทำ
เหล่าสัตว์ทนตรากตำ                    ต่อสู้
ปกป้องถิ่นประจำ                        ทุกเมื่อ
รวมกลุ่มให้รับรู้                          ถิ่นนี้เฝ้าถนอม
๏ ยินยอมหมายอยู่ด้วย                  เผ่าพงศ์
จึงต่อสู้ยืนยง                              เพื่อต้าน
ศัตรูที่ทรนง                               มารุก – รานแฮ
สามัคคีแกร่งกร้าน                       ปกป้องผองภัย
..................................... (34. อรุโณทัย).....................................
 
35. พีรมิตร
 
ศาลา นารี วิถี คงคา (ทึ่ง) (35. พีรมิตร)
 
๏ ความจริงคำเอ่ยอ้าง                  เอิกอวล
                                      ทอทอดสมัยกำสรวล                      สุดซึ้ง
                                      ปรากฏบทรัญจวน                        โจมจู่ ยุคนอ
                                     ทึ่งบ่ทึ่งโลกทึ้ง                              ถ่มน้ำลายหยัน
                                      ๏ ศาลา สรรพจน์ฟ้อง                   สาธารณ์
                                      ชนเยี่ยมเยือนหักหาญ                   จิตไห้
                                      สืบบ่อเกิดบริการ                           กำหนด
                                      ขอร่องรอยการใช้                         ชุ่มน้ำใจสนอง
                                      ๏ นารี ครองสวาทไว้                     วังใด น้องเฮย
                                      ฤายื่นเสน่หาไหว                          สวาทเหล้น
                                      เชิญชายร่วมเสพย์นัย                    รักเลศ
                                     ทำเฉกของกลางเต้น                      ตื่นเต้าเอามัน
                                     ๏ วิถี หยันสยดเย้ย                      สยองธาร
                                     ต่างเที่ยวโลดแล่นหาญ                  โหดเหี้ยม
                                     แว้นแว้นวุ่นวายวาร                      วายวอด
                                     ต่างมารคต่างกรรมเสี้ยม                โศกว้ากขากถุย
                                     ๏ คงคา ลุยเละล้น                          เลวเหลว
                                     เดือดดุจเพลิงนรกเปลว                  ปลาบปล้น
                                     แปรภาพเปลี่ยนลักษณ์เลว              ลดค่า
                                     ใครปลอบเมื่อหลีกพ้น                   ปล่อยน้ำตาไหล
                                     ๏ ใครเห็นเป็นเครื่องใช้                 บำบัด
                                     สมอยากสมกำหนัด                      สุขเนื้อ
                                     โลกมีเพื่อผูกมัด                           ชาวโลก
                                     เสพย์เถิดอย่ายืดเยื้อ                     หวั่นหล้าโมโห
                                     ๏ โถโลกวันหนึ่งต้อง                    ตรมตรอม
                                     เมื่อมนุษย์มวลผ่ายผอม                  ดุหล้า    
                                     ใครกันจักออมชอม                     ชุบโลก
                                     น่าทึ่งหากคนกล้า                         เชือดเนื้อตนเสวย
..................................... (35. พีรมิตร).....................................
 
36.สราวุธ
ทึ่งไทย (36. สราวุธ)
 
๏ ไผทสยามงามแช่มช้อย            เชวงศิลป์
ดุริยศัพท์ประสมริน                    ร่ายฟ้อน
ปี่พาทย์พ่างเพลงพิณ                   จะเข้ส่ง
รวมสรรพสำเนียงซ้อน                สื่อได้เสียงเดียว
๏ เรียวลายสือลึกล้ำ                     ศิลาจาร
คมอักษรเบาราณ                         บิ่นร้าว
นำถักช่อเชลงกานท์                  กลบท
มนตร์เสกกลอนกล่อมด้าว           รสล้ำคำสยาม
๏ ลือนามเอกราชพ้น                   ภูมิไผท
หมื่นชีพรวมหนึ่งใจ                  สละป้อง
ธำรงรักษ์อธิปไตย                      สู่ลูก หลานแฮ
ล้วนแหล่งโลกแซ่ซ้อง                 ทึ่งแท้คราวยิน
๏ งามศิลป์พิสุทธิ์ล้ำ                     เรืองสมัย
ช่างสิบหมู่-เทิดไทย                    จรัสแคว้น
สมบัติชาติเกริกไกร                    โลกประจักษ์ ทั่วนา
ฉลุลักษณสลักรอยแม้น               วาดฟ้าเวียงสวรรค์
๏ เพลงกาลผันผ่านพ้น                ปีเดือน
ลายลักษณ์เริ่มลางเลือน               เสื่อมด้อย
โลกวิวัฒน์เวียนเคลื่อน                 ศักราช ใหม่มา
คุณค่า “เป็นไทย” คล้อย                ห่างคล้ายอดีตฝัน
๏ ก่อนวันอันสุดสิ้น                  หมดไทย
ก่อนภาพยิ้มภูมิใจ                       พรากพ้น
ก่อนสถาปัตย์สมัย                       เป็นแค่ กองดิน
ก่อนกาพย์กลอนโคลงด้น             ดับสิ้นตำนาน
๏ สืบสานให้ทึ่งทั้ง                    โลกา
มรดกแห่งประชา -                     ชาติแก้ว
ล้านใจร่วมศรัทธา                                      อนุรักษ์
อนาคตจักผ่องแผ้ว                      ทึ่งแท้แดนไทย
..................................... (36. สราวุธ).....................................
 
37. สราวุธ แก้ไขครั้งที่ 1
ทึ่งไทย (37. สราวุธ แก้ไขครั้งที่ 1)
 
๏ ไผทสยามงามแช่มช้อย                           เชวงศิลป์
ดุริยศัพท์ประสมริน                    ร่ายฟ้อน
ปี่พาทย์พ่างเพลงพิณ                   จะเข้ส่ง
รวมสรรพสำเนียงซ้อน              สื่อได้เสียงเดียว
๏ เรียวลายสือลึกล้ำ                     ศิลาจาร
คมอักษรเบาราณ                        บิ่นร้าว
นำถักช่อเชลงกานท์                    กลบท
มนตร์เสกกลอนกล่อมด้าว           รสล้ำคำสยาม
๏ ลือนามเอกราชพ้น                   ภูมิไผท
หมื่นชีพรวมหนึ่งใจ                    สละป้อง
ธำรงรักษ์อธิปไตย                       สู่ลูก หลานแฮ
ล้วนแหล่งโลกแซ่ซ้อง                 ทึ่งแท้คราวยิน
๏ งามศิลป์พิสุทธิ์ล้ำ                    เรืองสมัย
ช่างสิบหมู่-เทิดไทย                    จรัสแคว้น
สมบัติชาติเกริกไกร                     โลกประจักษ์ ทั่วนา
ฉลุลักษณ์สลักรอยแม้น                  วาดฟ้าเวียงสวรรค์
๏ เพลงกาลผันผ่านพ้น                ปีเดือน
ลายลักษณ์เริ่มลางเลือน                เสื่อมด้อย
โลกวิวัฒน์เวียนเคลื่อน                  ศักราช ใหม่มา
คุณค่า “เป็นไทย” คล้อย                ห่างคล้ายอดีตฝัน
๏ ก่อนวันอันสุดสิ้น                     สืบไทย
ก่อนภาพยิ้มภูมิใจ                       พรากพ้น
ก่อนสถาปัตย์สมัย                       เป็นแค่ กองดิน
ก่อนกาพย์กลอนโคลงด้น             ดับสิ้นตำนาน
๏ สืบสานให้ทึ่งทั้ง                    โลกา
มรดกแห่งประชา -                     ชาติแก้ว
ล้านใจร่วมศรัทธา                        อนุรักษ์
อนาคตจักผ่องแผ้ว                        ทึ่งแท้แดนไทย
..................................... (37. สราวุธ แก้ไขครั้งที่ 1).....................................
 
38. มังกรสมุทร
ทึ่ง (38. มังกรสมุทร)
๏ เด็กน้อยบ้านนอกเข้า                  เขตกรุง-
เทพสถิตสถานประดุง                    ประดับหล้า
ยลตึกระดะปรุง                            แปลงแปลก
คอนกรีตสูงเสียดฟ้า                      ฝากซึ้งตะลึงแล
๏ รถไฟฟ้ามุดด้น                         ดงตึก
รุ้งหลากแท็กซี่คึก                         ขวับเควี้ยว
นานารถอึกทึก                             ทางทั่ว
แมงกะไซด์ลัดเลี้ยว                       เลาะย้อนศรสยอง
๏ ทวยเทพจรแข่งเวิ้ง                     เวลา
หน้าบูดผรุสวาททา                       ทาบลิ้น
มารยิ้มเปี่ยมเมตตา                       ตามติด
ก่อนขบหัวกินสิ้น                       สุดดิ้นหลีกไฉน
๏ ฝันเห็นบ้านเก่ากี้                      กระท่อมผุ
ฝนรั่วยามพายุ                            ขยับเข้า
หากอบอุ่นสาธุ                           ธรรมชาติ
คนสัตว์สัตย์ซื่อเหง้า                      งอกปลื้มปัญญา
๏ ยอดหญ้ายิ้มแก้ปริ                     ประดับลาน
แมลงร่ำคีตประสาน                    เสนาะหล้า
ปลาลีลาศชื่นบาน                       บงกช
อาทิตย์ห่มแสงฟ้า                       ฝากซึ้งตะลึงงัน
๏ อันใดน่าทึ่งแท้                          ทวยชน
ศิวิไลซ์จักรกล                            เกิดสร้าง
ฤๅธรรมชาติชุ่มผล                        เพลินกว่า
เด็กตื่นในเคว้งคว้าง                       ค่ำเช้าเยาว์ฝัน
..................................... (38. มังกรสมุทร).....................................
 
39.บุญยกรณ์
ทึ่ง (39. บุญยกรณ์)
 
                ๏ จดหมายถึงทึ่งนั้น                                           ฉบับแรก
                เปิดอ่านเขียนมาแปลก                                       พร่ำซ้ำ
                ลงวันที่มีแยก                                                        เดือนรื่น
                บอกช่วยมอบไปให้                                             อย่ากั้นบังอร
                ๏ มองตรึกตรองทึ่งแล้ว                                     ชัดเจน
                วางแต่กฎเกณฑ์ผัน                                             เพื่อใช้
                จิตกระจ่างวางเวร                                                คงมั่น
                บอกกล่าวจบจำไว้                                                ไม่ให้ลอยลม
                ๏ ความเงียบเหงาเร่าร้อน                                  มากแสน
                พบทึ่งมองลองใจ                                                อย่าเศร้า
                เหลียวหายิ่งหวนแหน                                        ทนหม่น
                เพียงแต่หลับกลับเร้า                                          ห่างแล้วหายกัน
                ๏ ยามดึกนึกทึ่งนั้น                                             ทันที
                คิดเปลี่ยนเวียนตามแนว                                     หนึ่งครั้ง
                แรกพบไม่ยินดี                                                    ชอบย่ำ
                เคยเล่าบอกตอกยั้ง                                               เร่งแล้วชวนชม
                ๏ พอพบกับทึ่งนี้                                                 วันใด
                เพียงแต่เกิดเพริดแพร้ว                                      ยิ่งรั้ง
                มองหาสิ่งแปรไป                                                ทนหม่น
                บอกว่าเคยพลาดพลั้ง                                          เหนี่ยวไว้ ทำไม
                ๏ ใครใยดีกี่ครั้ง                                                    สารพัน
                เคยพร่ำพรอดสุกใส                                             เปลี่ยนหน้า
                ยิ่งคิดยิ่งโศรกศัลย์                                                ไกลคู่
                พอทึ่งใจเกิดล้า                                                     ส่งให้ ระทม
..................................... (39. บุญยกรณ์).....................................
 
40.บุญยกรณ์
ทึ่ง (40. บุญยกรณ์)
 
                ๏ ความรู้สึกทึ่งนี้                                 มากแสน
                หยอกเล่นเคยดูแคลน                         อย่าเศร้า
                เหลียวหาสิ่งทดแทน                           มองอยู่
                พอไม่รับกลับเร้า                                 เท่านั้นปลอบทรง
                ๏ เวลานึกสิ่งรู้                                      ใยจาง    
                คิดเปลี่ยนผลักไกลกัน                        หมั่นย้ำ
                แรกเจอไม่ยอมวาง                              ทุกสิ่ง
                คอยท่าจัดยอกซ้ำ                                  ห่างคล้อยจากไกล
                ๏ กุหลาบดอกยิ่งให้                            เลิศลอย
                ใบกิ่งมีหนามคอย                                ช่วยป้อง
                สนใจไม่มาสอย                                   ดอกกิ่ง
                คอยไล่ขับแมลงร้อง                            ภู่น้อยหลบไป
                ๏ เพราะอะไรสิ่งทิ้ง                           หลีกใย
                ยังไม่พอชอบคอย                               สั่งย้ำ
                ความรักยิ่งแยกไป                               เพราะคู่
                สุดที่หวังยังล้ำ                                      ค่ำเช้าทุกวัน
                ๏ บุคคลมีที่รู้                                        จากไป
                ฉากเก่าเคยรบเร้า                                 เพิ่มสู้
                ปัญหาเรื่องยาวไกล                             จนค่ำ
                คงไม่หวังมองหน้า                             ร่ำไห้จืดจาง
                ๏ บางบทตอนล่วงล้ำ                          โรมรัน
                เหลือแค่ทนอายใจ                               สิ่งนั้น
                จะมีแต่ลืมกัน                                       แหนงหน่าย
                ในที่สุดบีบคั้น                                      ยิ่งพ้นกลลวง
..................................... (40. บุญยกรณ์).....................................
 
41. บุญยกรณ์
ทึ่ง (41. บุญยกรณ์)
 
          ๏ สายลมรักทึ่งแล้ว                             ทันใด
          ตอนที่ยังสดใส                                     ไม่ช้า
          แอบรักอยู่ชิดใจ                                    เหมือนช่วย
          พอเบื่อกลับเมินหน้า                          ล่วงพ้นจากกาล
          ๏ ไกลรักมักทึ่งด้วย                             สองเรา
          เพราะต่างหมองยอมทน                    ค่ำเช้า
          รำพึงเมื่อความเหงา                            สิงสู่
          รักที่เจอเผลอเร้า                                   เริ่มแล้วแปลกใจ
          ๏ เวลาหลงทึ่งรู้                                   ไมตรี
          ทำอย่างมีหลายแนว                            คู่ใกล้
          พบมองสิ่งหลากสี                               แตกต่าง
          จำที่นึกคิดไว้                                         อย่าได้ลืมกัน
๏ เพียงหลับฝันทึ่งอ้าง                       ละเมอ
          จะว่าคงปลอบใจ                                  ใคร่แท้
          โดนยุยิ่งยังเผลอ                                   จุดอ่อน
          หวังพึ่งจึงคิดแก้                                   แน่งน้อยคอยมอง
          ๏ สวยบรรเจิดทึ่งย้อน                        บังอร
          จิตก่อรักหยดรอย                 เหนี่ยวหน้า
          อยากฝากสิ่งบางตอน                          เหมือนสั่ง
          บอกกล่าวนามนางฟ้า                         ชื่อน้องกลางใจ
          ๏ ความพะวงทึ่งรั้ง                             ชวนมอง
          คอยคู่เพรียกเรียกร้อง                          อย่างนี้
          สุดยอมนิ่งคอยจอง                              มองต่อ
          งามยิ่งคิดควรชี้                                    ร่วมเฝ้าเอาคืน
          ๏ นัดกันตอนทึ่งท้อ                            สงสาร
          พรากเสน่ห์เทรุมเร้า                           ดั่งพ้อง  
          รอฟังข่าวตราบนาน                            บอกกล่าว
          ทรวงสั่นไหวกลัวน้อง                        หน่ายแท้เหตุใด
          ๏ รังรักชักทึ่งร้าว                                เหมือนจาง
          เพียงช่วยทำบาดแผล                          สิ่งนี้
          คิดไปว่าอำพราง                                  ลวงบ่อย
          หรือว่าอรหลบลี้                                   สู่บ้านเรือนฤา
..................................... (41. บุญยกรณ์).....................................
 
42.วสันต์
“ท่ามกลางเสียงด่าว่า ไอ้พวก ..!..?..” (42. วสันต์)
 
                ๏ เด็กไทยใจเก่งกล้า                                           ท้าทาย
                อวดซิ่งมอเตอร์ไซด์                                            แข่งบ้า
                แล่นตะบึงเจียนตาย                                            ฉิวเฉียด
                ท่ามกลางเสียงก่นว่า                                           ไอ้พวก จัญไร
                ๏ พ่อแม่ซื้อรถให้                                                จำยอม
                หวังลูกใฝ่ถนอม                                                  ศึกษา
                ลูกเห็นเพื่อนรอบล้อม                                        ยับเยิน แหลกเหลว
                ทึ่ง! นักซิ่งยังยิ้มร่า                                              ที่พ้น วอดวาย
                ๏ ที่ตายไปนั่นไร้                                                 ศักดิ์ศรี
                สุดยอดฝีมือดี                                                        เยี่ยมยอด
                จะมุ่งตะบึงทุกที่                                                  ทุกที ด้วยกัน
                ยินเสียงก่นด่าตลอด                                            ไอ้พวก จัญไร
..................................................(42. วสันต์).................................................
 
43.บุญยกรณ์
ทึ่ง (43. บุญยกรณ์)
 
                ๏ กระเทียมสดทึ่งแล้ว                                        ทางยา
                พืชที่ทรงรักษา                                                     ช่วยป้อง
                ระบบย่อยเสมอมา                                               เคียงคู่
                ขจัดสิ่งพิษภัยต้อง                                                ฆ่าเชื้อ มากมาย
๏ ในการปรุงทึ่งรู้                                                เจือปน
                มีส่วนโปรตีนเหลือ                                             ที่ใช้
                ผสมธาตุถ่านทุกหน                                            ทนกลิ่น
                ปนใส่ไขมันให้                                                    สิ่งนั้น จำเป็น
                ๏ สรรพคุณทึ่งสิ้น                                               รินสิทธิ์
                ขับช่วยธาตุทุกวัน                                                ถ่ายบ้าง
                โดยเฉพาะที่โรคบิด                                            ผิดก่อ
                หากเน่าเสียตกค้าง                                              ซึ่งล้าง อย่างดี
                ๏ ศึกษาปราชญ์ทึ่งพ้อ                                        มากมาย
                แถมร่างกายเจือจาง                                             แพร่ย้อน
                หากทานค่ามากหลาย                                         มองอยู่
                เพราะที่เลือดเกาะก้อน                                       เพื่อย้ำ อัมพฤกษ์
                ๏ บุญคุณพืชทึ่งรู้                                                 ทุกตอน
                ติดต่อหวัดจดจำ                                                    ไม่ล้ำ     
                ขจัดสิ่งแทรกตัวหนอน                                       นับว่า
                คุณค่ากระเทียมนั้น                                             บ่งชี้ แน่นอน
..................................... (43. บุญยกรณ์).....................................
 
44.อภัย
ทึ่ง (44. อภัย)
               
                ๏ ทึ่งไทยทนทุกข์ท้น                                          ทนทาน
                ทึ่งสิ่งสร้างสรรค์สาน                                         สุขแท้
                ทึ่งหลายกิจพิสดาร                                              ดีเด่น ด้าวนา
                ทึ่งที่รู้จักแก้                                                           กลับร้ายกลายดี
๏ ทึ่งที่พระพุทธเจ้า                                            จอมสละ
                ทึ่งที่คำธรรมะ                                                      ค่าล้น
                ทึ่งสร้างหมู่สังฆะ                                               คู่โลก เลิศแล
                ทึ่งที่พาหลุดพ้น                                                   ทุกข์ร้ายรัดรึง      
                ๏ ทึ่งที่ไทยได้พระ                                              ราชา
                ราชินีศรีนรา                                                         เลิศแล้ว
                ราชวงศ์จักรีพา                                                     พสกสุข เสมอแฮ
                ราชกิจราชธรรมแพร้ว                                       เพริศให้ไทยสราญ
                ๏ ทรงงานหนักพักน้อย                                     พลอยประชวร
                พันหมื่นโครงการควร                                        คู่หล้า
                ประชาเชิดชูชวน                                                                ถวายพระ พรพ่อ
                “ทรงพระเจริญ” จรูญฟ้า                                   จรัสด้าวแดนไทย
                ๏ แปลกใจไทยพร้อมรัก                                    ภักดี
                แม้แตกแยกแปลกสี                                             เทิดไท้
                แม้ชีพก็ยอมพลี                                                   เพื่อพระ องค์เอย
                ทึ่งพระเมตตาให้                                                 ท่วมท้นทวยไทย
                ๏ รัฐบาลท่านอยู่ได้                                             ทึ่งนะ
                หลายเรื่องรุมปะทะ                                            ท่านสู้
                ยอมใจใคร่คารวะ                                 ท่านยิ่ง จริงเฮย
                มรสุมรุมรู้                                                             รอดได้พิสดาร
๏ วิทยาการก้าวเกิด                                             ก่อกิจ
                กอปรเกิดผลผลิต                                 เลิศหล้า
                ทุ่นแรงทุ่นชีวิต                                                    ว่าทุ่น ทุนนา
                เทคนิคช่วยทั่วหน้า                                             สะดวกได้สบายดี
                ๏ ทึ่งที่ไทยก่อนหน้า                                          นำชาติ
                วัฒนธรรมตามศาสน์                                          สืบได้
                กษัตริย์เปรื่องเกษตรปราชญ์-                            แปลกรอบ รู้แล
                ฝน บ่ ตก ธ ให้                                                    ตกต้องตามถวิล
                ๏ เหล็กบินได้ทั่วท้อง                                         ถิ่นนภา
                เหล็กล่องลอยนาวา                                             ว่าถึ้ง
                คอมพ์คิดผลิตมา                                                  เก่งยิ่ง จริงแฮ
                พระคิดคลายโกรธขึ้ง                                          ทึ่งแค้นคลายสูญ
                ๏ เพิ่มพูนคุณรู้มาก                                             หลากหลาย
                รู้โลกรู้ธรรมหมาย                                               หลุดพ้น
                รู้มรรคกิเลสคลาย                                                คลุมจิต แจ่มนา
                วิมุติจึ่งสุขล้น                                                        ทึ่งแท้ทางธรรม
..................................... (44. อภัย).....................................
 
45.อภัย
ทึ่ง (45. อภัย)
                               
๏ ทึ่งธรรมชาติล้ำ                                                ธรรมดา
                ทึ่งมนุษย์สุดสร้างมา                                           มากไว้
                ทึ่งสิ่งแวดล้อมพา                                                เพลินสุข เกษมแฮ
                ทึ่งทะเลดินให้                                                      สิ่งล้ำเลิศสราญ
๏ ทึ่งบรรพกาลท่านสร้าง                                  สมมา
                บรรพชิตบรรพชนพา                                         เพริศแพร้ว
                บรรพบุรุษสุดหา                                                  บรรพกิจ ดีแฮ
                วัฒนธรรมล้ำแก้ว                                                ก่อเกื้อกูลกัน
                ๏ ภาษาสรรสื่อสร้าง                                           สิ่งสวย
                กลอนกาพย์โคลงสละสลวย                              สลับร้อย
                วรรณกรรมเกิดอำนวย                                        คุณอเนก อนันต์นา
                ค่าอนรรฆถักถ้อย                                                ทึ่งถ้วนควรฟัง
                ๏ ราชวังวัดโบสถ์ล้วน                                       ลายศิลป์
                ภาพวาดวิลาสจินต์                                              แจ่มแจ้ง
                ดนตรีปี่พาทย์ยิน                                                  เย็นสุข
                รำร่ายราวเทพแสร้ง                                            สั่งสร้างสรรค์ไทย
                ๏ จิตใจไทยเที่ยงแท้                                            เทิดธรรม
                จรูญจรัสไตรรัตน์นำ                                           นอบน้อม
                บุญดลกุศลกรรม                                                  กอปรก่อ กิจแฮ
                ยิ้มอย่างไทยไหว้พร้อม                                      เพริศล้ำทำดี
                ๏ ประเพณีนี่ล้วน                                                ชวนชม
                ไทยเทศทึ่งนิยม                                                   ยกหย้อง
                ระเบียบเรียบร้อยกลม-                                       เกลียวเกี่ยว กันเฮย
                ศิลป์ศาสตร์ส่งเสริมซ้อง                                    ซาบซึ้งทึ่งตา
                ๏ สถาบันบันทึกถ้วน                                         ทางดี
                ชาติศาสน์กษัตริย์ศรี                                           สง่าพ้น
                เอกราชเอกลักษณ์มี                                            มากเด่น ดังแฮ
                เอกบุรุษเลิศล้น                                                    แหล่งหล้าประเทือง
                ๏ เรืองเรืองศาสน์สุขแท้                                    ทางธรรม
                พระพุทธดุจผู้นำ                                                  สุขให้
                พระธรรมดั่งเพชรคำ                                          ควรคู่ โลกเฮย
                สงฆ์สั่งสอนสืบไว้                                              ดังน้ำคู่ดิน
                ๏ ภูมินทร์รักห่วงล้ำ                                           ลูกหลาน
                ราชกิจพระราชทาน                                            ทั่วหน้า
                สามพันกว่าโครงการ                                          เกิดก่อ เกื้อแฮ
                เป็นประโยชน์ดุจฟ้า                                           ใหญ่ล้ำคำขาน
                ๏ ทึ่งรัฐบาลอยู่ได้                                               หลายปี
                “อภิสิทธิ์” ไม่คิดหนี                                           คิดสู้
                เหลืองแดงแบ่งหลากสี                                      หลากพรรค ยุ่งนา
                ทึ่งที่ท่านทานกู้                                                    กลับแก้กลเกม
..................................... (45. อภัย).....................................
 
46. พัชรีย์
ทึ่ง! (46. พัชรีย์)
                               
๏ โลกาภิวัฒน์เกื้อ-                                             กลไทย จริงฤๅ
                ข้อมูลข่าวสารส่ง                                                 สื่อทั่ว
                ฝูงชนต่างสดับโลก                                             สำเหนียก
                ปัจเจกชนใฝ่หาซึ่ง                                               สิ่งต้อง หทัยตน
                ๏ ทึ่ง! อึ้ง! ข่าวสารอัน                                       ทันสมัย
                ปด! จริง! กลลวง...ใย                                        น่าเชื่อ
                วิจารณญาณผ่านบุคคล                                       ใดบ้าง
                กระแสสื่อต่างก่นล้วน                                        ด้วนขาดมนสิการ
                ๏ ใยธรรมส่งเสียงก้อง                                       ในสกล
                สะท้อนในใจบุคคล                                             ผู้ใฝ่หา
                ผิวผู้ใดบ่ได้ยล                                                       ฟังสดับ ธรรมเฮย
                โลกมืดมิดถ้วนทั่ว                                               วิบากซ้ำกรรมสนอง
                ๏ วิงวอนท่านผู้รู้                                                 ชาวไทย
                ร่วมกันสร้างสรรค์ธรรม                                    สิ่งถูกต้อง             
                ลงบนเว็บไซด์ใน                                                อินเตอร์เน็ต
                ให้โลกได้ที่พึ่ง                                                     ต่อสู้หมู่อธรรม
..................................... (46. พัชรีย์).....................................
 
47.นราภรณ์
 
ทึ่งที่ (ไม่) ตรงถัง (47. นราภรณ์)
                               
๏ เห็นคนมักง่ายทิ้ง                                            นอกถัง
                คือขยะคราบเกรอะกรัง                                      กลิ่นคลุ้ง
                ฉันละเหี่ยใจจัง                                                    แสนเกลียด
                นึกอยากไปกระทุ้ง                                              บอกถ้อยถึงตัว
                ๏ แต่กลัวเขาจิกทึ้ง                                              จึงถอย
                เราอย่าทำตามรอย                                               อย่างนั้น
                ความสะอาดสุดสอย                                           สูงยิ่ง นักฤา
                คนจึ่งเว้นเหยียบขั้น                                            หยุดขึ้นไปหา
                ๏ มาโรงเรียนเด็กทิ้ง                                          ถุงขยะ
                กลาดเกลื่อนดูเกะกะ                                           อีกแล้ว
                อบรมไม่ลดละ                                                     แกมบ่น
                เพียรพร่ำสอนเสียงแจ้ว                                      เด็กจ้องตาแป๋ว
                ๏ ขึ้นสองแถวยิ่งได้                                            รำคาญ
                เห็นเหล่าผู้โดยสาร                                             ใหญ่น้อย
                แทะกินเปิบอาหาร                                              ในกล่อง โฟมนา
                แกะเงาะส้มชานอ้อย                                          จากนั้นโยนลง
                ๏ ทิ้งตรงถังยากแท้                                             ทุกข์เข็ญ
                ไยเล่าเขาทำเป็น                                                   เรื่องจ้อย
                ความมักง่ายเช้าเย็น                                            ยังอยู่
                ถังขยะมีเกินร้อย                                                  ไม่รู้เลยหรือ
                ๏ เหตุไฉนจึงสุดดื้อ                                            เสียจัง
                ไยบ่ทิ้งตรงถัง                                                       เปิดอ้า
                ไทยสะอาดคือความหวัง                                    ของชาติ
                นำสู่ถังตะกร้า                                                      ช่วยบ้านเมืองงาม
                ๏ ติดตามสารข่าวทิ้ง                                           ทารก แรกเกิด
                ตรงที่ถังสกปรก                                                   เปรอะเปื้อน
                ตกใจนั่งกุมอก                                                      สังเวช ใจยิ่ง         
                น่าทึ่งจริงฉันเอื้อน                                              กลับทิ้งตรงถัง
..................................... (47. นราภรณ์).....................................
 
48. นราภรณ์ แก้ไขครั้งที่ 1
ทึ่งที่ (ไม่) ตรงถัง (48. นราภรณ์ แก้ไขครั้งที่ 1)
                               
๏ เห็นคนมักง่ายทิ้ง                                            นอกถัง
                คือขยะคราบเกรอะกรัง                                      กลิ่นคลุ้ง
                ฉันละเหี่ยใจจัง                                                    แสนเกลียด
                นึกอยากไปกระทุ้ง                                              บอกถ้อยถึงตัว
๏ แต่กลัวเขาจิกทึ้ง                                              จึงถอย
                เราอย่าเดินตามรอย                                             อย่างนั้น
                ความสะอาดสุดสอย                                           สูงยิ่ง นักฤๅ
                คนจึ่งเว้นเหยียบขั้น                                            หยุดขึ้นไปหา
                ๏ มาโรงเรียนเด็กทิ้ง                                          ถุงขยะ
                กลาดเกลื่อนดูเกะกะ                                           อีกแล้ว
                อบรมไม่ลดละ                                                     แกมบ่น
                เพียรพร่ำสอนเสียงแจ้ว                                      เด็กจ้องตาแป๋ว
                ๏ ขึ้นสองแถวยิ่งได้                                            รำคาญ
                เห็นเหล่าผู้โดยสาร                                             ใหญ่น้อย
                แทะกินเปิบอาหาร                                              ในกล่อง โฟมนา
                แกะเงาะส้มชานอ้อย                                          จากนั้นโยนลง
๏ ทิ้งตรงถังยากแท้                                             ทุกข์เข็ญ
                ไยเล่าเขาทำเป็น                                                   เรื่องจ้อย
                ความมักง่ายเช้าเย็น                                            ยังอยู่
                ถังขยะมีเกินร้อย                                                  ไม่รู้เลยหรือ
๏ เหตุไฉนจึงสุดดื้อ                                            เสียจัง
                ไยบ่ทิ้งตรงถัง                                                       เปิดอ้า
                ไทยสะอาดคือความหวัง                                    ของชาติ
                นำสู่ถังตะกร้า                                                      ช่วยบ้านเมืองงาม
๏ ติดตามสารข่าวทิ้ง                                           ทารก น้อยเอย
                ตรงที่ถังสกปรก                                                   เปรอะเปื้อน
                ตกใจนั่งกุมอก                                                      สังเวช ยิ่งแล        
                น่าทึ่งจริงฉันเอื้อน                                              กลับทิ้งตรงถัง
..................................... (48. นราภรณ์ แก้ไขครั้งที่ 1).....................................
 
49. วสันต์ 
ทึ่ง! ชกตรงลิ้นปี่โป้ง ด่วนพ่าย ง่ายดาย (49. วสันต์)
 
๏ ไทยไฟต์ศึกยุทธเยื้อ                                        ประจัญ
                จัดแปดคู่ต้นตำนาน                                             ต่อสู้
                แชมป์ต่างชาติฉกรรจ์                                         ฝีมือ ฉกาจ
                ชิงมวยไทยยอดยุทธผู้                                         พิชิต ปัจจา
                ๏ ทั้งหมัดเท้าเข่าศอก                                         ประลอง
                คู่เอกเพชรมั่นคง                                                 ต่อยท้อง
                คู่ชกจีนทรุดลง                                                     หมดสิ้น แรงฝืน
                ทึ่งชกตรงลิ้นปี่โป้ง                                             ด่วนพ่าย ง่ายดาย
..................................... (49. วสันต์).....................................
 
50. วิราวรรณ
ทอรักถักรุ้ง (50. วิราวรรณ)
 
                ๏ ปลูกต้นรักรดน้ำ                                              พรวนดิน
                ปลูกรักฝากถวิล                                                    เวี่ยไว้
                ปลูกมิตรมิ่งมิตรยิน-                                           ดีเถิด แม่เอย
                ปลูกจิตฝากจิตให้                                 นุชเนื้อนวลถนอม
๏ รักหลอมล้อมรักด้วย                                      ความดี
                รักยิ่งมิ่งภูมี                                                           กษัตริย์แก้ว
                รักพ่อแม่เป็นศรี                                                   สุขสวัสดิ์
                รักศาสน์ศรัทธาแผ้ว-                                          ผ่องพร้อมเพ็ญกุศล
                ๏ ทอรักดลรักเกื้อ-                                              กูลกัน
                ทอซึ่งบุพเพสัน-                                                  นิวาสสร้าง
                ทอแสงแห่งสัมพันธ์                                           พูนเพิ่ม
                ทอรักฝากรักอ้าง                                                  เอ่ยเอื้อครองขวัญ
                ๏ รักสรรค์พิสุทธิ์เรื้อง                                        ราวมณี
                รักพิสุทธิ์แจ่มศรี                                                  สถิตค้ำ
                รักพิสุทธิ์เสริมชี-                                                 วิตชื่น
                รักพิสุทธิ์สุขล้ำ                                                     โลกรู้ตรูใจ
๏ ถักใยไหมแจ่มรุ้ง                                             เรืองนภา
                ถักจิตแจ่มหรรษา                                 สุขพร้อม
                ถักใจแจ่มจรรยา                                                   งามยิ่ง
                ถักชีพแจ่มชีพล้อม                                              รักพริ้งพราวพราย
๏ รุ้งรายริมขอบฟ้า                                             ฝากนาม
                รุ้งเลิศริ้วรุ้งงาม                                                    อะเคื้อ
                รุ้งเลื่อมประภัสร์ยาม                                          ยลเยี่ยม
                รุ้งรักถักรุ้งเอื้อ                                                      อะคร้าวพราวสวรรค์
..................................... (50. วิราวรรณ).....................................
 
51. นราภรณ์
 
ทึ่งแท้หญิงไทย (51. นราภรณ์)
                               
๏ ทวนอดีตงามยิ่งแท้                                         หญิงไทย
                เพียรบ่มคลุมคาดสไบ                                         ห่อหุ้ม
                พับเพียบนั่งคลาไคล                                           กรายย่าง
                มือเด็ดดอกในซุ้ม                                                เพื่อร้อยมาลัย
๏ นวลใยผุดผ่องแผ้ว                                          ผิวพรรณ
                ถูมะขามเปียกกัน                                                 พอกขมิ้น
                เผยอปากค่อยจำนรรจ์                                         เอื้อนเอ่ย
                ผ้านุ่งแม้น้อยชิ้น                                                 ไม่โป๊เลยหนา
                ๏ คราอายุมากขึ้น                                                คราวยาย
                แสนสง่างามเหลือหลาย                                    โอบเอื้อ
                โรยราแต่เพียงกาย                                               ยานหย่อน
                มิแต่งเติมเสริมเนื้อ                                             ฉุดรั้งความสาว
                ๏ บัดนี้บอกกล่าวด้วย                                         ตะลึง
                หญิงแก่ยังแต่งตึง                                                อกเด้ง
                ไหนหย่อนยิ่งคอยดึง                                          เสริมแต่ง
                วันหนึ่งระเบิดเพล้ง                                            แตกได้จริงจริง
                ๏ โอ้หญิงไทยบัดนี้                                             เนื้อนม
                ยวนยั่วชายเชยชม                                               สั่นเทิ้ม
                น้ำหอมพอกปะพรม                                           อาบร่าง
                สะโพกอกหยาดเยิ้ม                                            ปิดไว้นิดเดียว
                ๏ เสียวทรวงดูซ่านซ้ำ                                         กิเลส
                กลัวปลุกอารมณ์เพศ                                           พวกบ้า
                สาวหรือแก่มีเจตน์                                              ขันแข่ง
                เด็ดดอกเบี้ยลงตะกร้า                                         วิ่งซื้อความสวย
                ๏ ยามนางนวยนาดก้าว                                      เดินไป
                แลส่องเห็นลึกใน                                                เหลี่ยมน้อย
                ลิปสติกเด่นแดงไกล                                           วาดปาก
                สาวฝรั่งยังดูด้อย                                                  พ่ายแพ้หญิงไทย
                ๏ เปรียบเปรยมิใช่แกล้ง                                    หญิงไทย
                เพียงทึ่งจนดวงนัยน์                                           เบิ่งกว้าง
                จักขันแข่งถึงไหน                                               วานบอก
                ไยบ่มาแข่งสร้าง                                                  ก่อเกื้อความดี
..................................... (51. นราภรณ์).....................................
 
52. นราภรณ์
ทึ่งแท้หญิงไทย (52. นราภรณ์ แก้ไขครั้งที่ 1)
                               
๏ ทวนอดีตงามยิ่งแท้                                         หญิงไทย
                เพียรบ่มคลุมคาดสไบ                                         ห่อหุ้ม
                พับเพียบนั่งคลาไคล                                           ย่างกราบ
                มือเด็ดดอกในซุ้ม                                                เพื่อร้อยมาลัย
๏ นวลใยผุดผ่องแผ้ว                                          ผิวพรรณ
                ถูมะขามเปียกกัน                                                 พอกขมิ้น
                เผยอปากค่อยจำนรรจ์                                         เอื้อนเอ่ย
                ผ้านุ่งแม้น้อยชิ้น                                                 ไม่โป๊เลยหนา
                ๏ คราอายุมากขึ้น                                                คราวยาย
                แสนสง่างามเหลือหลาย                                    โอบเอื้อ
                โรยราแต่เพียงกาย                                               ยานหย่อน
                มิแต่งเติมเสริมเนื้อ                                             ฉุดรั้งความสาว
                ๏ บัดนี้บอกกล่าวด้วย                                         ตะลึง
                หญิงแก่ยังแต่งตึง                                                อกเด้ง
                ไหนหย่อนยิ่งคอยดึง                                          เสริมแต่ง
                วันหนึ่งระเบิดเพล้ง                                            แตกได้จริงจริง
                ๏ โอ้หญิงไทยบัดนี้                                             เนื้อนม
                ยวนยั่วชายเชยชม                                               สั่นเทิ้ม
                น้ำหอมพอกปะพรม                                           อาบร่าง
                สะโพกอกหยาดเยิ้ม                                            ปิดไว้นิดเดียว
                ๏ เสียวทรวงดูซ่านซ้ำ                                         กิเลส
                กลัวปลุกอารมณ์เพศ                                           พวกบ้า
                สาวหรือแก่มีเจตน์                                              ขันแข่ง
                เด็ดดอกเบี้ยลงตะกร้า                                         วิ่งซื้อความสวย
                ๏ ยามนางนวยนาดก้าว                                      เดินไป
                แลส่องเห็นลึกใน                                                เหลี่ยมน้อย
                ลิปสติกเด่นแดงไกล                                           วาดปาก
                สาวฝรั่งยังดูด้อย                                                  พ่ายแพ้หญิงไทย
                ๏ เปรียบเปรยมิใช่แกล้ง                                    หญิงไทย
                เพียงทึ่งจนดวงนัยน์                                           เบิ่งกว้าง
                จักขันแข่งถึงไหน                                               วานบอก
                มาเถิดมาแข่งสร้าง                                              ก่อเกื้อความดี
..................................... (52. นราภรณ์ แก้ไขครั้งที่ 1).....................................
 
53. นราภรณ์
บ้านนอกทึ่งเมือง (53. นราภรณ์)
                               
๏ เข้าเมืองเดินย่างต้อง                                       ตาไว
                เผลอร่วงตกลงใน                                                ท่อน้ำ
                เขาเคยซ่อมแซมไป                                             ปีก่อน
                ลืมปิดฝาท่อซ้ำ                                                     ขาดป้ายระวัง!
๏ แปลกจังยามเบิ่งเผ้า                                        ผมคน
                คล้ายฝรั่งหัวทองชน -                                        ชาติเชื้อ
                ดูจมูกยิ่งกลมมน                                                  สันโด่ง
                ฉันสิแบนติดเนื้อ                                                 บอกแท้ไทยจริง
๏ หญิงมีครรภ์มุ่งขึ้น                                          รถเมล์
                ยืนแน่นอัดซวนเซ                                               เหงื่อฟุ้ง
                ชายฉกรรจ์นั่งเค้เก้                                              คาเบาะ
                แสร้งหลับบ่สะดุ้ง                                               ครอกฟี้ตลอดทาง
                ๏ เห็นนุชนางหนึ่งน้อง                                    เฉิดฉัน
                รูปลักษณ์เลิศผิวพรรณ                                       ผ่องแผ้ว
                งามจริงกว่าสาวสวรรค์                                       สวยยิ่ง
                เธอเอ่ยเสียงพูดแล้ว                                            เพิ่งรู้กะเทย
                ๏ มองเลยไปที่ข้าม                                             หนทาง
                มีสะพานลอยขวาง                                              ก่อไว้
                ผู้คนกลับละวาง                                                   ลืมกฎ
                เดินวิ่งข้ามถนนได้                                              ห่างเว้นสะพานลอย
                ๏ แม่ค้าขายนกน้อย                                            ในกรง
                หวังปล่อยคืนแดนดง                                          จึ่งซื้อ
                ฉันคิดว่านกหลง -                                               ลืมป่า
                เหตุเพราะมันดึงดื้อ                                            วกฟ้ากลับกรง
                ๏ ลงเรือชมแม่น้ำ                                               คูคลอง  
                หาหมู่ปลาแลมอง                                               แหวกหว้าย
                กลับเห็นขยะฟูฟ่อง                                            ลอยเกลื่อน
                เหม็นเน่าอย่างเหลือร้าย                                    ขุ่นข้นน้ำเสีย
                ๏ หิวโหยเพลียแวะร้าน                                     อาหาร
                กินแค่เพียงหนึ่งจาน                                           จ่ายร้อย
                ฉันยังรับประทาน                                               ไม่อิ่ม
                เงินยิ่งเหลือเล็กน้อย                                           เหงื่อย้อยกลับดง
                ๏ ฉันคงเป็นบ้านนอก                                        คอกนา
                หลายสิ่งที่ผ่านมา                                                แปลกล้ำ
                หรือนอนละเมอผวา                                           ผีหลอก 
                ลองไตร่ตรองนึกย้ำ                                             ทึ่งแท้แลเมือง
..................................... (53. นราภรณ์).....................................
 
54. นราภรณ์ แก้ไข ครั้งที่ 1
บ้านนอกทึ่งเมือง (54. นราภรณ์ แก้ไข ครั้งที่ 1)
                               
๏ เข้าเมืองเดินย่างต้อง                                       ตาไว
                เผลอร่วงตกลงใน                                                ท่อน้ำ
                เขาเคยซ่อมแซมไป                                             ปีก่อน
                ลืมปิดฝาท่อซ้ำ                                                     ขาดป้ายระวัง
๏ แปลกจังยามเบิ่งเผ้า-                                      ผมคน
                คล้ายฝรั่งหัวทองชน -                                        ชาติเชื้อ
                ดูจมูกยิ่งกลมมน                                                  สันโด่ง
                ฉันสิแบนติดเนื้อ                                                 นี่ดั้งไทยจริง
                ๏ หญิงมีครรภ์มุ่งขึ้น                                          รถเมล์
                ยืนแน่นอัดซวนเซ                                               เกือบล้ม
                ชายฉกรรจ์นั่งปนเป                                            แสร้งหลับ
                วางท่าทีทำก้ม                                                       ครอกฟี้ตลอดทาง
                ๏ เห็นนุชนางหนึ่งน้อง                                    เฉิดฉัน
                รูปลักษณ์เลิศผิวพรรณ                                       ผ่องแผ้ว
                งามจริงกว่าสาวสวรรค์                                       สวยยิ่ง
                เธอเอ่ยเสียงพูดแล้ว                                            เพิ่งรู้กะเทย
                ๏ มองเลยไปที่ข้าม                                             หนทาง
                มีสะพานลอยขวาง                                              ก่อไว้
                ผู้คนกลับละวาง                                                   ลืมกฎ
                เดินวิ่งข้ามถนนได้                                              ห่างเว้นสะพานลอย
                ๏ แม่ค้าขายนกน้อย                                            ในกรง
                หวังปล่อยคืนแดนดง                                          จึ่งซื้อ
                ฉันคิดว่านกหลง -                                               ลืมป่า
                เหตุเพราะมันดึงดื้อ                                            วกฟ้ากลับกรง
                ๏ ลงเรือชมแม่น้ำ                                               คูคลอง  
                หาหมู่ปลาแลมอง                                               ทั่วคุ้ง
                กลับเห็นแต่ขยะกอง                                           ลอยเกลื่อน
                เหม็นกลิ่นกระจายฟุ้ง                                        ขุ่นข้นน้ำเสีย
                ๏ หิวโหยเพลียแวะร้าน                                     อาหาร
                กินแค่เพียงหนึ่งจาน                                           จ่ายร้อย
                ฉันยังรับประทาน                                               อิ่มไม่
                เงินยิ่งเหลือเล็กน้อย                                           เหงื่อย้อยกลับดง
                ๏ ฉันคงเป็นบ้านนอก                                        คอกนา
                หลายสิ่งพบพานมา                                            แปลกล้ำ
                หรือนอนละเมอผวา                                           ผีหลอก 
                ลองไตร่ตรองนึกย้ำ                                             ทึ่งแท้หนอเมือง
..................................... (54. นราภรณ์ แก้ไขครั้งที่ 1).....................................
 
55.บุญยกรณ์
ทึ่ง (55. บุญยกรณ์)
                               
๏ สมุนไพรทำทึ่งใช้                                           ตัวยา
                วันคู่เวลามี                                                            ที่ใช้
                ตำราเอ่ยจำมา                                                       หลายอย่าง
                ในเมื่อเผลอเจอไข้                                               ซึ่งใช้ไปปรุง
๏ ศิลปะยาทึ่งอ้าง                                                เลือนเลย
                เพียงแต่เภสัชไว                                                 บั่นขั้น
                ปัจจัยสี่มีเผย                                                          คุณค่า
                นำสู่พัฒนานั้น                                                     มั่นให้วิจัย
                ๏ แผนโบราณทึ่งช้า                                           ปลอดภัย               
                ของที่ถูกลืมไป                                                     สิ่งนั้น
                รับสืบต่อการไกล                                 ไสอยู่
                นับว่ายากลอนปั้น                                               คั่นด้วยสรรพคุณ
                ๏ เชิญปรุงยาทึ่งรู้                                                เหตุใด
                ในช่วงพออำนวย                                                เชื่อมั่น
                วงการเริ่มมองไกล                                              ในบ่อย
                พบว่าดีแบกชั้น                                                    สั่นรั้งแยกยา
                ๏ หอมละมุนทึ่งคล้อย                                       ใบชา
                มองว่ามาตอนหลัง                                             ดื่มต้าน
                ปอดตับอ่อนใบมา                                               บดช่วย
                สารดื่มกินถูกต้อง                                                ช่วงใช้ในกา
                ๏ ไปไหนเจอทึ่งด้วย                                          สมุนไพร
                พอร่างกายถูกไฟ                                                 แต่ร้อน
                บอกเลยว่ารับไอ                                                   แดดหลั่ง
                หาง่ายบัวบกย้อน                                 ก่อนคั้นกรองกิน
                ๏ นำดัดแปลงทึ่งครั้ง                                          บำรุง
                ความอร่อยวิเศษพลัน                                         ใส่น้ำ
                ทองพันชั่งใบปรุง                                               จนกว่า
                ตากคั่วดับพิษล้ำ                                                   เลี่ยนแล้งโรคไต
..................................... (55. บุญยกรณ์).....................................
 
56.บุญยกรณ์
ทึ่ง (56. บุญยกรณ์)
 
๏ ตราตรึงถึงทึ่งนั้น                                            นานไกล
                งามยิ่งจริงเจริญวัย                                               ไม่น้อย
                อยากพบแต่เรไร                                                  ไกลที่
                ขยันทั่วกลัวงานด้อย                                           ค่อยย้ำทำไป
๏ สำเนียงเสียงทึ่งนี้                                           มีมนต์
                ฟังยิ่งดลยลคำ                                                      พร่ำคว้า
                ดังกระจ่างดวงกมล                                             จนฉ่ำ
                ถึงสั่งยังบอกช้า                                                    ว่าแล้วแว่วยิน
                ๏ วงแขนแสนทึ่งล้ำ                                           เลิศเลอ
                สมส่วนเพริดเกิดแนว                                         แว่วแจ้ง
                มวลมิตรมุ่งมาเจอ                                               เกลอรื่น
                รักเริ่มปัดขัดแย้ง                                                  แหล่งนั้น เพราะใคร
                ๏ บังอรงอนทึ่งครื้น                                           คืนครวญ
                จะใส่ใจไปพลัน                                                   ลั่นล้ำ
                ความรักเริ่มรัญจวน                                            ชวนสั่ง
                แนะช่วยเถิดเปิดย้ำ                                              ค่ำนั้นมั่นใจ
                ๏ นัยตาคมทึ่งรั้ง                                                  ดวงดาว
                พริบพร่างพราวราวพรรณ                 หลั่นหล้า
                แสงนวลผ่องส่องกาว                                         คราวคล่ำ
                พอเริ่มมองหมองช้า                                           คลั่งไคล้ ให้หลง
                ๏ เอวอนงค์ทรงทึ่งย้ำ                                         คำเลิศ
                เพราะว่าเกิดจากใจ                                              ใฝ่คว้า
                อยากเคียงคู่บรรเจิด                                             เพริดกลั่น
จะไม่คิดเลิกรั้น                                                    นั่นร้องเรียกใย                                    
๏ ความรักพลันทึ่งหมั้น                                    วันเรา
แนบอยู่ชิดคิดครอง                                             จ้องหน้า
ถึงไกลห่างพลางเหงา                                        เขานิ่ง   
มีแต่อิงแอบฟ้า                                                     น่าคั้น พลันคลาย
..................................... (56. บุญยกรณ์).....................................
 
57. เจริญ
กลโคลงผวน “พยัคฆ์คู่ครองขวัญ (57. เจริญ)
 
เยาว์ - ไหว้ ไยเว้ายาก                                    วัยยวน
เขลา- อยู่ คู่เยาว์ควร                                          อย่าค้าน
ทึ่ง- เดา เฒ่าดึงทวน                                          ดาบทิ่ม
ไล่- ปรับ ลับไปร้าน                                          ปั่นเหล้าป่วนแหล
ไย - แก้ แหยใกล้หยาบ                                  เกินยำ
เขลา- มั่ว ขั้วเมาขำ                                            มากไข้
ทึ่ง - คิด ทิดขึ้งทำ                                                คุณโทษ
เล่า - ทุกข์ รุกเฒ่าไร้                                           ท่าล้วนทำลาย
เข้า - ใจ ใครเจ้าค่า                                          เจ้าคน
                ผิด - ท่า ผ่าทิศผล                                               เฒ่าพลั้ง
                เข้า - จับ ขับเจ้าขน                                             จนคลั่ง
                ถูก - รับ ทับลูกทั้ง                                               หลักทู้รู้เถา
เข้า - ถึง ครึ่งเท่าค้อน                                    เฒ่าเข็น
ยุค- มั่น ยั่นมุกเหม็น                                        ยิ่งโม้
ครี- แม่ แส่มีเซ็น                                               มีแสบ
อาน - คู่ อูค้านโอ้                                                ขัดอู้ขู่อา
พัฒนา - พาถนัดพร้อม                                 ถนอมผล
การ- พึ่ง กึ่งพาลกล                                           ผ่าก้น
ผัน- ตึง ผลึ่งตันพล                                           แตกพ่าย
ผวน - หย่อน ผ่อนหยวนพ้น                           ยากแพ้ยามพอ
ล้วน - ขอ รอข่วนรู้                                        คู่รวน
สัน- โดษ โสดดันสวน                                     ด่วนไซร้
ดาน - อัด ดัดอานดวล                                        อึดเด่น
เดิม- ห่า ด่าเหิมได้                                            หักด้ามหอกดี
                คำผวนสำนวนพื้นบ้าน ... เคล็ดคำโบราณไขขานปริศนา
                คำคมอุปมา ..................... อุปมัยอธิบายแล
                คำ-ใกล้เกลือกินด่าง ........ ใช่คำอ้างข้างคูแน่
                ไขคำครูนำแม่ ................. แขไขแก้กับเหลือกิน
                คำ-น้ำร้อนปลาเป็น ......... น้ำเย็นปลาตาย-ได้ยิน
                อยู่แล้วแก้วชาชิน ............ ฤๅสิ้นคิดศิษย์ไขคำ
                ลองผวนคำดูได้ ............. ไขความนัยใบ้บอกย้ำ
                เตือนให้เข้าใจธรรม ....... ใช้ช่วยนำคลำหาทาง
                สร้างครอบครัวรอบรู้ ..... ชั่วดีคู่สมคู่สร้าง   
                ไยเล่าเจ้าหย่าร้าง ............. ผวนดูบ้างกระจ่างใจนา
..................................... (57. เจริญ).....................................
 
58. เจริญ
ปรากฏการณ์จิตสาธารณะแห่งห้วงมโนสำนึก (58. เจริญ)
 
- หนี้ ปี้นะเป้า                                             ประสงค์
รา - เห็ด เลศน์หาผง                                           ผลิเหง้า
- พ่อ ก่อพจน์หลง                                        ลูกห่วง แม่เอย
การณ์ - นั้น กั้นนานเข้า                                     แม่เจ้าข้องใจ
ปาน - ร้าย ปลายร่านร้อง                              รำคลาน
ลด - ยาก รากยศฐาน                                         ที่ตั้ง
กะ - สู้ กู่สมาน                                                    เสมอพ่อ
กา - ร่อน ก่อนลายั้ง                                            คิดเลี้ยงลูกใคร
จะ - ไข ใจคะเข้า                                             ใจคิด
ซา - มั่ว สั่วมาติด                                                ลูกค้า
ทาน - นะ ทะนามผลิต                                      ตวงตัก
นิด - ทรัพย์ นับสิทธิ์คว้า                                   ลูกเลี้ยงหรือหลาน
จิต - ท่าน จ้านทิศด้าน                                   ใดฤๅ
สา - หร่าย ส่ายหรามือ                                       ระน้ำ
ธาร - เชี่ยว เที่ยวชานหรือ                                 ชาญเชี่ยว
ณะ - ที่ นี่ ธ ปล้ำ                                                 ปลดหนี้น้ำใจ
ห้วง - ไหน ไหหน่วงน้ำ                               ปลาแดก
แห่ง - ยัด หัดแย่งแหลก                                     ลูกหนี้
- นุษย์ มุดนะแถก                                           ไถมั่ว
โน - บวม นวมโบว์ นี้                                        น่าใช้ใคร่ครวญ
สำ - รวล สวนร่ำร้อง                                     ร่ำรวย
นึก - ท่า น่าถึกสวย                                             น่าเศร้า
โง่ - เม้า เง่าโม้มวย                                             ผมแม่ ไม้ใด
เขลา - แน่ แขเน่าเฝ้า                                         แต่จ้องแขไข
คำผวนสำนวนพื้นบ้าน ... เคล็ดคำโบราณไขขานปริศนา
                คำคมอุปมา ..................... อุปมัยอธิบายแล
                คำ-ใกล้เกลือกินด่าง ........ ใช่คำอ้างข้างคูแน่
                ไขคำครูนำแม่ ................. แขไขแก้กับเหลือกิน
                คำ-น้ำร้อนปลาเป็น ......... น้ำเย็นปลาตาย-ได้ยิน
                อยู่แล้วแก้วชาชิน ............ ฤๅสิ้นคิดศิษย์ไขคำ
                ลองผวนคำดูได้ ............. ไขความนัยใบ้บอกย้ำ
                เตือนให้เข้าใจธรรม ....... ใช้ช่วยนำคลำหาทาง
                สร้างครอบครัวรอบรู้ ..... ชั่วดีคู่สมคู่สร้าง   
                ไยเล่าเจ้าหย่าร้าง ............. ผวนดูบ้างกระจ่างใจนา
..................................... (58. เจริญ).....................................
 
59.บุญยกรณ์
ทึ่ง (59. บุญยกรณ์)
 
                ๏ รักสุขภาพทึ่งให้                                              จริงจัง
                เพียงแต่ออกกำลัง                                                อย่าช้า
                จิตใจไม่สมหวัง                                                   ยังช่วย
                จะเริ่มสุขสุดหล้า                                                 ไม่ให้ โรครุม
                ๏ มีวินัยทึ่งด้วย                                                    ตัวเอง
                การที่จะปรับใจ                                                    ไม่ได้
                เลิกบุหรี่วังเวง                                                      เกรงพ่น
                ควรซื่อสัตย์จริงไว้                                               สิ่งนั้น มั่นใจ
                ๏ การนอนหลับทึ่งล้น                                       ทรวงนัย
                พักผ่อนตอนสุขสันต์                                          หมั่นเฝ้า
                ควรนอนก่อนคนใด                                            ตอนค่ำ
                ดีที่สุดแรงให้                                                        แจ่มจ้า ทุกวัน
                ๏ อายุเพียงทึ่งล้ำ                                                 เลิกกลัว
                สดชื่นทุกเวลา                                                      อย่าให้
                เลิกคิดแก่พันผัว                                                   ตัวเลี่ยง 
                การวิ่งเหยาะทำได้                                              ร่างนี้ ดูดี
..................................... (59. บุญยกรณ์).....................................
 
60.บุญยกรณ์
ทึ่ง (60. บุญยกรณ์)
 
๏ ทรัพย์สมบัติทึ่งแล้ว                        รัญจวน
หลักว่าอำนาจควร                               อยู่พร้อม
และมีเพื่อนชักชวน                            เนืองแน่น
เถิดชื่อเสียงแวดล้อม                           ส่งท้ายคล้ายชม
๏ ความดีถูกทึ่งแน้น                           ทรวงนัย
ทำต่อไปจดหมาย                 มุ่งแก้
เวลาที่มีชัย                                            ใครยื่น
จะไม่มีแปลกแท้                                  ที่นั้นผันแปร
๏ การจัดทำทึ่งฟื้น                               ยืนยง
สุดแต่แลหากัน                                    หมั่นให้
ทันงานที่ตกลง                                     คงว่าง
ในเมื่อเหลือกฎไว้                               พรุ่งนี้มีมา
๏ จัดเวลาทึ่งอ้าง                                  ทางใด
เถิดไม่ไปเสียที                                     ที่รู้
เอาเปรียบเช่นตามใจ                          ทุกท่า
จึงไม่รบกวนผู้                                      อื่นให้รำคาญ
๏ คำแนะนำทึ่งคว้า                             มาจำ
คิดว่าลองทำไป                                    อย่างน้อย
ลดการแข่งขันนำ                 ไปช่วย
ทุกอย่างวางหยดย้อย                           หนึ่งขั้วตัวกลาง
..................................... (60. บุญยกรณ์).....................................
 
61.บุญยกรณ์
ทึ่ง (61. บุญยกรณ์)
 
๏ ชีวิตคิดทึ่งได้                                    ไกลนาน
มากกว่าประสบการณ์                         ผ่านแท้
เพียงหวังอย่าหยุดสาน                       งานแน่
จึงอยู่กับคิดแก้                                      แค่นี้มีมา
๏ จุดหักเหทึ่งแท้                                 แปรไป
กับสิ่งหวังยังมี                                     ที่ได้
มีทางอื่นผืนไกล                                  เดินต่อ
อาจเปลี่ยนผันวันนี้                             อยู่ถ้วนชวนทำ
๏ ความสุขคงทึ่งพ้อ                            พอใจ
มีสิ่งเดียวเหลียวชวน                          ส่วนนั้น
จะคิดว่าแบบใด                                    คงไม่
นึกว่ามัวกลัวกลั้น                                แน่แล้วแพรวพราว
๏ ตัดสินใจทึ่งไว้                                  กับมือ
และนั่นคือถือแนว                              ไม่แคล้ว
อาจนำซึ่งยึดถือ                                    คือแน่
บอกว่าประมาทแล้ว                            เช่นนี้มีใคร
๏ การหลอกลวงทึ่งแม้                       ตนเอง
และไม่มีศักดิ์ศรี                                   ที่ค้ำ
เพียงเพราะว่ายังเกรง                         จุดอ่อน
ตอนที่ยังหมองคล้ำ                             อย่าย้ำใดใด
..................................... (61. บุญยกรณ์).....................................
 
62. บุญยกรณ์
ทึ่ง (62. บุญยกรณ์)
 
๏ รักสุขภาพทึ่งให้                              จริงจัง
เพียงแต่ออกกำลัง                                อย่าช้า
จิตใจไม่สมหวัง                                   ยังช่วย
จะเพิ่มสุขสุดหล้า                                ไม่ให้โรครุม
๏ มีวินัยทึ่งด้วย                                    ตนเอง
ไหนที่จะปรับใจ                                  ไม่ได้
เลิกบุหรี่ยังเกรง                                   งดพ่น
จงซื่อสัตย์จริงไซร้                               สิ่งนั้นสุขใจ
๏ การนอนหลับทึ่งล้น                       ทรวงนัย
พักผ่อนตอนสุขสันต์                          อย่างเศร้า
ควรนอนซึ่งฉับไว                               ตอนค่ำ
ดีที่สุดพลังเข้า                                      สว่างจ้าทุกวัน
๏ อายุเพียงทึ่งล้ำ                                 เลิกมัว
สดชื่นจิตทุกครา                                  น่าใกล้
เลิกคิดแก่แลตัว                                    หลีกเลี่ยง
การวิ่งเหยาะทำให้                              ร่างนั้นแข็งแรง
..................................... (62. บุญยกรณ์).....................................
 
63.บุญยกรณ์
ทึ่ง (63. บุญยกรณ์)
 
๏ ในชีวิตทึ่งนี้                                      ทุกข์ทน
บางอย่างมีหลายหน                           บ่นนี้
ตอบแทนที่มีปน                                  ทนก่อน
ทุกสิ่งมองวันนี้                                    ที่ร้าวพราวนัย
๏ ความจริงนับทึ่งร้อน                       วอนหนาว
บอกช่วยเติมเสริมพราว                     ข่าวสร้าง
ความเรียบง่ายบางคราว                      ราวว่า
การที่มาแอบอ้าง                                  อย่างคล้ายหมายรอ
๏ เหตุของการทึ่งกล้า                         หนาราย
ผลที่ตามมากลาย                                 หน่ายใกล้
ทำลายค่าเวลา                                       หาข่าย
มิใช่ของหวงให้                                   ไม่ชี้ที่เดิน
๏ พอผิดหวังทึ่งคล้าย                         หมายสี
จมจ่อมทุกราตรี                                    ที่คลั่ง
แถมยังไม่ไปฟรี                                   หนีสิ่ง
ดูช่างออกบอกยั้ง                                 หลั่งล้นจนชิน
๏ เพราะความรักทึ่งทิ้ง                      จริงใจ
คุณค่าสองรุกรน                                  บ่นซ้ำ
คำตอบว่าเพียงใด                 ใครทุ่ม
รักเพื่อคิดจิตกลุ้ม                 สุ่มไว้ใช้เอง
..................................... (63. บุญยกรณ์).....................................
 
64.บุญยกรณ์
ทึ่ง (64. บุญยกรณ์)
 
๏ ทำแบบไหนทึ่งได้                           อาหาร
เจียวไข่รับประทาน                             ก่อนได้
การปรุงอยู่มานาน                               นับว่า
ในเมื่อหวานคาวด้วย                          ต่างใช้ประจำ
๏ หาอาหารทึ่งช้า                                เหมือนกัน
นำไข่หลายชนิดไป                             อย่างชี้
รสดีอร่อยทุกวัน                                   มีค่า
เกลือแร่โปรตีนนี้                 ย่อยได้อย่างดี
๏ สารอาหารทึ่งหน้า                          นิยม
มีค่าแทบทุกวัย                                     ไม่ยั้ง
จึงกินไข่เหมาะสม                              ทุกแห่ง
กินอยู่ตลอดทุกครั้ง                             ง่ายนั้นปลอดภัย
๏ ประเภทใดทึ่งแย้ง                           ความจริง
ในไข่กำมะถัน                                     อยู่ท้น
เวลาเก่างดติง                                        บางอย่าง
เพราะไข่แดงครบล้น                          กว่านี้มากมาย
๏ บางคนชอบทึ่งอ้าง                         ไกลลิบ
ชอบไข่สดและดี                                  ย่อยได้
พอลวกไข่เกือบดิบ                              หยิบช่วย
คุณค่ามีเอาไว้                                       ซึ่งต้องสมบูรณ์
..................................... (64. บุญยกรณ์).....................................
 
65. บุญยกรณ์
ทึ่ง (65. บุญยกรณ์)
 
๏ ชายชาวสวนทึ่งแล้ว                       ยากจน
ลูกไก่ตกโคลนฝน                               ก่นล้วน
นำไปที่พักตน                                      ตัวหนึ่ง
พอไม่นานโตอ้วน                               ล่วงป้องกันภัย
๏ ขนสีขาวทึ่งซึ้ง                                 งามตา
ปากไก่สีเหลืองทอง                            ไข่ให้
พอมีไข่ออกมา                                     วันคู่
ไม่ไข่กินเหลือไว้                                 เช่นนี้ทุกวัน
๏ ขณะกำลังทึ่งรู้                                 รอบกาย
หยิบไข่ปรุงนานปี                               ที่ได้
พูดกับไก่เกือบสาย                              ขายอยู่
ออกไข่ทองคำให้                 ใส่เลี้ยงครอบครัว
๏ พออีกวันทึ่งผู้                                   นำเทียว
แวะเพื่อจับไปเรียง                              ที่ห้อง
มองวางอยู่ฟองเดียว                           เหลืองอร่าม
สุกปลั่งดูตาค้าง                                    ไข่นี้เป็นทอง
๏ ชายชราสุดทึ่งข้าม                          หยิบไว
ฟองนี่ทองคำดี                                     คลั่งคล้าย
ปรากฏว่านำไป                                    ขายต่อ
ริเริ่มคิดผลร้าย                                      ผ่าท้องไก่มอง
๏ ความละโมบทึ่งพ้อ                         ลืมกลัว
เพราะไม่มีสักทอง                              หม่นไหม้
คิดทำชั่วเมามัว                                     ตัวป่วย
ในที่สุดมอดม้วย                                  ช่วยให้ใช้กรรม
..................................... (65. บุญยกรณ์).....................................
 
66.บุญยกรณ์
ทึ่ง (66. บุญยกรณ์)
 
๏ ทำไมจึงทึ่งคล้าย                              หลายมุม
ในแง่ความจริงสุม                               ไคล่ค้าง
บังเกิดแต่ครอบคลุม                            แบบอย่าง
หากไม่มีลบล้าง                                   เชื่อแล้วดีงาม
๏ คุณสมบัติทึ่งอ้าง                             ทางมี
ทำสิ่งดีตามแนว                                   เหล่านี้
พอใจเมื่อวิธี                                          มีอยู่
หวังที่จะนำชี้                                        ก่อให้ตามกัน
๏ ความสงบทึ่งรู้                                  ยังผล
หินเพื่อระเบิดไป                                 ใหญ่น้อย
แยกแตกต่างพลางปน                         ขนใส่
หินที่กองพังคล้อย                               ซึ่งต้องมองนาน
๏ สามัคคีทึ่งใกล้                                  เคียงกัน
เปรียบว่านำอิฐรอง                              ต่อก้อน
ผลิตจากแม่พิมพ์หัน                           ฉากเชื่อม
อิฐสี่มุมชิดป้อน                                   ยิ่งให้กองรวม
๏ เปรียบเหมือนคนทึ่งเหลื้อม          วินัย
อิฐที่พิมพ์เดียวไป                                ย่อมต้อง
ประสานหนึ่งรวมใจ                           พลังยิ่ง
เพราะสิ่งกลมเกลียวคล้อง                 ช่วยให้มั่นคง
..................................... (66. บุญยกรณ์).....................................
 
67.ไว
ทึ่ง (67. ไว)
 
๏ บุรุษผู้ รู้ด้วย                                      การเรียน
วุฒิว่าด้วย ความเพียร                          ภาคพ้น
ศึกษาต่อจนเปลี่ยน                              ปรับเพิ่ม ขึ้นนา
ประสบการณ์ ด้านค้น                        คืบก้าวมัธยม
๏ บ่มจิต พินิจพร้อม                           สาธารณ์
จุนเจือ เอื้อประสาน                            เพื่อนพ้อง
พาที วจีหวาน                                       พจน์ซึ้ง โสตแฮ
ท่วงท่าคารวะจ้อง                                จิตเอื้ออวยสมาน
๏ งานรัฐราษฎร์สามารถล้ำ               สนับสนุน
เปี่ยมด้วยความการุณย์                        มอบให้
พร้อมกายใจเป็นทุน                           ช่วยสัง คมแฮ
ราชภัฎคัดสรรไซร้                              แซ่ซร้องเกียรติคุณ
๏ หนุนกิตติศัพท์ได้                            ปริญญา
ผู้สร้างความดีมา                                  ไม่ยั้ง
ทั้งในศาสตร์ศิลปา                              ทุกแขนง นาพ่อ
คุณความดีที่ตั้ง                                     ก่อให้เป็นฐาน
๏ การศึกษามาพร้อม                          คุณธรรม
จิตใจจักน้อมนำ                                   มอบสร้าง
ความดีที่กระทำ                                    จักก่อ   สุขนา
ผลดีพิสูจน์อ้าง                                     ออกซึ้งทึ่งกมล
..................................... (67. ไว).....................................
 
68. พิเชฐ
ทึ่ง “อัศจรรย์ในความเป็นจริง” (68. พิเชฐ)
 
๏ สิ่งหนึ่งนับเนื่องแล้ว                      นานมา
ครั้งที่บรมศาสดา                 อยู่ยั้ง
ชายหญิงต่างล้วนพา                           กันรักษ์ มั่นเฮย
เป็นเครื่องช่วยเหนี่ยวรั้ง                    จิตนั้นชอบธรรม
๏ ชุ่มฉ่ำล้ำเลิศล้น                               สุขครอง
ปราศฯสิ่งร้ายหมายปอง                     เกลือกกล้ำ
สุขสันต์อนันต์นอง                             แน่วแน่ ยิ่งนา
เอื้อนเอ่ยเผยยิ่งย้ำ                                เยี่ยมแท้แน่ปาน
๏ หนึ่ง...ไม่ลาญคิดร้าย                     ประหาร
ชีวิตสัตว์ไม่ผลาญ                                ล่วงแล้ว
แม้มนุษย์ชายชาญ                               หญิงใหญ่ เล็กแฮ
จิตจักสุขผ่องแผ้ว                 ปราศฯ สิ้นโทษทัณฑ์
๏ สอง...นั้นไม่โลภยื้อ                       แย่งใคร
ถือสิทธิ์ลอบลักไป                               มากน้อย
คิดเป็นเช่นกำไร                                  หาถูก ต้องเฮย
ทุกท่านโหยระห้อย                             ห่วงแท้ทรัพย์ตน
๏ สาม...ไม่พ้นพิศพ้อง                     หญิงชาย ใดนา
หางซึ่งต้องเป็นนาย                            หนึ่งไซร้
ชายชาญหล่อคมคาย                           มีแน่ หญิงนอ
ตัดบ่วงสวาทได้                                    เปรียบแม้นขึ้นวิมาน
๏ สี่...ปฏิญาณบอกไว้                        แก่ตน
ไม่เกี่ยวข้องจ้องกล                              พูดผล้อย
เรื่องใดไม่วกวน                                   โกหก บาปนา
หลากแหล่เรื่องใหญ่น้อย                   ห่างได้เป็นดี
๏ ห้า...ข้อนี้ผ่านได้                             ดีแล
ข้อซึ่งจิตปรวนแปร                             เปลี่ยนไว้
จากดีกลับมีแต่                                      ความชั่ว มากเฮย
ประพฤติแล้วยิ่งไร้                              สติตั้งพลั้งพาล
๏ อดีตกาลผ่านแล้ว                             หลายพัน ปีมา
ตราบชั่วปัจจุบัน                                   บัดนี้
ศีลห้ามุ่งชี้พลัน                                    ดียิ่ง
ทุกท่านนั้นปราศฯ ลี้                           เรื่องร้ายรุกรุม
๏ ชื่นชุ่มชีวาตม์พ้น                            ทุกข์ภัย
โทษผิดเรื่องใดใด                                ปราศฯ สิ้น
มีแต่สุขผ่องใส                                     ตราบชั่ว กาลนา
หมดห่วงเรื่องด่วนดิ้น                        เกราะป้องกันตัว
๏ เป็นดั่งรั้วร่ายล้อม                           เรียงราย
พบแต่สุขสบาย                                    ชีพยั้ง
อัศจรรย์ยิ่งเยือนกราย                          ทุกท่าน
มีสติที่ตั้ง                                               ต่อต้านอธรรมครอง
..................................... (68. พิเชฐ).....................................
 
69. นิวัฒน์
เมืองไทยคือสวรรค์ของชาวโลก (69. นิวัฒน์)
 
๏ กรุงเทพบรรเจิดแพร้ว                    ตระการ
วัดโบสถ์วังวิหาร                                 แจ่มฟ้า
กำแพงป้อมค่ายละลาน                      งามยิ่ง พิศแล
รัตนโกสินทร์เลิศหล้า                        เทพไท้ประทาน
๏ สานวัฒนธรรมมากล้ำ                   ประเพณี
เยี่ยงอย่างไว้ศักดิ์ศรี                             แว่นแคว้น
เอกลักษณ์ชาติมากมี                           ยอดเยี่ยม นักเฮย
เมืองพระพุทธเปรียบแม้น                แหล่งน้ำร่มเย็น
๏ พระทรงเป็นเทพเจ้า                       ชาวสยาม
ต้นแบบความดีงาม                             เพียบพร้อม
ทรงค้นคิดนิยาม                                  เศรษฐกิจ พอเพียง
ทวยราษฎร์สักการน้อม                      แซ่ซ้องสดุดี
๏ มีแหล่งธรรมชาติต้อง                    ติดตา
ใครใคร่ยลอยากมา                              ค่ำเช้า
ทะเลป่ายากหา                                     เทียมเทียบ ได้แฮ
งามดั่งแก้วนพเก้า                               ส่องพื้นปฐพี
๏ ยิ้มแย้มนี้ชื่นหน้า                            สุขจิต
ระรื่นจูงใจมิตร                                    เกลือกใกล้
ชนต่างชาติชอบติด                             ยกย่อง ยิ้มนา
ประจักษ์ไมตรีนั่นไซร้                       เยี่ยมแท้ชาวไทย
๏ ที่ใดในโลกนี้                                    ผืนดิน ไม่เท่านา
แม้แต่เทพธรนินทร์                            ยกให้
แหล่งมั่งคั่งทรัพย์สิน                         สูงส่ง
รู้รักพิทักษ์ไว้                                        ตราบสิ้นจักรวาล
..................................... (69. นิวัฒน์).....................................
 
70. นิวัฒน์
นิสัยแบบไทยไทย (ทึ่ง) (70. นิวัฒน์)
 
๏ คลั่งไคล้ของนอกให้                       งงงวย
หลงหนุ่มติดสาวสวย                          ต่างด้าว
เกาหลีญี่ปุ่นหน้าหมวย                     ชมชอบ มากนา
คนชาติเดียวรวดร้าว                            ไม่ปลื้มเมียงมอง
๏ จับจ้องจองล่วงหน้า                        มากมาย แพนด้าเฮย
หมายมั่นชมเช้าสาย                           มิเว้น
จัดที่อยู่สุขสบาย                                   ร่มรื่น
เห็นเพื่อนไทยวิ่งเต้น                          เดือดร้อนไม่แล
๏ แซ่ซ้องเสียงเล่าอ้าง                        เลื่องลือ
ฟังเชื่อตามนับถือ                                ซาบซึ้ง
ตีเป็นเลขเจ้ามือ                                    กินเรียบ หมดเฮย
ใครทัดทานหน้าบึ้ง                             ด่าก้องฉุนเฉียว
๏ กลมเกลียวยกพวกพ้อง                  โรมรัน
สีต่างมุ่งฆ่าฟัน                                     ต่อสู้
ทั้งที่ประเทศเดียวกัน                          แบ่งแยก
เมืองพินาศแล้วจึ่งกู้                            รับรู้ปรองดอง
๏ ฉลองตำแหน่งดื่มเหล้า                  ไชโย
โดนไล่ออกกอดโซ                             หมดแก้ว
ทะเลาะชกต่อยโมโห                         ขาดสติ สุราเฮย
ไม่ว่างหยุดคลาดแคล้ว                       ทุกมื้อมึนเมา
๏ คิดเอาเชื่อพระเจ้า                           เข้าทรง
ทำสิ่งใดลุ่มหลง                                   กราบไหว้
ติดยึดมุ่งมั่นคง                                     ทุกเรื่อง หมอดูนา
เมื่อไหร่รู้คิดได้                                    พึ่งใช้ปัญญา
..................................... (70. นิวัฒน์).....................................
 
71. นิวัฒน์
ทึ่ง (71. นิวัฒน์)
 
๏ สุดคาดคิดเกิดขึ้น                             ได้เห็น พบเฮย
มิน่าเชื่อจะเป็น                                    เยี่ยงนี้
แตกแยกทุกเช้าเย็น                             เข่นฆ่า กันแฮ
แบ่งพวกล่าปล้นจี้                                ใส่ร้ายรุนแรง
๏ แสดงบทบาทลึกซึ้ง                        ถึงอารมณ์
หลอกล่อลวงผู้ชม                               เชื่อได้
โจมตีกล่าวทับถม                                เล่ห์เหลี่ยม
ทุ่มเพราะต้องการให้                          เปลี่ยนข้างขึ้นมา
๏ เรียกหานำเพื่อนบ้าน                     ใกล้เคียง
เกิดเรื่องเป็นปากเสียง                        ใส่ไคล้
อ้างกระทบแดนเพียง                         เพื่อประโยชน์ ตนนา
น่าอัศจรรย์สาวไส้                               มุ่งร้ายแผ่นดิน
๏ เฝ้าถวิลมองจับจ้อง                         ทำลาย
แม้ชาติพังเสียหาย                               ไม่เว้น
ทรยศถิ่นเกิดกาย                                  คิดคด
โยงชักใยซ่อนเร้น                               เก่งกล้าเหนือใคร
๏ อดีตแหล่งใดสุขล้ำ                          เท่าสยาม
ศิลป์ศาสตร์เลื่องลือนาม                    ทั่วหล้า
รอยยิ้มช่างงดงาม                                หยิบยื่น กันแฮ
พลิกเปลี่ยนรบร้องท้า                         ทุกข์ทั้งปฐพี
๏ บ้านเมืองนี้แบ่งขั้ว                          หลายสี แปลกเฮย
ประเทศอื่นนั้นไม่มี                            ต่างสิ้น
ยกพวกไล่ย่ำยี                                       แยกภาค กันแฮ
เศรษฐกิจพังด่าวดิ้น                            ต่อสู้กันเอง
๏ ช่างครื้นเครงเลิศแล้ว                     ที่ทำ
ก่อเรื่องร้ายสุดระยำ                            ป่นปี้
อวดอ้างยกกล่าวนำ                             ชมชื่น ผลงานเฮย
ไม่อับอายหลบลี้                                  ทึ่งแท้จำนน
..................................... (71. นิวัฒน์).....................................
 
72. นิวัฒน์
เศรษฐกิจพอเพียงทางรอดของมนุษย์ชาติ (72. นิวัฒน์)
 
๏ ทรงการุญปกเกล้า                           ราษฎร
พ่อห่วงเอื้ออาทร                                 ทั่วหล้า
ค้ำจุนดุจสิงขร                                      ยิ่งใหญ่
เหล่าพสกสุขทั่วฟ้า                             จากน้ำพระทัย
๏ ทฤษฎีใหม่เลิศล้ำ                            งดงาม
ช่วยหล่อเลี้ยงชาวสยาม                     สุขแท้
ดั่งเทพอวตารราม                                ขจัดทุกข์ ภัยแฮ
เศรษฐกิจพอเพียงแก้                          วิกฤติกู้ดำรง
๏ มุ่งประสงค์นอบน้อม                    นำปรัชญา พ่อหลวงแฮ
ทูนเทิดยิ่งศรัทธา                                 ถูกต้อง
รู้กินเก็บนำพา                                      ชีวิต รุ่งเรืองนา
ช่างมั่นคงสอดคล้อง                           เรื่องร้ายหายไป
๏ เรื่องใดใดสำเร็จได้                          ทุกประเด็น
ก้าวผ่านภัยทุกข์เข็ญ                            ล่วงพ้น
เพียงพอทุกเช้าเย็น                              ท่องบ่น
เริ่มปฏิบัติตั้งต้น                                   แน่แล้วสุขสันต์
๏ อันมวลมนุษย์นั้น                           ทั้งหลาย
ความโลภสิ่งทำลาย                             หมดสิ้น
ฟุ้งเฟ้อคิดสุขสบาย                              เป็นหลัก
แย่งสูบเลือดดั่งริ้น                               ปรับด้วยเพียงพอ
๏ ไม่รั้งรอรีบใช้                                  อยู่รอด
ทั้งโลกสุขสงบปลอด                          เดือดร้อน
ธรรมชาติอุดมตลอด                           เคียงคู่ มนุษย์นา
หากมุ่งแต่ยอกย้อน                             มอดม้วยทั้งโลกา
..................................... (72. นิวัฒน์).....................................
 
73. นิวัฒน์
ปลวกสร้างรังได้ดุจดั่งภูเขา (73. นิวัฒน์)
 
๏ ปลวกตัวนั้นเล็กน้อย                      นิดเดียว
อยู่ร่วมอย่างกลมเกลียว                      แน่นแฟ้น
รู้หน้าที่นักเชียว                                   ยอดเยี่ยม จริงนา
ใช่ครุ่นคิดเคียดแค้น                            ไล่ล้างเผ่าพันธุ์
๏ แต่ละวันต่อสู้                                   อุปสรรค
ขยันอดทนยิ่งนัก                                 ไม่ท้อ
เต็มที่ตลอดมิพัก                                  ยอมหยุด
เรื่องคดโกงโฉดฉ้อ                             ห่างสิ้นสุดแสน
๏ เฝ้าหวงแหนปกป้อง                       ระวัง
รู้เร่งสร้างเพิงรัง                                 นั่นไว้
ทุ่มทุกที่ดุจดัง                                       เครื่องจักร กลนา
งานสลักฝากโลกได้                            ชื่นชี้ชวนชม
๏ โคลนตมเพื่อเก็บสร้าง                   อนุสรณ์
รวมใหญ่เท่าสิงขร                               มากล้ำ
ควรยกดั่งอุทาหรณ์                              มุ่งคิด ไว้แฮ
ขยันหมั่นทำซ้ำซ้ำ                               สิ่งนี้งดงาม
๏ ยามทอท้อโศกเศร้า                         ซึมเซา
มองปลวกไม่ยอมเฉา                          พ่ายแพ้
เพื่อภารกิจมุ่งเอา                                 หน้าที่ ก่อนนา
อุปสรรคมีไว้แก้                                   ถูกแล้วหนทาง
๏ สร้างสรรค์สืบคู่หล้า                       อัศจรรย์
หาสิ่งวัดเทียบกัน                 ยากแท้
มวลหมู่มนุษย์หมื่นพัน                      ไม่เท่า ปลวกเฮย
ยากยิ่งสำเร็จแม้                                    ขาดไร้สามัคคี
..................................... (73. นิวัฒน์).....................................
 
74. นิวัฒน์
คิดอย่างไรที่ทำร้ายแผ่นดิน (74. นิวัฒน์)
 
๏ แสงสีทองส่องฟ้า                           ประกายงาม
ความสงบกลับคืนตาม                        ถิ่นนี้
นักท่องเที่ยวถึงยาม                             เยือยย่ำ มาเฮย
ต่างชาติที่เลี่ยงลี้                                   มุ่งเข้าดินแดน
๏ ความแร้นแค้นมอดไหม้                หายไป
กระชากฉุดกลับทำไม                        ไม่รู้
เศรษฐกิจเริ่มสดใส                              เข้าที่ ขยายแฮ
ระเบิดป่วนต้องวิ่งกู้                            สุดสิ้นหนทาง
๏ วางแผนการคิดล้าง                         ทำลาย ชาติเฮย
เพียงเพื่อประโยชน์กาย                     เท่านั้น
จัดสร้างเหตุวอดวาย                            ทุกที่
ช่างชั่วร้ายดื้อรั้น                                  โหดเหี้ยมสุดทน
๏ ดึงมวลชนเร่งป้าย                           ใส่ความ ผิดแฮ
ขุดเรื่องเก่าประณาม                           แต่งแต้ม
มุ่งลวงล่อลุกลาม                                 คืนสู่ แตกแยกนา
เห็นภาพหน้ายิ้มแย้ม                          เล่ห์ร้ายเหนือใคร
๏ ไทยเสียเอกราชแพ้                         ข้าศึก
ควรครุ่นคิดตรองตรึก                         ลึกซึ้ง
เกิดทรยศย้ำนึก                                     เมืองพินาศ ล่มเฮย
ยังเจ็บในก้นบึ้ง                                    รวดร้าวระทม
๏ หากเมืองล่มช่วยกู้                          ร่วมมือ
เรื่องผ่านมาไม่ถือ                                ถูกต้อง
ประสานร่วมหารือ                              ทุกฝ่าย ทุกสีเฮย
แม้นเกิดได้สอดคล้อง                         ทึ่งแท้ที่มี
๏ แค่สีต่างเล็กน้อย                             นิดเดียว
เยี่ยงอย่างมดกลมเกลียว                     พี่น้อง
ยอมสละทุกตัวเชียว                            ป้องปก รักแฮ
เสียชีพเพื่อพวกพ้อง                           เลิศล้ำอัศจรรย์

..................................... (74. นิวัฒน์).....................................




โคลงสี่สุภาพ 2553

ระดับอุดมศึกษาและประชาชนทั่วไป (โคลงสี่สุภาพ) : หัวข้อ “ปรากฏการณ์”
ระดับอุดมศึกษาและประชาชนทั่วไป (โคลงสี่สุภาพ) : หัวข้อ “ทอรักถักรุ้ง”



dot
ประกวดร้อยกรองออนไลน์ครั้งที่ 5
dot
bulletข้อมูลการประกวดครั้งที่ 6 2556
bulletผังร้อยกรอง
bulletอ่านโคลงประกวด 2556
bulletอ่านกลอนประกวด 2556
bulletอ่านกาพย์ยานีประกวด 2556
bulletผลการประกวดร้อยกรอง ปี 2556
dot
ข่าวสาร ข้อมูลสมาคม
dot
bulletกรรมการสมาคมสมัยที่ ๑๕-๑๖
bulletนายกสมาคมสมัยที่ ๑๗
bulletติดต่อนายกสมาคมนักกลอน
bulletติดต่อฝ่ายดูแลส่วนต่างๆ
bulletสมัครสมาชิกสมาคมนักกลอน
bulletนักกลอนตัวอย่าง ๒๕๕๓
dot
หัวข้อน่าสนใจ
dot
bulletรวมลิ้งค์เว็บไซต์น่าสนใจ
bulletส่งบทสักวา น.ส.พ. สยามรัฐ
bulletวารสารวิทยาจารย์ รับต้นฉบับ
bulletส่งข้อเขียนครูในดวงใจ
dot
แนะนำหนังสือ
dot
bulletหน้ารวมหนังสือ
bulletคู่มือเรียนเขียนกลอน
bulletกาสรคำฉันท์ - สมคิด สิงสง
bulletหนังสือสุรินทร์สโมสร
bulletฝากโลกนี้ไว้ในหัวใจเธอ - กอนกูย
bulletเลือน - อติภพ
bulletธาร ธรรมโฆษณ์
bulletนายทิวา
bulletกลอนเกียรติยศ
bulletอ้อมกอดแห่งท้องทุ่ง
bulletทองแถม นาถจำนง
bulletพงศาวดารพิภพ
bulletโป๊ยเซียน คะนองฤทธิ์
dot
โครงการประกวดต่างๆ
dot
bulletนายอินทร์อะวอร์ด ๒๕๕๖
bulletประกวดรางวัลซีไรท์ปี ๒๕๕๖
bulletรางวัลพานแว่นฟ้า ปี ๒๕๕๖
bulletรางวัลวรรณกรรมรามคำแหง ๒๕๕๖
dot
ผลตัดสินรางวัลต่างๆ
dot
bulletรางวัลศรีบูรพา ๒๕๕๖
bulletผลรางวัลซีไรต์ ๒๕๕๖
bulletผลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด ๒๕๕๗
bulletผลรางวัลแว่นแก้ว ๗ (๒๕๕๓)
bulletผลกลอนวิถีคนกับควาย
bulletผลร้อยกรอง “ผมจะเป็นคนดี”
bulletรางวัลนราธิป ๒๕๕๓
bulletนักเขียนอมตะ คนที่ ๖ (๒๕๕๕)
bulletนักเขียนรางวัลศรีบูรพา ๒๕๕๖
bulletศิลปินมรดกอีสาน ๒๕๕๔
bulletผลรางวัลพานแว่นฟ้า ๒๕๕๕
bulletผลรางวัลรามคำแหง ๒๕๕๖
bulletศิลปินแห่งชาติ ๒๕๕๕
dot
ข่าวคราวของลมหายใจ
dot
dot
Weblink
dot
bulletอ่านกลอนประกวด 2556

หนังสือพิมพ์ คมชัดลึก
สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย
ศูนย์ให้คำปรึกษาปัญหาภาษาไทย มศว
เว็บรวมกระทู้ อาศรมชาวโคลง ใน pantip.com
หนังสืออีศาน


Copyright © 2010 All Rights Reserved.
ติดต่อ นายกสมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย ทองแถม นาถจำนง
โทรศัพท์ ๐๘๙-๑๒๓๔๗๕๔ อีเมล์ tongtham.n@hotmail.com

สำนักพิมพ์แม่โพสพ